samotna

[zabiegana_ksiezniczka]

Moja historia nadaje się na serial. Mój obecny stan psychiczny chyba mniej. Byłam z kimś. 4 lata. Po 3 zaczeło się psuć. On miał romans z moja przyjaciółka. Zrobiłam awanturę, przyjaciółkę pogoniłm. Z nim zostałam. Ale romans się nie skończył. Walczyłam z tym przez cały rok doprowadzając siebie do riuny psychicznej. Pewnego dnia koleżanka pozbierała mnie z kanapy i zabrała na imprezę. Spotkałam dawnego znajomego. Zadziałała chemia. Coś mnie pokusiło, żeby zaryzykować. Skończyłam dotychczasowy związek z Panem1, chiałam żeby o mnie walczył. Nic z tych rzeczy. Zaręczył się po 3 miesiącach, niez Przyjaciółką. Z inną. A ja... po jakimś czasie zakochałam się w Panu2. Bez pamięci się zakochałam. Przez 2 lata byłam najszczęśliwsza na świecie. Pozbierał mnie po tamtym, świata poza mną nie widział.I nagle, bez ostrzeżenie. Boom. Dostałam po głowie. Pan2 mnie zostawia. Mój świat się kończy, a ja nie wiem co mam ze sobą zrobić... A Pan1 bierze zaraz ślub, który przez zrządzenie losy bedę podziwiać. Nigdy w życiu nie czułam się taka samotna...

[aglajaaa]

A może tak... chwila spokoju(?)
nie wikłaj się już dziś w kolejny związek...

Może właśnie ta chwila samotności jest Ci potrzebna(?) By się wyciszyć, by
przemysleć...
A Pan 3 będzie wreszcie TYM... Panem

[samotnica_poludniowa]

Pomyśl tak: a niechże bierze z nim ten ślub "odważna", która znając choć fragmenty jego historii chce zaryzykować

Naprawdę będziesz musiała podziwiać ten ślub?

[zabiegana_ksiezniczka]

naprawdę będę musiała. Będę na ślubie, który ma miejsce godzinę po jego ślubie.

[samotnica_poludniowa]

To przyjedź na połowę mszy nawet (czy tam ceremonii w urzędzie) byle nie spotkać całej bandy, po cóż masz sobie spuć humor, to będzie masochizm

[zabiegana_ksiezniczka]

Myślałam nad tym. Ale obawiam się, że wywołam wtedy jeszcze większą sensację. A nie mam ochoty zwracać na siebie uwagi.

aglajaa - chyba nie mam siły na innego Pana.

[samotnica_poludniowa]

wszyscy będą zajęci młodą parą, wsuniesz się cichcem i będzie po sprawie. rzykro myśleć, że będziesz musiała to przedstawienie oglądać

a na Pana nr X teraz sił nie ma, ale kto wie, ile ich masz jezcze w sobie.

[zabiegana_ksiezniczka]

Kiedy życie pozwala zatopić się w bezpieczeństwie, a później okazuje się to iluzją, przestaje się wierzyć w cudowne zmiany i cudowne siły.

Najgorsze w tym ślubie jest to upokorzenie. Miałam tam stać dumna jak paw, będę stała znowu pokonana.

[frip0]

Pkonana??? Przestań!!!!!!!! Miłośc to zawody????

[zabiegana_ksiezniczka]

w tym raczej chodziło o chęć udowodnienia owemu Panu, że sobie bez niego doskonale poradziłam.

[frip0]

A nie poradziałas??

[zabiegana_ksiezniczka]

chyba nie do końca mi to wyszło, skoro Pan2 poszedł w świat.

[frip0]

2 nieudane zwiążki o niczym nie świadczą

[zabiegana_ksiezniczka]

Dwa były takie, że oszalałam. Inne też były i też nie wyszły. Wmawiam sobie, że byłam za młoda.

[frip0]

A jakie były przyczyny rozpadu?? Zdrada jako wynik niezgodności
chcarakteru???

[samotnica_poludniowa]

"Zdrada jako wynik niezgodności
> chcarakteru" to wymówka częściej, niż realny powód : /

[frip0]

nie rozumiem tylko jednego>>> czemu tak boli ślub faceta, który
zdradził????

[samotnica_poludniowa]

stara i wbrew pozorom wytłumaczalna prawidłowość... to, co nas rani, bywa najbardziej pożądane i cenne. Niestet.
Ćmy lecące do ognia, ot co.

