brak miłości

[pelargonia30]

Czy jest wsród was osoba, któa nigdy nie kochała? Jestem meżatka a nie kocham
meza i nigdy nikogo nie kochałam. Cy to moze byc przyczyna depresji czy to
depresja sprawia, ze nie mogę nikogo pokochac? Czy są tu osoby z depresją,
które kochają. Nie chodzi mi o zakochanie tylko o trwałe uczucie

[tinsel]

a rodzicielska miłość do czworonoga się liczy?

[pelargonia30]

chodziło mi raczej do człowieka, ale jak tak sobie myslę, to ja nawet zwierzaka
nie jestem w stanie pokochać

[tinsel]

pelargonia30 napisała:

> chodziło mi raczej do człowieka, ale jak tak sobie myslę, to ja nawet
zwierzaka

jeśli raczej człowieka
i nie rodzinę
to nikogo

[pelargonia30]

a ile masz lat? ja nawet rodziny nie

[tinsel]

29

rodzinę wąsko bardzo (nie jest duża) i bez zastanowienia
ale nie wiem jak to owa rodzina odbiera
bo okazywanie ciepłego stosunku jest ponad moje możliwości

[iso1]

ciekawe, choć trochę nieprawdopodobne
ja mam problem z miłością, z kochaniem ludzi
wynika to prawdopodobnie z toksycznej rodziny
jestem DDA i to może być przyczyna
ale zwierzątka uwielbiam ! bardziej chyba niz ludzi
czy aby Twoje problemy nie wynikają z "przeszłości" i życia w toksycznej
rodzinie która nie nauczyła cię kochać ?

[insana]

chyba nigdy nie kochałam, były tylko krótkie burzliwe zauroczenia,
nie wyobrazam sobie zycia z kimś bez miłosci

[pelargonia30]

też jestem dda, moja rodizna na pewno nie nauczyła mnie kochać. Ale wiem tez,
że ludzie po takich przejsciach jak ja kochaja. Choć chyba osobiscie nie znam
nikogo takiego

[insana]

i ja dda, nie umiem ale moze się nauczę:/

[iso1]

No to już wiemy dlaczego
Teraz trzeba to zmienić
Wiem że to trudne ale nie mamy innego wyjścia
W przeciwnym razie będziemy zawsze nieszczęśliwi

[tinsel]

przesadzasz

[tabaluga0]

Ja wlasciwie (teraz sie zastanawiam) tez nie kocham (jednym obiektem mojej
milosci jest synek), meza to raczej "tylko mam", i jestem z nim , ale gdyby go
zabraklo to nie wiem czy byloby az tak zle(oprocz finansow bo to on
pracuje).Nie przytulamy sie, nie mowimy słodkich slowek, czasami to on mi
przeszkadza nawet.

a czy macie cos takiego jak zwykła złosc np na meza czy dziecko, za nic, bez
powodu wyzywacie sie na nich, krzyczac czy wymyslajac cuda.Ja ostatnio wybucham
bez wyraznego powodu, pyskuje, robie wymowki, boje sie ze stane sie agresywna,
ze bedzie chwila ze nie zapanuje nad soba.

[pelargonia30]

ja odczuwam nieuzasadnioną złosć na meża. Dziecka nie wiem wiec nie wiem jak by
było. ja akurat z męzem sieprzytulam, rozmaiwam itd. ale bardzo mnie dołuje to,
ze go nie kocham

[eizo1]

a czy macie cos takiego jak zwykła złosc np na meza czy dziecko, za nic, bez
> powodu wyzywacie sie na nich, krzyczac czy wymyslajac cuda.Ja ostatnio wybucham

tak

[mskaiq]

Milosc i strach to dwa uczucia ktore sie wykluczaja. Im wiecej jest strachu tym
mniej milosc. Bardzo wiele osob z depresja ma problem z miloscia, przeszkadza
strach. Kazdy pokonany strach powoduje ze milosc staje sie silniejsza, wtedy
oddalamy sie odepresji. Kazdy nowy strach oddala nas od milosci, wzmacnia
depresje.
Serdeczne pozdrowienia.

