rodzicielskie pomysły a ascendent

[neptus]

queenmaya napisała w innym wątku:
> wg. Dony Cunningham nasi rodzice wymagają, żebyśmy zachowywali się
> tak, jak nakazuje nasz ascendent.

Bardzo ciekawe spostrzezenie. I rzeczywiście, tak jest.

Spotkałam sie z inna tezą, ze w dziecinstwie bardziej pokazujemy
ascendent niz Słonce. Dona wyjasnia, że to zwykle rodzice (i
nauczyciele) tępią nasze Słonca, a każą pokazywać ascendent.

U mnie sprawdza się idealnie. Wprawdzie jako dziecko byłam totalnie
flegmatycznym Byczkiem ale to doprowadzało wiekszość "autorytetów"
do furii. Wyraźnie preferowano mój ascendent w Bliźniętach z Uranem.
Ceniona była moja łatwość przyswajania wiedzy, bystrość w
kojarzeniu, błyskotliwość wypowiedzi, oryginalność,
niestandardowość, co ciekawe, nawet, jeśli celne riposty były
niezbyt grzeczne. Upór i stateczna flegmatyczność Byka była tym, co
starano się wszelkimi sposobami przełamywać i zwalczać - ku rozpaczy
rodziców i wychowawców mało skutecznie, bo mam Słońce w kwadr. z
Plutonem.

[neptus]

Sorry, powinnam zacytowac cały fragment dotyczący tego tematu, co
niniejszym czynię:

queenmaya napisała:

> No to pouczmy się astrologii na moim przykładzie
>
> Przez większość życia byłam straszliwie zamknięta w sobie,
małomówna i kryłam s
> ię po kątach. Było tak, ponieważ moja matka panicznie się mnie
bała i strasznie
> mnie tępiła. Dlatego moje miejsce było w kącie, gdzie musiałam
siedzieć, trzym
> ając buzię na kłódkę. To jest mój ascendent w Wadze: wg. Dony
Cunningham nasi r
> odzice wymagają, żebyśmy zachowywali się tak, jak nakazuje nasz
ascendent. W ty
> m przypadku: grzecznie, miło i bezkonfliktowo. A tak jak nakazuje
Słońce to jes
> t be i niedobrze. Ale ja przecież jestem Skorpionem nie tylko ze
Słońca, ale pr
> awie ze wszystkiego , nawet Księżyc mam w koniunkcji, a Marsa w
opozycji z Pl
> utonem.
>
> Ponieważ mam koniunkcję Saturna ze Słońcem, Merkurym i władcą
ascendentu, a do
> tego kwadraturę z Księżycem i Marsem, więc sama rozumiesz, jak
mnie ten Saturn blokował i nie dawał się wyrazić.

[undyna]

tak, też mialam takie przeczucie, że ten mój strzelcowo/koziorożcowy ascendent z
Jowiszem i kwadratowym Plutonem ma szczególne znaczenie dla moich rodziców,
którzy oczekiwali ode mnie nieustającego optymizmu i wesolości, odwagi,
"mówienia prawdy prosto w oczy" i gdzieś tam w tle uporządkowania, jakkolwiek z
tym porządkiem byli malokonsekwentni i impulsywni, więc Koziorożec jest niezbyt
widoczny, za to Saturn w koniun. z Wenus naprodukowal kompleksów, no a Slońce w
znaku Raka
A np. z kolei uraniczny Wodnik z rybnym asc. i Księżycem od 12 domu, matka
popenila samobójstwo, ojciec zacząl pić, a Babcie chuchaly i dmuchaly oklamując
wnuczka, że nie bylo aż tak źle i tym sposobem Wodnik ma cechy zależne i lubi
być oklamywany
pięknie wszystko pasuje, oczywiście tutaj uproszczone przeze do granic możliwości

[norjana]

Jestem ascendentalnym koziorożcem ze słońcem w rybach. Moi rodzice "zauważyli"
moją rybskość dopiero w wieku 25 lat! Przez całe swoje życie byłam wychowywana
na radzącego sobie, odpowiedzialnego koziorożca i żadne takie rzeczy jak talent
do śpiewu (zdałam na własną rękę do szkoły muzycznej, miałam też propozycję
śpiewania w chórze Teatru)czy intuicyjne odszukiwanie zwierząt nie skłoniły
moich rodziców do pochylenia się nad słoneczną stroną mojej natury.
Gdy dorosłam, mama zawsze zastanawiała się jak to jest, że większość jej
koziorożcowych nauk spłynęła po mnie niczym woda i żyję zupełnie inaczej.
Nigdy nie umiałam jej na to pytanie odpowiedzieć, ale myślę, że może to mieć
dużo wspólnego z tym, że oprócz ascendentu w koziorożcu - nie mam absolutnie nic
w znakach ziemskich

