jak odnaleźć siebie

[kukielka7]

czy moze mi ktoś pomoc..jak odnaleźć chec zycia,radosc zycia i
sens....przeciez zycie jest piekne i szkoda czasu na takie
uzalanie...a ja nie mam pracy zakonczylam studia,obronilam sie mam
tytul mgr i wsumie sama nie wiem co ze soba zrobic...nie wiem sama
czego chce ...co chce robic w zyciu...nic mi nie wychodzi...nie
wiem...ale nigdy w zyciu nie czulam takiej pustki jak
teraz...wychodze za maz wkraczam w nowy etap zycia...a czuje sie tak
wypluta...zmeczona...

[mskaiq]

Masz racje zycie jest piekne, ale przestaje nim byc kiedy zaczyna
sie uzalanie.
Dla czego nie masz pracy, nie mozesz znalesc, nie mozesz sie
zdecydowac ?
Zwykle nic nie wychodzi kiedy popelnia sie bledy, przeanalizuj
dlaczego Ci nie wychodzi. Kiedy znajdziesz przyczyne wtedy zacznie
Ci wychodzic.
Czy boisz sie tego ze wychodzisz za maz, czy to przynosi niepokoj.
Serdeczne pozdrowienia.

[lucyna_n]

wiedziałam że mask pierwszy upoluję "ofiarę"

[ichnia]

lucyna_n napisała:
> wiedziałam że mask pierwszy upoluję "ofiarę"
>
Na niego zawsze można liczyć ;))

[kukielka7]

wlasnie to nieszczesne uzalaznie,ktore doprowadza mnie do
warjacji...poza tym wiecznie mam do siebie pretensje,ze wszystko co
robie robie źle....kompletny brak wiary w siebie i w swoje
mozliwosci...i to nie daje mi spokoju....wewnetrznego spokoju...i
zaczynam sie spinac,denerwowac...

[kukielka7]

...a mam wszystko-rodzine,cudownego faceta,przyjaciol i zdrowie...a
nie potrafie tego docenic i co wazniejsze wykorzystac...caly czas
mysle,ze cos zlego sie stanie,ze cos sie zakonczy,ze wszystko sie
rozpadnie...czuje jakbym wpadala w jakas paranoje...dlaczego???moze
wlasnie zasluguje na taka prawdziwa lekcje zycia...

[mskaiq]

Kiedy ma sie duzo wtedy pojawia sie strach ze mozna to stracic i
zamiast zyc radoscia, tym co sie ma to zyje sie strachem.
Nie boj sie ze stracisz, kiedy kochasz wtedy jestes szczesliwa,
przekazujesz swoje szczescie i radosc tym ktorych kochasz a to jest
im bardzo potrzebne. Strach wszystko niszczy tak jak niszczy Twoja
radosc.
Nie mozna miec pretensji ze robisz cos zle, wybacz to sobie, bez
tego uwierzysz ze ze robisz zle dlatego ze taka jestes. Nieustannie
sobie wybaczam ale staram sie uczyc na moich bledach, odnajdowac je
i eliminowac.
Jesli chodzi o wiare w siebie to jesli zaczniesz pozbywac sie bledow
ktore popelniasz to Twoja wiara w siebie zacznie rosnac bo zaczniesz
odnosic skcesy i zaczniesz lepiej kontrolowac siebie.
Sprobuj cwiczyc fizycznie bardzo Ci to pomoze.
Serdeczne pozdrowienia.
Serdeczne pozdrowienia.

[kukielka7]

Dziekuje za te słowa...staram sie jak moge,ale te wszystkie
negatywne mysli mnie caly czas bombarduja... a tak bardzo chce
myslec pozytywnie...chce byc znowu taka osoba jaka
bylam...szczesliwa i pewna siebie...ale chyba ten brak pracy jak
najbardziej mnie dobija...wrocilam z emigracji bylam pelna
entuzjazmu i zapalona do wszystkiego teraz taka pustka niemoc nie
wiem co jest grane...wszyscy pracuja,cos juz maja cos osiagneli...a
mnie sie wydaje jakbym przegrala zycie...czemu tak jest....czuje sie
glupia,pusta,brzydka wewnetrznie i zewnetrznie:(((((dlaczego we mnie
tyle negatywnych mysli...

