wygląd a ascendent

[mii.krogulska]

Witam serdecznie,
zajrzałam dzisiaj i z ciekawością przeczytałam kilka postów na temat
ascendentów. Zastanawiam się nad zasadnością dociekań na temat zależności
ascendentu i wyglądu.
Napisała Anahella w wątku o Skorpionach tak:
"W buziach jest cos ostrego: a to mocno zarysowany nos, wysuniety podbrodek,
ostre kosci policzkowe, nisko osadzone brwi, jakby chcialy zakryc oczy.
Najbardziej niepokojace sa te ostatnie, czesto duze, niechętnie oddajace
bezposrednie spojrzenie. Rysy nieregularne, jednak przyciagające wzrok.
Jest tez kilka nijakich "rybich" twarzy, ale tu ascendent jest modyfikowany
przez Neptuna w koniunkcji z osia lub glebiej, w 1 domu."

To jest sprzeczne i nie ma w tym żadnej zasady. Zastanawiam czy rzeczywiście
można aż tak uogólniać i czy nie jest to kolejna zasada dawnej astrologi,
która powinna zostać zakwestionowana. Twarz i wygląd człowieka kształtuje
się przez większą część życia płodowego, a nie jest nagle "nabywany" w
momencie urodzenia. Można powiedzieć, że zgodnie z jakimś kosmicznym planem
mamy się urodzić o określonej godzinie i do tego ascendentu twarz i wygląd
się "dopasowują" - ale to trochę naciągana teoria, bo co wtedy zrobić z
relokacją? Relokacja zmienia ascendent, może sposób ubierania, ale nie
wrodzony kolor oczu.
Oczywiście mogę się zgodzić, że np. ascendent w Skorpionie sprzyja nabywaniu
podczas życia blizn na twarzy. Ale blizna jest cechą nabytą. Nie każdy
ascendentalny Skorpion się jej przecież dorobi.
Na tuszę czy postawę, które są związane z trybem życia wpływ ma też Księżyc,
ale to inna niż ascendent historia.
Inicjatywa z fotkami ascendentów tworzona przez Wojtka jest w tym kontekscie
jeszcze ciekawsza.

Pozdrawiam, Mii

[all2]

Sama nie wiem, Mii, czy chcę Cię poprzeć, czy polemizować, bo rzeczywiście sprawa nie jest prosta i niełatwo ją przeważyć na którąkowiek stronę. Czyli: jestem za, a nawet przeciw. Są te fizyczne cechy wspólne i ich nie ma. Czasem są, a czasem nie ma. Byłabym może bardziej sceptyczna gdyby nie ten typ męskiego Lwa ascendentalnego, który sprawdza się bez pudła. Nie wszystkie Lwy tak wyglądają, ale jeśli już ktoś tak wygląda to na pewno jest to asc Lew. Z drugiej strony zastanawiam się też, ile w tym cukrze jest cukru, czyli ile z tego co określamy jako "wygląd" stanowią wrodzone i niezmienialne cechy fizyczne, typu wzrost czy kolor oczu, a ile cechy nabyte plus tak zwana "ekspresja" - wyraz twarzy, błysk oczu, pochylenie sylwetki, fryzura, sposób noszenia się i bycia. Tych jest chyba więcej i bardziej przesądzają o odbiorze osoby, co zresztą widać w ascendentalnych wątkach. Sprawa determinizmu, w którą stronę on działa, do przodu czy do tyłu, czy ascendent jest z góry zaplanowany, czy nie, czy przyczyna stwarza skutek, czy skutek stwarza przyczynę - jest chyba nie do rozstrzygnięcia, to taka odwieczna astrologiczna kwadratura koła, tu trzeba by rozstrzygnąć naturę czasu, a to raczej nie astrolog do takich rzeczy jest najbardziej powołany. Z drugiej strony Księżyc - ma przecież związek z tuszą, a podobno o tym, czy ktoś będzie tył, decyduje pierwszy rok życia - jeśli dziecko w tym czasie nie nabierze komórek tłuszczowych to ich po prostu potem nie będzie miało. No a pozycja Księżyca też się ustala w momencie urodzenia. I co, jeśli dziecko z koniunkcją Księżyc Jowisz w Raku będzie w niemowlęctwie karmione bardzo oszczędnie - utyje w przyszłości czy nie? Dziedziczenie, to kolejny niepewny grunt. Dalej, relokacja, no tak, ale horoskop urodzeniowy w dalszym ciągu pozostaje bazą...
i tak dalej, i tak dalej. Więcej tu nie wiemy niż wiemy, ciężko się w tym poruszać i rzeczywiście trudno o żelazne zasady. Ale przecież jednak ten ascendent często daje się rozpoznać, tylko - no właśnie, po czym? Baza Wojtka bardzo się tu przyda - można się przekonać, co zostaje po odjęciu ruchu, mimiki itp. ALe żeby znaleźć same wrodzone czynniki, to trzeba by mieć zdjęcia typu policyjnego, wszyscy z jednakową fryzurą i w jednakowych pasiakach
Nie wiem właściwie po co napisałam ten post, taki wagowy wyszedł

[anahella]

mii.krogulska napisała:

> To jest sprzeczne i nie ma w tym żadnej zasady.

Oczywiscie, ze nie ma w tym zadnej zasady. To moje spostrzezenia dotyczace
czesci ascendentalnych skorpionow, kotre znam. Nie napisalam ze wszystkich.
Moja znajoma pani astrolog akurat w tych opisach nie zostala ujeta.

> Zastanawiam czy rzeczywiście
> można aż tak uogólniać i czy nie jest to kolejna zasada dawnej astrologi,
> która powinna zostać zakwestionowana.

Jezeli wstrzelilam sie w jakas regulke, to przypadkiem. Nie lubie regulek i
sama lubie je obalac

[aarvedui]

bo to nie chodzi o wygląd,tylko jak wyglądasz,a to różnica B)
to,jak wyglądasz jest sprawą subiektywną - ascendent wpływa raczej na
postrzeganie,a nie na wygląd jako obiektywny fakt(kąt nachylenia nosa i takie tam).
dlatego działa relokacja,i aspekty,i synastria,i tranzyty,i progresje..etc.



przy odpowiednim sformułowaniu pytania czasem odpowiedź nie jest potrzebna B)

[mii.krogulska]

Witam ponownie,
nie chodziło mi o to, czy Ty się wstrzeliłaś w regułkę, czy nie. Chodziło mi o
regułkę, która głosi, że z pozycji ascendentu można wysnuć wnioski dotyczące na
przykład długości nosa - bo moim zdaniem nie można.

Pozdrawiam, Mii

anahella napisała:

> Jezeli wstrzelilam sie w jakas regulke, to przypadkiem. Nie lubie regulek i
> sama lubie je obalac

[anahella]

mii.krogulska napisała:

> Chodziło mi o
> regułkę, która głosi, że z pozycji ascendentu można wysnuć wnioski
> dotyczące na
> przykład długości nosa - bo moim zdaniem nie można.

