depresja czy horoba-pomocy!!!!!

[joannaa32]

zle sie czuje niewiem czy to depresja czy wynik przeprowadzki w tereny
gurzyste mieszkam teraz 800m nad poziomem morza,nimam znajomych tylko ja maz i
dzieci najblizszy maly klep sporzywczy 4km od domu z gorkibez uta ani rusz tak
ze raz w tygodniu wyjscie na zakupy a tak tylko 4 sciany,zle sie czuje mam
zawroty glowy bule glowy oslabienie,otepenie umyslowe mam wrazenie ze
nieistnieje wszytsko sie dzieje dookola mnie a niezemna,najchetniej lezalabym
w luzku mimo ze jestem a raczej bylam badzo aktywna osoba ,robilam badania i
wszytskie byly w pozdaku,jedynie hormon przysadki lekko zawyzony ale welug
tutejszego lekarza-konowala nieleczy sie tego.niewiem czemu ale lekarzom w
niemczech calkowicie nieufm sa jakby niedouczeni ,w zasadzie hyba ja wiecej
wiem niz moj lekarz.moje stawy sa strasznie ociezale,no niewiem jak tk dalej
pojdzie to pewnie i mnie niedlugo zakopia -niemam zadnych checi do
zycia.powiedzcie depresja -horoba?co mi jest jezeli wyniki z krwi sa dobre i
zadnych zmian horobowych lekarz niewidzi....pomocy

[jagodzinska73]

Mój mąż zaczął miec zawroty i bóle głowy w wydawałoby się
najszczesliwszym okresie zycia..urodziła nam sie sliczna córunia
(mielismy juz prawie 8letniego synka).Mąż ma ciekawą pracę,o
kt.marzył,niezle zarabia,moze byc dumny ,ze sam potrafi utrzymac
rodzinę.Przy tym dosyć dużo czasu jest z nami..Fakt,ma
przewlekła,uciążliwa chorobę,jednak nigdy nie dałam mu odczuc,ze
jest mi ona nie na rękę.Praca równiez nie wymwgw od niego kontaktu z
ludźmi w takim zakresie,by było to dużym obciążeniem
psychicznym..Tez porobilismy wszystkie badania i nic..W konsekwencji
trafił do psychiatry..Niestety,kolejne leki nie pomagają,choć lekarz
zapewnia,ze to nic groźnego.Mąż bierze lexotan,lexapro,brał też
betaserc na zawroty.Nie wiem,co robic.Boję się,ze to jednak coś
poważnego..

[bertrada]

A byłas z tym u psychiatry. Być może górski klimat ci nie służy ale w takim
wypadku, podejrzewam, że miejscowy lekarz spotkałby się z podobnymi przypadkami
i poinformował cię o nich. Nawet jak jest niedouczony to z pewnością ma praktykę
jeśli chodzi o samopoczucie osób mieszkających w górach i sprowadzających się tam.

[joannaa32]

niestety w tym mijscu co mieszkam niemam szans zeby isc do psychiatry mimo ze
bym chciala mam ograniczenia jezykowe i niejestem w stanie sie dogadac a co
dopiero opowidziec o sobie a polskojezycznego psychologa niema w okolicy
300km.do polski znowu niemam szans jechac usze czekac na nowe dokumenty a to
potrwa pare miesiecy

[bertrada]

No to może idź z kimś kto będzie w razie czego robił za tłumacza. Bo jak to jest
depresja albo jakaś inna choroba to sama nie przejdzie, potrzebujesz leków. Jak
nie chcesz psychiatry to idź do jakiegoś innego lekarza ogólnego. Możesz też
poszukać jakiegoś lekarza polskiego pochodzenia.

[joannaa32]

niestety pochodzenia polskiego szukalami jak pisalam z jezykiem polskim
dallllleko odemnie a tesc maz czy tesciowa uwazaja ze glupoty wymyslam

[bertrada]

To jak nawet z takiej sprawie nie możesz liczyć na jego wsparcie to po jaka
cholerę z nim jeszcze jesteś. Ja bym takiego wymieniła na lepszy model.

[joannaa32]

oni nierozumieja czyjegos bula tesciowa ma niedlugo operacje a co robi
tesc...smieje sie z niej ze sie boi,jak mowie do tesciowej ze slabo mi jest ze
chyba cisnienie ip to ona ze wymysla bo jej nic niejest,moj maz znowu jak
choruje owszem zjmuje sie mna i wyrecza mnie w pracy ale jak jestem smutna
przygnebiona to kaze mi myslec pozytywnie bo ja tyko czarno widze

[lucyna_n]

zrozumienia u teściowej szukać nie ma sensu, choćby widziala prawdę i tak się do
tego nie przyzna.

talk is cheap

[lucyna_n]

znajdź najpierw pierwszego, a potem pisz o wymienianiu na lepszy model.
Teoretyzować łatwo, żyć trudniej.

