literatura i wkręcanie

[marenta]

czytam sobie "Uwodziciela" Nienackiego (1980r.)

"Epoka romantyzmu to czas panowania schizotymików z odrobiną skirtotymii, a
pozytywizmie, na przykład, dominowali cyklotymicy z ekstrawersją i syntonią
uczuciową. (...) Na tym polega moda literacka. Dziś, na przykład, preferuje
się schizofreników."

[romy_sznajder]

autor lubił rzucać nazwami jednostek chorobowych. tekst od razu robił sie
błyskotliwy, choć niekoniecznie jednostki były dobrane adekwatnie.
w pozytywiźmie cyklotymicy? w latach 70-tych schizofrenicy? gdzie? ilu?
procentowo.
mnie utkwiła w pamięci def. banalnej miłości od pierwszego wejrzenia, kiedy
bohatera poraża niczym piorun, podczas gdy niebanalnie może to być ataku
padaczki ogniskowej, a obiekt kultu oczywiście jest zupełnie przypadkowy.
ze skruchą przyznam, że we wczesnym ogólniaku ten zabieg literacki wydał mi sie
całkiem udany. ale okazało się, że autor się powtarza, a to jest niewybaczalne.

[marenta]

> gdzie? ilu? procentowo.

tu chodzi o wzór osobowy promowany w danej epoce

[romy_sznajder]

no, no. czy w latach 70-ych był promowany wzór osobowy?
czy we względnie bliskim czasie? gdzie są ci schizofrenicy promowani przez
epokę nienackiego?

[marenta]

czy w Średniowieczu nie było ludzi grubych? Ależ oczywiście byli, bo być
musieli. Ale sztuka, moda preferowały leptosomików i narzucały ca łemu
społeczeństwu widzenie i odczuwanie świata właściwe leptosomikom. Leptosomicy -
jeśli tak się można wyrazić - tyranizowali pykników czy cyklotomików, tak jak
dzis - moim zdaniem - schizofrenicy terroryzują, poprzez sztukę, całe
społeczeństwo.
(...) Schizofrenią nie można się "zarażać". Ale istnieje prawdopodobieństwo, że
w pewnym ogrniczonym stopniu można ją "zaindukować", kiedy normalny, zdrowy
psych. człowiek przyjmie sposób widzenia i odczuwania świata narzucony mu przez
schizofrenika.
(...)
Mam ogromną prośbę do krytyków literackich. Pokażcie mi choć jednego bohatera
literackiego, który reprezentowałby filozofię egzystencjalizmu, a nie nosił
cech schizofrenika - nie charakteryzowały go aoutyzm, stępienie i urojenia
ksobne. Cóż jest warta filozofia, którą można emplifikować jedynie poprzez
ludzi chorych psych?
Proszę was weźcie jeszcze raz do ręki książki Kierkegaarda "Bojaźń i drżenie"
albo "z pamiętnika uwodziciela". Jest to przecież autentyczny i kliniczny zapis
przeżyć psychotycznych i schizofr. urojeń. Chcecie, abym ze zwierze chorego
człowieka uczynił sobie Ewangelię?

(wiadomo, że to była książka trochę na "zamówienie';) ale...}

[marenta]

(*autyzm)

[marenta]

{kurde, egzemplifikować- wyjaśniać}
Dobranoc

[marenta]