Podobnie jak koloru oczu, piegow itp. Okreslajac szczegoly chcialam pokazac
jakie typy urody przemawiaja do mnie Skorpionem na Asc.

[aarvedui]

no to to przecież napisałem
że nie określa wyglądu,tylko postrzeganie wyglądu.
więc z mojej wypowiedzi logicznie wysnuwa sie wniosek,że koloru oczu i rodaju
nosa nie da się wysnuć
można natomiast odnosić się do archetypów,ale to już wiecej w tym intuicjyjnej
inteligencji,praktykujący astrolog z doświadczeniem może rozpoznać wpływy
archetypów obserwując to,jak osoba sie prezentuje.
w to wchodzi i wygląd niezaplanowany(genetyczny),zachowanie,i wygląd
przedstawiany(czyli powstały pod wpływem celowych działań,ubiór,etc)

[queenmaya]

Moim zdaniem na wygląd wpływa tyle różnych czynników, że nie da się dojść do
żadnych jednoznacznych wniosków.
Czasem u człowieka widać ascendent, a czasem w ogóle go nie widać.
Jeśli chodzi o typy skorpioniaste, nie tylko z ascendentu, to one w ogóle dość
często miewają w sobie coś skorpioniastego. Ja ich poznaję po oczach, w których
jest coś trudnego do określenia, ale charakterystycznego, jeśli się człowiek
nauczy to "coś" rozpoznawać. W każdym razie nie chodzi o żadne zapadnięte oczy
czy duże brwi. Raczej jakiś taki błysk, dziwny wyraz i charakterystyczy sposób
"łypania okiem".
Wygląd modyfikuje wiele czynników - czasem jakaś silnie postawiona planeta,
Księżyc, coś w koniunkcji ze Słońcem lub Księżycem, silnie obsadzony znak itp.
Ale nie da się ukryć, że ascendent daje człowiekowi pewne cechy, jeśli nie w
wyglądzie i sposobie "noszenia ciała", to w zachowaniu (np. omawiany tu asc. w
Raku i jego wrażliwość).
Moim zdaniem horoskop nie kształtuje człowieka, lecz go opisuje.
Rodzimy się przy takich układach planetarnych, które są dla nas właściwe. Można
powiedzieć, że "wstrzeliwujemy się" we właściwy moment. I nawet fakt, że dziś
porody są stymulowane nie zmienił tu za wiele. Mam wrażenie, że po początkowym
zamieszaniu w tym względzie natura znów wzięła górę i nauczyła się radzić sobie
jakby nic się nie stało.
A co do tego nabywania komórek tłuszczowych w niemowlęctwie to jest to kolejna
pseudonaukowa bujda. Ja byłam w dzieciństwie szkieletowato chuda, co spędzało
mojej matce sen z powiek. Jako niemowlę, przez całe dzieciństwo oraz przez
calutką młodość byłam szczypła, a nawet chuda. Z całą pewnością nie wytworzyłam
w dzieciństwie komórek tłuszczowych. Mam ich być może tyle samo, co na początku,
tyle, że się lepiej wypełniły. Zaczęłam tyć po urodzeniu dziecka i do dziś tyję.
Mam stacjonarnego Jowisza na ostatnim stopniu Raka.

[jerry.uk]

Queenmaya, jesli przeczytasz swoj post jeszcze raz to zauwazysz ze nie jest on
zbyt naukowy. Co to znaczy: "po oczach", "jakas planeta"? W ten sposob mozna
naginac kazdy horoskop! Jesli otyly czlowiek ma Saturna na Ascendencie to
sprytny astrolog zawsze znajdzie inny czynnik otylosci.
Musimy odpowiedziec sobie jasno: albo sa jakies klasyczne reguly albo ich nie
ma. To co obserwuje w swiecie astrologii sklania mnie do pesymistycznego
wniosku, ze w duzej mierze opieramy sie na zabobonach i pogloskach opartych na
jednym, dwoch horoskopach.
Jesli nie wypracujemy jasnych regul, to nadal bedziemy posmiewiskiem wszelkich
sceptykow.

[queenmaya]

Astrologia w ogóle nie jest zbyt "naukowa". To WIEDZA empiryczna, a nie nauka.
Jeśli chcesz wiedzieć, co sądzę o klasycznych regułach, to ci powiem: moim
zdaniem ich nie ma. Człowiek to nie maszyna, to nie robot, którego można opisać
prostymi jak cep słowami i regułami. Są archetypy, a nie reguły. Jeśli ktos jest
elastyczny, to archetypy mu pomogą, jeśli jest dogmatyczny, to mu przeszkodzą.
A co sądzę o naukowym podejściu do astrologii (i w ogóle fanatyzmie czy
dogmatyzmie naukowym, religijnym czy jakimkolwiek innym) - wyłożyłam jasno i
brutanie na mojej stronie. Kto chce niech przeczyta (ale nie musi). Ja się nie
boję ani fanatyzmu naukowego, ani religijnego. Mam własne zdanie, a jeśli ktoś
chce się śmiać z rzeczy, których nie jest w stanie zrozumieć, to mam dla niego
tylko jeden komentarz - poznać głupiego po śmiechu jego.
Ale ktoś, kto ma intucję i dar obserwacji zauważa, że czasem pewne wspólne cechy
dają się zauważyć, a czasem nie. I że niektórzy mają skorpionowy błysk w oku, a
inni nie.
Byłam kiedyś na wykładzie, w którym uczestniczył również Jarosław Gronert
(którego nie znałam wczesniej, a i dziś nie mam z nim kontaktu). W przerwie
podszedł do mnie i powiedział: "Skorpionica?!" a ja na to zamrugałam oczętami i
jako ta ascendentowa wagusia zapyłam szczebiotliwie: a skąd wiesz, przecież ja
jestem taka wenusjańska... A on na to: hehehe, po oczach poznałem!!!

[jerry.uk]

...a gdybys nie miala Slonca w Skopionie, to powiedzialabys: "ale mam Slonce w
dwadzie Skorpiona!", albo w najgorszym wypadku "mam silnego Plutona!". U
kazdego znajdzie sie cos skorpionowego, pewnie w moim horoskopie tez.
To dobrze ze masz swoje metody prognozy, ale po co nazywac je astrologia? Czy
nie lepiej uczciwie powiedziec: zajmuje sie wrozbiarstwem?
Wierze, ze miliony ludzi moglyby uzywac astrologii do poznawania przyszlosci,
gdyby wypracowac dla nich przynajmniej ogolne wskazowki. A to co jest teraz, to
jest kompletny groch z kapusta, potegujacy zamieszanie. Kazdy twierdzi co chce
i nawet nie troszczy sie o uzasadnienie tego.

[queenmaya]

> To dobrze ze masz swoje metody prognozy, ale po co nazywac je astrologia? Czy
> To dobrze ze masz swoje metody prognozy, ale po co nazywac je astrologia? Czy
> nie lepiej uczciwie powiedziec: zajmuje sie wrozbiarstwem?
> Wierze, ze miliony ludzi moglyby uzywac astrologii do poznawania przyszlosci,
> gdyby wypracowac dla nich przynajmniej ogolne wskazowki. A to co jest teraz, to
> jest kompletny groch z kapusta, potegujacy zamieszanie. Kazdy twierdzi co chce
> i nawet nie troszczy sie o uzasadnienie tego.

Kim jesteś, żeby wydawać takie opinie i na podstawie czego to napisałeś?
Ale mnie to nie dziwi, bo pamiętam cię z listy dyskusyjnej Opejdy, gdzie byłeś
znany z dzikich wybryków.

[jerry.uk]

zdaje sie ze schodzimy z tematu. moja intencja nie sa "dzikie wybryki" jak
napisalas, ale sformulowanie chocby ogolnych wnioskow, ktore moga pomoc
przyszlym pokoleniom astrologow. Do tego nawolywal juz Arroyo w "Astrologii i
Psychologii", zeby kazde twierdzenie poprzec dowodem albo zrodlem pochodzenia.
Zapewniam Cie ze 99% ludzi powie Ci ze zadaniem astrologa jest prognoza
przyszlosci. Jesli astrolog uwaza ze jego zadaniem jest pomoc psychologiczna
klientowi, dlaczego nie nazywa siebie psychologiem? I tak dalej.
To do czego nawoluje to rozsadek, a nie "dzikie wybryki". Ale rozumiem ze ktos
moze to odebrac wrogo.

[queenmaya]

Moim zdaniem to był atak personalny, nawet mocno niewybredny.
Ponieważ mogę być nieobiektywna (jak to ze Skorpionami często bywa, gdy chodzi o
ich własną osobę), oddaję się pod osąd szefowej, czyli Anahelli. Niech to
obiektywnie rzecz zbada - jak zadecyduje, tak będzie...

[jerry.uk]

jestes bardzo delikatna jak na Skorpiona. Jaki mialbym interes w atakowaniu
Ciebie? Przeciez nawet Cie nie znam. Moge Cie tylko zapewnic, ze z zalozenia
pomagam wszystkim astrologom. Temu wlasnie sluzy inicjatywa ascendent.tk, a
takze kolejna (zwiazana z II domem), ktora wkrotce zostanie ogloszona.

[dafne04]

Jerry, ile lat zajmujesz się astrologią i ile pomyłek popełniłeś?? Wybacz, ale
Twoja postawa wydaje mi się naiwna, mimo, że podkreślasz "naukowość" swojego
podejścia. Jesteś widzę na etapie próby skonkretyzowania reguł, ba nawet
ustalenia dogmatów. Niestety, im dłużej i bardziej wytrwale będziesz szukał,
tym więcej będziesz miał wątpliwości i spadnie w Twoim podejściu
współczynnik "naukowości", chyba że jesteś wyjątkowo uparty, ale czy wystarczy
Ci czasu???

[jerry.uk]

Dziękuję Dafne za Twoje uwagi. Astrologią zajmuję się od 4 lutego 1992, kiedy
wyrysowałem pierwszy horoskop. Moim zdaniem nie ma znaczenia ile lat ktoś
zajmuje się astrologią, o ile zachowuje zdrowy rozsądek.
Nigdy bym nie pomyślał, że to ja będę namawiał do sformułowania jakiś reguł. To
że akurat ja to piszę wskazuje, że naprawdę istnieje taka potrzeba.
Wiadomo że astrologia w Indiach ma silną pozycję i jest otoczona powszechnym
szacunkiem. Często zawód astrologa przechodzi z pokolenia na pokolenie. Mam w
domu dwa podręczniki astrologów hinduskich. Są one bardzo trudne do czytania,
ponieważ są pełne drobiazgowych reguł. Może jednak to jest źródło skuteczności
hinduskich astrologów?

[luciferes]

Moim zdaniem, to ile lat ktoś zajmuje się astrologią ma znaczenie i to na wielu
płaszczyznach. Teraz chcę jednak wskazać co dostrzegłem na "poziomie
dogmatyzmu" - to jest takie określenie własne na temat tych astrologów, którzy
długo już zajmują się zgłębianiem tej wiedzy;

[luciferes]

...znów mi poszedł enter
cd: właściwie nie tyle dogmatyzmu, co "mniemanologii":
"To, że akurat ja to piszę wskazuje, że naprawdę istnieje taka potrzeba"
Istnieje dla głównie dla Ciebie, może też dla innych, ale rzecz nie w istnieniu
tej potrzeby, tylko w formie jej wygłaszania. A na to złapało się już wielu.
JA to już wiem, JA tak mówię, taka jest prawda.
Nawet - może wbrew wcześniejszym Twoim poglądom - jeśli teraz jest taka Twoja
prawda, to nie znaczy, że jest ona nią dla innych. Nie chcę, żebyś odebrał to
jako krytykę, tylko jako coś co dostrzegłem w tym akurat zdaniu, i nie odnosi
się konkretnie do Ciebie, lecz wykorzystuję to jako "pomoc naukową" dla tych,
którzy bezkrytycznie wielbią mistrzów i dla tych, którzy uwierzyli, że ich
doświadczenie predysponuje ich do stwierdzeń typu "ja to mówię i tak jest"
Mniemanologię stosowaną wymyślił i rozpowszechnił Jan Stanisław Stanisławski i
jest to bardzo fajna rzecz
A skuteczność interpretacji zależy od umiejętności odczytującego, nie od ilości
regułek. F. Muskietorz (którego oczywiście nie znałem, tylko czytałem o nim)
podobno wielu regułek nie znał, ale prognozował trafnie.

[jerry.uk]

wywiązała się ciekawa dyskusja, ale myślę że doszło do pewnego nieporozumienia.
Nieuniknionego zresztą, kiedy dyskutuje się pisząc a nie rozmawiając na żywo.
Jeśli proponuję weryfikację naszej wiedzy, to jest to coś zupełnie przeciwnego
do postawy "ja to mówię i tak jest", zgodzisz się ze mną? Powiem wręcz że
astrologowie, którzy są wrogo nastawieni do jakichkolwiek weryfikacji mogliby
któregoś dnia znaleźć się w sytuacji, kiedy już nigdy więcej nie mogliby
powiedzieć "ja tak mówię i tak jest". To chyba najlepszy dowód na prawdziwość
moich intencji.

[queenmaya]

jerry.uk napisał:
> astrologowie, którzy są wrogo nastawieni do jakichkolwiek weryfikacji mogliby
> któregoś dnia znaleźć się w sytuacji, kiedy już nigdy więcej nie mogliby
> powiedzieć "ja tak mówię i tak jest".

