Dodaj do ulubionych

Podpowiedzcie...

12.09.13, 00:03
Witam. Pracuje w przedszkolu. Mamy chłopca w wieku 4 lata, jego starsza siostra ma zdiagnozowany autyzm. On od roku odkąd przyszedł do przedszkola tez nam nie daje spokoju. Nie bawi się z dziećmi, woli sam, jego oczy są nieobecne, na zajęciach jest w swoim świecie. Na zadane pytanie przeważnie powtarza zapytanie ( echolalia ). Matka twierdzi od poczatku że w domu zachowuje sie inaczej i raczej nie widzi nic złego, choc mamy wrażenie że się myli. Chłopiec kolejny rok w przedszkolu bawi się sam, b. rzadko towarzyszy dzieciom w zabawie, chyba że biega z nimi, jak cień, bez konkretnej korelacji. Kolorować nie potrafi, przeważnie koloruje kredką w jednym punkcie. Ostatnio psycholog kazała mu narysować siebie, to całą kartkę zamalował w czarne kreski. Dziwne... I co... niepokoi nas to, a matka chyba boi się że to może mieć związek z autyzmem. Czy to może być autzym, czy cechy autystyczne? Ale trzeba zrobić jakiś krok, aby mu ewentualnie pomoc.
Obserwuj wątek
    • tijgertje Re: Podpowiedzcie... 12.09.13, 07:59
      Przy tym opisie i z juz postawiona diagnoza siostry na pewno bym sie dziecku pod katem autyzmu przyjrzala. To, ze w domu zachowuje sie inaczej, to normalne, u wielu dzieci problemy wychodza dopiero w grupie rowiesniczej. Moj mlody tez jest inny w domu niz w szkole, jak sie z nauczycielka dzielimy opowiesciami, to po obu stronach nieraz szczeny opadaja ;) Pedagog prosila o zdjecie mlodego z jego psem terapeutycznym. Jak je zobaczyla, to skomentowala tylko, ze to zupelnie inne dziecko, niz zawsze widzi w szkole. I tak wlasnie jest. w domu pyskaty, non stop radosnie spiewajacy, w szkole zamienia sie w nieobecne duchem zombi :/ nawet jesli na tle innych dzieci, oceniaja go jako pogodne i szczesliwe dziecko, to mi jest strasznie przykro, jak go widze w szkole, to naprawde inne dziecko.
    • niestandardowa Re: Podpowiedzcie... 12.09.13, 12:42
      Matka chlopca na pewno po prostu boi sie diagnozy, moze wydawac sie to dziwne biorac pod uwage ze ma juz jedno dziecko z autyzmem, ale chlopiec pewnie funkcjonuje lepiej i to jest jej wielka radosc.... z Waszej strony potrzeba bardzo duzo delikatnosci i cierpliwosci aby - nie raniac i nie zrazajac jej - pomoc i jej i chlopcu. Polecalabym aby:

      - psycholog / pedagog w przedszkolu poobserwowala chlopca w roznych sytuacjach i sporzadzila szczegolowy raport / opis jego zachowan
      - wychowawczyni takze przygotowala taki opis, wraz z ew rysunkami chlopca
      - o ile to mozliwe - BARDZO by to pomoglo - przygotowac serie nagran video z zachowan chlopca w szkole

      I teraz:
      - o ile to mozliwe - nie orientuje sie na ile jest to mozliwe - poprosic o oberswacje / konsultacje kogos z PPP pod ktora podlega szkola, a moze nawet jakiegos specjaliste d/s autyzmu

      A na koniec:
      Zaprosic matke i ojca chlopca na spotkanie, na ktorym obecne bylyby osoby pracujace z chlopcem oraz dyrekcja i w bardzo rzeczowy nieemocjonalny sposob, przedstawic problemy jakie ma w szkole chlopiec oraz wynikajace z tego sugestie: czyli zalecenie zdiagnozowania chlopca w kierunku autyzmu.

      Powiem tak: gdyby w ten sposob podeszlo do mnie pierwsze przedszkole mojego synka, zamiast drzec na mnie morde, twierdzic, ze syn jest uposledzony (nikt z tej placowki nie mial zadnego przygotowania do stawiania diagnoz tego typu!) itd, to nasze zycie wtedy wygladaloby zupelnie inaczej a ja pewnie zylabym o 10 lat dluzej nie bede ;-)

      Powodzenia

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka