Gość: m IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 02.10.10, 18:31 <a href="http://lilypie.com/"><img src="http://lbdm.lilypie.com/WM11p2.png"/></a> Odpowiedz Link Zgłoś Obserwuj wątek Podgląd Opublikuj
Gość: m Re: test IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 02.10.10, 18:33 <a href="http://lbdm.lilypie.com/WM11p2.png"/></a> Odpowiedz Link Zgłoś
postkeeper Re: test 05.10.10, 14:11 Na przełomie wieków, w ramach dyslokacji wojsk carskich, na stałe miejsce postoju elitarnego pułku piechoty noszacego nazwę Lejb-Gwardyjski Keksholmski Pułk imienia Cesarza Austriackego, wyznaczono Warszawę. Usytuowanie pułku w strukturach wojskowych armii Imperium Rosyjskiego mozna prześledzic tu: pl.wikipedia.org/wiki/Gwardia_Imperium_Rosyjskiego Dla potrzeb pułku wybudowano w roku 1900, na Polu Mokotowskim, istniejace do dziś koszary. Zgodnie z tradycją postanowiono też w sąsiedztwie wybudować cerkiew pułkową. Tym razem nie zaprojektowano jej indywidualnie i z przepychem, jak inne pułkowe cerkwie warszawskie, lecz postanowiono oprzeć się na standardowym, typowym projekcie . Na pomysł wznoszenia takich "wystandaryzowanych" wojskowych cerkwi wpadł ówczesny minister wojny, Kuropatkin, który polecił opracować projekt niedrogiej (do 40 tys. rubli) ale pojemnej cerkwi wojskowej. Planowano je wznosić w odległych garnizonach i na nieprawosławnych ziemiach Imperium w tym na terenie Kraju Priwiślańskiego. Pomysł został zaakceptowany przez cara Aleksandra II zaś specjalnie powołana komisja wybrała do realizacji projekt inżyniera wojskowości F.M.Wierzbickiego. Była to jednokopułowa, murowana cerkiew ze smukła dzwonnicą nawiazująca do stylu staroruskiego. Do 1914 r. na terenie Imperium wzniesioni ponad 60 takich cerkwi, w tym około 10 na terenie dawnej Kongresówki. Kierowanie budową cerkwi w Mokotowie (jak wówczas mawiano) powierzono nie byle komu, bo architektowi Wiktorowi Junosza-Piotrkowskiemu, który wcześniej, wraz z Henrykiem G.Gayem, zaprojektował słynną siedzibę Korpusu Kadetów Suworowa w Al. Ujazdowskich 3. Obecnie, jak wszyscy wiemy, mieści się tam siedziba Urzędu Rady Ministrów ( w międzywojniu Generalny Inspektorat Sił Zbrojnych - GISZ). Jaki był wpływ Junoszy-Piotrkowskiego na adaptację projektu Wierzbickiego, tego nie wiemy. Wiemy natomiast, ze budowę nadzorował ówczesny architekt eparchii (diecezji) warszawsko-chełmskiej Władimir Nikołajewicz Pokrowski (ten od przebudowy Pałacu Staszica, projektów cerkwi na Woli i Instytutu Weterynaryjnego na Kamionku). Jak widać, w żadnym przypadku nie możemy przypisać autorstwa projektu W.Junoszy-Stępkowskiemu. Kirył Sokoł w wydanej w 2006 r. po polsku publikacji "Rosyjska Warszawa" tak opisuje obiekt: "Kamień węgielny pod budowę cerkwi św.św. Apostołów Piotra i Pawła połozono 11.07.1902 r. zaś wyświęcono ją 7.11.1904 roku. Wewnatrz w ściany wmurowano marmurowe tablice ze szlakiem bojowym pułku i wykazem poległych oficerów. W wyposażeniu światyni wyróżniała się drewniana ikona, którą znaleziono w wyzwolonym od Szwedów w 1710 mieście Keksholm (od 1948 roku Prioziersk czytaj pri_oziersk) nad jez. Ładoga i po 10 latach, podarowano pułkowi. W cerkwi przechowywano takze egzemparz biblii podarowany przez cesarzową Elżbietę Pietrowną i krzyż wykonany z drzewa oliwnego, które rosło na mogile żołnierzy-keksholmczyków, poległych w bitwie morskiej z Turkami pod Czeszme (1770 r.) [bitwa pod Czeszme ma m.w. takie znaczenie w historii Rosji jak nasza bitwa pod Oliwą]. " Po wybuchu I WŚ i okresie bieżenstwa z 1915 r. cerkiew została opuszczona a część wyposażenia ewakuowana wraz z ludnością i duchowieństwem w głab Rosji. Aż do roku 1921 cerkiew dzieliła losy podobnych światyń prawosławnych na terenie niepodległej Polski, czyli niszczała w opuszczeniu. W styczniu 1921 przekazano światynię Kościołowi Ewangelicko-Augsburskiemu, który urządziła w niej kościół garnizonowy, przebudowując tylko wnętrze cerkwi. W jej trakcie na ścianach umieszczono tablice z nazwiskami poległych w walce o niepodległośc Polski. Dopiero w latach 1931-34 dokonano bardziej radykalnej przebudowy. Jak piszą luteranie na swojej stronie parafialnej "W latach 1931-1934 architekt Edgar Norverth przebudował sylwetę kościoła. Przeprojektowania wnętrza dokonał arch. Teodor Bursche, dekoracje ścienne, freski, obrazy wykonali artyści, malarze Akademii Sztuk Pięknych z Wilna: Hoppen, Prof. Kazimierz Kwiatkowski i st. Asystent Leonard Torwirt. Uwieńczeniem zmiany kompozycji wnętrza było zainstalowanie 24-głosowych organów". Kościól ponownie wyświęcono w roku 1936. Zmiany architektoniczne polegały głownie na usunięciu pozostałości stylistycznych: usunieto obramowania okien i bizantyjskie ozdoby a nade wszystko zmieniono kopuły cerkwi i dzwonnicy. W cytowanej ksiązce Kiryła Sokoła jest maleńkie zdjęcie cerkwi po tych przebudowach jednak skaner odmówił mi posłuszeństwa i prezentacji póki co nie będzie Odpowiedz Link Zgłoś
