Czy autyzm czasem "znika"

[majatusia]

Czy słyszałyście może o jakiś przypadku iż dziecko miało postawioną na pierwszym spotkaniu w pecjalistycznym ośrodku diagnozę: autyzm a później objawy mineły i dziecko się dobrze rozwijało?
Mamy diagnozę autyzm, pracujemy z nim od 3 tygodni i postępy są rewelacyjne: zaczoł próbować mówić, nie wpada juz w histerie przy zmianie ubrania a dziś udało się nam go złamać z jedzeniem (zjadł pierwszy raz w życiu chleb) .... więc tak się chwytam nadzieji że może zupełnie wyjdzie na prostą

[roseanne]

spotkalam sie z takim przypadkiem doslownie raz

kiedy to postawiono diagnoze kilkuletniemu chlopcu, w trakcie rozgrywek
rozwodowych rodzicow , ojciec zastraszal cala rodzine, matka w ciezkiej depresji
i na powaznych lekach


po zakonczeniu przewodu, kiedy sytuacja sie unormowala dziecko pod opieka
terapeutow wytracilo cechy autystyczne w ciagu dwoch lat

[zzz12]

Diagnozy autyzm nie stawia sie na pierwszym /jednym spotkaniu.
Zwykle jest to cykl spotkan, testow, spotkan z samymi rodzicami,
wzmocnione obserwacja dziecka w jego srodkowisku naturalnym. na
pierwszej wizycie mozna powiedziec o podejrzeniu autyzmu, co
weryfikuje potem zasadniczy proces diagnostyczny.

[szalicja]

A jeśli dziecko ma postać głębokiego autyzmu? Kiedy ewidentnie
widać, że to autyzm? To chyba można stwierdzić przy pierwszym
spotkaniu?

[zzz12]

nawet wtedy powinno sie przeprowadzic proces diagnostyczny ( tak to
bylo u nas w kazdym razie), zeby wykluczyc inne "czyste"
uposledzenie intelektualne czy opoznienie rozwoju. na pierwszy rzut
oka mozna podejrzewac autyzm, ale nie zdiagnozowac. Zreszta przy
glebszej niepelnosprawnosci (nie lubie slowa "uposledzenie", choc o
to tu chodzi) w zasadzie szanse na wyjscie na prosta i osiagniecie
normy rozwojowej dla wieku sa marzeniem scietej glowy IMHO...

[szalicja]

Kurcze, a mi się autyzm wogóle nie kojaży z upośledzeniem...Człowiek
upośledzony to np. z zespołem Downa. Tu to są potężne deficyty w
ilorazie inteligencji. O ile pamiętam jeszcze ze szkoły, to najgłsza
postaćto ok. 40IQ. Autystycy też nie mają wysokich ilorazów, chyba
tak max. do 100? No ale mi się to jednak z upośledzeniem nie kojaży.
Cholerka, czy wogóle prowadzi się badania jak pokonać to dziadostwo?

[gemmavera]

szalicja napisała:

> Autystycy też nie mają wysokich ilorazów, chyba
> tak max. do 100?

Autystyk może mieć iloraz inteligencji poniżej normy, ale może też mieć powyżej.
Autyzm nie wyklucza upośledzenia umysłowego, nie wyklucza też ponadprzeciętnej
inteligencji.

[zzz12]

Niedawno na jednym z wykladow dla lekarzy (poza Polska) padlo
haslo, ze przy IQ powyzej 80 rozpoznaje sie zespol Aspergera, a
ponizej IQ 80- autyzm "klasyczny".

[gemmavera]

zzz12 napisała:

> Niedawno na jednym z wykladow dla lekarzy (poza Polska) padlo
> haslo, ze przy IQ powyzej 80 rozpoznaje sie zespol Aspergera, a
> ponizej IQ 80- autyzm "klasyczny".

A nie raczej HFA? Po co w takim razie byłyby wszelkie próby odróżnienia ZA od HFA?

A jakie w ogóle są normy przy określaniu ilorazu inteligencji? Mnie się zawsze
zdawało, że "norma" jest od około 100, a Ty piszesz o 80.

[zzz12]

dopytam i sie poprawie, jesli niechcacy wprowadzam w blad.

