Kolczatka

[Gość: monikaM]

Nie chcaiłabym tym wątkiem wywołać kolejnej kłótni, czy postów nawiedzonych
fanatyków, ale mam pytanie dotyczące kolczatki.
Dawno dawno temu mój zresztą niesłychanie posłuszny pies, spaniel miał
kolczatkę zresztą nie wiem w jakim celu. Używanie jej wtedy mnie nie raziło.
Teraz mam dość dużego psa, ale jemu nie założyłabym już nigdy, przenigdy
kolczatki. Uważam ją za niewygodną dla psa, odczuwam do niej wstręt, i razi
mnie jej widok u innych psów. Przykładowo u tego gończego polskiego na forum
zdjęcia. Niby wiem, że kolce bynajmniej nie wbiją się psu w skórę, sam widok
mnie jednak przeraża, i wyobrażam sobie niewygodę zaciskających się kolców.
Nie mówię - mój piesek ogólnie ułożony - ale pociągnąć lubi, głównie problem
ze spacerem ma moja córka.
Zastanawia mnie, jakie macie doświadczenia w temacie kolczatka - pies. Jeśli
używacie - czy dzięki niej pies nie ciągnie? Czy macie takie jak ja odczucia?
Czy też po prostu mam chore obawy, bo w końcu są w sprzedaży w sklepach,
pełno psów takie nosi...

[narysuj.mi.baranka]

Czesto wychodze na specery z bardzo duzym psem (owczarek srodkowoazjatycki
skrzyzowany z dogiem), sama kupilam mu kolczatke w prezencie, aby te spacery
byly mozliwe. Obserwuje jednak, ze kolczatka w ogole nie dziala. Podobno nie
dziala na wiekszosc duzych psow, ktore maja faldy skory na szyjkach.
Nawiedzona Fanatyczka.

[lena_zienkiewicz]

Podobno nie
> dziala na wiekszosc duzych psow, ktore maja faldy skory na szyjkach

Pewnie, że tak.To oczywiste.Na moją "byłą" suczkę bokserkę (czyli krótka
sierść) też nie działała kolczatka.Trzeba by było chyba kolce naostrzyć :-)

[Gość: Joanna]

Ja musiałam zastosować mojemu (jeszcze szczeniakowi) kolczatkę. Unikałam tego
tak długo jak było można, ale w momencie kiedy ściągnął mnie (na tyłek -
przepraszam za wyrażenie) ze schodów i musiałam leczyć siniaka przez dwa
tygodnie poddałam się. Kolczatka nie zrobiła z niego super ułożonego psa, dalej
czasami ciągnie ale dzięki kolczatce spacery w ogóle stały się możliwe. Mogę
łatwiej nad nim zapanować na spacerze. Ale staram się na wszelkie inne możliwe
sposoby uświadomić mu, że to ja jestem przewodnikiem a nie on, ale cienko mi to
idzie na razie :(

[eulalija]

Teraz jestem zdecydowaną fanką łańcuszków zaciskowych. Są też obroże zaciskowe
skórzane. Ale sama stosowałam kolczatkę kiedy moja ON-ka była jeszcze bardzo
mało "wyedukowana", dodam, że trenerka w psim przedszkolu, po uważnym
przyjrzeniu się poczynaniom mojego nieobliczalnego diabelstwa poleciła przez
kilka zajęć prowadzić ją w kolczatce. Potem to przestało być potrzebne i jako
ekstern moja dziewczynka bezpośrednio po psim przedszkolu zdała egzamin PT1.
Wprawdzie nie był to sukces ocenowy ale egzamin zdałyśmy i byłyśmy z siebie
bardzo dumne. Punkty, których nam zabrakło do oceny doskonałej, zgubiłyśmy na
rzeczach, które w codziennym życiu nie przeszkadzają - 1.moja ON-ka na stanie z
siedzenia lub leżenia (ogólnie ten kawałek egzaminu uważam za kretyństwo),
tylko od razu przyjdzie do mnie, 2.bez smyczy idzie nieco z przodu, nie trafia
łopatką w moje kolano, 3.nie posiedzi dłużej niż pół minuty, znudzona położy
się - tymi brakami zawaliłyśmy część oceny z egzaminu. Dużo punktów straciłyśmy
przez młodość (sunia w momencie zdawania egzaminu PT miała 7,5 miesiąca) i
zapał do aportowania. Podczas gdy moja miała spokojnie leżeć, na placu ćwiczył
seter z pary. I wszystko było dobrze do momentu aż właściciel setera wyciągnął
aport z kieszeni. Moja wystartowała w takim tempie, że przegoniła setera i
ukradła jego aport. Przyniosła do mnie, baaaaardzo dumna z siebie. I miałam ją
za to mniej kochać??
Trochę to nie na temat ale jakoś tak wyszło, wybaczcie.
Generalnie, uważam, że kolczatki śrdnio zdają egzamin, ale jak się nie bardzo
udaje zapanować nad psem, to trzeba spróbować. Znajomy bokser na kolczatkę nie
reagował, za to wspaniałe efekty przynisło stosowanie obroży skórzanej
zaciskowej. Po trzech czy czterech dniach stosowania bokser zrozumiał ile ma
smyczy do dyspozycji, a musiał być na smyczy bo był agresywny.
Pozdrawiam

[Gość: monikaM]

Fajnie, że o tym napisałaś, bo też mnie interesuje szkolenie. Nigdy z nikim nie
rozmawiałam kto uczestniczył w szkoleniu psa, nie wiem jak to wygląda. Czy
takie szkolenia moga być nieprzyjemne dla psa? Jakie metody wychowawcze sa tam
stosowane? Tzn. konkretnie chodzi mi o stosowanie kar. Boszeee ależ ja się
trzęsę nad tym moim synalkiem

[eulalija]

Psie przedszkole, do którego uczęszczałam z moją diablicą odbywało się równo
trzy lata temu. Prowadzone było przez Oddział Związku Kynologicznego z Bagateli
w W-wie. Zajęcia odbywały się na terenie między Powązkowską a Trasą Toruńską,
teren duży, dla szczeniąt był przewidziany kawałek mniej więcej ogrodzony.
Zajęcia trwały ok. 3 miesięcy, w soboty i niedziele po 1,5 h. Szczeniąt w
grupie było na początku 9, a potem do końca 6. Grupy starsze, ćwiczące do PT i
biorące udział w kursach obronnych, IPO, są liczniejsze.
Czy zajęcia są nieprzyjemne dla psa? Trudno mi powiedzieć. Bardzo zachwycona to
moja dziewczynka nie była i z każdych zajęć wracała zmęczona, odsypiała je
przez kilka godzin. Nawiasem mówiąc bardzo mi się podoba powiedzenie: "Dobry
pies to zmęczony pies". W sumie wydaje mi się, że ją to nudziło. Jedyne co ją
bardzo interesowało to nagrody, jako szczeniak była strasznie żerta. To wygodne
przy nauce, możesz w każdej chwili podać smakołyczek. Myśmy stosowały
przekrojone na pół froliki. Zasadą jest, że na zajęcia pies przychodzi głodny.
Ponieważ nasza grupa miała zajęcia o 13 w sobotę, sunia dostawała miskę z rana
a potem już nic. W niedzielę zajęcia były o 9-tej rano więc nie stanowiło to
problemu. Żadnych kar fizycznych się nie stosuje. Tylko karcenie głosem,
ewentualnie przy wyjątkowej krnąbrności, poszarpywanie smyczą. Każda prawidłowo
wykonana komenda nagradzana jest smakołykiem i zachwytami przewodnika
wyrażanymi głosem słodkiej kretynki z "ochami" i "achami" Trenerka prowadząca
tę grupę kładła na to szczególny nacisk, zbieraliśmy od niej straszne bury za
brak zachwytu nad pięknie wykonanym siadaniem. Szczenięta uczone są bardzo
podstawowych rzeczy, chodzenia przy nodze na smyczy, zatrzymywania się,
zwrotów, siadania, kładzenia się, podchodzenia do nogi (z boku przewodnika) i
podchodzenia do właściciela (siadanie przed przewodnikiem), pozostawania na
miejscu, podstaw wyszukiwania aportów spośród wielu i prawidłowego aportowania
(siad przy lewej nodze, oczekiwanie na rzucenie, komendę "aport", przyniesienie
aportu i oddanie go przewodnikowi, siądnięcie przy lewej nodze przewodnika).
Zasadniczo szczenięta podczas zajęć nie są spuszczane ze smyczy. W trakcie jest
jedna przerwa na napojenie psiaka, wysiusianie psiaka. Po zajęciach, na placu
już nikogo nie było, szczeniaki mogły poszaleć. W grupie była moja ON-ka,
mastyfka - wiecznie zaspana i niechętna, mastyfy to raczej nocne psy,
bernardynka, która miała straszną ochote pohulać z moją psicą, bokser szalony,
owczarek środkowo-azjatycki i maleństwo Jack Russel Terrier. Druga grupa
szczeniąt była zdominowana przez owczarki niemieckie ale mnie nie pasowała
godzina 11-ta w niedzielę.
Dobre opinie słyszałam o szkoleniach RUSS-a. Ale sama w czymś takim nie
uczestniczyłam, może inny forumowicz.
Pisać mogę o tym dużo, nie wszystkich to ciekawi, jeśli masz jakieś konkretne
zapytania o ćwiczenia, zachowania itd, napisz @, wyjaśnię co będę wiedziała,
pozdrawiam

[Gość: monikaM]

Dzięki, napisałaś wszystko co chciałam wiedzieć. Co prawda nie jestem z
Warszawy i nie skorzystam z tego ośrodka co ty, ale prawdopodobnie wszędzie są
podobne zasady. Pies jest raczej podporządkowany i poprostu nie chciałam
poprzez niepotrzebne szkolenie zepsuć czegoś, co jest dobre, bo pies wrażliwy.
Ale w takim razie popracujemy pewnie na szkoleniu nad ładnym chodzeniem na
smyczy.
Dziękuję :)

[Gość: magggie]

Ja przez baaardzo długi czas miałam negatywny stosunek do stosowania kolczatki
oraz łańcuszka zaciskowego. Bałam się, że mojego (skądinąd dość sporego) psiaka
będzie to bolało - a tego nie chciałam - bo jak mogłabym pozwolić cierpieć
mojemu synkowi (też tak o nim mówię ;) Jednka dość szybko okazało się, że
zwykła skórzana odbroża raczej nie robi wrażenia na moim weimarku. Kupiłam więc
i kolczatkę i łańcuszek - z dwoja złego w rezultacie wybrałam kolczatkę. Jednak
kolczatki produkowane przez rodzimych producentów są - mówiąc delikatnie - do
d... bo przy mocnym pociągnięciu mogą skaleczyć psa. Zwróćcie uwagę, że kolce
są ścięte na prosto. A prawdziwa, dobrze funkcjonująca kolczatka, żeby
spełniała swoje zadanie i nie raniła psa powinna mieć zaokrąglone kolace.
Pożyczyłam taką kolczatkę od naszego psiego trenera. Niestety takich kolacztek
nie widziałam w naszych sklepach - i bardzo mnie to martwi, bo chętnie
nabyłabym takie cudo...Podobno są do kupienia na Słowacji i w Niemczech.
Generalnie nie mam problemu z kolczatką u psa. Uważam, że każdy duży pies
powinien nosić taką ozdobę. Plus dodatkowo odbyć szkolenie z posłuszeństwa, bo
trzeba pamiętać, że to jest tylko pies - bez względu jak bardzo kochamy i znamy
pozostanie psem...
Powodzenia :))))

[Gość: peggy]

Ja chcialam tylko dodac, ze sa i u nas w PL kolczatki z zaokraglonymi jak lepki
od zapalek kolcami. sa to kolczatki niemieckiej firmy Trixie. Osobiscie kupilam
w warszawie w ...carrefour'rze.