Najgorszy horror astrologiczny, jaki mogę sobie wyobrazić, to sytuacja, gdy
astrolog mówi do klienta "ja tak mówię, więc tak jest!!!", a przerażony klient
krzyczy "nieeee!!!!"
Jedyną właściwą weryfikacją dla astrologa jest informacja zwrotna od klienta.
Jeśli astrolog tylko gada i uważa siebie za nieomylnego, to nigdy się nie dowie,
czy gada mądrze czy głupio. Jeśli słucha drugiej strony i ją szanuje, wtedy nie
tylko pomaga, ale sam dużo się uczy.
Ale do tego potrzeba odwagi. Ktoś, kto ma zbyt wielkie ego nigdy klienta do
głosu nie dopuści, a nawet wręcz przeciwnie - zakrzyczy go i zatupie swoją
rzekomą nieomylnością wyrażającą się w zdaniu "ja tak mówię i tak jest!".
I zamiast weryfikować swoją wiedzę w praktyce podpowiedzi będzie szukał w
statystyce, w nauce i innych miejscach, gdzie jej nie ma.

[luciferes]

W kontekście weryfikacji zgadzam się z Tobą, bo to zawsze może komuś się
przydać. Tyle, że za jakiś tam czas ktoś inny będzie chciał zweryfikować to, co
my teraz zweryfikujemy. I też dobrze, bo z astrologią to już tak jest, że pewne
pojęcia można uaktualniać stosownie do czasów, w których żyje astrolg i jego
klient.
Ale wyrażenie: " to, że akurat ja to piszę, wskazuje, że istnieje taka
potrzeba" skojarzyło mi się nie z ogólną potrzebą weryfikacji, tylko z
mniemaniem astrologa, że skoro on, taki zaawansowany, doświadczony, mądry tak
twierdzi, to jest coś z gatunku prawdy objawionej i nieomylności. Ale to wyłazi
moja alergia na glorię lwiastych nieomylnych. I - jak pisałem - użyłem tego
zdania do zupełnie czegoś innego, niż kwestionowanie potrzeby ujednolicenia
regułek.
I znów - tego się nie da tak całkowicie ujednolicić, bo każdy z ludzi na tej
planecie ma swój własny, niepowtarzalny, indywidualny program, i dwie osoby
urodzone dokładnie w tym samym czasie i miejscu, mające takie same kółka, nie
będą tak samo swego programu realizować. Programy - ogólnie - niczym się nie
różnią od siebie, jeśli zobaczysz te kółka niezależnie od siebie, nie wiedząc,
że ich właścicielami są dwie różne osoby, to idąc tylko wg. regułek
zinterpretujesz je tak samo. I to jest pułapka regułek i ścisłego się ich
trzymania, nie jedyna zresztą.
Dyskusja netowa zawsze stwarza możliwość nieporozumień, co prawda na żywo też,
ale istnieje możliwość szybszego uchwycenia myśli rozmówcy i ew. korekty swojej
wypowiedzi
Przeczytałem wypowiedzi innych nt. "ja tak mówię i tak jest" i zgadzam się z
nimi w tym sensie, że jeśli ktoś uważa się za nieomylnego, to dla mnie
przestaje być astrologiem - badaczem, astrologiem - humanistą, a staje się
nadętym, żałosnym bufonem, zamykającym sobie właśnie drogę do Wiedzy (mimo
ogromu wiadomości, które nie są tym co wiedza). Wydaje mi się natomiast, że
astrolog w "pozytywnym sensie" może tak o sobie powiedzieć, oczywiście nie w
kontekście swej nieomylności, ile nabytych w danym momencie wiadomości. Ten
rodzaj "ja tak mówię" nie ma nic z wspólnego z zadęciem tylko właśnie z tym co
już wiem i pamiętając, że to nie wszystko co wiedzieć mogę. Może nie zostanę
zrozumiany tak jakbym chciał, ale w moim pojęciu ten termin może mieć swoją
ciemną i jasną stronę, podobnie jak wszystko w dualiźmie, jak np. Mars może być
obrońcą a może być agresorem, jak kot może kojarzyć się milusim, mruczącym
stworzonkiem i z fałszywym, wrednym kocurem.

do jerry.uk

[dafne04]

Witaj!
„Astrologią zajmuję się od 4 lutego 1992, kiedy
wyrysowałem pierwszy horoskop. Moim zdaniem nie ma znaczenia ile lat ktoś
zajmuje się astrologią, o ile zachowuje zdrowy rozsądek.”
Czyli dość długo i wykreśliłeś chyba już setki horoskopów - ręcznie i
komputerowo. Zatem zakładam, ze masz już pewną wiedzę i doświadczenie, więc nie
za bardzo przekonuje mnie Twoje zdanie, że nieważne jak długo ktoś zajmuje się
astrologią. Bywa, że przez pierwsze lata chłonie się wiedzę niezwykle
intensywnie, wykreśla się dziesiątki horoskopów , ćwiczy głównie na swoim
radiksie, obserwuje nawroty jowisza i saturna (u siebie najłatwiej o szczerą,
zwrotną informację), popełnia się pomyłki (nie piszesz o swoich, wątpię abyś
tego nie doświadczył). Pomyłka jest moim zdaniem bardzo ważnym punktem w
rozwoju każdego astrologa, ponieważ dopiero wtedy można inaczej spojrzeć na
nagromadzone doświadczenia i wiedzę – z dystansem i refleksją.

„Wiadomo że astrologia w Indiach ma silną pozycję i jest otoczona powszechnym
szacunkiem. Często zawód astrologa przechodzi z pokolenia na pokolenie. Mam w
domu dwa podręczniki astrologów hinduskich. Są one bardzo trudne do czytania,
ponieważ są pełne drobiazgowych reguł. Może jednak to jest źródło skuteczności
hinduskich astrologów?”