[iwpal]

Kategorie oceny poziomu intelektualnego
wg Wechslera Przedziały wartości IQ

Inteligencja bardzo wysoka 130 i powyżej
Inteligencja wysoka 120-129
Inteligencja powyżej przeciętnej 110-119
Inteligencja przeciętna (norma) 90-109
Inteligencja niższa niż przeciętna 80-89
Pogranicze normy 70-79
Upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim 55-69
Upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym 40-54
Upośledzenie umysłowe w stopniu znacznym 25-39
Upośledzenie umysłowe w stopniu głębokim 0-24

Przy czym "pogranicze normy" to ciągle "szerokie granice normy",
a nie upośledzenie umysłowe.

podtrzymuje swoje zdanie

[zzz12]

dopytalam u uczestnika wykladu, nawet mowil o granicy IQ 70, a nie
80, no, ale poniewaz sama w wykladzie nie uczestniczylam, mozna brac
margines, na to, ze to jednak informacja z nie wiadomo, ktorej reki.

[gemmavera]

zzz12 napisała:

> dopytalam u uczestnika wykladu, nawet mowil o granicy IQ 70

Przyznaję, że pierwszy raz spotykam się z próbą podziału zaburzeń ze spektrum z
IQ jako głównym (?) kryterium tegoż podziału.
No bo gdyby faktycznie trzymać się takiego rozróżnienia, trzeba by do kryteriów
diagnostycznych autyzmu klasycznego dodać nowe: inteligencję poniżej przeciętnej
- dobrze myślę?

Mnie się to wydaje takim trochę kombinowaniem na siłę, żeby mieć jaśniejsze
kryteria i łatwiej móc wrzucić konkretne przypadki do jakiejś szuflady.
Oczywiście rozumiem taką potrzebę porządkowania, ;) niemniej jednak mam
wrażenie, że to pewne uproszczenie.

[zzz12]

gemmavera napisała:

>> No bo gdyby faktycznie trzymać się takiego rozróżnienia, trzeba
by do kryteriów
> diagnostycznych autyzmu klasycznego dodać nowe: inteligencję
poniżej przeciętne
> j
> - dobrze myślę?

Chyba dobrze myslisz.. z klasyfikacji, ktora pamietam (choc nie
dosc dokladnie, zeby ja tu przytaczac) z wykladow i kursw, w
klasycznym autyzmie prawie (praktycznie?) zawsze wspolistnialo
uposledzenie (brrr...nie cierpie tego okreslenia) umyslowe. Ale sama
klasyfikacja jest dosc rozbudowana, starajaca sie objac mozliwie
wszystkie kombinacje zaburzen zwiazanych z autyzmem.

[titina_www]

Drogie Panie. Wspaniała dyskusja, ale testów IQ nie robi się
dzieciom dwu, czy trzyletnim, a stawia się diagnozę autyzmu, ZA,
HFA. NIe jestem specjalistą, ale tak jak i w innych dziedzinach
życia tak i tu daleka byłabym od uogólnień. Każdy przypadek autyzmu,
czy ZA jest inny. Trudno, więc chyba właśnie więc znaleźć takie
odnośniki. Poza tym wiele z Was pisze o tym, że ich Dzieci z ZA są
inteligentne, zdolne. Ale to co Je wyróżnia to problemy z podążaniem
zgodnie z normami zachowania, komunikacja z rówieśnikami, wyrażaniem
emocji itp. Moje dziecko dwukrtonie badane testem psycho-edukacyjnym
miało okreśslony potencjał na bardzo wysokim poziomie ponad swój
wiek, kiedy inne badane płaszczyzny wykazywały opóźnienia w stosunku
do Jego wieku. Dzięki właśnie temu potencjałowi terapia dała takie
wspaniałe rezultaty. Wszyscy widzą zmiany w Jego zachowaniu, to już
inne dziecko. A nasi znajomi i wszyscy, którym mówimy o autyzmie
Wojtka nie wierzą i go nie widzą.

[nola9]

szalicja napisała:

> A jeśli dziecko ma postać głębokiego autyzmu? Kiedy ewidentnie
> widać, że to autyzm? To chyba można stwierdzić przy pierwszym
> spotkaniu?