[neptus]

Swoje dziecko też usiłowałam ustawić na ascendent. Ma Słońce w
Koziorożcu na ascendencie w Strzelcu (granica znaków). Dzięki temu
szybko sie orientowałam, ze to nie wychodzi i szybko musiałam
odpuszczać. Ma zresztą horoskop bardzo silny, więc i tak byłam bez
szans. Walka o dominację w stadzie była ostra!

[felutka]

Nie wiem,czy sie ze mną zgodzicie,ale wydaje mi się,że w ustawianiu
na ascendent i skutecznosci tegoż przoduje ten rodzic,który ma silny
znak Asc dziecka w swoim własnym kosmogramie.Tak było w moim
przypadku(asc strzelec-koziorożec)ojciec-wodnik z silnym saturnem
skutecznie wysterował mnie na odpowiedzialnego pracusia,matka rybo-
rak nakierowała na emocjonalność,nadopiekuńczość w stosunku do
rodzinki itp(mam księżyc na As)Nad strzelcem zbytnio nie
popracowali bo sami mieli ten znak mało aktywny.My sami ustawilismy
córcię na książkowy okaz wagusi(ja Mc Waga,silna wenus,mąż Asc
waga,wenus kon Asc kon Księżyc)ale posiadaczką pozostała(słońce Byk)
i w tej chwili realizuje słońce i ascendent.Podobna sytuacja ma
miejsce z synem.Co o tym myślicie?

[neptus]

To chyba nie jest zawsze takie całkiem proste. Na pewno kazdy rodzic
próbuje jakoś odcisnąć na dziecku swoją pieczęć ale czasem to moze
byś dość karkołomna scieżka.
Akurat żadne z rodziców mojej córy nie jest zbytnio jowiszowe.
Ojciec Rak/Lew rozwijał głównie jej Saturna na granicy Raka i Lwa.
Ja ładowałam Strzelca, bo to mój descendent. Mam Jowisza wysoko, na
wierzchołku Palca Bożego. Słabym trudno go nazwać ale w moim
horoskopie słabych planet nie zauważyłam, czyli kazda byłaby równie
dobra.
U mnie mama typowy Strzelec (osi nie znam), tato Waga z Me/We na asc
w Pannie. Mama wspierała bardziej Bliźnięta, tato zdecydowanie Urana
na asc. Uran u niego zaledwie na ramieniu półkrzyża. Raczej mu ten
Uran pasował do jego niezwykłych korzeni (na wierzchołku półkrzyza
Ks/Jo, Uran w 4. domu), a niczego lepiej pasującego u mnie nie
znalazł.

[felutka]

Karkołomna i często przynosząca więcej szkody niż pozytku.Myslę,że
tu między innymi tkwi żródło tzw realizacji ambicji rodzica poprzez
dziecko.Brrr...Ja sama czuję się niespełniona jako rybka i chyba
dopiero teraz zacznę podązać w tym kierunku.Będzie trudno,bo
zainteresowań i umiejętności wiele,ale po łebkach i na pół
gwizdka.Wpojony przez ojca koziorożec skutecznie zahamował rozwój
rybich pasji na zasadzie 'są ważniejsze rzeczy"np rodzina,praca itp
i wcale nie jest mi z tym dobrze(tata miał saturna w wodniku w kon z
moim marsem i opoz do mego urana na wierzchołku palca bożego mer-sat-
ur i w kwadracie do mego Mc)Teraz więc jako "opóżniona w rozwoju
rybka" muszę odrobić zaległości na co już sie cieszę

[undyna]

bardzo podoba mi się ten wątek, jako slonecznemu Rakowi i jako, że Slońce w Raku
moja Mama ma kon Księżyc/Jowisz w Koziorożcu, Ojciec Jowisz w Koziorożcu też,
pasuje to do mojego asc bardzo ale mamy też więcej cech wspólnych innych, w
tym Slonecznych, np.ja Slońce Rak kwadrat Uran Waga, Mama Slońce Waga kwadrat
Uran Rak, to jest dosyć rozwijający aspekt

[dziagu]

"Nie wiem,czy sie ze mną zgodzicie,ale wydaje mi się,że w ustawianiu
na ascendent i skutecznosci tegoż przoduje ten rodzic,który ma silny
znak Asc dziecka w swoim własnym kosmogramie "
A co w przypadku, gdy ludzie mają 7 dzieci i niemal każde z innym
ascendentem?

