problem - kot, który gryzie domowników

[Gość: ok.api]

Od ponad roku mam kota (samca), już wykastrowanego. Wzięłam go ze schroniska,
gdy miał ok. 7 tygodni. Od początku był bardzo nieufny, uciekał (i nadal
ucieka), gdy się do niego zbliżamy, mimo że okazujemy mu dużo miłości i ciepła.
Jest też chorowity, latem spędził trochę czasu w klinice dla zwierząt. A do
tego ciągle nas gryzie: gdy chcemy go pogłaskać, wziąć na ręce, obciąć pazurki
etc. Czy ktoś ma receptę, jak oduczyć kota gryzienia (w dodatku dość bolesnego -
nasz pupilek zawsze wybiera takie miejsca, w których najbardziej zaboli)?
Zaznaczam, że dobrze traktujemy naszego kociaka, nie jest więc tak, że broni
się przed zrobieniem mu krzywdy.
Weronka

[quba]

Gość portalu: ok.api napisał(a):

> Od ponad roku mam kota (samca), już wykastrowanego. Wzięłam go ze schroniska,
> gdy miał ok. 7 tygodni. Od początku był bardzo nieufny, uciekał (i nadal
> ucieka), gdy się do niego zbliżamy, mimo że okazujemy mu dużo miłości i ciepła.
>
> Jest też chorowity, latem spędził trochę czasu w klinice dla zwierząt. A do
> tego ciągle nas gryzie: gdy chcemy go pogłaskać, wziąć na ręce, obciąć pazurki
> etc. Czy ktoś ma receptę, jak oduczyć kota gryzienia (w dodatku dość bolesnego
> -
> nasz pupilek zawsze wybiera takie miejsca, w których najbardziej zaboli)?
> Zaznaczam, że dobrze traktujemy naszego kociaka, nie jest więc tak, że broni
> się przed zrobieniem mu krzywdy.
> Weronka


Specjalnie dla gryzącego kota kupiliśmy pluszowego miśka, wielkości jednej
trzeciej kota i kiedy nas kot gryzie, czasem to robi, nieczęsto, raczej na
zakończenie zabawy - to dajemy mu tego miska w łapki i on z nim dalej walczy, a
na nas juz nie ma większego apetytu.
Pozdrawiam

[esther]

Mamy dokladnie to samo z nasza kotka (wzieta ze schroniska, choruje na wszystko
co popadnie). Skakala na nogi i gryzla. Pomoglo kiedy moj maz idac ignorowal
jej obecnosc, zobaczyla ze nikt nie zatrzymuje sie kiedy skacze i nie zwraca
uwagi. Pomoglo tez przytrzymanie kotki za kark przy ziemi (nie za mocno,
oczywiscie). Poradzil nam to nasz weterynarz - czasem 'mocniejsze' srodki sa
wskazane, aczkowiek nie wolno bic. Od tego czasu kotka ani razu nie tknela
meza, jedynie mnie gryzie, ale ja nie potrafie byc tak stanowcza z nia.
Najlepsze jest to, ze mimo iz moj maz potraktowal ja obcesowo, teraz ona poza
nim swiata nie widzi!!!

[ok.api]

Dziękuję za odpowiedź. Dobrze jest wiedzieć, że nie tylko ja mam w domu
takiego "gryzonia". Bazyli (nasz pupilek) ma mnóstwo zabawek - myszki,
piłeczki, piórka etc.,lubi z nimi "walczyć", ale chyba nic nie powstrzyma go od
gryzienia nas po rękach i nogach. Stanowczość też nie pomaga - próby
ujarzmienia kociego temperamentu jeszcze bardziej go złoszczą. Jest na tyle
przebiegły, że kiedy się go za coś skarci, potrafi odczekać jakiś czas i wtedy
przybiec, żeby znienacka ugryźć. Chyba będę musiała pogodzić się z jego kocią
naturą. Wypróbowałam już wiele sposobów i niestety, żaden nie pomógł, Baziu wie
swoje. Kastracja także nie zmieniła jego zachowania, choć po cichu liczyliśmy,
że trochę utemperuje charakterek naszego kota.
Pozdrawiam wszystkich.