Szukasz zatem reguł dla skutecznej, „neoklasycznej” astrologii? Jeśli
zakończysz już swoje badania, ile będzie w tym wszystkim determinizmu? Bo
niestety, sztywne reguły zawsze narzucają determinizm – a wtedy będziesz miał
przeciwko sobie przedstawicieli szkoły humanistycznej . Nie znam się na
astrologii hinduskiej, z tego co się orientuję nieistotne są chyba stopnie
znaków i obowiązuje inny niż w astrologii „europejskiej” podział na planety
maleficzne i beneficzne (?), lecz istotnie, w każdej niemal wiosce „przyjmuje”
astrolog, który potrafii ponoć prognozować bez pudła. Czyli uprawia astrologię
klasyczną? Może ktoś z tu zaglądających widział hinduskiego astrologa przy
pracy? Czy istotnie, podczas takiej „sesji” pierwiastek „natchnienia przez
bóstwo” zostaje zupełnie wykluczony? Astrologia tak zwana „europejska” -
niezbyt trafne określenie, bo przecież wiemy gdzie są jej źródła - również
wydała swoje księgi, ale może jeszcze nie odkryto lub nie poznano wszystkich?
Może w nich zawarto precyzyjne reguły?. Zbiory reguł mamy przecież u tak
chętnie cytowanego Ptolemeusza i co ciekawe, niektóre wskazówki są bardzo
dokładne, ale na wstępie jest powiedziane że „tylko natchnieni przez Bóstwo
potrafią przepowiadać szczegóły”. No, ale fakt,dzisiaj może i trochę trąci to
naftaliną. Trochę wietrzę podstęp w Twoich badaniach, sadzę, że raczej chcesz
udowodnić, że niemożliwym jest stworzenie "instrukcji" i aksjomatów. Zdjęcia
na stronce poświęconej ascendentom , chociaż jest ich parę, już na tym etapie
nie potwierdzają żadnych reguł – czyżby były to akurat wyjątki?
Co do empirycznych, statystycznych badań…. Poniżej przytaczasz pogląd o słabej
pozycji XII domowego marsa…. Dobrze ustawiony lub zaakceptowany XII – domowy
mars mimo, że daje w kość, zwłaszcza w relacjach „ziemskich”, może dać moc
ducha . Pozdrawiam.

[jerry.uk]

Nie rozumiem, dlaczego środowisko astrologów reaguje tak nerwowo na wszelkie
próby badań naszej wiedzy. Uważam że właśnie dzięki badaniom i odkryciom możliwy
jest postęp naukowy.
Wiem że astrologia działa, ale jest otoczona wieloma niepotrzebnymi przesądami
które osłabiają jej trafność. Przewiduję że jeszcze za naszego życia dowiemy się
"jak to tak naprawdę działa".

[dafne04]

Ale ja nie jestem astrologiem, moze tylko osobą zapoznaną z tematem - mam po
prostu takie hobby, wykonuję zupełnie inny zawód i poświęcam mu dużo więcej
czasu. Myślałam, że chcesz podyskutować.

[queenmaya]

jerry.uk napisał:

> Nie rozumiem, dlaczego środowisko astrologów reaguje tak nerwowo na wszelkie
> próby badań naszej wiedzy. Uważam że właśnie dzięki badaniom i odkryciom możliw
> y
> jest postęp naukowy.

My tylko się bronimy przed stosowaniem niewłaściwych metod tych badań i przed
takimi wnioskami, jakie nieraz przedstawiali nam "uczeni".
Natomiast jeśli chodzi o czyszczenie astrologii ze starych śmieci, niczym nie
uzasadnionych regułek i średniowiecznych przesądów, to "humanistyczni" dokonali
na tym polu prawdziwej masakry. I wciąż jej dokonują.

[jerry.uk]

Bardzo chętnie podyskutuję o metodach badań. Czytałem o "uczonych" i ich
badaniach pozbawionych sensu. Dlatego uważam że inicjatywa powinna wyjść od
samych astrologów. Im więcej będziemy mieli argumentów we własnych rękach, tym
łatwiej będzie się nam dyskutowało z uczonymi.
Niestety astrologia humanistyczna nie leży w centrum moich zainteresowań,
zajmuję się astrologią finansową. Kiedy w zeszłym roku przeczytałem w książce
pani Christeen Skinner że cena złota zależy od deklinacji Wenus, zebrałem dane i
zbadałem tę hipotezę. Moje badania wykazały że nie ma takiej korelacji. Uważam
że należy sprawdzać wszystko, co nam się mówi, żeby się potem publicznie nie
ośmieszyć.
Pani Mario, czy na Pani stronie są opisane założenia astrologii humanistycznej?
Chętnie bym się zapoznał bliżej z tą szkołą. Muszę jednak przyznać, że na Pani
stronie czuję się trochę... zagubiony. Dużo tam materiału. Będę wdzięczny za
bezpośredni link. pozdrawiam.

[dafne04]

"Niestety astrologia humanistyczna nie leży w centrum moich zainteresowań,
zajmuję się astrologią finansową."
W koncu rozumiem czego szukasz i skąd u Ciebie taka determinacja w rewidowaniu
sądów, reguł itp. Ponieważ astrologia finansowa jest mi obca, już nie zabieram
głosu, bo to bardzo poważna sprawa, a moje pytania w tym kontekście to kula w
płot. Powodzenia

[queenmaya]

jerry.uk napisał:

> Niestety astrologia humanistyczna nie leży w centrum moich zainteresowań,
> zajmuję się astrologią finansową.

No i wyszło na to, że dyskutuje gęś z prosięciem... i dlatego dogadać się nie mogą.
Ja na astrologii finansowej również się nie znam, chociaż, gdybym spotkała
kogoś, kto sie na tym zna rzeczywiście to pewnie skorzystałabym z jego porad. A
gdyby tak jeszcze podał cyferki do skreslenia, to byłabym w siódmym niebie.

> Pani Mario, czy na Pani stronie są opisane założenia astrologii humanistycznej?
Na mojej stronie są założenia astrologii humanistycznej, zwanej też
astropsychologią lub astrologią głębi, lecz nie jest to podręcznik praktycznego
stosowania, a tylko rozważania filozoficzno-teoretyczne z tym związane. Z silnym
podkresleniem faktu, że ta metoda nie służy do wróżenia ani przewidywania
zdarzeń, lecz jest pomocą w rozwoju i pracy nad sobą.

> Chętnie bym się zapoznał bliżej z tą szkołą.
Podręczniki można kupić w księgarniach. Sa to powszechnie znani autorzy, tacy
jak Rudhyar, Arroyo, Marks, Huberowie i inni.

> Muszę jednak przyznać, że na Pani
> stronie czuję się trochę... zagubiony. Dużo tam materiału. Będę wdzięczny za
> bezpośredni link. pozdrawiam.
Za bezpośredni link do czego????

[jerry.uk]

Link do założeń astrologii humanistycznej oczywiście i fundamentów na których
astrologowie humanistyczni opierają swoją wiedzę. Dzisiaj jednak sam poszukałem
w Internecie informacji na temat astrologii humanistycznej i... nie ma takich
założeń! Odkryłem, że astrologia humanistyczna jest tak pojemna, że jej
astrologowie unikają jakichkolwiek krępujących definicji.
Pani Mario! Ja nie chcę być odsyłany do książek, chciałem poznać Pani zdanie
czym jest astrologia humanistyczna. Odpowiedziała mi Pani, że jest ona pomocą w
rozwoju i pracy nad sobą. A więc rozumiem, że jest to jedna z metod pracy nad
sobą tak jak: joga, medytacja Zen, metoda Silvy, Huna i wiele wiele innych.
Metoda tak samo dobra, jak pozostałe.
Intuicyjnie jednak zgaduję, że skoro dostarczamy astrologii bardzo precyzyjnych
danych (co do minuty) to powinniśmy oczekiwać otrzymania równie precyzyjnych
wyników. Niestety to co otrzymujemy jest bardzo niekonkretne i wieloznaczne.