[bertrada]

Lepiej być singlem niż żyć z idiotą.

Faceci żadko rozumieją.

[pestka_ks]

Niestety, wiem ze swojego doświadczenia, jak i z opowiadań, że nawet najlepszy
facet, z którym teoretycznie można się dogadać i wszystko jest ok, nie rozumie
takiej choroby jak depresja.
Moja dr, kiedy narzekałam coś na mojego męża, zawsze mówiła, że trzeba
wyluzować, bo faceci już tacy są.
Jest w tym niestety dużo prawdy, ale nie wynika to najczęściej z ich złej woli,
tylko z fizjologii: faceci maja bardzo małą część mózgu odpowiedzialna za
uczucia, empatię itp (my zaś dość dużą).
W mniemaniu mężczyzny, takie pocieszanie typu "myśl pozytywnie" "zajmij się
czymś" to konkretna pomoc, jaką tylko potrafią zaoferować ;)
A niektórzy, zwyczajnie są zagubieni (!) jak małe dzieci, widząc jak ich
ukochana cierpi, silą się na teksty (same wiemy jakie), które nas jeszcze
dobijają lub po prostu milczą, nie widząc konkretnego rozwiązania:p
Niestety - to my jesteśmy tymi silnymi psychicznie, a panowie to tylko na filmach:D
Więc nie ma co robić sobie doła z powodu nierozumiejącego faceta, bo nawet jak
się bardzo będzie starał to nie wymyśli nic co by trafiło w nasz kobiecy gust
uczuciowy.


I jeszcze jedno: zdarzają się egzemplarze unikalne, ale zazwyczaj nie idzie to w
parze z ich umiejętnościami typowo męskimi;)
Szczerze powiedziawszy to wolę mieć męża, który, choć może nie do końca mnie
rozumie, to jednak utrzymuje nasza rodzinę, i chociaż z tego powodu nie mam
powodów do dołów:))

A do autorki postu:
niestety takie objawy mogą świadczyć o depresji, lub chwilowym załamaniu z
powodu zmiany miejsca pobytu, innego klimatu itp.
Dlatego najlepiej było by gdybyś poszukała jednak jakiegoś psychiatry- już sama
rozmowa z kimś kto rozumie pomaga:)
Może tutaj na forum zapytasz w jakimś wątku, czy ktoś nie zna jakiegoś lekarza,
polaka, nawet nie koniecznie psychiatry, który leczy, lub mieszka gdzieś w
pobliżu Ciebie- tutaj zagląda dużo osób również z Niemiec, lub mających tam
rodzinę, więc może warto?
Pozdrawiam

bzdura

[bertrada]

Nie idźmy w stereotypy. Mózg faceta niczym nie różni się od mózgu kobiety i nie
ma powodu, żeby im dawać taryfę ulgową. Po prostu od pokoleń tak się utarło, że
dla kobiety szczytem szczęścia jest jakikolwiek mąż, więc nie powinna mieć wobec
niego zadnych wymagań. A facetom to odpowiadało, każdemu by odpowiadała
możliwość traktowania domu jak hotelu a żony jak darmowej służącej, która zawsze
jest uśmiechnięta i nie ma żadnych osobistych ani zdrowotnych problemów.

[abasia471]

Bertrada radzi, żeby nie iść w stereotypy a sama trzyma się ich jak
pijany płotu. Pestka ma rację od faceta nie można wymagać
rozumienia emocjonalnych zawiłości, bo to przekracza możliwości
męskiego widzenia świata. Gdyby Bertrada miała faceta, to może
zauważyłaby, że mężczyźni jednak się od nas różnią a tak to tylko
teoretyzuje. Mądre kobiety nie oczekują rzeczy niemożliwych do
osiągnięcia i doceniają to co mają. Autorka wątku pisze, że mąż
stara się pomagać, wyręcza w obowiązkach, pociesza jak umie, więc
propozycje, żeby go wymienić na lepszy model są całkiem bzdurne.