[mskaiq]

Mialas wiele entuzjazmu kiedy wrocilas. Pojawily sie problemy ze
znalezieniem pracy, poczulas sie gorsza niz inni, przestraszylas sie
nic nie masz.
Mysle ze bardzo wazne jest abys uwierzyla ze wszystko jest dobrze,
ze masz czas aby osiagnac wszystko co chcesz. Nie mozesz rowniez
akceptowac mysli ze jestes glupia, pusta, brzydka. Kiedy pojawiaja
sie takie mysli, powtarzaj sobie ze nie jestes glupia, ze pusta i
brzydka.
Najwazniejsze abys ponownie uwierzyla w Siebie. To nie przychodzi
wcale latwo, bo jest wiele mysli ktore beda podwazaly Twoje
pozytywne myslenie. Trzeba jednak wierzyc w Siebie wbrew tym myslom,
nieustannie powtarzac sobie ze jestes piekna i madra.
Trzeba byc pozytywnym wbrew negatywnym uczuciom. Z czasem te uczucia
beda coraz slabsze, w koncu znikna.
Poza tym szukaj pracy, ale nie przejmuj sie kiedy nie znajdziesz.
Wczesniej czy pozniej uda Ci sie ja znalesc.
Staraj sie rowniez przebywac jak najwiecej z tymi ktorych kochasz.
Okazuj im wiele milosci, nawet kiedy nie masz na to ochoty. Im
bardziej bedziesz pozytywna, tym miejsza bedzie negatywnosc i
zacznie wracac to co bylo.
Warto rowniez cwiczyc fizycznie, codzienny dlugi spacer, bieg,
silownia, plywanie, itp. To bardzo pomaga pozbywac sie negatywnosci.
Serdeczne pozdrowienia.

[kukielka7]

Dziekuje...dlaczego to robisz,dlaczego podtrzymujesz na duchu
osoby,ktorych nawet nie znasz...ktore sa Ci obojetne..podziwiam i
bardzo dziekuje..mnie to podnosi na duchu...choc nie wiem czy ja
zdolam sobie o wogole pomoc....mam dosyc czasmi wszystkiego a w
szczegolnosci siebie samej....bo przejmuje sie wszystkim,chcialabym
aby bylo tak jak ja chce,zeby wszystko bylo w miare poukladane a z
drugiej strony tak sie nie da...zyje pomiedzy dwoma roznymi realiami
i dopiero teraz to dostrzeglam i czuje jak mnie to
przerasta...chcialabym bardzo sie zdystansowac i nie przejmowal sie
ale nie potrafie,nie potrafie...a nie moge z tego zrezygnowac bo za
bardzo kocham!!!

[mskaiq]

Pomozesz sobie, przede wszystkim musisz zapanowac nad Swoimi
emocjami i stresem. Bardzo wazne sa cwiczenia fizyczne, pomoga Ci
odzyskac kontrole nad soba.
Nie trzeba sie przejmowac ale to nie znaczy ze trzeba zrezygnowac z
tego co jest wazne i co kochasz. Dla mnie wazna jest milosc, bez
niej nie potrafilbym zyc i funkcjonowac, przynosi spokoj, sens i
pozwala dzialac.
Ty masz wokol siebie tej milosci bardzo wiele, pomoze Ci pozbyc sie
strachu, tylko odwaz sie kochac, nie boj sie ze ja stracisz.
Serdeczne pozdrowienia.

[odwolania]

czyta sie ta wymiane listow jak dobry melodramat.