[frip0]

Dla mnie to jest brak szacunku dla samego siebie Zrozumiałbym
jeszcze jakby przyczyna rozapdu nie była zdrada.

[zabiegana_ksiezniczka]

Przyczyną rozpadu było raczej moje przeoogromne przemęczenie walką o swoje. Jak się z rozstawałam z Panem1 nie miałam pewności co do tego romansu. Oni mi wmawiali, że wymyślam. Dowiedziałam się pół roku temu.

[zabiegana_ksiezniczka]

Ja czasem tak mam. Dopada mnie kompletny brak szcunku do samej siebie.

A ten ślub mnie nie bolał. Właściwie to mnie śmieszył. Aż Pan2 wygłosił swoje sakramentalne słowa. I wtedy wszystko przestało być śmieszne.

[samotnica_poludniowa]

Masz rację, ale problem w tym, że pod wpływem pewnych emocji można dłuuugo mieć gdzieś szacunek do samego siebie, wiem coś o tym : (

[zabiegana_ksiezniczka]

Myślałam, że się z tego braku szacunku wyleczyłam. Widocznie staję się wybrakowana kiedy zostawia mnie mężczyzna.

[samotnica_poludniowa]

Eh, każdy po rozstaniu jest trochę wybrakowany, bo z człowiekiem odchodzi kawałek nas, nic na to nie poradzimy.

Ale to "wybrakowanie" nie dotyczy Ciebie jako osobowości!

I daj sobie prawo trochę się rozlecieć.... Masz do tego teraz powody. Trzeba przeżyć i zakończyć żałobę. Zawsze.

[zabiegana_ksiezniczka]

A ile trwa taka żałoba? Bo moja trwa już dwa miesiące i jedyną poprawą jest zmniejszenie częstotliwości płakania.

BTW Nie lubisz spać?

[samotnica_poludniowa]

Może trwać długo. Jeśli dojdzie do roku w tej sytuacji, możesz się zacząć martwić, do tego czasu jesteś w normie

Lubię spać, ale bywają dni innej mnie.

[zabiegana_ksiezniczka]

Poprzednim razem wytrzymałam rok. Nie uśmiecha mi się bycie w takim stanie jak wtedy.

A Ty czemu jesteś samotnicą?

[samotnica_poludniowa]

Tym razem może być inaczej.
Niechcący znam podobną powtarzalność "tragedii" różnych, wiesz, czasem wystarczy sobie nawet na wyrost obiecać, że już więcej nie pozwolisz na to, aby świat zastał Cię jeszcze raz w takim stanie, jak wtedy. Trochę pomaga.

A ja? Szkoda słów i za dużo by mówić, a bywam nieuleczalnie "rozpisana". A samotność, chyba jedna z moich przywar nieusuwalnych.

[zabiegana_ksiezniczka]

Obiecywałam to sobie przez ostatnie dwa lata. A wyszło jak zawsze. Choć mogę to sobie obiecać po raz kolejny. Nic na tym nie stracę.

Rozsądek podpowiada mi, że powinnam Ci napisać,że nie wolno myśleć o samotności jako przywarze nieusuwalnej. Więc piszę. Serce się przymknęło, bo mu wstyd.

[samotnica_poludniowa]

Nic nie stracisz, masz rację, koniecznie obiecaj sobie jezcze raz

Wiesz, moja samotność jest chyba mało widoczna z zewnątrz, nikt by się nie domyślił; podobnie moje smutki, moje trudy. Niektórzy tak mają

A swoje przywary daje się czasem nawet polubić : )

[zabiegana_ksiezniczka]

Tak, tak. Doskonale to znam. Ludziom się wydaje, że jesteś wiecznie uśmiechnięta. A później zostajesz sam na sam ze swoimi myślami. I zaczyna się rozpaczliwa impreza.

BTW Dzięki. Odrobinkę mi lepiej.

[samotnica_poludniowa]

A jeszcze gorzej, kiedy nawet "obiektywnie" każdy gotów wyśmiać Twoje poczucie samotności, "bo masz...", "bo jesteś przecież...", "bo..."... No cóż : )

Dobrze, że Ci lepiej. Energię, kiedy się pojawi, poświęć raczej na zrozumienie, czemu przyciągasz takich a nie innych osobników, czasem taka samoświadomość w czymś pomaga. I omiń wesele tego DONŻUŁANA z Bożej łaski : )

Powodzenia i śpij dobrze : )

[frip0]

nie idź na ten ślub

[zabiegana_ksiezniczka]

nie mam opcji "nie idź"

[frip0]

dlaczego????