[neptus]

dziagu napisała:

> A co w przypadku, gdy ludzie mają 7 dzieci i niemal każde z innym
> ascendentem?

Dlatego tez i ja napisałam, ze to nie wydaje mi się takie proste.
Nie mozna przyjmować a priori założenia, ze rodzice w dziecku widza
tylko siebie. Rodziece (poza nielicznymi wyjątkami) chca dla dziecka
dobrze. Dlatego tez chcą rozwijac w nim cechy, które u siebie
uwazaja za dobre lub te, których sami nie byli w stanie osiągnąć.
Wydaje im sie takze, ze znają swoje dziecko i pomagaja mu sie
zrealizować. każdy człowiek jest postrzegany przede wszystkim przez
ascendent, bo taki jest właśnie model ascendentu. To sposób, w jaki
my sami przedstawiamy się światu od pierwszej chwili życia. Rodzice
zwykle chca nam pomóc być sobą i osiągnąć sukces. Nie zauważają przy
tym często, że energie czerpiemy ze Słońca, a naszymi emocjami gra
Księżyc. Widzą nas takimi, jak sie sami (zwykle całkowicie
nieświadomie) przedstawiamy.
Dziecko: poczwórna Rybka (Słońce, Merkury, Węzeł i Uran), na
ascendencie Strzelec i w 1. domu niedaleko ascendentu, choc już poza
koniunkcją Jowisz. Co opowiada o dziecku matka? - Ona jest
taka "społeczna", a jak się śmieje to od ucha do ucha i całą sobą. A
więc typowe cechy Strzelca. Rodzice (Koziorożec i Bliźnięta) starają
się te cechy chewalić i pielęgnować, całkowicie zapominając, że
dziewczynka czerpie energię do życia i zabawy z Ryb, chociaż na
zewnątrz wyraża ją jowiszowo. Starsze dziecko tych samych rodziców
ma ascendent mało wyrazisty na granicy znaków, rządzony z domu 7-go
i postrzegane jest głównie poprzez cechy tego (silnego) domu.
Słońce, bardzo wyraziste w początkowym okresie życia, coraz mniej
jest przez rodziców zauważane. Żeby było zabawniej, 7. dom starszego
dziecka jest ulokowany akurat w Rybach. Opiekę nad młodszą
siostrzyczką ma więc jak w banku i to pewnie dożywotnio.

[neptus]

Sa jeszcze inne czynniki, których nie mozna pominąć w rozważaniach -
1. okresowe mody (czynniki pokoleniowe) i osobiste tranzyty
rodziców. W pewnych okresach co drugi rodzic chce miec dziecko
lekarza, w innych prawnika, jeszcze w innych architekta. Rodzic
podlegajacy przez kilka lat tranzytowi Plutona, będzie w zalezności
od osobistych doświadczeń rozwijał lub tępił u dziecka cechy
plutoniczne, w czasie tranzytu Neptuna zwróci uwagę głównie na
sprawy neptuniczne itd.

[felutka]

Ojojoj,co prawda to prawda!Ja sama osobiście będac teraz pod wpływem
Plutona (kwadraturka do słońca)tępię u mojej córci negatywne cechy
plutoniczne ale ona ma aktualnie Plutona w kwadracie do wenus,wiec
być może dlatego na niej skoncentrowalam swoje heroiczne
wysiłki.Natomiast Saturnem karmię wszystkich(tranzytuje kon mojego
plutona),oby tylko niestrawnosci nie dostali hi hi hi

[potrek]

Zgadzam się z ze wszystkimi w/w twierdzeniami, ale dodał bym do tego
progresywne Słońce które też ma bardzo duże znaczenie. Ja ze Słońcem
w końcówce Koziorożca a asc w Bliźniętach owszem postrzegany jestem
chyba do dziś jako Bliźniak , ale jak progresywne Słońce weszło do
Wodnika to przez 30 lat czułem ten znak i z nim się utożsamiałem,
Następnie Słońce progresywne weszło do znaku Ryb zainteresowaie
ezoteryką, różczkarstwem, Tarotem, a na koniec Astrologią.
Zastanawiam się czy nie ma tu też znaczenie progresywnego Asc bo
wydaje mi się że też odnośnie jak my myslimy jak na spostrzegają
inni.
Pozdrawiam potrek