[kasicz]

chętnie bym pomogła gdyby nie fakt,że sama czuję się
wypluta,wypalona,brrr to straszne być taką malkontentką-przestaję
się lubić:(

[kukielka7]

dokładnie ja juz czasami siebie nienawidze...jestem taka zmeczona
tym wszystkim klade sie spac i mam nadzieje,ze obidze sie nastepnego
dnia i bedzie jak kiedys...bede pelna radosci,optymizmu a co
najwaznijsze wiary w siebie i w to co jeszcze dobrego moze mnie
spotkac...ide ulica i wydaje mi sie,ze wszyscy maja lepiej niz
ja...ze ja to jestem taka biedna,obolala i wszystko przez ten
los....ze nie mam tego czy tamtego...ze nie jestem taka czy
owaka....a to co mam i jaka jestem sie nie liczy...to co kiedys
osiagnelam tez sie nie liczy..nic sie nie liczy....dla mnie liczy
sie to ze teraz jest pustak...ze czasami nie mam dla siebie miejsca
na tym swiecie...nie wiem co chce robic jak dalej zyc....wszystko
jakos sie uklada...cos maja ...a ja wielkie nic...dlaczego to
wlasnie mnie dopadlo dlaczego????

[mskaiq]

Kukielko budzisz w sobie zal. Nie mozba myslec ze inni maja lepiej,
ze nie masz tego, czy tamtego, ze jestes taka biedna, obalala, ze
wszystko przez los, itp.
Zal wywoluje lzy i bardzo wiele bolu, przynosi depresje. Wszyscy
ludzie maja swoje problemy, nikt nie ma lepiej. Szczescie jest w
milosci, nie w tym co sie ma. Ty masz meza ktorego kochasz i
wspaniale dziecko. Ciesz sie tym.
Serdeczne pozdrowienia.

[kukielka7]

no właśnie kiedyś tak potrafiłam...poprostu żyć i nie patzrec na
innych a dzisiaj gdzieś to uciekło...i już nie wiem jak sobie
pomoc...mam taka ciezka glowe i juz boli mnie to myslenie,bola mnie
te wszystkie mysli....czasami nie mam juz sily na nic...a przeciez
tyle piekne wokol nas...tylko trzeba zaczac sie cieszyc ale jak to
zrobic....

[mskaiq]

Kiedys Kukielko7 Twoje emocje byly pozytywne, bylo wiele milosci,
radosci a negatywne emocje byly malo istotne bo dominowaly dobre i
te zle pojawialy sie rzadko.
Zle emocje i dobre sie wykluczaja, kiedy sa dobre nie ma zlych ale
kiedy pojawiaja sie zle wtedy wypieraja dobre.
Mysle ze powrot z emigracji, problemy ze znalezieniem pracy
spowodowaly pojawienie sie negatywnych emocji, a szczegolnie zalu i
strachu, teraz one dominuja.
Aby wrocic do tego co bylo przed tym trzeba zaczac kontrolowac
negatywne emocje i pozbywac sie ich.
Aby kontrolowac negatywne emocje trzeba regularnie cwiczyc, moze byc
codzienny dlugi spacer a jeszcze lepiej bieg, rower albo plywanie.
Kiedy zaczniesz cwiczyc to natychmiast poczujesz roznice.
Negatywnych emocji nie daje sie latwo pozbyc ale mozna to zrobic.
Zastepuj na kazdym kroku negatywne emocje dobrymi a Ty masz wiele
milosci wokol Siebie wiec masz czym je zastepowac. Poza tym kiedy
pojawia sie strach ze nie znajdziesz pracy to potarzaj sobie ze
znajdziesz i szukaj pracy.
Kiedy pojawi sie uczucie ze jestes biedna, obolala to nie poddawaj
sie tym emocjom, odpowiadaj sobie ze nie jestes ani biedna ani
obolala.
Bron sie przed myslami ze Twoje osiagniecia sie nie licza bo one sie
licza, powtarzaj sobie rowniez ze jest miejsce dla Ciebie na tym
swiecie i to dobre miejsce.
Kiedy bedziesz przeciwstawiala zlym emocjom pozytywne to bedziesz
oslabiala te zle a wzmacniala te dobre. To tylko kwestia czasu kiedy
pozbedziesz sie zlych emocji i znow zaczniesz cieszyc sie zyciem.
Serdeczne pozdrowienia.