Dla depresji jak i dla schizofrenii charakterystyczny jest często brak pociągu
seksualnego. Pamięta pan okrzyk Wertera: "Jest dla mnie święta. Wszelka żądza
milczy w jej obecności". Werter kochał Lottę, ale jej nie pożądał. Wokulski
kochał Izabelę Łęcką, ale ani przez chwilę nie dręczyła go tajemnica jej sukni,
co już nie jest sprawą konwencji, ponieważ Bolesław Prus potrafiłł bez ogródek,
choć także bez dzisiejszej trywialności, opisywać życie erotyczne swoich
bohaterów. (...) Może zbyt często w literaturze i w życiu słowem miłość
określamy urojenia związane z tą czy inną osobą; urojenia będące wynikiem
stanów chorobowych. (...)
Oto sprawa tzw "infelix amor", czyli miłości nieszczęśliwej, która może
doprowadzić do szaleństwa. Literatura piękna aż się roi od przykładów takich
miłości. (..) Stan zakochaia u normalnego człowieka przebiega bez żadnych
zaburzeń psych. w znaczeniu psychopatologii. Natomiast psychopatów może
wyprowadzić z równowagi, pobudzając do zaskakujących czynów. Miłośc szczęsliwa
czy nieszczesliwa potrafi wykazywac podobienstwo do psychozy,lecz jest to stan
fizjologiczny. (..) Np ciężka melancholia oporna na psychoterapię napewno nie
jest wywołana przez nieszczesliwa miłość - choćby chory uporczywie to
udowadniał i było o tym przekonane całe jego otoczenie - ale ma z zasady tło
cyklofreniczne. Przekonano sie o tym dziesiatki razy po zastosowaniu
tymoleptyków. Podaje sie leki i oto ów osobnik zaczyna się ożywiać, staje się
radosny, czuje się wyzwolony ze swojej nieszczesliwej miłości.
-Przerażające - powiedziałem
-Dlaczego? Lepiej żeby się zabił, zadręczając przed tem kobietę, którą obdarzył
swoją nieodwzajemnioną miłością? Zresztą jeśli pan naprawde kogoś kocha, a nie
przeżywa tylko urojenia miłosnego, to tymoleptyki nie zmienią pańskich uczuć.
Prawdziwa miłość odporna jest na farmakologię.
-Werter? - zapytałem z niepokojem. -Arbienin? Wokulski?
-Tak, tak - pokiwał głową. - Tych ludzi można było uratować. W każdej nawet
prowincjonalnej klinice.

o Werterze przepiszę jutro

[10ii]

-A dlaczego to mnie w oczy kole ?

Człowiek jest istotą zmierzającą do transcendencji.
Neuroleptyczne leki manipuują w mozgu,niszcząc transcendentne,
a zostawiają "naprawiony mechanizm biologiczno neurologiczny.
Bo to prymitywne leki,rzeby wejć w człowieka muszą rozpierniczyć drzwi.
Bez zniszczenia transcendencji nie da rady tymi lekami doprowadzić do
usunęcia urojeń i uspokojenia /ten wstrętny defekt neurolepytków
zalezny jest tylo od dawki,czasu stosowania i indywidualnej przemiany materi
-stężenia we krwi,wrazliwości receptorów w neuronach itd.

[marenta]

osobiście w LO z miejsca wkręciłam się w romantyzm

[romy_sznajder]

a jaką on jednostkę przypisał Wokulskiemu?

[marenta]

w romantyzmie mamy całą galerię paranoiów, osobników chorych na depresję
sytuacyjną, nerwicowców - mordujących jak Arbienin swoje żony na skutek obłędu
zazdrości i popadających w obłęd. W pozytywizmie panuje cyklotymik s syntonią
uczuciową i ektarwersją, pozytywnie nastawiony na świat, otwarty na innych
ludzi, gotowy wszystko budować od podstaw solidnie i naukowo. Co by sięjednak
stało, gdyby w epoce terroru cyklotymików pojawił się osobnik ludzki z
resztkami typu dawnej epoki? Ano ni mniej ni więcej tylko powstałby Wokulski.
Cyklotymik przekształciłby się w cyklofrenika. Byłby to cżłowiek , który
jednego dnia potrafi być swietnie kalkulujćym i dorabiającym się majątku
kupcem, a na drugi dzień osobnikiem przez podstawionych ludzi podbijającym cenę
kamienicy, którą zamierza kupić, zakochanym do szaleństwa i zabijającym się w
sposób romantyczny. Cyklofrenia to "spazmy modne" polskiej odmiany pozytywizmu.
Można widzieć w Wokulskim osobowość rozdardtą między romantyzmem a
pozytywizmem. Ale można w nim zobaczyć osobnika typologicznie mieszanego, który
nie chce ulec terrorowi cyklotymików, tak jak nie chciał mu ulec Prus, który
choć akceptował ideały pozytywizmu, to jednak zdawał sobie sprawę, że nie
wyjaśniają one świata bez reszty, poprzednie epoki też miały swoje wartości.