[neptus]

Oczywiście, słuszna uwaga. Ja po prostu progresje i dyrekcje
traktuję jako specyficzny rodzaj tranzytu. Ładujemy dzieciom to, co
mamy aktualnie w sobie.

a u mnie inaczej

[antares22]

A ja myślę, że to kolejny ogólnik, bo są tacy, którym ta teoria
pasuje do własnego życia – i jest kilka osób w mym otoczeniu to
potwierdzających, ale i są tacy którym nie pasuje – tak jak mnie i
niektórym znajomym mi osobom. Dlatego jestem przeciwnikiem
stwierdzeń typu: „i rzeczywiście tak jest” gdy budowane są na
niewielu danych informacyjnych. Zresztą to jest wpływ całego
horoskopu; u tych, którzy mają układ osiowo i planetarnie bardziej
rozstrzelony ta teoria będzie chyba bardziej prawdopodobna, u tych,
którzy mają bardziej skupiony, zwłaszcza przy Asc to już tak nie
działa. Oczywiście wypowiadam się tylko na podstawie relacji
kilkunastu osób z którymi rozmawiałam, więc moje zdanie jest tylko
wrzutką do wspólnego kotła )
Ale prawdę mówiąc, jeśli rodzice chcieli mnie jakąś widzieć, to
muszę przyznać, że zgodnie z Wenus na Asc i trochę z władcą
horoskopu i z Uranem, tak zresztą mnie kształtowano, ale z tą z Asc
się nie udało, za to z pozostałymi i owszem, za co jestem
niezmiernie im wdzięczna

[neptus]

To nie jest bezpodstawny ogólnik. Przy szczególnych układach
horoskopu, bądź szczególnych postawach rodzicielskich (np. rodzic
jasnowdz), może sie to nie powierdzać. Nie dlatego sie teoria nie
potwierdza, ze jest fałszywa ale że są silniejsze układy, które ten
efekt znoszą. Jak napisałam, wszyscy jestesmy identyfikowani w
otoczeniu przez ascendent i 1. dom. Sa jednak ludzie, którzy maja
bardzo słaby ascendent i/lub jakieś bardzo silne układy w
horoskopie, które ten ascendent przebijają i są dla innych mocno
widoczne. Rodzice, podobnie, jak i inne osoby, widzą nas takimi,
jakimi sie przedstawiamy i dostarczaja nam tego, o co sami prosimy.

[antares22]

I o tym właśnie mówię. Nie, że jest to wogóle bezpodstawne, tylko że
u jednych się sprawdza a u drugich nie, bowiem jak zawsze trzeba
rozpatrzeć cały horoskop. Więc co za tym idzie niczego nie trzeba
uogólniać. Archetypy zaś nie działają Bo one zwyczajnie mówią o
tym jakie są predyspozycje znaku czy planety, zawierają pewną
informację jak to "powinno" wyglądać i dlatego są archetypem. A w
życiu to funkcjonuje inaczej, gdyż jest modyfikowane przez rozmaite
czynniki. Ja jestem bardzo silnym Skorpionem. Ale nie wyglądam na to
i w życiu nikt by nie powiedział, że tak jest. Nie znaczy to, iż
archetyp jest fałszywy, tylko że są silne układy, które maskują
Skorpiona, który jednak wyłazi w sytuacjach ekstremalnych, typowych
dla niego. No i jesteśmy identyfikowani nie przez sam Asc ale przez
oś, Dsc który jest uzupełnieniem Asc i poazuje nas jacy staramy się
być dla w oczach innych. Bardzo często o tym się zapomina.