[esther]

Nie martw sie, uspokoi sie. Tylko czasem trzeba kotu tez pokazac ze nie
wszystko mu wolno:) Najlepiej wlasnie, wg mojego weterynarza, dziala
przytrzymanie kota za kark przy ziemi - nie wiem czemu.
Mimo tego uwielbiam koty, i niezmiennie zasmiewam sie do lez kiedy moja
wsciekla kotka odwraca sie do mnie plecami, albo lapie mnie zebami za sweter,
po czym biegnie do mojego meza i lasi sie do niego!
(aha, jeden z moich kotow tez sie nazywa Bazyli:)))

[quba]

esther napisał(a):

> Mamy dokladnie to samo z nasza kotka (wzieta ze schroniska, choruje na wszystko
>
> co popadnie). Skakala na nogi i gryzla. Pomoglo kiedy moj maz idac ignorowal
> jej obecnosc, zobaczyla ze nikt nie zatrzymuje sie kiedy skacze i nie zwraca
> uwagi. Pomoglo tez przytrzymanie kotki za kark przy ziemi (nie za mocno,
> oczywiscie). Poradzil nam to nasz weterynarz - czasem 'mocniejsze' srodki sa
> wskazane, aczkowiek nie wolno bic. Od tego czasu kotka ani razu nie tknela
> meza, jedynie mnie gryzie, ale ja nie potrafie byc tak stanowcza z nia.
> Najlepsze jest to, ze mimo iz moj maz potraktowal ja obcesowo, teraz ona poza
> nim swiata nie widzi!!!

właśnie dlatego

[Gość: ok.api]

Chciałam zapytać Esther, czy jej kotka też nie lubi, kiedy się ją dotyka czy
głaszcze. Mój Bazyli gryzie także wówczas, gdy się z nim bawimy, głaszczemy go,
dotykamy. Zastanawiam się, czy nie jest po prostu tak, że nie przepada za
dotykiem, nie lubi głaskania, bo taką właśnie ma naturę, i dlatego też gryzie.
A trzeba dodać, że potrafi to zrobić tak, żeby naprawdę zabolało. Ale i tak go
kocham... :)

[esther]

Gość portalu: ok.api napisał(a):

> Chciałam zapytać Esther, czy jej kotka też nie lubi, kiedy się ją dotyka czy
> głaszcze. Mój Bazyli gryzie także wówczas, gdy się z nim bawimy, głaszczemy go,
>
> dotykamy. Zastanawiam się, czy nie jest po prostu tak, że nie przepada za
> dotykiem, nie lubi głaskania, bo taką właśnie ma naturę, i dlatego też gryzie.
> A trzeba dodać, że potrafi to zrobić tak, żeby naprawdę zabolało. Ale i tak go
> kocham... :)

Dokladnie tak samo. Moja kotke mozna glaskac np przez pol minuty po czym koniec
zabawy, kotka gryzie. Dosc mocno:) Troche czytalam na ten temat i niektore koty
maja taki problem:) Bo znow drugi kot byl dziki i uciekal od dotyku na poczatku a
teraz mozna go glaskac non-stop. A kotka po prostu taka jest. Sproboj czesac
bazylego szczotka. To jest jedyna pieszczota jaka moja kotka lubi, z tym ze po
paru minutach gryzie i mnie i szczotke.
ale i tak ja uwielbiam:)

[Gość: ok.api]

Esther, dzięki za odpowiedź. Dobrze wiedzieć, że nie tylko ja mam w domciu
takiego "gryzaka", co to nawet głaskania nie lubi. Co się tyczy czesania
szczotką, to Bazyli lubi je, ale tak jak Twoja kotka, do pewnego momentu -
później gryzie i mnie, i szczotkę. Z drugiej strony czasami bywa wielkim
pieszczochem, chociaż stara się tego nie ujawniać. Chociaż jest "gryzoniem",
przejawia wielką ciekawość życia: grzebie w siatkach z zakupami, uwielbia łapać
muchy, zawsze czeka pod drzwiami, kiedy słyszy szczęk klucza w zamku, często
też siada na oknie i "rozmawia" z ptakami. I jak tu takiego nie kochać?