[wiolinka89]

Znam to.Zdradze Ci pewien sekret..Zycie nabiera sensu dopiero jesli zyjemy dla
kogos.. dla Boga, dla ludzi.Przeciez nawet obiad nie smakuje jak sie je
samemu.Gotowac sie nawet nie chce tylko dla siebie.Nie ma nic piekniejszego niz
swiadomosc ze jest sie potrzebnym.Wiem, ze trudno to przelozyc na praktyke.Ja
tez choruje, ale leki postawily mnie na nogi.. uwazam ze reszta zalezy ode
mnie.zadna pigułka nie pomoze bez Naszej wewnetrznej zmiany i reflekcji.
pozdrawiam Cie serdecznie i zycze abys wkoncu znalazła wypelnienie dla tej
pustki i beznadziei, która wiem jaka jest meczaca.
buzka
Wiolka

[lucyna_n]

tym obiadem to kwestia dyskusyjna, na Bali np każdy je sam, bo jedzenie jest
traktowane jako czynność intymna (na discovery tak mówili) i wszystkim
smakowało. Ja też zdecydowanie wolę jeść sama, nie lubię jeść w grupie.

[rafoso]

ludzie depresyjni zazwyczaj lubią robić wszystko "sami",
a wspólne jedzenie posiłków z szanującą się rodziną to nie to samo co jedzenie "w grupie",
więzi rodzinne spaja się między innymi przez wspólne posiłki,
a "w grupie" to robi się pewnie różne rzeczny, również "na Bali"....

[ekspert_gabclinic]

Szanowna Pani,
Porusza Pani kilka wątków. Docenia Pani piękno swojego życia, ale nie potrafi się nim Pani cieszyć. Coś się zmieniło, nie idzie tak jak Pani sobie wyobrażała. Jednak życie jest zmianą, i zaakceptowanie tego faktu jest bardzo istotne. Zawsze trzeba pamiętać, że elementami składowymi naszego życia są radość i sukcesy, ale także smutek i porażki. W dzisiejszym kontekście społeczno-kulturowym oczekujemy, że wszystko będzie idealne ? a kiedy nie jest, z zawiedzionych oczekiwań rodzą się frustracje. Trzeba ten sposób myślenia trochę zmienić. Okresy smutku i braku sukcesu nie zdarzają się bez przyczyny. One zdarzają się nam po coś. Warto tę mądrość odkryć.
Oczywiście zawsze należy doceniać swoje aktualne życie, dostrzegać w nim choćby skromne osiągnięcia i powody do satysfakcji. Ale też, jeśli uczucie braku i zagubienia doskwiera, warto przewartościować je, zastanowić się, czego Pani potrzebuje. Jakie są Pani potrzeby na tę chwilę w Pani życiu?
Bardzo ważna jest też Pani samoocena, bo stanowi ona podstawę i punkt wyjścia do dobrego funkcjonowania. Rodzina, bliscy, przyjaciele są istotnym dopełnienie naszego życia. Ale jeśli Pani sama ze sobą źle się czuje, to życie dla rodziny może być niesatysfakcjonujące. Poprawa samopoczucia w takiej sytuacji nigdy nie przyjdzie z zewnątrz, najpierw trzeba, choć trochę polubić samą siebie.
Może warto pójść na terapię, aby sobie wszystko poukładać? Ruch i sport wpływają bardzo pozytywnie na nasz dobrostan, ale nie ułożą nam wszystkich spraw. Bardzo często potrzeba spojrzenia z, zewnątrz aby dostrzec coś, czego oczywistości będziemy się później dziwić.

Pozdrawiam,
Renata Pająkowska-Górniak
Kierownik Zespołu Psychoterapeutów Gabclinic.com

[lucyna_n]

i znowu przez spamera ekspert zmarnował czas na odgrzewanego kotleta.