zle mi...

[kalina_19]

2 miesiace temu straciłam synka 36tydz zle mi jest czesto placze jade autem z
mezem i placze czasem potrafie sie rozplakac w sklepie wiem ze co dopiero
przezyałm tragedie moze powinnam isc do specjalisty pogadac otym
wszytkim.........wyzalic sie mieszkam w londynie nie mam tutaj rodzinki i
takich przyjacio od serca tylko 1 kolezanke ale nie chce jej dreczyc przeciez
kazdy a swoje problemy boli mnie serce na mysl ze moj synek kochany odszedł.......

moze zajrzyj tu:

[mruwa9]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=16556
przytulam..

I może tu też zajrzyj:

[orinoko130]

www. dlaczego.org.pl.

Ściskam Cię mocno.

[bj32]

Do specjalisty na pewno. Bo na moje oko to depresja, a depresja sama
z siebie raczej nie przechodzi. Trzebaby leki i terapię.
Współczuję serdecznie...

[agatamarszalek]

Witam,
Bardzo Pani współczuję. Nie ma większej tragedii dla mamy, jak
strata dziecka, trudno też pocieszać w takiej sytuacji.
Minęło rzeczywiście bardzo mało czasu. To, że jest to dla Pani
okres przepełniony płaczem, zalem, smutkiem, rozchwianiem
emocjonalnym to w tej sytuacji normalne - przeżywa pani żałobę,
jednocześnie żegna sie Pani cały czas z dzieckiem, które odeszło.
Paradoksalnie pełne przeżycie takiego żalu i smutku powoduje w
późniejszym czasie możliwość stopniowego powrotu do życia.
Na pewno wsparcie bliskich osób w tym najtrudniejszym dla Pani
okresie jest bardzo ważne - to, że jest Pani z dala od rodziny na
pewno utrudnia proces gojenia się ran.
To, że każdy ma swoje problemy to fakt, ale myślę, że bardziej
blokować może przed rozmową z innymi lęk przed tym, ze nie
zrozumieją ogromu cierpienia jakie Pani przeżywa. Na pewno jest to
po części prawda, bo mało kto jest gotowy na przyjęcie tak trudnej
rzeczywistości, jaką jest śmierć. Ale czasem warto u kogoś poszukać
pomocy - przytulenia, wspólnego płaczu, wspólnej ciszy...
Nie wiem jakie są Pani możliwości w Londynie, ale na pewno warto
poszukać grup wsparcia dla kobiet, które straciły dziecko. Można
tam nie tylko wyżalić sie , dać upust swoim uczuciom, ale również
czerpać siły z doświadczeń innych rodziców, którzy sa na różnych
etapach godzenia sie (lub nie godzenia się) z tym co ich spotkało.
Życze siły w tych trudnych chwilach...
Agata Marszalek

[krzysiania]

TAK BARDZO CI WSPOŁCZUJE
STRATA DZIECKA TO NAJGORSZE CO MOZE BYC,SAMA JESTEM MAMA 18-
MIESIECZNEJ ZOSI I NIE WYOBRAZAM SOBIE JAK MIAŁOBY MI JEJ
ZABRAKNAC.JAK NAJBARDZIEJ POWINNAS ISC DO SPECJALISTY,ON Z PEWNOSCIA
CI POMOZE.A JESLI CHODZI O TWOJA KOLERZANKE,TO UWAZAM ZE POWINNAS Z
NIA POROZMAWIAC,MOZE ONA CZEKA NA TA ROZMOWE....
NAWET NIE WIEM JAK PODNIESC CIE NA DUCHU,ALE MOZE TAK MUSI BYC(MOWIE
O TWOIM PŁACZU)MOZE MUSISZ TA TRAGEDIE PRZEPŁAKAC,TO
NATURALNE.TRZYMAJ SIE CIEPLUTKO,CZAS SPRAWI ZE BEDZIESZ MNIEJ
CIERPIAŁA.WSZYSTKIEGO DOBREGO....

[999mamuska]

Jest takie forum-żałoba,strata,osierocenie.Ja też straciłam
dziecko,rozumiem Cię.Pomaga mi to forum,znalazłam tam tylu
ludzi,którzy mnie wspierają,czasem ja wspieram ich.Pozdrawiam.