[queenmaya]

jerry.uk napisał:

> Intuicyjnie jednak zgaduję, że skoro dostarczamy astrologii bardzo precyzyjnych
> danych (co do minuty) to powinniśmy oczekiwać otrzymania równie precyzyjnych
> wyników. Niestety to co otrzymujemy jest bardzo niekonkretne i wieloznaczne.

Coś, co jest HUMANISTYCZNE z założenia nie jest ścisłe. To jak z umysłem: są
umysły humanistyczne, które bardziej interesują się zagadanieniami trudnymi do
poszufladkowania i są umysły ścisłe, które nie spoczną, póki wszystkiego nie
posortują, nie zaszufladkują i nie ustalą żelaznych reguł, zasad i definicji, od
których nie może być odstępstw.
Życie, los człowieka, jego charakter, zachowania, reakcje to sa rzeczy nie
podlegające naukom ścisłym. Mimo wysiłków "uczonych" zachowań i psychologii
człowieka nie da się opisać definicjami, od których nie ma wyjątkow. Co
najbardziej frustrujące dla szufladkujących wszystko umysłów - nawet nie mozna
ich zbadać statystycznie. Życie nie jest z góry zaplanowane, mamy wolność
podejmowania własnych decyzji, a to wprowadza chaos, wyprowadzający z równowagi
tzw. racjonalistów. I stąd stała wojna między sceptykami i osobami medialnymi.
Astrologia humanistyczna obdarza człowieka wolnością, daje mu prawo wolnego
wyboru i nawet nie stara się przewidywać tego, co się stanie, zakładając, że los
czlowieka jest nieprzewidywalny i zależy wyłącznie od jego osobistych decyzji.
Dlatego nawet najgorszy horoskop człowiek może zrealizować w bardzo pozytywny
sposób i na odwrót - może zmarnować nawet najbardziej świetlane zapowiedzi.
Astrolog humanistyczny wierzy w człowieka i jego potencjał rozwoju i stara mu
się w tym pomóc, uświadamiając mu, że najczęściej sam sabotuje swoje szczęście,
ale może to zmienić dzięki zrozumieniu własnej psychologii.
Człowiek to nie automat ani nie robot, który ma 10 neuronów i prosty program
sterujący jego reakcjami. Człowiek jest człowiekiem i dlatego jest
nieprzewidywalny dla ograniczonych umysłowo i duchowo sceptyków-racjonalistów.

[queenmaya]

jerry.uk napisał:

> Wiadomo że astrologia w Indiach ma silną pozycję i jest otoczona powszechnym
> szacunkiem. Często zawód astrologa przechodzi z pokolenia na pokolenie. Mam w
> domu dwa podręczniki astrologów hinduskich. Są one bardzo trudne do czytania,
> ponieważ są pełne drobiazgowych reguł. Może jednak to jest źródło skuteczności
> hinduskich astrologów?

Jeśli chodzi o opinie na temat skuteczności i "szacowności" astrologii
hinduskiej, to polecam książkę "Autobiografia jogina" Paramahansy Yoganandy. On
tam opisuje swoją świętą wojnę z astrologiem, który mówił w podobnym stylu jak
ten, o którym tu dyskutujemy: "ja tak mówię i tak jest". Skończyło się to
spaleniem horoskopów i ucieczką przed tak pojmowaną astrologią gdzie pieprz
rośnie. Na szczęście Paramahansa Yogananda był mądrym facetem,więc nie stał się
wrogiem astrologii jako takiej, lecz przyczynił się do zmiany jej wizerunku na
bardziej humanistyczny.

[luciferes]

Jerry, z astrologią nie da się postępować w sposób ściśle naukowawy, bo jest to
wiedza, która zawiera w sobie oba aspekty - i naukowy (pewne zasady, regułki,
archetypy itp.)- i nienaukowy (intuicyjny), czyli taki, którego nie da się
wytłumaczyć - to jest właśnie to coś, co się wie. To jest połączenie logiki z
intuicją, Panny i Ryb, prawej i lewej pókuli mózgowej, In i Yang o czym już
było pisane w innym wątku.
Zgodzę się z Tobą, że "sprytny astrolog" nagnie każdy horoskop do danej
sytuacji i wszystko wytłumaczy, dlatego tak wielu jest żerujących na naiwności
i niewiedzy ludzkiej i tak niewielu, którzy naprawdę coś wiedzą.
Dziś wszystko chcemy wytłumaczyć racjonalnie, z naukowego punktu widzenia,
poprzeć dowodami zapominając, że istnieje jeszcze drugi biegun - właśnie ta
nienaukowość, coś bardzo irracjonalnego, nieuchwytnego, co nie wiadomo czym
jest i skąd się bierze, ale istnieje i działa. I to jest właśnie to " po
oczach", to o wiedzy wypływającej gdzieś z głębi mówi Queenmaya, o czymś czego
udowodnić się nie da (przynajmniej dziś jeszcze, choś naukowcy dobrze wiedzą,
że to "coś" istnieje i szukają na "to" materialnych dowodów). I podobnie jak na
biegunie naukowym są ortodoksi, fanatycy, "sztywnogłowi", trzymający się
rozpaczliwie tego, co im tam kiedyś wpojono i zażarcie broniących swego
skostniałego światopoglądu - tak i na biegunie intuicyjnym są oszołomy,
omamieni, tacy, którym się wydaje, że mają wgląd i że to do nich "Bóg
przemówił". Jak wiadomo i jedni i drudzy dalecy są od stanu równowagi oraz
utrzymują, że tylko oni mają rację, że ich prawda jest prawdą jedynie słuszną i
obowiązującą.
Nie zapominajmy też, że u podstaw wielu naukowych "racjonalnych" odkryć stały
sny, przeczucia, olśnienia, objawienia itp. itd. - coś co właśnie jest tak
bardzo nienaukowe, czego wytłumaczyć się nie da. I byli, i są ludzie, którzy
te "objawienia" niematerialne potrafią przełożyć na język i rzeczywistość
materialną. Wielu uczonych i wynalazców zgłębiało (i zgłębia) wiedzę zwaną
tajemną, łącząc fizykę (tu jako symbol materii) z metafizyką (tu jako symbol
niematerialnego), to jest Alchemia. To jest jeden z aspektów symboliki władztwa
Urana (idei, olśnienia, wglądu) i Saturna (przyobleczenia ich w formę,
konkret,nadanie kształtu) w Wodniku.
Każdy z nas reprezentuje inne podejście do astrologii, są tacy, którzy trzymają
się ściśle logiki, regułek, zasad; są tacy którzy utrzymują, że mają "wgląd",
że tylko intuicja ich prowadzi, i są tacy, którzy korzystają z obu możliwości,
i moim zdaniem ci wychodzą na tym najlepiej . Ja nazywam to zasadą złotego
środka.