Moim zdaniem to co autorka wątku opisuje może być początkiem
depresji. Skoro nie ma w tej chwili możliwości znalezienia fachowej
pomocy, to pozostaje jej lektura dostępnych książek traktujących o
problemie radzenia sobie z depresją i może jakiś łagodny środek
poprawiający nastrój np. Fluanxol

[bertrada]

Gdyby abasia przebywała w męskim środowisku to zauważyłaby, że mężczyźni od
kobiet się nie różnią, przynajmniej poza kilkoma fizycznymi szczegółami. I gdyby
poczytała cos na temat różnic płci, poza oczywiście tymi wszystkimi bzdurami w
stylu mężczyźni sa z marsa i płec mózgu, to też by o tym wiedziała.

[bertrada]

No i gdyby wreszcie abasia poznała znaczenie słowa stereoptym to byłoby już
świetnie.

Najpierw poczytaj trochę...

[pestka_ks]

... na temat budowy mózgu (nie chodzi o kształt;) kobiety i mężczyzny, a dopiero
później mów, ze to bzdura.
I wcale nie mówiłam o stereotypach, ani przyzwyczajeniach/mentalności tylko o
uwarunkowaniach zapisanych w genach płci.
Może jeszcze powiesz, że w ogóle nie ma różnic między facetami, a kobietami.
Odsyłam do google:)

Wcale nie chodzi

[pestka_ks]

o publikacje w stylu "kobiety są..." to przecież tylko parodie mające za zadanie
rozśmieszyć i chyba nikt nie bierze tego na serio!
Poczytaj o socjologicznych i genetycznych uwarunkowaniach płci.
Nie gaś nikogo, że "nie czyta", że nie wie"
Niestety wygląda na to, że to Ty nie czytasz i tylko z upartością wartą większej
sprawy, tkwisz przy swoich przekonaniach.

[bertrada]

No i nadal twierdzę, że nie ma żadnych naukowo udowodnionych różnic w budowie
mózgu mężczyzny i kobiety. Te wszystkie doniesienia to jakies pseudobadania,
które leżą pod względem metodologicznym i statystycznym.
Jak istnieją różnice pomiędzy mózgami dzieci i dorosłych to są one widoczne
"gołym" okiem zarówno w zachowaniu jak i w budowie. Podobnie jest w przypadku
różnic np pomiędzy humanistami a niehumanistami, muzykami a niemuzykami itp.
Natomiast w przypadku płci, takich różnic nie ma.
Jedyna płciowo zróżnicowaną strukturą jest jądro migdałowate, które odpowiada za
preferencje seksualne.

Wszelkie różnice są różnicami kulturowo uwarunkowanymi. Geny nie mają tu nic do
rzeczy. Po prostu na pewnym etapie rozwoju cywilizacji ludzkiej, warunki zmusiły
ludzi do przyjęcia pewnych ról społecznych, to wszystko.

[micaela]

ale ty jestes oszolomiona jednak, o wiele latwiej jest wykazac roznice miedzy
mozgiem kobiety i mezczyzny i to sie dokonuje, niz wykazac ze depresja jest
"genetyczna", a o czym jestes calkowicie przekonana.

[abasia471]

Bertrado niestereotypowo ograniczona osobo, umniejszając moje
możliwości intelektualne nie dodajesz sobie rozumu, wręcz
przeciwnie. Jeżeli jednak z braku lepszych argumentów wygodniej ci
uważać mnie za głupią, to proszę bardzo, mnie to ani grzeje, ani
ziębi.
Co do mojej wiedzy o mężczyznach, to czerpię ją z praktyki a nie
jak ty z feministycznych uprzedzeń. Od 30 lat jestem w udanym
związku, mam przyjazne stosunki z bratem i dorosłymi siostrzeńcami,
więc co nieco o mężczyznach wiem.
Mężczyźni są ciekawi właśnie przez to, że patrzą na świat z trochę
innej perspektywy niż kobiety, dlatego się wzajemnie dopełniamy.
Feministki, które chcą zacierać te różnice, kolokwialnie mówiąc,
robią sobie we własne buty.
A wracając do męża autorki wątku, to warto na sprawę spojrzeć z
jego perspektywy. Nie bardzo umie zrozumieć emocje żony, pewnie
czuje się trochę bezradny, bo nie wie jak pomóc, ponosi negatywne
konsekwencje jej stanu, chociażby przez to, że musi ją wyręczać w
obowiązkach, więc ma prawo czuć się mało komfortowo. Jestem zdania,
że w oczekiwaniu zrozumienia od bliźnich, powinniśmy też patrzeć
trochę na sprawę z ich perspektywy i nie wymagać zbyt wiele. Mój
mąż to fajny facet, który wiele dobrego dla mnie zrobił, ale nie
wiem jakby się zachował, gdybym ustawicznie nadużywała jego dobrej
woli i chęci służenia mi pomocą, albo miała pretensje, że nie
rozumie moich emocjonalnych problemów. Do dywagacji nad rozdarciem
duszy, skrajnymi emocjami, splinem, mam przyjaciółki i one mnie
rozumieją. I to by było na tyle w tym temacie.