[neptus]

Oczywiscie, tak właśnie jest. Niemniej w analizie używamy
archetypów, składamy te wszystkie obciążenia i patrzymy, jaki
wychodzi efekt całego tego konglomeratu. nawet ci, którzy odrzucają
zodiak, nie stronią od archetypów planetarnych. Zainteresowała mnie
ta teza, wrzuciłam wątek i zaczełam się zastanawiać, dlaczego akurat
ascendent. No i pewne wnioski wyciągnęłam, wydaje mi się, ze dość
sensowne. Znając wyjaśnienie mogę już spokojnie pominąć kolejną
regułkę, bo ona wynika z samej definicji ascendentu. Dona jest
niewątpliwie dobrym astrologiem i sądzę, że nad jej tezami zawsze
warto się trochę pozastanawiać. A że sowy zwykle nie sa tym, czym
sie wydają, to chyba wszyscy wiemy. Sama jestem nieźle
zakamuflowana.

[neptus]

Antares, w zyciu mozesz spotkać leniwego barana, pracowita Wagę,
nieodpowiedzialnego Koziorożca albo tchórzliwego Skorpiona. Czy to
znaczy, ze archetypy nie działają?

[lezbobimbo]

neptus napisała:
> queenmaya napisała w innym wątku:
> > wg. Dony Cunningham nasi rodzice wymagają, żebyśmy zachowywali się> > tak,
jak nakazuje nasz ascendent.>
> Bardzo ciekawe spostrzezenie. I rzeczywiście, tak jest.>
> Spotkałam sie z inna tezą, ze w dziecinstwie bardziej pokazujemy
> ascendent niz Słonce. Dona wyjasnia, że to zwykle rodzice (i
> nauczyciele) tępią nasze Słonca, a każą pokazywać ascendent.
> U mnie sprawdza się idealnie.. (...)

Jaki fascynujacy watek!
Juz sprawdzam na mej rodzinie - i tak, teoretycznie Slonce oraz Ksiezyc mojej
Mamy sa oba w teoretycznych kwadratach do Ascendentów jej dzieci (kazdy w innym
znaku) i owszem, byly rózne scysje wychowawcze - zwlaszcza z moja mlodsza
siostra, która ma Asc ognisty i zupelnie inny od swego wodnego Slonca. Mama
chciala dla niej jak najlepiej i zapisala ja do szkoly muzycznej, przez co
siostra zmuszona byla grac na pianinie, chociaz nie wykazywala specjalnego
zainteresowania muzyka klasyczna. Dodatkowo siostra nienawidzila upokarzajacego
grania dla nauczycieli, o stopnie (a nie dla siebie) i nienawidzila tez zmudnych
cwiczen - tak wiec gdy tylko jej sie udalo, natychmiast zarzucila gre i pianino
zostalo sprzedane, itd. itd. Szkoda, bo to moja Mama moglaby sama zaczac grac,
zamiast przekladac swe marzenie o tworzeniu muzyki klasycznej na ma siostre..
Z kolei ja mam Slonce na Asc (ten sam znak) i nie bylam tepiona jakos strasznie
- co prawda i Sl. i Asc oba w kwadracie do Slonca i Ksiezyca mej Mamy, wiec
czulam od czasu do czasu wewnetrzny upór i krnabrnosc ale za to Ksiezyc mam w
trygonie do Slonca Mamy - czyli bylam dzieckiem latwym w obsludze i raczej
zgodnym - nawet jak sie czulam do czegos przymuszana (ach te kwadraty) to latwo
potem pogodnialam, w przeciwienstwie do mej sypiacej iskrami siostry (kwadrat na
kwadracie). Dodatkowo, jestem tez nieco uraniczna (Uran równiez na Ascendencie i
w kon. ze Sloncem) a moja mama jest przeciez slonecznym Wodnikiem. I jesli
chodzi o zywioly, to powietrzna Slonce Mamy karmilo mój powietrzny Ksiezyc.
Odkad pamietam, od dziecinstwa bardzo dobrze sie rozumialam z mama (kiedy to
akurat nie odczuwalam oporu i opresji

Z kolei spotkalam sie tez z teza w którejs ksiazce astrologicznej (niestety nie
pamietam której - albo dunskiej, albo angielskiej przetlumaczonej na dunski)
gloszacej, ze do mnw. 30 roku zycia najwazniejszy w horoskopie jest Ksiezyc,
który wg. tej ksiazki jest odbiciem naszej rodziny i srodowiska najblizszego - i
wg. tej ksiazki, bardziej wyrazamy rodzinna tradycje niz siebie (ewentualnie z
nia walczymy).
A dopiero okolo 30-tki dojrzewa i dochodzi do glosu nasze wlasne, wewnetrzne ja
- Slonce.
Co o tym myslicie? Poniekad pasowaloby do powrotów Ksiezyca i Saturna akurat
przed trzydziecha, czyz nie? Ale z drugiej strony, moze to zbyt wielka
generalizacja?