[esther]

:)) Masz racje z tym udawaniem: moja kotka widac ze w sumie lubi glaskanie, ale
jakby z zasady po kilku sekundach zaczyna gryzc! Na rece moge ja wziac tylko
zaraz po powrocie z pracy i to nie na dlugo. Kotka gryzie mnie w ramie. Albo
jesli rozmawiam przez telefon, wtedy zaczyna mnie atakowac. Ale siada na
krzesle obok kiedy jem kolacje i spi na mnie w nocy, czasem na glowie. Nie da
sie jej nie lubic! Nie oddalabym jej nikomu. Mimo iz ma widoczny problem:)

[Gość: ok.api]

Koty są rozkoszne. Siedzę teraz przed komputerem, a przede mną na stole leży
Bazyli i wygrzewa się pod lampą (to jest takie jego małe solarium). Przyjemnie
jest patrzeć, jak błyszczy jego futerko, jak zabawnie kwili w czasie drzemki i
jak od czasu do czasu łypie na mnie jednym okiem. "Gryzak" co prawda, ale nie
oddałabym go nikomu. Zabawny jest, kiedy tak ostentacyjnie leży odwrócony do
mnie tyłem, jakby chciał mi powiedzieć, że niewiele go obchodzę.
Co się tyczy gryzienia, Bazyli lubi pobiec za swą "ofiarą" i złapać ją łapkami
za nogi, a potem dopiero ukąsić. Kiedy mu się to nie udaje, a ktoś z nas
odwraca się, by go skarcić, to ten mały "desperado" rzuca się jeszcze raz, ale
na rękę.
Baziu też nieraz gryzie, kiedy się go bierze na ręce. Raz nawet użarł mnie w
policzek, może dlatego, że nie chciałam go puścić. Chyba muszę się pogodzić z
tym, że to gryzienie to część jego kociej natury i nie ma sensu z nią walczyć.
Acha, no i jeszcze jedna rzecz, którą uwielbiam u kotów: wysunięty języczek.
Mój kotek nieraz przysiądzie gdzieś i wystawi koniuszek różowego języczka -
wygląda wtedy prześmiesznie i zarazem uroczo.
Pozdrówka.

[esther]

Kocie jezyczki to rzeczywiscie widok uroczy:)) Wsciekla kotka siedzi rowniez kolo mnie, z tym ze grzeje sie na
komputerze:) Przed chwila wpuscilam ja z podworka - najlepsze jest to, ze niby taka odwazna, ale poza nasz
maly ogrodek nigdzie nie pojdzie, chyba ze moj maz jest tez na dworze. Za nim pojdzie, ale sama poza ogrodzenie
nie wyjdzie. A jesli nie wpuszcze jej z powrotem w ciagu kilku minut, zaczyna sie biedna bac. Wiec zwykle
czekam w drzwiach az sie zdecyduje wrocic (aby sie kot niepotrzebnie nie stresowal:) a ona z radosci gryzie
mnie w lydke.. Mlodszy kocurek (Bazyl:) jest zupelnym przeciwienstwem.
Ostatnio kotka byla na badaniu krwi (kicia ma astme i w swej burzliwej historii zycia miala nawet pobierany
wycinek pluca:) i musieli ja ogolic w paru miejscach, bo dwoch asystentow nie bylo w stanie sobie z nia
poradzic... Najlepiej kiedy daje jej tabletki (sterydy) - jesli nie dam w krewetce, nie zje.
Pozdrawiam i Ciebie i Bazylego!

