Ja tu pierwszy raz...

[norma_jean]

Witam wszystkich!
Cud że tu trafiłam w odpowiednim czasie. Za miesiąc wyjeżdżam na parę lat do
Włoch i juz się nogi pode mną trzęsą :)
Nie czytałam na razie wielu wątków ale mam nadzieję, że są tu osoby
mieszkające tam dłuższy czas i doradzą mi jak się psychicznie do tego
przygotować? Co mnie zdziwi, co ucieszy na miejscu? Włochy trochę znam, byłam
kilka razy,ale z wycieczką na parę dni. Teraz to co innego.
I nie piszcie do mnie po włosku bo języka ani w ząb :))) Aha - buon
giorno :)))

[gagapisa]

Coz, moj staz jest siedmioletni, wiec chyba sie kwalifikuje do porad. ;)

Etap pierwszy:
- zdziwienie pt. "a ja myslalam, ze to jest tak, ale naprawde to jest tak"
czyli o upadku mitow i legend, dla mnie bylo to m.in. odkrycie, ze spaghetti
nie jada sie widelcem i lyzka.
- zafascynowanie czyli ciagle odkrywanie czegos nowego, co z reguly dla
przecietnego Wlocha jest elementem codziennosci. Moje trwa do dzis...
- nauka jezyka, koniecznosc, bo Wlosi (w wiekszosci), szczegolnie po 40-stce
nie znaja jez. obcych.
- przeklinanie wloskiej biurokracji czyli walka z wiatrakami. Dzisiaj prosze
przyniesc takie i takie dokumenty, jutro: "Alez brakuje takich i takich
papierow..."
Etap drugi:
- klapki z oczu czyli nie wszystko, co zlote sie swieci. Dostrzeganie wad w
systemie, w spoleczenstwie, we wszystkim...
Im krotszy ten etap, tym lepiej.
Etap trzeci:
- rownowaga, blaski i cienie zycia we Wloszech zakodowane i reszta zalezy juz
od Twojego charakteru.
Wiec ciesz sie zyciem!!!

Pozdrawiam,
Gaga

[norma_jean]

Dzięki :)
A oprócz tego spaghetti (które mam dziś na kolację w ramach adaptacji, czym
jeść?????) co mnie jeszcze zdziwi? Jakie stereotypy padną?
Języka się musze nauczyć, myślisz, że w rok dam radę (przy intensywnej nauce?)
A! Czy dam radę prowadzić tam samochód, zawsze mnie przerażało kompletne
ignorowanie przepisów.

Pozdrawiam

[timit]

w rok nauczysz sie na tyle zeby sie porozumiec a pozniej, juz na miejscu
wszystko przyjdzie latwiej...
spaghetti - widelcem...

plaze tez zostawisz??

[norma_jean]

Plaże zostawić????
Nigdy!
Co Wy byście sierotki bez mojego serniczka zrobili...

[gagapisa]

Podejrzewam, ze znasz jakis jezyk romanski (czyzby francuski?), wiec po roku
(przy intensywnym kursie) to bedziesz mowic lepiej niz Wlosi. ;)
Ja przyjezdzajac do Wloch znalam moze 3 zdania i garstke slow (z mezem
rozmawialam po angielsku), zapisalam sie na intensywny kurs 5x4 godz. plus do
tego otoczenie. Po 3 miesiacach moglam spokojnie sie dogadac (bez finezji, gier
jezykowych, podtekstow, niuansow itp.), ale tak, by wiadomo bylo, o co mi
chodzi i zeby nie brzmialo to "Kali dac, Kali jesc".
I nawet nie pamietam, kiedy przestalam rozmawiac z mezem po angielsku...
Co do jezdzenie samochodem. Nie wiem, gdzie bedziesz mieszkac. Podobno
najwiekszy chaos panuje w Neapolu. Co do reszty, to w Polsce widzialam gorsze
sceny na drogach. Tak, tak, kolejny mit upadnie... Jestem zle przyzwyczajona,
we Wloszech jak wchodze na przejscie dla pieszych, to wiem, ze samochody sie
zatrzymaja. I kilkakrotnie w Polsce przyzylam niemal bliskie spotkanie III
stopnia z maska czyjegos samochodu...I jeszcze zostalam opieprzona... Ja jestem
na przejsciu dla pieszych, a facet: "Jak to? nie widziala Pani, ze ja jade?!!!"
Pozdrawiam,
Gaga

[norma_jean]

Tak jak Ty znam angielski i w tym języku rozmawiam z narzeczonym, tylko on nie
jest Włochem a Niemcem, więc będzie wieża Babel :)
A uczyć włoskiego chciałabym się 3 dni w tygodniu pozostałe dwa poświęcając na
wiecznie odkładaną naukę francuskiego (wreszcie będe mieć czasu w nadmiarze :)
A tak w ogóle - już się nie mogę doczekać!!!!
Pozdr.