.

[tomek.400]

>nie Baryka, ale Baryłka


forum.gazeta.pl/forum/w,1,176415656,176415656,_.html


Tak, jedna pani od polskiego jak będzie to czytać to będzie się śmiała.

[tomek.400]

Generalnie to śmialiśmy się wszyscy.
Oprócz Darka

[tomek.400]

Najlepsza akcja, która pamiętam to była jednak z Hylonem.
Ona być może nawet została nagrana, bo jeden z kolegów przynosił w tym czasie często kamerę.

Artur po terminie w trakcie kolejnej lekcji pisał sprawdzian o temacie, o którym nie miał pojęcia. Inny kolega pisał mu gotowca, ale nie był w stanie mu go podać. No i moment kulminacyjny, Artur podchodzi oddać sprawdzian, udaje, że się zaczepił o czyjś plecak, odwraca się tyłem do nauczyciela i na środku sali wymienia z kolegą kartkę z dobrym sprawdzianem. Pół klasy to widziało. Były emocje.

[tomek.400]

To wypracowanie ostatecznie nie trafilo do nauczycielki, bo ktoś ten błąd wyłapał, ale wieść się rozeszła.
No i śmiechu trochę bylo. Nawet trochę więcej niż trochę.

[tomek.400]

> odwraca się tyłem

Dwa metry od patrzącego na niego nauczyciela
widowiskowy numer

[tomek.400]

>Były emocje.


To trzeba byłoby zobaczyć, żeby to napięcie poczuć.
Do końca nie było wiadomo, czy uda się sprawdzian podmienić.
Artur po zahaczeniu o plecak prawie położył się na ławce kolegi, który mu to pisał.

Tylna część klasy, która to widziała huczała z wrażenia.
Wszystko przed stojącym i patrzącym się na tę sytuację nauczycielem.
Były emocje.
Artur fajny gość i do dzisiaj lubię tą historię wspominać.