[bertrada]

Ale to, że mąż autorki sobie nie radzi w tej sytuacji nie wynika z różnic płci,
tylko z tego, że mało kto świetnie sobie radzi w takiej sytuacji i jest w stanie
stanąć na wysokości zadania i dać wsparcie osobie chorej.
Wystarczy sobie poczytać wątki z tego forum, żeby stwierdzić, że nie jest to
łatwe zadanie. Chorzy skarżą się na niezrozumienie ze strony członków rodzin
(wszystkich, bez względu na wiek i płeć) a członkowie rodzin skarżą się na
swoich bliskich, których dotknęła choroba.

I nic dziwnego, bo pokrętna psychika osoby zaburzonej jest ciężka do zrozumienia.

[bertrada]

Nie dokonano czegoś takiego. Naprawdę nie ma żadnych jednoznacznych, prawidłowo
przeprowadzonych badań potwierdzających genetycznie uwarunkowane istnienie tego
typu różnic.

A w przypadku depresji są. ;P

[micaela]

w nauce nic nie jest jednoznaczne to raz. a dwa to jest w tobie cos psychotycznego.

Poczytaj i pomyśl:)

[pestka_ks]

www.bryk.pl/teksty/studia/pozosta%C5%82e/psychologia/24100-charakterystyka_r%C3%B3%C5%BCnic_mi%C4%99dzyp%C5%82ciowych_zwi%C4%85zanych_z_budow%C4%85_m%C3%B3zgu.html
www.resmedica.pl/zdart2011.html
kadry.nf.pl/Artykul/6051/Kobieta-kontra-mezczyzna/
Nie są to pseudo lub statystyczne badania.
A upieranie się, że różnice między facetami są tylko w sferze budowy
anatomicznej są nielogiczne- przecież i bez tych badań wystarczy poobserwować
i... trochę pożyć wśród mężczyzn:)

[bertrada]

Te artykuły nie przedstawiają żadnych obiektywnych badań nad różnicami między
płciami. Przedstawiają jedynie jakieś stereotypowe wyobrazenia podparte
autorytetami znanych osób, które mimo że są małpami telewizyjnymi, specjalistami
od naurobiologii nie są.
Zaręczam ci, że nie ma żadnego badania, które obiektywnie i jednoznacznie
pokazywałoby istnienie genetycznie uwarunkowanych różnic pomiędzy płciami. A to
co jest nie uwzględnia plastyczności mózgu i leży pod względem statystycznym.
Czyli nie ma żadnej wartości merytorycznej.

Poza tym ludzki dymorfizm płciowy, w porównaniu do innych zwierząt, jest tak
minimalny, że praktycznie atawistyczny. Obie płcie zostały stworzone do
pełnienia identycznych ról, więc nie mogą się od siebie różnić, nawet budową mózgu.
Zaraz na początku pojawienia się ludzkości, ludzkie samce i samice łączyły się w
pary tylko na czas ciąży i pierwszych miesięcy życia dziecka, kiedy to kobiety
są całkowicie niepełnosprawne i niezdolne do walki z wrogiem i skakania po
drzewach, a potem każdy się martwił o siebie. Zakochanie przechodzi obu płciom
po około 2 latach, czyli mniej więcej wtedy, kiedy niemowlak ma 5-6 mc i staje
się samodzielnym niemowlakiem a nie "embrionem". A karmiąca kobieta z
niemowlęciem jeszcze nie jest gotowa na szukanie nowego partnera, więc musi
sobie radzić sama na równi z innymi członkami stada. I skoro ludzki gatunek nie
wyginął, znaczy radziły sobie świetnie. W przeciwnym wypadku jako najsłabsze
osobniki, padłyby ofiarami drapieżców albo nie dopchałyby się na czas do
pożywienia czy schronienia.

Dopiero w momencie kiedy ludzkość zaczęła tworzyć jakieś pierwsze cywilizacje,
czyli załapała, że przewagę konkurencyjną daje magazynowanie dóbr, rabowanie
innym zmagazynowanych dóbr i skuteczna ochrona przed rabunkiem oraz zmuszanie
słabszych do pracy na swoją korzyść to zaczęły się podziały. I nie tylko na
kobiety i mężczyzn ale i także na panów i niewolników, władców i poddanych itp.
A jedynym kryterium była siła fizyczna.

