afrodyta2008
20.03.08, 23:44
Tylko ja wiem ile jest we mnie zalu bolu I smutku. I tylko ja wiem
kto się do tego przyczynil. Moje zycie zszazalo kiedy wyszlam za
maz. Sukcesywnie dzien po dniu on odebral mi wszelkie promyki
radości. Wszystko co powinno przynosic radość zamienilo się w
koszmar. Boze Narodzenia kiedy to nie kupowal mi prezentu bo uważał
ze jestem za stara, a jeśli już kupil to tylko pod moja presja po
czym wypominal mi kazda rzecz która od niego otrzymałam przy każdej
awanturze. Nie spędziłam z nim zadnej imprezy Noworocznej na której
by się nie uchlal i nie doprowadzil mnie do rozpaczy. Ale zacznijmy
od początku. Jak doszlo do naszego slubu? Zaręczyłam się z nim
pojechaliśmy razem do USA. Tam go poznalam bliżej. Już wtedy
wiedziałam jakim jest furiatem, już wtedy raz w napadzie szalu
podniosl na mnie reke ale się opanowal. Po powrocie do Polski On
nalegal na slub…nie wiedziałam jak odmowic , czulam się zobowiazana,
bo kupil mi pare rzeczy i pożyczył mi pieniadze na wyjazd. Tak
naprawde wcale mi się nie spieszylo do tego slubu. Chciałam
spokojnie skończyć studia, poza tym obawiałam się, tych jego
wariackich napadow. Tydzień przed slubem zebralam się na odwage i
wycofałam papiery z kościoła. Kiedy On się o Tym dowiedział zaczal
mnie tak czulde uprzejmie namawiac, ze On nie jest furiatem, ze to
ta wielogodzinna praca w USA doprowadzala go do takiego stanu.
Obiecywal, ze tylko pol roku pomieszkamy u mojej mamy i wszystko się
ulozy. Ze On o wszystko zadba. Uwierzyłam…i wtedy zaczęło się
pieklo. Po slubie znikal na cale noce poto, żeby oglądać pornografie
na Internecie, zaczely się awantury. Po 6 miesiacach małżeństwa
wyjechal na 4 miesiace do USA do pracy. Wrócił ja w tym czasie
zdążyłam zapomniec o wszystkich złych chwilach i pech chciał, ze
wbrew wszystkim znakom na ziemi zaszlam w ciaze. Bylam kompletnie
przerazona, na dodatek zostalam zwolniona z pracy. I tak męczyłam
się miedzy moja mama która wiecznie narzekala na jego zachowania, a
on swoja droga narzekal na nia. I wszystkie ich fochy skupialy się
na mnie. Bylam wówczas na 5 roku moich wymarzonych sudiow. Miałam
przyjemność studiowac i uczyc się z naprawde cudownymi
inteligentnymi osobami. Czego nie mogę powiedziec o moim mezu. Dzien
przed obrona dyplomu (bylam wtedy w 6 miesiacu ciazy) mój maz zrobil
mi karczemna awanture o Gwiezdne Wojny. Na drugi dzien sama
pociągiem z brzuchem pod nos z szarpanymi nerwami jechałam na
najważniejszy egzamin w mojm zyciu. Miałam zagrac swój dyplom.