[jerry.uk]

Dziękuję bardzo za Twoje uwagi, Luciferes. Powiedz mi tylko, dlaczego kiedy
nasze astrologiczne zasady są weryfikowane za pomocą badań, dochodzi do
nieprzyjemnych rozczarowań w świecie astrologów? Badania Gauquelin wskazały na
obecność wschodzącego Marsa w horoskopach sportowców, ale wschodzącego W XII
DOMU! Przecież każdy wie że Mars w XII domu jest "osłabiony"
Tradycyjnie pełnia jest uważana za okres wzrostu a nów za okres wycofania się.
Jednak badania Meridiana wykazały że rynki finansowe statystycznie rosną w
czasie nowiu a spadają w czasie pełni.
Mówimy że astrologia to wiedza praktykowana od tysięcy lat. Ale czy przez te
tysiące dorobiliśmy się metod, które przetrwają próbę statystycznej weryfikacji?
Jak na razie kiedy ktoś wchodzi ze świecą do tej naszej zakurzonej pieczary
astrologii, to wszędzie na boki uciekają przesądy, jakby to były jakieś
nietoperze i pająki.
Czas odkurzyć tę naszą zakurzoną pieczarę i zobaczyć co się może przydać, a co nie.

[luciferes]

Ja nie czuję się rozczarowany wynikami badań Gaugelina ani Meridiana ani
kogokolwiek innego. Może dlatego, że mam swoją "własną astrologię", której nie
obchodzą wyniki badań z tej prostej przyczyny, że do niczego nie są mi one
potrzebne i mój sposób interpretacji działa niezależnie od nich. Ale tego
sposobu interpretacji dorobiłem się sam, choć oczywiście jego źródłem są
podstawowe zasady planet, znaków, aspektów i domów. Reszta to moje własne
przemyślenia, obserwacje i wnioski. I nie twierdzę, że mój sposób zawsze się
sprawdza, że jestem nieomylny, że wiem już wszystko.
Jesli ktoś chce badać i analizować astrologię (i pokrewne) to niech to robi,
ale bez względu na wyniki musi przyznać, że astrologia jako taka działa i ma
się całkiem dobrze, nawet jak pozornie przeczy ustalonym regułom. Dla mnie
taki "badacz" zdaje się zapominać, że wynik końcowy zależy od interpretatora i
jego zdolności syntezy dostępnych mu informacji. A tych info jest mnóstwo i nie
każdy, co zwie się astrologiem ową umiętność syntezy posiada. Badacz także
zapomniał o tym co pisałem o intuicyjnej stronie astrologii. Bez obu funkcji -
logicznej i intuicyjnej - osąd będzie niepełny, często błędny. Oczywiście
wszystko to, co tutaj napisałem jest moim poglądem na sztukę interpretacji
horoskopu i nie jest prawdą objawioną.
Także to, że jeśli oceniamy wspomniane przez Ciebie rynki finansowe tylko z
punktu widzenia pełni lub nowiu Księżyca nie biorąc pod uwagę całej reszty, to
w ten sposób można udowodnić wszystko, i przepięknie ośmieszyć astrologię w
oczach tych, co o niej pojęcia żadnego nie mają. Mogę też np. twierdzić, że
nów, który jest połączeniem siły Słońca i Księżyca właśnie dlatego korzystnie
wpływa na lepsze wyniki finansowe i nie będzie to sprzeczne z inną regułą,
która stawia na siłę połączonych planet.
Nie każdy wie, że Mars w 12 domu jest osłabiony. Ja nie wiem. Mars wg. znanych
mi regułek osłabiony jest w domach: 2, 4 i 7, nie w 12. W 12 jest obcy, ale
mimo swej ognistej natury jest także władcą znaku wodnego, który jest bardzo
uparty, skupiony i włada ukrytymi rezerwami, podstawową energią życia . Tak
więc widzisz, że i regułki bywają różne...a to daje możliwość swobodnego wyboru
akurat potrzebnej w danej chwili opcji, i jeśli ktoś chce "powalić" astrologię
to wybierze taką, która dla jego celu jest wygodna, a nie taką , która byłaby
mu przeciw.
To, co postrzegamy zmysłami jest tylko fagmentem prawdy a i tę można
zafałszować. Dlatego mnie guzik obchodzą te badania na zasadność i racjonalność
astrologii, ja wolę zajmować się nie badaniami i statystyką, nie jałowymi
dyskusjami nad wyższością tej czy innej koncepcji, ile konkretem, praktycznym
zastosowaniem astrologii w życiu, jako że jest ona dla mnie narzędziem którego
używam na drodze, którą idę. Na razie mnie nie zawiodła, a jeżeli coś mi nie
wyszło z interpretacją, to zawsze po jakimś czasie odkrywałem, że to ja byłem
osłem, że czegoś nie wiedziałem, nie dostrzegłem, lecz to tylko wzbogacało moje
doświadczenie i pogłębiało zaufanie do tego narzędzia. Bo żeby dojść do
mistrzostwa nie ma innej drogi jak uczenie się na błędach i nabywanie z czasem
doświadczenia (och ten Saturn!). Praktyka czyni mistrza i żadne filozofowanie
(logika) ani objawienia (intuicja) same w sobie bez nadania im jakiejś formy
astrologa nie uczynią.
Ale także jestem zdania, że astrologię trzeba dopasować do czasu w którym
żyjemy, i nie ma tu zadnej sprzeczności. Są reguły, z którymi trzeba się -
może nie tyle rozstać - co zmodyfikować, nadać im inny wymiar czasowo-
znaczeniowy. Podstawowe zasady jednak, tzw. archetypy zawsze pozostaną
niezmienne, Słońce zawsze będzie związane z wolą i tożsamością, Księżyc z
emocjami i podstawą poczucia bezpieczeństwa itd. To, o ile mi wiadomo nie
zmieniło się chyba?
Właściwie nie wiem po co tyle truję, skoro to, co chciałem powiedzieć zmieści
się w jednym zdaniu: To, co kto widzi w horoskopie zależne jest od jego poziomu
wiadomości i od zdolności do odczytania zawartych tam informacji. A astrologii
adwokaci nie są potrzebni, bo raczej jest jej obojętne, co kto na jej temat
sądzi. Ona po prostu jest i sprzyja temu, kto posługiwać się nią potrafi.