[Gość: ok.api]

Mój Bazyli to też niezły strachulec. Mieszkam w bloku, więc nie mam okazji
wypuszczać go na dwór, zresztą Baziu boi się nawet wyjść na klatkę schodową,
choć widać, że zżera go ciekawość. W Nowy Rok tak bardzo bał się huku petard,
że do rana przesiedział ukryty za moją kanapą i za żadne skarby nie chciał
stamtąd wyjść.
Kiedyś też ciągle musieliśmy chodzić z nim do weterynarza, na szczęście jednak
na razie nie mamy z Baziem większych kłopotów. Dziś szykuję się do podania mu
tabletki na odrobaczenie i wiem dobrze, jakie to będzie "rodeo", ale to i tak
nic w porównaniu z zabiegami u lekarza.
Bazyli przesyła pozdrowienia - kręci się dziś zaaferowany jak gospodarz domu, a
to z powodu przedświątecznych porządków (lubi, kiedy w domu dużo się dzieje).
Ja także dołączam pozdrówka.

[Gość: marta]

My tez mamy takiego kocurka. Zaadoptowal nas majac tylko dwa miesiace i od
tamtego czasu jest dosc agresywny, zwlaszcza podczas zabawy i wczesnym ranem (o
okolo piatej rano!). Okazuje sie, ze gdy kotek jest odseparowany od mamy-kotki
za wczesniej, ta nie nauczyla go "kto jest bosem" (zwykle uderzeniem lapa w
nosek). Jesli kot cie dalej gryzie, warto sprobowac (bardzo) glosny
okrzyk "NIE!". Pomaga to z moim rozrabiaka...

[Gość: kiciuś]

mój kot był taki badzo długo, gryzł, rzucał sie na nogi i ręce, ale bardzo
lubił głaskanie i przytulanie. oczywiście godziny między 5 a 6 rano to był
koszmar, gryzł i wyrywał włosy!! a potem mu to przeszło, robiła się co raz
bardziej przytuliński i mniej agresywny. działało na niego głośne krzyknięcie
NIE! a tak w ogóle to mieszka z nami juz 20 LAT!!! i teraz to juz tylko
przysypia i przytula się, takżę CIERPLIWOŚCI :0))))

[Gość: uważna]

Gość portalu: kiciuś napisał(a):

> mój kot był taki badzo długo, gryzł, rzucał sie na nogi i ręce, ale bardzo
> lubił głaskanie i przytulanie. oczywiście godziny między 5 a 6 rano to był
> koszmar, gryzł i wyrywał włosy!! a potem mu to przeszło, robiła się co raz
> bardziej przytuliński i mniej agresywny. działało na niego głośne krzyknięcie
> NIE! a tak w ogóle to mieszka z nami juz 20 LAT!!! i teraz to juz tylko
> przysypia i przytula się, takżę CIERPLIWOŚCI :0))))

Witam,
Jestem pod wrażeniem długowieczności Waszego kotka. Ponad 20 lat! Moje
gratulacje. Wiem, że decydują o tym cechy genetyczne, ale tryb życia też ma
znaczenie. Czy możesz podzielić się z nami informacjami na ten temat? Co Twój kot
jada, kiedy był kastrowany, czy wychodzi na dwór, czy mieszka w dużej rodzinie,
czy w domu są inne zwierzęta, czy chorował itd. Będę bardzo wdzięczna, jeśli
znajdziesz trochę czasu i opowiesz o swoim kocie. Bardzo bym chciała, żeby moja
kotka dożyła takiego wieku.
Pozdrawiam
uważna