Nie mozna! poniewaz nie ma dwoch takich samych przypadkow autyzmu,
nie ma dwojki roznych dzieci z identycznymi objawami i identycznym
przebiegiem choroby, odmian jest cala masa! sa tez inne zaburzenia
nie autystyczne dlatego proces diagnozowania trwa bardzo dlugo u
naszego chlopca 2 lata! Nie wiem kiedy ewidentnie moze kiedy
pojawiaja sie echolalia, kiedy nie reaguje dziecko na imie a sluch
ma bardzo dobry...

[yula]

moze kiedy
> pojawiaja sie echolalia,

a jak stwierdzić że jest echolalia? Mój cwaniak używał jej tak sprytnie że sie
zorientowałam w tym dopiero po paru latach kiedy nagle pogorszyła mu sie wymowa
i zdania zaczęły być bardziej pokaleczone. On używał zdań usłysznych od nas w
dobrym kontekscie, jak nalezy tyle że to nie był język dziecięcy, zaczął mówić
pełnymi zdaniami. Zapas słów miał duży, półtora roku męczenia nas eee i
pokazywania przedmiotw. Bardzo sie cieszyłam że zaczął mówić i nie zwracałam
uwage na budowe zdan, dopiero znacznie później kiedy zaczęła pogarszać sie
wymowa spotkałam na terapii mame dziecka autystycznego i usłyszałam o echolalii,
wtedy stwierdziłam że mój miał coś w tym rodzaju. Jak czytaliśmy książki to
potrafił odpowiedzieć na pytanie tylko zdaniem z książki lub jednym słowem. nie
potrafił nawet przestawić słów.

[koteczekdwa]

Nie czekaj na www.abcautyzm.pl uzyskasz odpowiedź bez logowania, rejestracji i
innych uciążliwych przeszkód do tego całkiem anonimowo.
Jest tam dużo informacji na ten temat, w tym filmy video i artykuuły pisane
przez lekarzy! spoko strona!

[malgosia403]

Kochane,a ja już jestem już tak zmęczona,że nie chce mi się,albo jak kto
woli,nie mam siły tego rozważac.Wiem tylko,że mój Łukasz raz egzystuje
wspaniałe(aż mi sie serce raduje)-nie boi się ludzi,rozmawia ze mną prawie
normalnie,jest komunikatywny,mniej drażliwy..a innym razem powtórka z
rozrywki-życ się nie chce i brakuje już niestety sił.Zwłaszcza,że człowiek nie
ma nikogo kto by mu pomógł,a jeszcze rodzinka stwarza problemy....

[jan.kran]

Nie ma reguł . Mój aspie ma 130 IQ a w sferze emocjonalnej i komunikacyjnej bywa
na poziomie sześciolatka żeby potem wskoczyć na abtrakcyjne poziomy intelektualne.
Taki lajf z Obcym , staram się przyzwyczaić , zresztą coraz lepiej umiem z Nim
postępować ...
Kran

[malgosia403]

:--)))..ano właśnie-z biegiem lat jesteśmy już takie specjalistki,że inni ludzie
też patrzą na mnie ze zdziwieniem,hehehe

[szalicja]

Gdyby służba zdrowia (eghem) publiczna czy niepubliczna potrafiła na
właściwym poziomie objąć fachową i szeroką opieką takiego młodego
człowieka, to my jako rodzice nie musielibyśmy szukać po necie
informacji. I to niezależnie od tego, na co dziecko jest chore.
Moglibyśmy w pełni zaufać lekarzom i ze spokojem powierzyć im nasze
dzieci. Problem, moim zdaniem leży w tym, że lekarze patrzą na
pacjenta tylko w zakresie swojej specjalizacji, bardzo ściśle, nie
łączą pewnych faktów np. z zachowania dziecka, innych problemów
zdrowotnych itp. My to robimy, bo to są nasze dzieci i drążymy
temat...i dlatego potem np. mój mąż mówi, że jestem stuknięta, bo
gadam jak lekarz (używam nazewnictwa, lekarskiego języka itp.).

[fiolek03]

Zgadzam się z tobą w pełni.

[renata3]

No chyba mój syn jest takim przypadkiem. Postawiona diagnoza - zespól
aspergera. Od 2 miesięcy - inne dziecko. Zaczął zauważać rówieśników. Owszem
jest nadal nieśmiały ale chętnie uczestniczy w imprezach szkolnych. Nie ma
problemu z kontaktem - opowiada wszystko co sie działo w szkole. Wszyscy
zauważają zmianę zachowania. Mam nadzieje ze tak juz zostanie.