[marenta]

{schizotymia - oschłość, wyniosłość, nieufność, introwertyzm, drażliwość
skirotymia - zmienność uczuć, nastrojów, lekkomyślność w war. normalnych i
wytrwałosc w trudnych war. życiowych
cyklotymia - lekka postać psychozy maniak.-depr
syntonia - łatwośc nawiążywania kontaktów}

[10ii]

To typowy przypadek:
- niebezpieczna neuropatia psychotyczna depresyjno urojeniowa na tle maniakalnym.

[10ii]

z czałkowitą utrata pamięci :)
-z telenoweli

[10ii]

Niestety nawet przez cały ogólniak niektórzy uczniowie przeczytali tylko kilka
lektur z polskiego / tych cieńszych/,:).
To dobre ćwicenie na odwagę/a może na stres/.

PSYCHOFARMAKOLOGIA DOSZCZĘTNIE NISZCZY MIŁOŚC ,NAWET TĘ PRAWDZIWĄ MIOŚĆ DO BOGA
pozostaje punkt, punkt niezrozumiały-
widzę tam Lucyfera,który na razie ma przewagę nad Archaniołem,..na razie.

przykad?

Chodżby substancja " CCK"-powoduje ataki paniki u zwierząd i u ludzi.
Jes pewna granica za którą następuje śmierć z powodu lęku/zjawisko spotykane
w naturze u plemion afrykańskich/
Można jednak stosując wspomagacze podtzrymujące prace serca przesunąć tę
granicę wyżej.
Czas trwania takiego piekielnego eksperymentu? -nieograniczony.

Jesli coś można zrobić ,zawsze znajdzie się ktoś kto to zrobi i wykorzysta.
Ale po co?
A po co badano pierwiastki promieniotwórcze na przykad ?
Domyslam się ,że CCK juz jest wykorzystywane w wojsku,bez wątpienia.

(to był słowniczek do pierwszego cytatu)

[marenta]

[10ii]

Lepiej z muzyki niz z polskiego,

Iluz było tych pisarzy,muzykow XVIII, IXX w.
Szubert,czy jakiś Shuman,naprawdę duzo tego było,
dawniej jak byem młody,sluchałem muzyki poważnej w polskim radio.
Jedno,powtarzające się ,utkwiło mi w pamięci:

"Pod koniec życia bardzo chorowal.
zginął w r/../ podczas pożaru zakładu dla umysowo i psychicznie chorych."

[marenta]

masz rację, muzyka też może wkręcać :)

Werter

[marenta]

Piękny, zdolny, wykształcony młodzieniec. Szkoda, że nie wiele wiemy o jego
przeszłości, nie dana jest nam wiedza o rodzicach, o chorobach, które
przechodził w dzieciństwie. Nic też nie wiemy o jego życiu seksualnym.
Przyjechał w te okolice, zobaczył piękna Lottę i zakochał sie do szaleństwa.
Lotta była warta miłości, to przyznajmy, ale tym bardziej zastanawiające są owe
natrętne myśli o samobójstwie, które trapią Wertera nwet jeszcze wówczas, gdy
historia z Lottą mogła zakończyc się szczęśliwie, jeszcze bowiem nie przyjechał
jej narzeczony. Potem pojawia się on i znowu natrętnie powtarzają się rozmowy o
samounicestwieniu. Po wizycie u Lotty Werter woła:" Jest dla mnie święta!
Wszelka żądza milczy w jej obecności". Wreszcie Werter wyjeżdza hen, daleko,
aby zapomnieć o ukochanej. Zazwyczaj szuka się zapomnienia w ramionach innej,
usiłując ją kochać niekiedy jak to się mówi na "siłę, niemal pod przymusem
własnej woli. Ale on jest inny. Nic nie wiemy, aby czuł pociąg do innej
kobiety. Potem powraca i zabija się Lekarz powie: tak zawana depresja
sytuacyjna... Talent Wielkiego Olimpijczyka sprawił, że z miłości egzaltowanego
nerwicowca w depresyjnym stanie zrobiono potem wzorzec miłości niespełnionej,
miłości platonicznej. Być może mało kto sięga dziś do "Cierpień młodego
Wertera", ale nie ulega wątpliwości, że typ Werterowskej miłości utrwalił się w
naszych wyobrażeniach. I oto młody mężczyzna, przejawiający zdrowe libido wobec
swojej partnerki, raptem słyszy od niej, że nie potraji naprawdę kochać, bo
prawdziwa i wielka miłość, taka jak w książkach, jest wzniosła i czysta,
pozbawiona fizycznego pożądania. Pan wspomniał o nożu, że można nim krajać
chleb, rzeźbić, ale także zabijać. Werterem też można zabijać, przyjacielu.

