a ja się boje...

[martul]

Dziewczyny, nie jestem w ciąży, ale chciałam się popytać, jak to u Was było
zanim się zdecydowałyście na dziecko. Mam 27 lat, dzieciaczka planuję za 2-3
lata i tu juz jest problem - boję się:( Boję się, ze dziecko będzie chore -
to jest silniejsze ode mnie, nie potrafię sobie przetłumaczyć, że większość
dzieci rodzi zdrowych i bez poważniejszych wad... Już nawet zastanawiałam się
czy nie pójść do psychiatry, bo ten strach chyba tak oddala ciągle myśli o
ciąży.
Przepraszam, że piszę na tym właśnie forum, ale chciałabym zapytać, czy nie
miałyście podobnie, a jeżeli tak to jak sobie z tym poradziłyście?

Pozdrawiam wszystkie przyszłe mamusie:)
martul

[lilla.pelicia]

Martul,
to normalne, każda z nas się boi. To część macierzyństwa. Bałam się piekielnie
przy pierwszym dziecku, teraz jestem w drugiej ciąży i też się boję. Mój synek
ma 3,5 roku, a ja cały czas się boję czy nic mu się nie stanie, i tak będzie
zawsze. Nawet kiedy będzie miał 30 lat, wciąż będę się o niego bała :-)))
Na poważnie, jeżeli masz jakiekolwiek poważne podstawy do obaw, przebadaj się
gruntownie przed planowaną ciążą, porozmawiaj z lekarzem o swoich obawach.
Życzę Ci z całego serca pięknej ciąży i udanego dzidziusia!
Lilla

[aputnam]

Nie sadze aby o taki strach jej chodzilo ,ona nie jest w ciazy i nie boi sie o
dziecko ona boi sie miec dziecko trudno opisac ten strach wlasciwie jest
iracjonalny .
Ja tez sie boje.Czego ?nie wiem , a jednoczesnie moglabym odpowiedziec ze
wszystkiego .
Czasami mysle ze nigdy nie zdecyduja sie na dziecko ze strachu ktory mnie
paralizuje , czasmi mysle ze nie sa to normalne odczucia itd. moga one minac
gdy zajde w ciaze albo urodze , ale mysle tez ze inne czynniki beda motywacja
do tego abym urodzila dziecko , inne niz moja wlasna nieprzymuszona wola.
Mam 26l moze jeszcze nie doroslam

[martul]

Moze masz racje, moze to wlasnie trzeba dorosnac i wtedy strach sam mija?
Mam taka nadzieje...

[nika31]

dziewczyny jestem w 19 tygodniu ciąży i boję się jak cholera. Nie ma dnia żebym
się nie bała i nie myślała co będzie jak urodzi się mi dziecko z zespołem downa
mimo że nic na to nie wskazuję. cały czas czytam o chorobach i wadach
rozwojowych a w 22 tygodniu ide na usg robione przez Roszkowskiego . To podobno
jeden z najlepszych specjalistów od wad rozwojowych. Wszyscy mnie pocieszają a
ja mówię sobię gówno prawda , jak urodzi się chorę to ja i tak zostanę z tym
sama. I wcale mnie nie pociesza fakt że 97 % dzieci rodzi sie zdrowa bo gdzie
jest powiedzianę że ja będę należała do do tych 97%.

[ewa291]

Jestem w30 tyg. ciazy.W 14 tyg mialam robione usg aby okreslic
prawdopodobienstwo wystapienia trisomi czyli min. zespolu Downa,wyszlo super
zprawdppodobienstwa 1:567 spadlam do 1:5000.Pozniej doktor zaproponowal mi
kolejne badania okolo 22 tyg ciazy lub bardziej specjalistyczne niz usg i
pewnie bardziej inwazyjne a co za tym idzie zagrazajace dziecku .Ipomyslalam -
po co?A jak mnie zapewnia ze dziecko bedzie chore to mam reszte ciazy zyc w
bolu, strachu.Przeciez i tak i tak urodze.A strach czy dziecko bedzie zdrowe
jest w kazdej przyszlej matce tylko trzeba z nim walczyc .A zreszta cale zycie
to juz strach czy twoja latorosl nie zachoruje pozniej czy nie spotka ja jakis
wypadek ,itd itp.Wiec cieszmy sie chwila obecna i starajmy sie rozwiewac zle
mysli bo nasze nastroje wyczuwa nasze malenstwo juz w brzuchu i po co sie juz
tam ma denerwowac :)

[nika31]

ewa291 napisała:

> Jestem w30 tyg. ciazy.W 14 tyg mialam robione usg aby okreslic
> prawdopodobienstwo wystapienia trisomi czyli min. zespolu Downa,wyszlo super
> zprawdppodobienstwa 1:567 spadlam do 1:5000.Pozniej doktor zaproponowal mi
> kolejne badania okolo 22 tyg ciazy lub bardziej specjalistyczne niz usg i
> pewnie bardziej inwazyjne a co za tym idzie zagrazajace dziecku .Ipomyslalam -
> po co?A jak mnie zapewnia ze dziecko bedzie chore to mam reszte ciazy zyc w
> bolu, strachu.Przeciez i tak i tak urodze.A strach czy dziecko bedzie zdrowe
> jest w kazdej przyszlej matce tylko trzeba z nim walczyc .A zreszta cale
zycie
> to juz strach czy twoja latorosl nie zachoruje pozniej czy nie spotka ja
jakis
> wypadek ,itd itp.Wiec cieszmy sie chwila obecna i starajmy sie rozwiewac zle
> mysli bo nasze nastroje wyczuwa nasze malenstwo juz w brzuchu i po co sie juz
> tam ma denerwowac :)
masz rację ja tez urodzę, ale widzisz może to egoizm ale ja nie chciałabym się
dowiedzieć o jakiś nieprawidłowościach na sali porodowej ale wczesniej żeby się
jakoś do tego psychicznie przygotować. Po prostu nie lubię być zaskakiwana.
Wolę najgorszą prawde ale prawdę, niż przeżywac szok na porodówce. Kobieta
wystarczającą jest wyprowadzona z równowagi bólem, strachem, obcym miejscem
itp. żeby jeszcze być narażona na dodatkowe stresy.