[majatusia]

te słowa to miód na moje obolałe serce.
Nie umiem pogodzić się z diagnozą .... wierzę że to zniknie, ze z tego wyrośnie

[eve-11]

To ja też cię pocieszę :)
Jak mój synek miał 2,5 roku w 2 ośrodkach postawili diagnozę autyzm w trzecim ze
względu na wiele cech współtowarzyszących nie potwierdzali. Aktualnie po terapii
(synek ma teraz 4,5 roku) w jednym ośrodku powiedzieli, że to jednak całościowe
zaburzenie rozwoju a w drugim, że prawdopodobnie zespół aspergera.
Ja już nie przywiązuję wagi do tego jak to nazwą: najważniejsze jest dla mnie
to, że rozwój postępuje, zaczął mówić, nie ma upośledzenia umysłowego;
problemy oczywiście z pewnymi rzeczami są, ale przy tym co było wydaje się to
kosmetyką...
Bądź więc dobrej myśli - jeśli dziecko robi postępy to znaczy, że terapia działa
i oby rozwój nadal się utrzymywał
pozdrawiam

[gohanie78]

Witam, ja właśnie jestem po diagnozie 2-letniego synka, według niej jest to
autyzm, jaką polecacie terapię i w jakich ośrodkach w Warszawie?

Znika i nie znika

[bkt]

Witam,
mam też takie dziecko,
każdy autyzm jest inny. Każde dziecko ma inaczej zakodowany rozwój.
Moje dziecko miało szczęście i funkcjonuje bardzo dobrze, terapia
doskonale zaplanowana i realizowana z konsekwencją, plus diety i
leczenie kandydozy w zasadzie wystarczyły. Ale musi być żelazny plan
i dużo dużo czasu, cierpliwości i konsekwencji.

U mojego dziecka w zasadzie autyzmu nie widać - ma kolegów, chodzi
do przedszkola masowego, jest lubiany, ma swój świat, funkcjonuje
tak jak inne dzieci. A to że czasem zagada bez sensu albo gada dużo
na jeden temat - no cóż, niezorientowani mówią ze
jest "rezolutny", "pocieszny" albo mądry :)

Nie znaczy to że autyzm znikł - tylko że poprawiliśmy i poprawiamy
funkcjonowanie dziecka, wyeliminowaliśmy zaburzenia, pracujemy nad
mową i sensoryką co daje efekty.
Okazało się dzięki zajęciom SI i terapii że dziecko nie jest
upośledzone (a takie były przypuszczenia) ale zupełnie dobrze sobie
radzi w zerówce (przedszkolnej). O szkołę jestem spokojna.

Autyzm nie znika, autystą się jest i już. Jest to inny sposób
myślenia, postrzegania. Czy wszyscy muszą być jednakowi?
Powiem więcej - czasem wydaje mi się że ten autyzm (zaznaczam że po
wyprowadzeniu z zaburzeń) ma swoje dobre strony!
Jakie? na przykład takie że mały jak zafiksuje na jakiś temat to się
tego trzyma i nie daje sobie spokoju dopóki nie da rady, np. tak
było z jazdą na rowerze, pływaniem. Nie myśli "na boki" ale
koncentruje się na celu bez zbędnego zastanawiania się :D
To może się okazać cenne w dorosłości.

Albo rozwój mowy - przez to że w sumie późno nadrabiał "zaległości"
to można powiedzieć że do dzisiaj się uczy znaczeń, zastosowań słów,
idiomów, przenośni etc. Dzięki temu tworzy fajne błyskotliwe zlepki
słów, ciekawe kombinacje, zmusza nas do myślenia i tłumaczenia
rzeczy oczywistych - np. siedząc w pociągu pyta "a co to jest
pociąg?"

Wydaje mi się że dzięki temu ma szansę być osobą twórczą,
poszukującą nowych rozwiązań. Ma dużo różnych talentów i jest
naprawdę fajnym dzieckiem.
Wydaje mi się że zbyt często autyzm naszych dzieci determinuje nam
ich wychowywanie. Traktujmy je jak kochane dzieciaki a terapie będą
skuteczniejsze.