[queenmaya]

Badania Gauquelina pokazały jakiś tam wąski wycinek rzeczywistości. Jeśli się
komuś wydaje, że obaliły astrologię jako taką, lub że Gauquelin odkrył jakąś
nową generalną zasadę, która sprawdza się zawsze i wszędzie to się bardzo myli.
Dołożyły tylko jeszcze jedną cegiełkę do całego gmachu i dzięki temu astrologia
coś zyskała, a nie straciła.
Jeśli ktoś stara się za wszelką cenę podliwać naukowcom, udowadnia tylko, że
jest intelektualnie zakompleksiały i niesamodzielny intelektualnie. Lepiej więc,
by zajął się jakąś ortodoksyjną dziedziną wiedzy, np. wykładaniem jakiejś
skostniałej, zasuszonej i nierozwojowej dyscypliny naukowej na jakimś
prowincjonalnym uniwersytecie.
Jeśli chodzi o Marsa, to niby co miałoby go osłabić w 12 domu, skoro jest to dom
wodny, a Mars jest władcą wodnego Skorpiona? Występuje tu zgodność żywiołów i
nie ma żadnej sprzeczności. A że jakiś podręcznik tak podaje? I co z tego?
Lepiej myśleć samodzielnie, niż ślepo wierzyć cudzym regułkom.
Z kolei jeśli chodzi o pełnię, to jest ona już "pełna", więc jak może tu
cokolwiek przybyć? Jest logiczne, że może tylko ubywać. Analogicznie w nowiu -
może tylko przybywać.
Samodzielne myślenie i zdolność kojarzenia są w astrologii bardzo wskazane, a
nawet niezbędne. Dlatego jeśli ktoś jest dogmatykiem przywiązanym do regułek i
sztywnych zasad nie ma czego w astrologii szukać.
Statystyka jest bogiem dla ograniczonych umysłów. Astrologia zajmuje się żywym
człowiekiem, który jest opisywalny tylko w zarysie i nie może być zbiorem
martwych i sztywnych zasad.

[potrek]

Horoskop natalny pokazuje całe życie właściciela radixu.I dobra interpretacja
to ta którą by robił astrolog na dzień przed jego śmiercią . Bo co z tego że
astrolog mówi 30 letniej osobie że się ona prawdopodobnie rozwiedzie gdy
realizacja tego aspektu nastąpi prawdopodobnie za 25 lat. Ta 30 letnia osóbaka
bedzie się śmiała z astrologa przez następne 24 lata i obśmiewała go wszem i
wobec . Działanie astrologi widać najlepiej w tranzytach i dlatego większość
znas się jej trzymaJa astrologi najwiecej się nauczyłem na informacji
zwrotnej od osoby której radix robiłem Nazywam to sprawdzaniem regółek które
do do tego mi są niezbendne.Bez nich nie miał bym co weryfikować
Pozdrawiam potrek

[dori7]

mii.krogulska napisała:
> to trochę naciągana teoria, bo co wtedy zrobić z
> relokacją? Relokacja zmienia ascendent, może sposób ubierania, ale nie
> wrodzony kolor oczu.

To akurat nie problem, kolor oczu mozna bez problemu zmienic, wszak zyjemy w
epoce kolorowych szkiel kontaktowych )
To zartem, ale choc kolor sie nie zmieni, zmienic sie moze spojrzenie - np. z
rybiego, nieco sennego i rozmytego na otwarte, odwazne baranie. I juz cala osoba
prezentuje sie zupelnie inaczej...

[lwi2]

Jeszcze w tym wątku zwróciłabym uwagę na to kto robi zdjęcie osoby, które ma
pokazywać Ascendent. Zdjęcia robione samemu sobie ... bardziej pokazują znak
Ascendentu, taka obserwacja, nie wiem czy ktoś to potwierdzi. I raczej nie o
wygląd tutaj chodzi, tylko o to "coś" (że Skorpiony mają błysk w oku, itd.).
Na pewno nie jest to naukowa obserwacja. Ponoć Ascendent pokazuje nasze
wyobrażenie o nas samych, a Descendent jak widzą nas inni.
Ale nad tym "czymś" dla poszczególnych znaków pozastanawiać się warto. Mam
znajomego, który lubi zachowania typu "Byczek Fernando", leżej na trawie i
wąchać kwiatki. Jak zainteresowałam się astrologią z jego godziny urodzenia
Ascendent wychodził w Bliźniętach i ani myślałam żeby to kwestionować. Dopiero
po rektyfikacji wyszło że to Ascendentalny Byk. To "coś", po prostu.
Pozdrawiam. Lwi.

[dundubha]

wyglada na to ze dyskusja przekierowala sie z tematu 'wyglad a asc.'
na bardziej ogolne tory gwiezdne....
ja jednak chcialabym
przedstwaic wam swoje osobiste spostrzezenia odnosnie
www.librarising.com/risingsigns/geminirising2.html
mnie ta strona bardzo zafrapowala...
i mimo ze nie porywalabym sie na wyznaczanie jakichs ogolnych wytycznych
w stylu : nos perkaty= bliznieta, kosci takie a takie =baran, etc...
istnieje w obrebie pokazanych tam zdjec poszczegol.asc.
jakies niemozliwe do sprecyzowania 'cos', co je laczy.
byc moze przemyslana kwestia doboru zdjec...
ale nawet jesli to bardzo mnie ten dobor zaskoczyl
...a to juz z bardziej osobistych pobudek
oceniajac podobienstwo aktorek z ascend. w blizniakach (to takze moj asc.)
staralam sie zdobyc na pelen obiektywizm i uniknac raczej pochopnych wnioskow.
tym bardziej zadziwilo mnie, kiedy sledzac po kolei twarz za twarza i
utwierdzajac sie w przekonaniu, jak wiele podobienstwa dostrzegam w rysach
twarzy moich i kobiet ze zdjec...tuz przy koncu...natknelam sie na Lilian Gish
(dosc zapomniana gwiazde niemych filmow), ktora do zludzenia przypomina moja
mame w mlodosci...a zaraz pozniej Romy Shneider (o ktorej tez jakby sie juz
zapomina), ktora jest jedyna znana osoba, do jakiej mnie kiedykolwiek
przyrownywano! ogladalam tez inne asc. i raczej nie widze rownie uderzajacych
podobienstw z moimi rysami....tylko bliznieta...

[xxero]

dundubha napisała:

> wyglada na to ze dyskusja przekierowala sie z tematu 'wyglad a asc.'
> na bardziej ogolne tory gwiezdne....
> ja jednak chcialabym
> przedstwaic wam swoje osobiste spostrzezenia odnosnie
> www.librarising.com/risingsigns/geminirising2.html
> mnie ta strona bardzo zafrapowala...
> i mimo ze nie porywalabym sie na wyznaczanie jakichs ogolnych wytycznych
> w stylu : nos perkaty= bliznieta, kosci takie a takie =baran, etc...
> istnieje w obrebie pokazanych tam zdjec poszczegol.asc.
> jakies niemozliwe do sprecyzowania 'cos', co je laczy.

"Cos" dobrze to ujelas. Zespol cech pozornie niezwiazanych ktore sprawiaja ze
ogolnie "cos" laczy. Jestem przekonany ze znak ascendentu to jedno a dokladne
poczatek I domu, stopien, dekanat i ewentualna planeta na osi asc/desc. ma takze
spory wplyw na wyglad zewnetrzny i rysy twarzy.