[abasia471]

Wróciłam do tego wątku, bo czytając w innym wątku wypowiedź
bertrady, powzięłam uzasadnioną wątpliwość, co do logiczności jej
przekonań.
bertrada napisała:
>Niebezpieczne dla mężczyzn geny są dobre dla kobiet, a pozytywnie
>odziaływujące
>na mężczyzn zagrażają kobietom - stwierdził zespół badawczy z
>Uniwersytetu Uppsalskiego oraz z Centrum Badań Klinicznych w
Vesteras.

Jak możecie przeczytać w wypowiedziach z tego wątku, bertrada nie
widzi większych różnic pomiędzy mężczyzną a kobietą, natomiast w
przytoczonej powyżej wypowiedzi takie różnice jednak dostrzega,
podpierając się naukowymi autorytetami. Więc dla jasności pytam. Są
te różnice, czy nie?

[bertrada]

Ale ja tylko przytoczyłam artykuł. Nie jestem jego autorką ani też nigdzie nie
ustosunkowywałam się do zawartej w nim treści. Wkleiłam go, bo Neuroleptyk
chciał czegoś na dowód, że prowadzi się badania nad genetycznymi przyczynami
zaburzeń psychicznych.

[lucyna_n]

bertrada napisała:

> Lepiej być singlem niż żyć z idiotą.

z postu autorki nie wynika że jej mąż jest idiotą

[abasia471]

lucyna_n napisała:
> bertrada napisała:
>
> > Lepiej być singlem niż żyć z idiotą.

> z postu autorki nie wynika że jej mąż jest idiotą

No co ty Lucyna. Bertrada wie lepiej kim jest mąż autorki wątku i
dlatego próbuje ją uświadomić - Żeby kobita nie żyła w
nieświadomości i przy odrobinie szczęścia jeszcze bardziej
skompliowała sobie życie. Jak się ma początki depresji, to dobrze
jest to utrwalić rozpadem małżeństwa a potem to już witaj smutku i
czarna dziuro.

[bertrada]

> > Lepiej być singlem niż żyć z idiotą.
>
> z postu autorki nie wynika że jej mąż jest idiotą

Ale z twoich postów wynika, że gloryfikujesz instytucję małżeństwa.

[lucyna_n]

jakbyś miala takiego fajnego męża jak ja też byś gloryfikowała.

jakkolowiek ja nie zauważam żadnej gloryfikacji małżenstwa w moich wpisach, po
prostu nie uważam za dobry pomysł doradzanie rozstania się w momencie
pojawienia się pierwszego poważniejszego kryzysu czy trudności życiowych.

[bertrada]

Są różne szkoły. Jednie radzą walczyć do upadłego a inne dać sobie spokój i
szukać nowego partnera. Ja jestem zwolenniczką tej drugiej.

[lucyna_n]

tutaj jeszcze nie ma upadłego
za upadłym nie jestem, nie mam cech fanatycznych

[joannaa32]

Dziewczyny niezamierzam sie rozstawac z moim mezm to jest wspanialy czlowiek i
bardzo go kocham umie zrozumiec moje problmy i stara sie pomuc ,niestety nie we
wszytskim da rade -niewyleczy mnie przeciez al dobrym slowem pomoca przytuleniem
rozmowa bardzo duzo mi daje ,zwsze macieple slowa dla mnie juz jniemowic ze 10
albo i iweicj razy dziennie slysze kocham cie asiu,ja niejestem wylewna ale
staram sie mu odwdzieczyc tym samym ,skad moje samopoczucie -depresja czy cos
innego?moze byc wynikiem osamotnienia niemam przyaciul ktorych zwsze mialam
wiele mieszkam na odludziu mam tylko meza i dwoje dzieci ktorych bardzo
kocham,no i oczywiscie tesciowie co mi osia w gardle stoja,gdyby nie te miejsce
nie tesciowie i osamotnnienie bylabym zdrowa szczscliwa osoba -hyba ze mam inny
problem,no i akt faceci sa inni czasami oschli czasami kochani wiem ze rozumuja
inaczej niz kobity maja inne podejscie do wielu spraw moj maz jest optymista we
wszytskim widzi dobre zeczy ja natomiast na odwrud wszedzie widze bledy
niedoskonalosci,zawsze mowieze sie nieuda niema co zaczync a on zawsze prubuje
,gdyby nie moj maz prawdopodbnie dawno bym sie zalamala i wyladowala w
warjatkowie, tak mam w nim duze wsparcie.