[szalicja]

To bardzo, bardzo pocieszające co piszesz ;-)

[sewerynki]

Komu się chce może poczytać naszą historię tu i ówdzie.
Wojtek ma dziś prawie 6 lat (w styczniu). I jest u nas tak jak u
poprzedniczki. Lat terapii 4 w tym momencie. I od września lub
wakacji same sukcesy. Mam cudowne dziecko, które ze mną rozmawia,
opowiada o tym co było w przedszkolu i obecnie jest grzeczniejszym
dzieckiem od swojej 3 letniej siostry, które szuka akceptacji i
powierdzenia "Mamo, ale czy ja jestem grzeczny czy nie?". Czasem
trudno mi uwierzyć w naszą historię i to co przeżyliśmy z nim. Znam
wszystkie uczucia. Więc tak, daję nadzieję, ale dobrze pamiętam dno
rozpaczy. I na marginesie, bardzo osobiście, nie obraźcie się,
ostatnio zrozumiałam że to co nam się wydarzyło - ta rewelacyjna
poprawa u Wojtka do dar od Stwórcy, dar od Boga, łaska. Nie, nie
modliłam się o to codziennie, oczywiście głęboko o tym marzyłam ale
czasem wydaje mi się że ludzie wokół mnie (pastor, siostra, znajomi)
mieli więcej wiary niż ja sama jako matka. A Bóg się zmiłował, nie
wiem dlaczego ale jestem Mu wdzięczna i nie będę ukrywać że to Jemu
przypisuję zasługi.
Z terapii mamy asystenkę (przy okazji neurologopedkę) w przedszkolu,
zajęcia indywidualne ... i tyle. Ech, a co my nie robliliśmy. Jedyne
czego nie to nie mogłam odważyć się wyruszyć z dietą.

[titina_www]

Dopisuję się do listy. U nas terapia trwa o 1,5 roku. Wojtek ma 4,5
roku. Terapeuci są wzruszeni i nie mogą uwierzyć w postępy jakie
Wojtek zrobił. To zupełnie inne dziecko. Co więcej za około 6
miesięcy czeka nas rediagnoza. Z tego co wiem nie można cofnąć
diagnozy autyzmu, ale można wystawić orzeczenie, że cechy
autystyczne zanikły.

Znam też przypadek małego chłopca, u któego w wiku 2 lata i 4 m-ce
został zdiagnozowany autyzm. Po trzech - czterech miesiącach terapii
(bardzo intensywnej 20 godz. tyg.) postępy były tak znaczące, że go
wypisano. Nie wiem co z papierami. Wiem jednak, że rodzice mieli
obserwować chłopca i ewentualnie wrócić z nim do fundacji, jak tylko
coś ich będzie niepokoiło.

Tak więc z wiedzy jaką mi przekazano, tak cechy autystyczne mogą
zaniknąć i osoba może normalnie fukcjonować w życiu, bez takiego
obciążenia.

[n_nadia]

aaa pewnie...widziałam dzieci, które miały diagnozę "autyzm", a po roku terapii
do autyzmy było im tak bardzo nie po drodze, jak zdrowemu do szpitala.
dzieciaki te najczęściej okazywały się lepiej rozwinięte, niż ich rówieśnicy, bo
dzięki terapii oprócz pozbycia się autyzmu, nauczyły się wiele innych
przydatnych rzeczy:)
osobiście znam 3 takie przypadki. z czego w jednym przypadku terapia została
przerwana po 4 miesiącach, bo dziecko było zdrowe.

od siebie dodam tylko tyle, że te dzieciaki pewnie autyzmu nigdy nie miały, a
diagnoza została im wydana trochę "na wyrost".:)

[tijgertje]

od siebie dodam tylko tyle, że te dzieciaki pewnie autyzmu nigdy
nie miały, a
> diagnoza została im wydana trochę "na wyrost".:)

