Poczatki depresji...

[ona12341]

Mam od niedawna nerwice i staram sie ja przelamac bezlekowo, narazie idzie mi
powoli ale calkiem niezle, ale czasami mam juz dosc, czuje sie bezradna,
dobija mnie ta cala sutuacja i nie mam sily ani ochoty na nic...
Boje sie ze umre chociaz wiem ze nie umre ale nie mam odwagi by normalnie
zyc.. Coraz bardziej sie oddalam od znajomych, wiem ze staraja sie mnie
zrozumiec ale czasem widze ze maja dosc wysluchiwania moich zali, nie
rozumieja jak to jest, jakie to jest uczucie umierac, wiec juz im o tym nie
truje, udaje ze wszystko jest ok, ale nie jest ok...
czuje sie coraz bardziej samotna.....

[shangri-la]

Mam podobnie i straciłam już z tego powodu kilku przyjaciół....czwarty miesiąc
mija w "tej serii":( i końca nie widać..... Chciałabym Ci napisać, abyś się nie
martwiła, że wszytko będzie OK i takie tam ble, ble ....ale nie znoszę banałów
ani obłudy......
Chodzę na psychoterapię, z lekami się rozstałam po zapaści, do jakiej mnie
doprowadziły....staram sie COŚ robić, ponieważ mam syna, który przez
najbliższych kilka lat jeszcze będzie potrzebował mojej pomocy....potem już mi
wszytko jedno.......

[danuski]

shangri-la napisała:

> Mam podobnie i straciłam już z tego powodu kilku przyjaciół....czwarty
miesiąc
> mija w "tej serii":( i końca nie widać..... Chciałabym Ci napisać, abyś się
nie
>
> martwiła, że wszytko będzie OK i takie tam ble, ble ....ale nie znoszę
banałów
> ani obłudy......

to więc bez obłudy ale jednak banalnie....
wyjście jest trudne, ale możliwe
jakie wyjscie?
dla każdego chorego niby takie samo aa jednak...indywidualne
indywidualne-tak jak indywidualne jest kazde życie



> Chodzę na psychoterapię, z lekami się rozstałam po zapaści, do jakiej mnie
> doprowadziły....staram sie COŚ robić, ponieważ mam syna, który przez
> najbliższych kilka lat jeszcze będzie potrzebował mojej pomocy....potem już
mi
> wszytko jedno.......

Sangrii
jak już syna wychowasz, to.....potem nie robi się jednak "wszystko jedno" tak
całkiem

[hasanet]

danuski napisała:

> jak już syna wychowasz, to.....potem nie robi się jednak "wszystko jedno" tak
> całkiem
Przychodzi fajne poczucie, że znów należysz do siebie.
asa

[danutki]

hasanet napisała:

> danuski napisała:
>
> > jak już syna wychowasz, to.....potem nie robi się jednak "wszystko jedno"
> tak
> > całkiem
> Przychodzi fajne poczucie, że znów należysz do siebie.
> asa

tak, to wspaniale uczucie!
zwlaszcza wtedy,kiedy patrzy się na swoje "wychowawcze" dzielo
a ja mam w "dorobku" nawet dwa takie "dzieła" czyli owoce mojej matczynej
miłości i odpowiedzialności za to...co dałam (przez nieuwagę i nadmiar zaufania
także)w sobie posiać

[danutki]

a danutki są danuśki

[shangri-la]

Widzisz Dan, mnie już i tak jest wszytko jedno....jeśli wogóle żyję i nie
wprowadzam w czy tych "pomysłów", jakie przychodzą mi do głowy, to tylko dla
mojego syna....dla Niego trwam w swojej nędznej wegetacji.....wszytko mi
jedno...

[danuski]

shangri-la napisała:

> Widzisz Dan, mnie już i tak jest wszytko jedno....jeśli wogóle żyję i nie
> wprowadzam w czy tych "pomysłów", jakie przychodzą mi do głowy, to tylko dla
> mojego syna....dla Niego trwam w swojej nędznej wegetacji.....wszytko mi
> jedno...

napiszę Ci jedno

WARTO TRWAĆ dlaaa swojego syna
WARTO TRWAĆC...bo TRZEBA TRWAĆ!!!
gdybyś odeszła ON nigdy by chyba TEGO nie wybaczył
ani sobie ani tobie
by TO Go gryzło aż do WYBACZENIA!
najpierw Tobie-potem sobie
nie każ syna za błędy innych

[danuski]

nie karz

cholera mam wątpliwości językowe
karz-od karać
karz-od skazać

niech mnie ktoś lepszy w ortografii poprawi

[shangri-la]

Wiesz czasem myślę, że lepiej by mu było, gdyby przychodził na cmentarz z
kawiatkami, niż widział jak borykam się z chorobą.....to nie jest przyjemne
kiedy się ma matkę, wariatkę.....

[hasanet]

ona12341 napisała:

> Boje sie ze umre chociaz wiem ze nie umre
To, że umrzesz stanowi constans. Nie ma czego roztrząsać.
> ale nie mam odwagi by normalnie
> zyc..
Co to znaczy: żyć normalnie? Tak jak sąsiadka lub przyjaciele?
> Coraz bardziej sie oddalam od znajomych,
Co na tym tracisz?
> wiem ze staraja sie mnie
> zrozumiec ale czasem widze ze maja dosc wysluchiwania moich zali,
Trudno się dziwić, że nie chcą słuchać wypowiedzi ślepego na temat kolorów.
> nie
> rozumieja jak to jest, jakie to jest uczucie umierac,
Skąd żywy ma dysponować taką wiedzą i jej zrozumieniem
> wiec juz im o tym nie
> truje,
Jako świadectwa nieboszczyków przyjmuje się wspomnienia osób, które przeżyły
smierć kliniczną, ale to nie jest pełnowartościowe źródło. Miarodajne nie
istnieje. Ty możesz co najwyżej fantazjować na temat umierania i śmierci. To
rzeczywiście może być toksyczne.
> udaje ze wszystko jest ok, ale nie jest ok...
Po co udajesz?
> czuje sie coraz bardziej samotna.....
Norma. Zawsze masz siebie. Umiesz liczyć?
asa

[danuski]

hasanet napisała:

> Jako świadectwa nieboszczyków przyjmuje się wspomnienia osób, które przeżyły
> smierć kliniczną, ale to nie jest pełnowartościowe źródło. Miarodajne nie
> istnieje. Ty możesz co najwyżej fantazjować na temat umierania i śmierci. To
> rzeczywiście może być toksyczne.

ja umierałam naprawdęno może na 50%-bo przecież żyję
uratowały mnie od smierci najnowsze osiągnięcia medycyny w kardiologii