aaaaaaaaaaaaaaaaaaa

[Gość: aaaaaaaaaaa]

aaaaaaaaaaaaaaa

[Gość: ssssssssssssssss]

aaaaaaaaaaaaaddddddddddddddd

[lunatica]

Pierwsze w Małopolsce hospicjum dla dzieci rusza od stycznia

Renata Radłowska 07-11-2004 , ostatnia aktualizacja 07-11-2004 20:49

Dostaną profesjonalną pomoc, przede wszystkim stałą opiekę zespołu medycznego,
i darmowe leki. Już w styczniu krakowskie Hospicjum dla Dzieci im. ks. prof.
Józefa Tischnera przyjmie pierwszych małych pacjentów. Pomoże też ich rodzicom,
kiedy odejdą.

- Nie mam już siły - żali się Monika, mama ośmioletniego Piotrka, który ma
nieoperacyjnego guza mózgu. - Jestem niewyspana, wiecznie zmęczona, załamana.
Owszem, pomagają mi lekarze, ale przecież oni zajmują się dorosłymi chorymi,
nie dziećmi. Oni nie wiedzą, jak wygląda życie z umierającym dzieckiem; inna
też jest opieka nad nim. Jaka? Dowiedziałam się o tym za późno.

Kiedy w styczniu ruszy pierwsze w Małopolsce hospicjum dla dzieci, Monika
będzie mogła trochę odpocząć - pomogą jej lekarze i pielęgniarki, którzy uczyli
się przez kilka miesięcy, jak opiekować się nieuleczalnie chorymi maluchami.

Mocne słowa księdza profesora

Krakowskie Hospicjum dla Dzieci im. ks. prof. Józefa Tischnera formalnie
powstało w czerwcu tego roku. Działalność rozpocznie jednak od stycznia,
ponieważ musi mieć kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia. Te kilka miesięcy
było potrzebne na przeszkolenie personelu i skompletowanie sprzętu medycznego.
Nie było za to problemu ze znalezieniem patrona dla placówki.

- Od razu wiedziałem, że będzie nim ksiądz profesor Tischner - mówi Adam
Cieśla, przewodniczący Fundacji Krakowskiego Hospicjum dla Dzieci. - O zgodę
zapytałem braci księdza Tischnera. Przysłali list, w którym cytowali swojego
brata: "Po operacji krtani uświadamiam sobie, że z powodu choroby nie wrócę do
wielu rzeczy, i tego, cholera, mi nie żal. Zamiast, żeby mi choroba zubożyła
świat, wzbogaciła go, dała poczucie wolności". Te słowa były mocne. O ile
wcześniej miałem wątpliwości, czy uda się powołać do życia hospicjum, to teraz
wątpliwości odpłynęły.

Już na samym początku fundacja skontaktowała się z Warszawskim Hospicjum dla
Dzieci, a to przekazało do Krakowa potrzebny sprzęt medyczny (będzie też płacić
personelowi medycznemu). Udało się również znaleźć sponsorów, którzy wesprą
działalność placówki. Teraz na wyposażeniu krakowskiego hospicjum są dwa
samochody osobowe, koncentrator tlenu, ssaki z zasilaniem akumulatorowym,
pulsoksymetry, materace przeciwodleżynowe, pompy infuzyjne i łóżka szpitalne.
Nie ma tylko hospicyjnego budynku, bo ten jest niepotrzebny: to będzie
hospicjum domowe.

Najbliżej Mysłowice

Co to znaczy? Że opieka nad nieuleczalnie chorymi dziećmi będzie sprawowana w
ich domach rodzinnych (skierowanie do hospicjum wydaje lekarz prowadzący, o
przyjęcie mogą też prosić opiekunowie dzieci). Personel medyczny ma odwiedzać
pacjentów codziennie w godz. 9-15 (potem będą dyżurować pod telefonem, dojadą
do pacjentów najdalej w ciągu dwóch godzin). Opieka nie będzie odpłatna.

- Czy hospicjum jest potrzebne w Małopolsce? Oczywiście - przekonuje Adam
Cieśla. - Najbliższa tego typu placówka jest w Mysłowicach, potem w Warszawie.
Obejmiemy teren o promieniu stu kilometrów, gdzie mieszka trzy miliony ludzi.
Zgodnie ze statystykami z tych trzech milionów naszymi pacjentami będzie
trzydzieścioro dzieci.

Sto kilometrów to Kraków i sąsiadujące z nim powiaty: bocheński, brzeski,
chrzanowski, olkuski, wadowicki, myślenicki, wielicki, proszowicki, miechowski,
suski, nowotarski, tarnowski i nowosądecki. Być może w przyszłości opieką
objęte zostaną również dzieci z powiatu oświęcimskiego.

Koszt miesięcznej opieki nad jednym dzieckiem w warunkach szpitalnych to 1000
zł. Domowe hospicjum minimalizuje te koszty - 300 zł. Oczywiście NFZ nie będzie
pokrywał całej sumy, ale zaledwie 60 zł. O resztę fundacja musi się postarać.

Inne odchodzenie

Opieka nad nieuleczalnie chorymi dziećmi jest inna niż w przypadku terminalnie
chorych dorosłych. Wiedzą o tym lekarze, którzy będą współpracować z krakowskim
hospicjum.

- Bo dzieci chorują inaczej - tłumaczy dr Krzysztof Nawrocki. - Umierają z
innych powodów. Dorośli odchodzą na przykład na raka płuc, w przypadku dzieci
taki nowotwór prawie w ogóle się nie zdarza. One cierpią na schorzenia
metaboliczne, które nie występują u dorosłych. Lekarze zajmujący się dziećmi
muszą wiedzieć, że one boją się zupełnie czegoś innego w swoim umieraniu. Tego,
że zostawiają rodziców, kolegów, ukochane miejsca i przedmioty. Dorośli boją
się świata, do którego mają odejść. To kolosalna różnica.

Hospicyjna opieka nie skończy się w chwili, kiedy dziecko odejdzie. Wtedy pomoc
potrzebna będzie też rodzicom - przez okres żałoby pomoże im przejść psycholog
i ksiądz.

Monika wie, że kiedy umrze Piotrek, nie sobie poradzi z bólem: - Potrzebny
będzie mi ktoś, kto widział niejedną śmierć dziecka, kto rozumie żal rodzica. A
przede wszystkim ktoś, kto był obecny w tym umieraniu. Mam nadzieję, że Piotruś
zostanie ze mną jeszcze do stycznia.

Hospicja dla dzieci

Jest ich w Polsce sześć - w Warszawie (opiekuje się 54 dziećmi), Lublinie (ma
38 pacjentów), Łodzi (44), Mysłowicach (46), Poznaniu (47) i Wrocławiu (14).
Opieką hospicyjną w miejscu zamieszkania mogą zostać objęte dzieci z chorobą
nowotworową i innymi chorobami nienowotworowymi, które nie mają - według
współczesnej wiedzy medycznej - nadziei na wyleczenie.

[Gość: knhyvubuijokonuho]

jnyfvu

[Gość: jbyfujhy]

1568464848

[Gość: ttttttt]

kkkk

[Gość: ggggggg]

nnnnnnnnnnnnnnn

[Gość: hhhhhhhhhhhhhhh]

jjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjjj

[Gość: kkkkk]

gggggg

[Gość: kleo]

uuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu

[Gość: 111]

111111111111111111111111111

[Gość: f]

f

[Gość: hg]

''

[Gość: t]

__

[Gość: h]

mail to:[e-mail]

[Gość: ret]

MAILTO:[e-mail]

[Gość: hhhhhhhhhhhh]

hhhhhhhhh