Tu sie musze zgodzic. Z moim mlodym poltora roku lazimy z jednej do
drugiej organizacji i dopiero teraz, jak mlody ma 5,5 roku byc moze
dostaniemy oficjalna diagnoze. Rok temu bronili sie przed tym
rekammi i nogami, twierdzac, ze dziecko moze byc zdrowe, tylko miec
nietypowy rozwoj. Faktycznie 2 miesiace przed 4 urodzinami niewiele
gadal, uznano, ze jest bardzo opozniony o do szkoly sie nie nadaje,
jak po 4 miesiacach w koncu zrobiono szczegolowe testy u logopedy,
to wyszlo, ze w tym czasie zdazyl przegonic rowiesnikow o poltora
roku. Niemal z dnia na dzien tak jakby mu ktos guziczek wcisnal.
Jednyna diagnoze, jaka mozna w Holandii dostac u tak malego dziecka
to "blizej nieokreslone zaburzenia w spektrum autyzmu", jesli
zaburzenia sa bardzo wyrazne i znacznie wykraczaja poza granice
normy. Dobrze i zle. Zle, bo moznaby znacznie wczesniej zaczac
terapie, dobrze, bo dziek temu nie przyczepia sie etykiet zdrowym
dzieciom i nie dochodzi do cudownych uzdrowien, mimo,iz autyzmu nie
da sie wyleczyc. sama wczoraj bylam na rozmowie z moim mezem,
ktorego "swiadectwo" musialo potwierdzic mnoja diagnoze. Kobieta nie
miala watpliwosci, ze mam autyzm, ale stwierdzila, ze bez glebszej
diagnozy nikt by na to nie wpadl, bo dzieki temu, ze bylam
dobrze "wytresowana" przez rodzicow i mam wysoka inteligencje, sama
nauczylam sie mnostwo rzeczy, dzieki ktorym potrafie sie
przystosowac w roznych srodowiskach, choc np zawsze jestem swiadoma
swojej postawy ciala, wiem co maja wyrazac rozne gesty i nie robie
tego automatycznie, ale "manipuluje" otoczeniem przyjmujac pozy,
dzieki czemu czasem jestem odbierana jako zupeeelnie ktos inny.
Odebralam wywody bardzo pozytywnie, bo mlody ma potwierdzona bardzo
wysoka inteligencje, wiec zakladam, ze on rowniez moze sie mnostwo
nauczyc i kiedys (prawie) normalnie funkcjonowac w spoleczenstwie.
Ja mialam o tyle latwiej, ze wychowywalam sie w "stadzie", mam 3
rodzenstwa i mysle, ze nie mialam wiekszych problemow z odbiorem
bodzcow, mlody ma troche zaburzen, przez co np nie potrafi
sie "wylaczyc" i skupic na wlasnych zadaniach w szkole, jak ja to
robilam, bo on mimowolnie widzi kazdy szczegol otoczenia.

[falka32]

Ja słyszałam legendę o tzw "cudzie na Pilskiej", gdzie po diagnozie
zaproponowano terapię a matce coś - nie pamiętam, ćwiczenia w domu jakieś - i na
drugą wizytę dziecko przyszło (po tych ćwiczeniach w domu) w objęciach z matką,
choć wcześniej nie dawało się dotknąć. Ale jak to z legendami bywa, nie znam
szczegółów i nie wiem ile w tym prawdy.

[olka794]

Moj synek lat 6 i pół mówi od ponad roku. Terapie ma od 9 miesięcy 15 godz
tygodniowo, efekty są niesamowite! Rozumie wszystko, potrafi powiedzieć gdzie
chce iść, co chce robić, a nawet jak go poproszę żeby zobaczył co robi jego
młodszy brat to przyjdzie i powie np. Olek śpi, lub je, bawi się! To jest coś
pięknego, terapia naprawdę działa! I ja wierzę że będzie w miarę normalnie
funkcjonował powiem więcej zrobię wszystko żeby tak było! Życzę Wam dziewczyny
dużo cierpliwości i wiary w nasze super dzieciaczki! Pozdrawiam!

[szarlotka66]

W Synapsis mają takich pacjentów, ktorzy startowali z terapią z
typową diagnozą autyzm a potem po kilku /kilkunastu/ latach cech
autyzmu u tych osob juz praktycznie nie bylo. (najwyżej dyskretne
ZA ktore pozwala na normalną ezystencję).
W wielu przypadkach spowodowała to mądra, intensywna,
wielokierunkowa terapia :-)

[szalicja]

Miód na moje skołatane serce ;-D