[pejsaty]

ja psu zakladam kolaczatke, ale kolcami na zewnatrz. mocniejsze to niz obroza,
a poza tym stanowi dobra ochrone, gdyby jakis pies zechcial sie rzucic na
mojego psa i probowal zlapac go za gardlo. np raz wilczur wyrwal sie
wlascicielowi i rzucil na mojego psa i choc zlapal go bardzo mocno to tylko
pokaleczyl sobie pysk od tego i nieco powyginal czesc kolcow.

[eulalija]

pejsaty napisał:

> ja psu zakladam kolaczatke, ale kolcami na zewnatrz

Dla Ciebie i Twojego psa się to dobrze skończyło. Dla mnie i mojej suki źle się
skończyło. W zimę moja suka została zaatakowana przez sukę bardzo owczarkową,
nieco wyższą od mojej. I ta napastniczka miała odwrotnie założoną kolczatkę.
Moja nie mogła sobie z nią poradzić, skaleczyła dziąsła w dwóch miejscach,
straciła sporo futra, miała dwa ugryzienia na łapach. Właściciel suki, który i
tak bardzo szybko chwycił swoją sukę za kolczatkę przez dłuźszą chwilę nie mógł
nad nią zapanować bo nic jej przeszkadzało szarpać się i próbować kąsać dalej
moją sunię. A ta moja może i nie jest zbyt bohaterska ale z pola bitwy nie
ucieka. Dopóki tamta nie była przytrzymana bałam się zatrzymywać swoją, żeby
nie doszło do poważniejszego pogryzienia. Skończyło się na strachu, właściciel
był OK, zaproponował pokrycie kosztów weterynarza, podał numer telefonu, gdyby
po kilku godzinach coś się podziało z moją suką. Zapytałam go tylko o
szczepienie p.wściekliźnie. Zaparł się przy moim adresie i jeszcze tego samego
dnia wieczorem przyleciał z książeczką z datami szczepień.
Czasem widuję tamtą sukę, chodzi na smyczy. Właściciel kłania mi się z daleka.
Tamto zdarzenie to był "wypadek przy pracy", byliśmy w odludnym miejscu, obie
spuszczone ze smyczy, moja dziewczyna bawiła się ze mną wydłubanym z
zamarzniętej ziemi patykiem, tamtej się to nie spodobało, przyleciała tak ze
100 metrów i zaatakowała. Być może założona odwrotnie kolczatka niczego nie
zmieniła ale nie byłam tym zachwycona. Krew z dziąseł leciała mojej dziewczynie
prawie pół godziny. Pozdrawiam

[lika13]

zgadzam się z eulaliją.Byliśmy kiedyś świadkami strasznego zdarzenia i nie
chodziło tam wcale o żadne zachowanie agresywne.Dwa psy się bawiły,a jeden miał
obróconą kolczatkę.Po jakimś rozległ się okropny ,przejmujący skowyt,a
następnie skomlenie(czegoś tak przejmującego nie słyszałam nigdy).Wszyscy się
zbiegli,a szczególnie właściciele bawiących się psów.Sytuacja była koszmarna,bo
piesek zaczepił się o odwróconą kolczatkę skórą nad samym okiem.Pies z
kolczatką się szarpał(też był przestraszony)co przysparzało drugiemu
cierpienia.Wszyscy obserwujący bali się ,że pies straci oko.Na szczęście tak
się nie stało,ale nigdy nie odwrócę psu kolczatki!!!Tak na marginesie,żeby
zobrazować psychikę naszego społeczeństwa dodam,że już po wszystkim zatrzymała
mnie straż miejska,którą wezwał ktoś "usłużny",który nie widział co się
stało ,a zgłosił,że mój pies gryzie inne (moja nie brała w tym
udziału).Tylko,że moja to rottweiler.....Pozdrawiam.

[Gość: peggy]

Taaaa, ja bylam swiadkiem jak suka z tak wlasnie zalozona kolczatka, ktora
biegala z moim psem przeleciala jak torpeda (jak to w zabawie bywa)
elegancko "ocierajac" sie o noge swojego Pana. Skowyt wlasciciela byl nie do
wytrzymania.

[Gość: rrr]