[tinsel]

strach pomaga w przetrwaniu
więc przestań go szkalować

[tinsel]

moja teoria jest taka
że niektórzy ludzie
nie urodzili się miłośnikami

i jest ich dużo więcej
niż wynikać by mogło
z zapisów ksiąg parafialnych

[dolor]

"Wszyscy chcemy być kochani bądź nienawidzeni; jest to znak, iż zostaniemy
zapamiętani,iż nie "nie istniejemy". Dla tej przyczyny wielu niezdolnych do
miłości stworzyło nienawiść. Ona również bywa zapamiętywana." Fowles.
Niestety jest też równie męcząca.

[emwu11]

kurcze
i pod tym postem czuję że powinnam się zgłosić

nigdy nie kochałam
nikogo łącznie ze sobą
zawsze to były zauroczenia, fascynacje które czasem przeradzając się coś
głębszego albo nudziły mi się albo skutecznie opluwałam toksyną żeby zwiędły
albo uciekałam

nie kochałam męża, nie wytrzymałam tego i po paru latach rozwiodłam się

nie umeim kochac, nie kochałam i nie walcze juz o to bo wiem że nigdy nie
nauczę sie tego

swiadomosc że się nie kocha że nie potrafi się kochac to ..JUZ JEST STANIE NAD
WLASNYM GROBEM

ja oswoiłam się z tą myślą i umarłam za życia
ble

[luki_s4]

bles przesady

[abasia471]

Ja kochałam rodziców, kocham męża i córkę, a także moją przyjaciółkę. To, że
mam kogo kochać i jestem kochana pomaga mi żyć z depresją. W najczarniejszym
dole miałam wielką ochotę skończyć ze sobą, ale myśl z jakim ciężarem zostawię
bliskich spowodowała, że się wycofałam. Współczuję tym z was, którzy nie znają
tego uczucia. Ja z kolei nigdy nie byłam zakochana. Uczucie do mojego męża
rozwijało się powoli i jakoś tak przeszło w dojrzałą fazę, bez tych ochów i
achów, sama właściwie nie wiem kiedy. Trochę tego żałuję, ale cóż nie można
widocznie mieć wszystkiego.

[emwu11]

k............jego mać
nie wiem kim jest luki
i jaką ma misję do spełnienia na tym forum
ale jego krótki wpis spowodował że mam ochotę wyciągnąć gnata z oddać strzał

[emwu11]

i w ogóle
z tego braku miłości i sensu życia......
tak się nagromadziło
że jak kogoś nie zabiję podczas swojej krótkiej egzystencji
to będzie to zdecydowanie potraktowane jako CUD

[eizo1]

strzel do mnie
proszę

[pelargonia30]

ja jeszcze mam nadzieję na miłość, choc nadzieja jest niewielka. Ale ciekawe
jest to co ktos napisał o strachu. U mnie w zwiazku jest wiele lęku. Ten lęk
sie nasilił. Mój mąż jest osobą o wysokim poczuciu własnej wartosci, silną
psychicznie a ja jak okazało sie boje się takich ludzi. Lęk się nasila a ja
czuje, ze zapadam siez każdym dniem. Właśnei jestem po odstawieniu doxepiny i
bardzo nie chciałabym do niej wrócic.

[mskaiq]

Mysle ze nie potrzebnie sie boisz, ludzie o wysokim uczuciu wartosci nie sa
wcale silni psychicznie.
Nie boj sie Go. To Jego poczucie wartosci to obrona przed strachem. W ten
sposob latwiej sie bronic przed strachem.
Gdybys Ty uwierzyla we wlasne mozliwosci wtedy byloby Ci o wiele latwiej radzic
Sobie ze strachem.
Rozmawiaj z Mezem, Ty nie boisz sie Jego, Ty boisz sie tego co Sobie wyobrazasz
o Nim. Stworzylas wizwerunek ktory nie jest prawdziwy i boisz sie go.
Serdeczne pozdrowienia.

[lucyna_n]

Jeżeli ludzie mający duże poczucie własnej wartości nie są silni psychicznie to kto jest?
może chodzilo Ci o to że czasami pozorna pewność siebie jest maską dla niedowartościowania i niskiej
samooceny?

nic nie jest pewne poza tym, że się obudziłam

[pelargonia30]

no właśnie, mój mąż mówi podobne rzeczy, mówi, ze boję się tego tylko co jest w
mojej głowei a nie w nim. Mnie potrafi nawet wprowadzić w nastrój depresyjny
taka sytuacja (a moze kazdego by wprowadziła):puszczam sobie muzykę, żeby przy
niej pocwiczyć i kolejną piosenką jest piosenka Krawczyka i Bregovicza (nie
pamietam tytułu). Mój mąż słyszac ją mówi: o Boże (z niechęcia), ja sie pytam
co to znaczy to on mówi, że nie lubi tej piosenki. Na co mi od razu odechciewa
się cwiczyc, opada mój zapał i juz nic mi sie nie chce. dla mnie tym jednym
słowem odrzuca nie tylko piosenkę ale również mnie bo mi ona sie podoba. Wiem,
ze mam niskie poczucie włąsnej wartości. Ale jak mam je sobie podwyższyc?

[mskaiq]

Kiedys bylem bardzo pewny siebie, mialem olbrzymie poczucie wlasnej wartosci,
zbudowane na wielu sukcesach ktore odnioslem. Wszystko sie zmienilo kiedy
pojawila sie depresja, kiedy zycie udowadnialo mi raz za razem ze moje poczucie
wartosci jest nieprawdziwe.
Zycie jednak przynioslo milosc i ona okazala sie silniejsza niz wszystkie
przeciwienstwa ktore przynosilo zycie. Za kazdym razem z najtrudniejszych
sytuacji podnosila mnie milosc, byla silniejsza niz zmeczenie, strach, zlosc,
itp.

Twoj Maz mowi Ci prawde, strach tworzymy sami, budujemy scenariusze i
akceptujemy je jako prawdziwe.
To "Boze" w wykonaniu Meza powoduje ze od razu tracisz zapal. To Ty go tracisz,
Ty pozbywasz sie zapalu, on tylko rzucil uwage co z tym zrobisz zalezy od
Ciebie. Ja ignoruje takie reakcje ludzkie. Musisz sie tego nauczyc. Po prostu
spiewaj dalej.
Serdeczne pozdrowienia.

[lucyna_n]

nie ignorować, a zrozumieć i zareagować współmiernie i adekwatnie do sytuacji.
Ignorowanie to ucieczka, to chowanie glowy w piasek.

[lucyna_n]

szczerze mowiąc ta sytuacja ktorą opisalaś jest dowodem na to że potrafisz dostrzec co jest nie tak w
Twoim sposobie myślenia, a uświadomienie sobie w ktorym momencie włącza się blędny algorytm to
podstawa sukcesu. Spróbuj może analizować podobnie, jakby patrząc z boku,te sytuacje ktore
wyprowadzają Cię z rownowagi, a może z czasem nauczysz się inaczej reagować, zlapiesz odpowiedni
dystans do siebie i do ludzi. Taka wiedza o sobie bardzo dużo zmienia.

[dolor]

emwu11 napisała:

> k............jego mać
> nie wiem kim jest luki
> i jaką ma misję do spełnienia na tym forum
> ale jego krótki wpis spowodował że mam ochotę wyciągnąć gnata z oddać strzał


Jest misjonarzem wprowadzającym w naszą przewidywalną, depresyjną egzystencję
element zaskoczenia i chaosu, dość zresztą skutecznie.

[emwu11]

a mało mamy chaosu w naszych popier................ głowach ???
chrzanić takie misje

[lucyna_n]

to czlowiek chory, chcesz wyrozumialości dla siebie? daj ją innym.

[emwu11]

to jest forum depresja
a nie "schozoidalne nieuleczalne maniakalne nieodwracalne paranoje nawracające
kompletnie wyłączające świadomość"

różnica jest zasadnicza
nie te dwa światy nie muszą sie przenikać podczas wymiany forumowej myśli i
poglądów
a wręcz niewskazane jest...

[lucyna_n]

to jest forum otwarte, jak potrzebujesz wstępnej selekcji polecam pobyt na forum zamkniętym, a najlepiej
założenie własnego na własnych zasadach.

[emwu11]

a ja polecam przeczytanie UWAŻNIE Netykiety tego forum