[neptus]

lezbobimbo napisała:
> Z kolei spotkalam sie tez z teza w którejs ksiazce astrologicznej
(niestety nie
> pamietam której - albo dunskiej, albo angielskiej przetlumaczonej
na dunski)
> gloszacej, ze do mnw. 30 roku zycia najwazniejszy w horoskopie
jest Ksiezyc,
> który wg. tej ksiazki jest odbiciem naszej rodziny i srodowiska
najblizszego -
> i
> wg. tej ksiazki, bardziej wyrazamy rodzinna tradycje niz siebie
(ewentualnie z
> nia walczymy).
> A dopiero okolo 30-tki dojrzewa i dochodzi do glosu nasze wlasne,
wewnetrzne ja
> - Slonce.
> Co o tym myslicie? Poniekad pasowaloby do powrotów Ksiezyca i
Saturna akurat
> przed trzydziecha, czyz nie? Ale z drugiej strony, moze to zbyt
wielka
> generalizacja?

Zdecydowanie nie zgadzam się z tą tezą. Zgadzam się ze starozytnymi
astrologami, ze księżyc jest zawsze najważniejszy w horoskopie. To
on określa nasze wzorce automatycznego reagowania, emocje,
instynkty, nasze poczucie bezpieczeństwa itd. i dzieje sie tak, aż
do zejścia, chocby nastąpiło ono w wieku lat 120. Ok. 30-tki
zaczynamy rozumieć Saturna i kontrolować "rozsądkiem" reakcje
Księżyca, co wcale nie znaczy, że stracił on cokolwiek na ważności.
To, jakie znaczenie ma Księżyc w życiu dziecka czy młodego
człowieka, jest sprawą bardzo indywidualną. W wielu przypadkach jest
on wyparty i całkowicie nie okazywany na zewnątrz. Mnie znacznie
łatwiej było eksponować kwadraturę Słońce/Pluton niż koniunkcję
Księżyc/Pluton. Słońce, nawet 12-domowe, zdecydowanie mniej boli.
Jeszcze łatwiejszy był ascendent z Uranem i trygonami. Dopiero po 30-
tce zaczęłam dostrzegać, że mam także i Księżyc. Znam takich, którzy
swój Księżyc zaczęli pokazywać dopiero daleko w trzecim cyklu pr.
Księżyca i Saturna, po 65-tym roku życia.

[arcoiris1]

a moze to zalezy bardziej od tego co jest silniejsze w horoskopie?
ja bardziej chyba w zyciu codziennym czuje Słońce, potem Księzyc, a
Ascendent moge sobie w ogole darować, kompletnie go nie czuję, moze
sie to zmieni na starośc jesli bedzie mnie strzykac w kościach lol.
Jak na razie czuje Słońce, potem Jowisza w Baranie i Księzyc w
Wadze, może to i lepiej.

[queenmaya]

neptus napisała:
> Zdecydowanie nie zgadzam się z tą tezą.

A ja tak sobie myślę, że to nie jest wcale takie głupie. Nigdy tak o tym nie myślałam, ale jednak coś w tym jest. Nasz dom rodzinny ma na nas wielki wpływ, niestety. Akurat Duńczyków bym o to nie podejrzewała, bo oni dość wcześnie zrywają więzy z domem i rodziną i tam nie ma takiego "ciepełka" jak w naszych rodzinach, a my wręcz przeciwnie, kisimy się w rodzinnym sosie niemal do śmierci. Niemniej, ok. 30-tki ludzie (a zwłaszcza kobiety - Księżyc!) zaczynają poszukiwać własnej tożsamości. I to nie saturnicznej, lecz księżycowej. Saturn pewnie w tym pomaga, ale ta przemiana dotyczy spraw księżycowych właśnie. Niektóre kobiety bezrefleksyjnie przechodzą od domu rodzicielskiego do własnego gniazdka (mąż, dzieci), ale wiele zaczyna w tym czasie uświadamiać sobie swoją własną odrębność i na nowo odkrywać swoją prawdziwą emocjonalność.

W końcu Rak-Koziorożec to oś, a ta jest spolaryzowana. Nie ma jednego bez drugiego.