Jakims cudem tego dokonałam. Ale jego tam nie było żeby mnie
wesprzec bo odsypial gwiezdne wojny. Tydzień pozniej dowiedziałam
się ze On znowu wyjezdza do USA do pracy, ze opłacił lekarza a on
wroci dopiero za 4 miesiace. Jedyne co mi poradzil to żebym porosila
kogos,lub zapłaciła komus żeby się mna zajal. I poraz kolejny kiedy
go najbardziej potrzbowalam znowu Go nie było żeby mnie wesprzec. To
było okropne uczucie być tam na porodowce i patrzec jak mezowie
ciesza się ze swoich dzieci, przytulaja swoje zony. A ja sama. I
tylko złośliwe komentarze ‘’ Co zrobil i uciekl…’’. Nawet nie miał
kto dziecka zarejestrowac musiałam sama po cesarce z dwutygodniowym
maluchem jechac do miasta wojewodzkiego żeby złożyć odpowiednie
dokumenty. I zamiast myśleć o dziecku musiałam zajac się
dokończeniem pracy magisterskiej i jej obronieniem. Przy czym moja
corcia wcale mi nie pomagala gdyz była wyjatkowo rozdartym
szczególnie w nocy maluchem. On zjawil się wkoncu . Pierwszy raz
zobaczyl nasza corcie po 6 tyg od jej narodzin. Teoretycznie się
cieszyl ale caly czas bakal ze szkoda ze to nie syn. Cieszyłam się
ze wrócił, ze wkoncu może mnie odciąży, wezmie ja na spacer albo
chociaż zmieni mnie co druga noc. Niestety myliłam się, zamiast tego
próbował wymusic na mnie jakies igraszki seksualne w przerwie kiedy
dziecinka przysnęła a ja po prostu padałam ze zmeczenia . DO niego
nic a nic nie docieralo. Wogole nie zachowywal się jakby to było
Jego dziecko. Kiedy malenstwo mialo 8 miesiecy On wyjechal na 1,5
roku na internship do USA. Wiec sama ja odchowałam. Oczywiście dalej
mieszkałam u mojej mamy. Kupiliśmy wkoncu mieszkanie w Warszawie i
miałam nadzieje ze się wkoncu wyprowadzimy. Dlatego moja mama wziela
dla nas kredyt bo miala nadzieje ze się go wkoncu pozbędzie. Po
powrocie On oznajmil mi, ze albo zgodze się na kolejne dziecko albo
zostawi mnie i dziecko i wyjedzie do USA , i niech moja mama splaca
kredyt sama. Załamałam się i uleglam bo okazalo się ze moja mama
miala racje co do niego . Zaszlam w ciaze. Znowu były obietnice jak
to on się mna nie zajmie i wyremontuje mieszkanie w Warszawie itd.
Itp. A wszystko skończyło się tak, ze doprowadzil nas do bankructwa.
Godziny spędzał na Internecie. Nawet z małżeństwami umawial się na
sex. Wkoncu nie wytrzymałam i w 8 miesiacu ciazy pojechałam tam,żeby
wykończyć to mieszkanie. Musiałam dosłownie nad nim stac i poganiac
Go A przede wszystkim sprzątnąć burdel jaki tam zrobil przez pol
roku. Nigdy tam nie odkurzyl, puszki po jogurtach pasztetach papiery…
Musieliśmy sprzedac to mieszkanie bo niestac nas było na splacanie
kredytu. Przyszedł planowany dzien rozwiązania (miałam zaplanowana
cesarke) i poraz kolejny jego tam nie było kiedy się zjawil
dowiedziałam się ze wyjezdza za tydzień do pracy za granice. A ja
zostane z długami, z mieszkaniem do sprzedania dwojka malych
dzieci,w zagrzybianej ruderze jaka był dom jego rodzicow z jego
niespełna rozumu mamusia. Po miesiącu od porodu musiałam wrócić do
pracy bo nie miałam z czego zyc. W miedzy czasie dowiedziałam się na
co On sobie pozwala za granica. Próbował zgwałcić dziewczyne swojego
kolegi tylko dlatego ze go zaprosila na herbate. I od tego momentu
zgasło we mnie jakiekolwiek uczucie względem jego osoby. Potem
zaczela się już sucha kalkulacje bylam wykonczona ganianiem miedzy
kościołem przedszkolem domem mojej mamy i godzeniem obowiązków mamy
z calotygodniowa praca. Wkoncu ustalilismy ze przyjade do niego do
Szkocji zrobiłam to ze względu na dzieci, żeby dac im lepsza
przyszłość. Co drugi dzien mam awanture i wrzaski bo On przychodzi
wkurwiony z pracy. Zycie mi już zupełnie zbrzydlo i nic mnie nie
cieszy. Nie mam zadnych planow i Marzen, bo On i tak je zniszczy nie
ciesza mnie rzeczy które mnie zawsze cieszyly takie jak zabawa z
dziecmi swieta , wyjazdy nad morze. Nie mam się jak od niego uwolnic
bo nie podolam finansowo pracowac i opiekowac się dziecmi. To
wszystko nie ma dla mnie sensu. Nie widze swojej przyszłości u boku
tego człowieka.. Nie kocham go, boje się go, nic mi się przez Niego
nie chce. Zaluje ze wyszlam za maz. Kiedys jak miałam 18 lat
przyśnił mi się sen, ze wyszlam za maz i strasznie płakałam, co ja
najlepszego zrobiłam. Wtedy się obudzila i odetchnęłam z ulga ze to
tylko zły sen. Bardzo chciałabym się znowu obudzic z tego koszmaru,
ale jakos nie mogę…..