[samotnica_poludniowa]

czemu?

[zabiegana_ksiezniczka]

bo to ślub mojej najbliższej kuzynki. To prawie tak jak nie iść na ślub siostry.

[samotnica_poludniowa]

Szczerze polecam, przynajmniej zorganizuj to tak, żeby się nie spotkać z poprzednim ślubem. To ustaw jako priorytet.

[zabiegana_ksiezniczka]

To mam zamiar przyjechać tak późno jak tylko się da. Ale obawiam się, że na niewiele się to zda.

[samotnica_poludniowa]

Przynajmniej na, chociaż niewielkie, pozucie kontroli.

Przecież jjednak przez ponad godzinę tamten pierwszy ślub chyba zdąży się przenieś na wesele??

[zabiegana_ksiezniczka]

Hmm... to jest tak, że pierwszy ślub jest w kościele o 15, a drugi o 16.

[tapatik]

Jak byś złamała nogę to też byś musiała iść?
Nie ma czegoś takiego jak "muszę". Jest "chcę".
Ty masz się czuć dobrze. Resztę miej w dupie.

[samowolny]

zabiegana_ksiezniczka napisała:

> Skończyłam dotychczasowy związek z Panem1, chiałam żeby o mnie
walczył.
> Boom. Dostałam po głowie. Pan2 mnie zostawia
> A Pan1 bierze zaraz ślub

Tak to jest jak się pakuje w związek na złość Panu1 . Pan 2 się
widać zorientował w tej "gierce" i powiedział dość...
A dziewcze płacze w wielkiej jest rozterce a mi jest żal pana2 bo
to on został w tej histori najbardziej poszkodowany/oszukany.

[samotnica_poludniowa]

A tego nie zacytowałeś:

"A ja... po jakimś czasie zakochałam się w Panu2. Bez pamięci się zakochałam. Przez 2 lata byłam najszczęśliwsza na świecie. Pozbierał mnie po tamtym, świata poza mną nie widział.I nagle, bez ostrzeżenie. Boom."
Chyba nie ma go co być aż tak okrutnie żal

Ludzie ROZOCZYNAJĄ związki z całego mnóstwa różnych powodów. Nie zawsze ułomny początek świadczy o reszcie.

[zza_swiatow]

Wyglada na to, ze jednak zalujesz, ze to nie Ty staniesz na slubnym kobiercu z Panem1. W przeciwnym wypadku, nie mialoby dla Ciebie znaczenia, czy i kiedy ten slub sie odbywa. Przeszedl Ci kiedys przez mysl scenariusz, w ktorym mylisz sie, oskarzajac Pana1 o romans i tym samym tracisz swoja szanse? bo Pan2 w tej historyjce wydaje sie byc tylko zalagodzeniem bolu czy, jak ktos tu juz wspomnial, tylko kims na zlosc temu pierwszemu.

[samotnica_poludniowa]

czy ktoś doczyta, że ona się jednak zakochała w Panu2?
To on ją zostawił, nie ona jego. Mimo wszystko. I po 2 latach.

Może i jest nutka żalu, ale upokorzenie i powrót do trudnej sytuacji też robią swoje, może dlatego taki męczący ten lub...

[samowolny]

cytat od autorki tematu "A ten ślub mnie nie bolał. Właściwie to
mnie śmieszył. Aż Pan2 wygłosił swoje sakramentalne słowa. I wtedy
wszystko przestało być śmieszne."....

czyli według mnie Pan2 miał byc do pochwalenia się na owym ślubie i
niczym innym.. i jak mógł (Pan2) zerwać związek przed slubem po to
by zrozumiala ale przed?..to boli najbardziej

[zabiegana_ksiezniczka]

Och, Pan2 był tym, co mnie najlepszego spotkało w życiu. Nie miał być do pochwalenia się. Miał być na całe życie.

[samotnica_poludniowa]

Czasem "śmieszy" oznacza gorszy stan ducha niż "boli".

I zapominasz, że druga tragedia zawsze odwołuje nas do pierwszej.
Mimo, że nie musialy być powiązane.