[neptus]

Queenmaya, piszesz, ze Ci to "zsaturnienie" pasuje i wykazujesz, ze
po 30-tce kobiety odkrywają swój Księżyc. Tym razem sama sobie
zaprzeczyłaś. Powiem, ze nie tylko kobiety. Mężczyźni tez dopiero z
wiekiem odkrywają, ze mają Księżyc - zaczynają rozumieć emocje i
zwalniają ich tłumienie. Często zapoczatkowane to jest jakimś
głębokim przeżyciem i nagle taki twardziel ogłasza światu, że on też
potrafi się rozpłakać, że potrzebuje bliskości, czułości i opieki.

[lezbobimbo]

neptus napisała:
> Zdecydowanie nie zgadzam się z tą tezą. Zgadzam się ze starozytnymi
> astrologami, ze księżyc jest zawsze najważniejszy w horoskopie. To
> on określa nasze wzorce automatycznego reagowania, emocje,
> instynkty, nasze poczucie bezpieczeństwa itd. i dzieje sie tak, aż
> do zejścia, chocby nastąpiło ono w wieku lat 120.

Ach, masz racje - w koncu inteligencja emocjonalna i uczucia rzadza tym swiatem
(nie rozumni Merkurowie ni rozsadne Saturny...). Dzieki za rozjasnienie mi tej
tezy i przypomnienie o niekonczacej sie dacie waznosci Ksiezyca

Wszak i emocje tudziez male ich centrum w naszych glowach - mozdzek - mamy
wspolne z milionami zwierzat na ziemi, wlacznie z plazami i gadami.
Od swego Ksiezyca sie zatem nie ucieknie, chocby i wielki Saturn mocno go
przydeptywal - czy dobrze rozumiem?

>Ok. 30-tki zaczynamy rozumieć Saturna i kontrolować "rozsądkiem" >reakcje
> Księżyca, co wcale nie znaczy, że stracił on cokolwiek na ważności.

Ja osobiscie traktuje Slonce, Ksiezyc i Asc. w horoskopach jako najwazniejsze i
na ten "trojkat bermudzki" najpierw patrze.

Ciekawe to bardzo z rodzicami preferujacymi Ascendent u swych dzieci, wypieranie
dzieciecego Ksiezyca przez Ksiezyce rodziców itd.

odgrzebałam, bo odkryłam

[undyna]

W toku samopoznania zauważyłam coś czego wcześniej nie widziałam, czy raczej
widziałam, ale nie powiązałam, otóż rodzicielski Pluton (prawie rówieśnicy) jest
w kwadracie do mojego Księżyca, a mój Pluton jest w kwadracie do mojego
ascendentu. To mi pozwala wiele zrozumieć ..., chociaż to emocjonalnie trudne i
aż korci, żeby użyć mechanizmów obronnych, uciec, zapomnieć i nie rozumieć.

[neptus]

No, widzisz! W półkwadracie do mojego ascendentu jest mój nieruchawy
Mars w Byku, na którym siedzi z idealną dokładnością Saturn mojego
taty. Za to jego Mars jest dokładnie na moim Neptunie, przy czym
mamy wzajemnie kwinkunksy Uran/Księżyc.
Z mamą za to mamy inne bardzo ciekawe dynamiczne połączenia
Merkurego, Wenus, Jowisza i Świateł wspierające tezę "nie musisz być
piękna ani miła, musisz być mądra".
W ogóle powiązania porównawcze rodzice/dzieci to bardzo ciekawa
dziedzina. Te układy rzadko są uświadamiane. Często w subiektywnej
ocenie wszystko było cacy, a w podświadomości taka zadra siedzi i
nakręca całe życie. Wszyscy rodzice są toksyczni, my też. Tak samo
wszystkie dzieci wyzwalają w rodzicach ich negatywną pamięć
dzieciństwa prowokując ich do zachowań, którym oni sami się u siebie
dziwią.

[undyna]

masz rację, Babcia (Mama Mamy), Jej Pluton kwadrat Słońce mojej Mamy, może
śmiesznie, ale moje Kotki mają Księżyc w kwadracie do mojego Plutona

[out.of.the.dark]

Moi nie znosili mojego ascendentowego zachowania (Baran), za to
chyba jakies specjalne "zamilowanie" mieli do tego co mam na
Ascendencie - czyli Saturna
Na szczejscie z iscie Byczym uporem zachowywalem sie - zreszta do
dzis - jak Baran i juz !