[marenta]

>>Przerabialiśmy właśnie "Cierpienia młodego Wertera". "Oto prawdziwa miłość" -
mówiła nauczycielka. Przekonałem się, że Werter nigdy nie chciał dotykać piersi
Lotty, ani nigdy nie kładł jej ręki pod sukienkę. Werterowi nawet sama myśl o
tym wydawała się zbrodnią. Innymi słowy, byłem chyba rzeczywiście osobnikiem
chorym, erotomanem: nie umiałem kochać swojej dziewczyny. Poszedłem po radę do
ojca, który mnie po prostu wyśmiał. Tego dnia stawiłem się u tej dziewczyny i
zapytałem co stało się z owym studentem, który ją tak bardzo kochał.
Odpowiedziała: "Uczył się bardzo dużo i zwariował od tej nauki". "Nie, on był
już wariatem kiedy do ciebie przychodził i na ciebie patrzył i to mu
wystarczało." (...) Odszukałem później dziewczynę, którą wtedy porzuciłem w
gniewie. Wyszła za mąż, ma troje dzieci, uskarża się jednak że mąż nie kocha
jej naprawdę miłością prawdziwą. Wciąż pamięta o tym studencie, który tylko na
nią patrzył. (...) Po jakimś czasie znowu sięgnąłem do "C. m. Wertera" , ta
ksiązka nic nie traci ze swego piękna. Brakuje mi tylko właściwszego niż dotąd
komentarza do tak zwanej "gorączki werterowskiej", do takich pojęc
jak "werteryzm". Gdy mój syn był w wielku dojrzewania, wręczyłem mu
egzemplarz "Cierpień m. W" z następującym komentarzem: "Oto masz piękną
książkę, która pozwoli ci wyróżnić miłość rozwijającą się na gruncie silnej
nerwicy i depresji sytuacyjnej. W ten sposób nie kocha człowiek zdrowy. Pote,
synu, dam ci książkę, w której jako miłość opisano zwykłe pożadanie". Chodzmy
już, przyjacielu. Wiem, co pana dręczy. Pan też myśli, że nie potrafi pan
kochać prawdziwie".

[romy_sznajder]

jedno jest pewne.
będziesz specem od nienackiego:)

[marenta]

Heh, trochę mnie drażni, ale to akurat do mnie trafia
jak to jest z tym wkręcaniem?
człowiek szuka w książkach prawdy a dostaje półprawdy
szuka nowych określeń, chodzi w nich, potem porzuca
ale jak porzucić coś, co w moim mniemaniu jest wartością? czymś, czego pozbycie
się wiąże się z poczuciem winy? Skąd mam kurna wiedzieć, że jest be, jeśli
wygląda ślicznie
czy lepszy jest dobry przyjaciel czy zły przyjaciel...
wiem, że sama bym na to nie wpadła
dlaczego znalezienie najlepszej odtrutki jest najtrudniejsze
zmanipulowany łeb

[romy_sznajder]

prawdy sie szuka raczej w literaturze faktu:)
ale.
skoro trafia, to pożyć z tym trochę.
przetrawić, przyswoić, albo obalić.
dobrym testem jest powrót po jakims czasie, np. po roku.
jeśli trafia nadal - coś jest na rzeczy.....

tak myślę.
ale bardzo się ciesze, że Ci się chcało to wpisać.
brzmi dowcipnie i jest niezłe stylistycznie.