[zabiegana_ksiezniczka]

akurat nie w tym przypadku. Mnie to naprawdę bawiło. Ten ślub wyglądał tak, jakby był na złość mi. I całemu światu przy okazji. Więc się smiałam, że ich za darmo rozwiodę.

[zabiegana_ksiezniczka]

Aha, skąd to rozwiodę. Rozwód wziął się stąd, że Pan1, skończył romans z ową moją przyjaciółką pół roku temu. A właściwie ona skończyła, kiedy się dowiedziała, że on się żeni.

[samotnica_poludniowa]

Wiesz, wyglądać to tak mogło Czasem sami, żeby się obronić przed za dużą dawką bólu, tworzymy własną "ochronną" interpretację.

Co by nie mówić, ja - osobiście - nie widzę powodów do jakiegoś szczególnego żalu Pana2. Wszyscy na pewno macie niezbyt łatwo, każda z tych osób w innym sensie.

Przydałby Ci się ktoś zupełnie świeży : )

[zabiegana_ksiezniczka]

Nie, nie. To nie była ochronna interpretacja.

A żalu nie jestem w stanie się pozbyć. Świat mi się zawalił, co tu dużo mówić. Byłam szaleńczo zakochana, a on sobie poszedł. I za nic w świecie nie chce swojej decyzji zmienić.

[zabiegana_ksiezniczka]

Rozpad mojego drugiego zwiazku, nie ma nic wspolnego z Panem1. Nigdy nie chciałabym do niego wrócić. Nie chciałabym stać na ślubnym kobiercu. Chyba, że z Panem2. To do niego chcę wrócić. To za nim tak tęsknię. To przez niego cała samotność, depresja i niekończące się łzy. A ślub Pana1 jest tylko przyprawą i ciekawostką w całej sytuacji. Swego rodzaju dobiciem - zostawiłaś Pana1 dla Pana2. Teraz Pan1 stoi na ślubnym kobiercu, a Ty leżysz w łóżku i płaczesz. Nie kochałam Pana1 kiedy go zostawiałam. Byłam z nim z przyzwyczajenia.

O Boże....

[antekcwaniak]

Kolejna księżniczka...

[zabiegana_ksiezniczka]

mogę być wiedźmą. Jak dla mnie to samo. Równie pretensjonalne.

[tapatik]

Chodzi o to, że na tym forum jest już jedna osoba, która ma bardzo podobny nick.

[antekcwaniak]

I której bardzo, bardzo nie lubię.

Antoś....

[tapatik]

antekcwaniak napisał:

> I której bardzo, bardzo nie lubię.

A widziałeś Ją choć raz na żywo?

[raf.1]

chybione inwestycje.. podejmowanie decyzji na podstawie "rewelacyjnych rokowań",
czyste uśmiechy, a pod spodem brudny woal chuci. Kult powierzchowności, komercji
i medialnej miazgi.Ocenić przyjdzie potem, więc trwaj chwilo.. trwaj.., aż sie
wypełni czas.. miłości nie znajdziesz już w nas.

Poszukać pana nr 3

[tapatik]

Ślub pana nr 1 olać. Czy ktoś Ci każe tam iść? Na łańcuchu Cię tam zaprowadzą?

[zabiegana_ksiezniczka]

Na całe szczęście nie idę na ślub Pana1 tylko na ślub, kóry w kościele odbywa się godzinę po ślubie Pana1. Całe moje obawy dotyczą tego, że oni mogą nie zdążyć wyjść, kiedy my będziemy musieli już wchodzić.

Jakoś w tej dyskusji, ślub Pana1 urósł do większej tragedii niż to z mojej strony faktycznie wygląda. Choć ma to swoją zaletę, trochę przytłumiło to faktyczną tragedię z Panem2

[netgabriela]

powiem jedno ) ciesz się że nie zdradził Cię po 27 latach małżeństwa... dopiero bys zobaczyła jak to boli!!!!! Żyjesz z człowiekiem tyle lat, masz do niego bezgraniczne zaufanie i boom... dostajesz takiego kopa że gwiazki to fatamorgana... jestes młodziutka ... nie szukaj...szczęscie samo
cię znajdzie.. masz czas na refleksje i przemyslenia) a ja na Twoim miejscu poszłabym duzo wczesniej na ten slub i nawet złozyłabym mu życzenia z usmiechem na ustach... tego akurat życie mnie nauczyło ! Nie można chowac glowy w piasek !!

[pan_1]

stek bzdur