[Gość: kiciuś]

nie wiem z jakiej "rodziny" pochodzi mój długolatek, znalazłam go na podwórku,
jego mama i rodzeństwo już nie żyło i został tylko on jeden ślepy i malutki.
albo był najmocniejszy i przeżył, albo najsłabszy. chyba to drugie. myślę, że
ktoś otruł mame i kotki, a on nie dopchał się do jedzenia i to go uratowało.
nie pamiętam dokładnie kiedy był kastrowany, akle dość późno, bo myśleliśmy ,
że to kotka. z innych zwierzątek w domu to były tylko rybki (radocha dla
Szarusia) i królik (zmartwienie Szarusia). Szarek rzadko wychodzi na dwór, bo
mieszkamy w bloku, szaleje, a właściwie szalał tylko na działace w okresie
wiosenno-letnim w weekendy. jadł prawie wszystko, potem dowiedzieliśmy się, że
nie powienien jeść ryb więc nie dawaliśmy mu ich. przepada za puszkowym
jedzeniem i zupą pomidorową i słodkościami. teraz jest już stary i ma cukrzycę,
traci wzrok i jest smutny. przeokropny to widok i serce się kraje, że to już
ostatnie chwile. 20 lat to 3/4 mojego życia i przez ten cały cza skot jest
nami.
Szarek uwielbiał wodę, wskakiwał do wanny i kąpał się. potrafił też sobie
odkręcić kran nad wanną, ale z zakręcaniem był problem. walczył też
kilkakrotnie z psami, broniąc swego terenu na działce, także życie miał
urozmaicone.
chętnie odpowiem na inne pytania,
pozdrawiam

[Gość: uważna]

Dziękuję za te wszystkie informacje. Spodziewałam się Bóg wie jakiej diety i
witamin, a okazuje się, że wiodąc całkiem normalne życie można osiągnąć taki
wspaniały wiek. No, odstępstwem od normalności jest upodobanie Szarusia do
kąpieli.To niesamowite. Życzę Twojemu kotu dużo zdrowia.

[Gość: oka.pi]

Witam wszystkich miłośników "gryzoni"! Ja także przyłączam się do wyrazów
podziwu dla długowieczności Szarusia. Mój Bazyli to jeszcze dzieciak: ma
dopiero roczek, wiele jeszcze przed nim, może więc i on oduczy się kiedyś
gryzienia. Baziu też uwielbia wodę, lubi bawić się w wannie (pustej, rzecz
jasna) i moczyć łapki w swojej miseczce z wodą. Jest specyficznym "pijaczkiem":
w czasie grudniowych świąt pił jak smok ze stojaka z wodą, w którym tkwiła
choinka, mimo że w swojej misce miał czystą i świeżą wodę.
Mam pytanie do Kiciusia: jak poradziłaś sobie z problemem tycia u kotów? Mój
kotek jest co prawda chudziutki, dostaje też karmę dla kastratów, ale obawiam
się, że może kiedyś przybrać na wadze.
Pozdrawiam Ciebie i Szarusia - najstarszego (chyba) kotka na tym forum.

[Gość: kicius]

specjalna karma dla kastratów chyba pomoze uniknac problemow z nadwagą. Szarek
zawsze byl duzym kotem, ale na pewno nie był otyły. z wodą tez ma swoje
przywyczajenia (stąd odkręcanie kranów): najlepsza woda to woda prosto z kranu,
chlorowana i śmierdząca, nie daj Boże oligoceńska. a i oczywiście bardzo dobra
jest woda z wazonów, w których stoją kwiaty, szczególnie z tulipanów, same
tulipany zresztą również. choć Szarek tracił zainteresowanie tymi kwiatami po
odcięciu wszystkich główek od łodyżek.

[Gość: kicius]

dzieki w imieniu kotka, niestety zdrowie juz nie to, ale fakt, ze wiek tez
niezwykły. pozdrawiam i głaskana dla koteczka

[Gość: ok.api]

Kiciuś, dzięki za odpowiedź. Mam nadzieję, że karma dla kastratów podziała -
nie chcę mieć w domu małego, ociężałego grubaska. Szczupłe koty mają taką
grację w ruchach, taki wdzięk i tak piękną budowę ciała, że aż przyjemnie na
nie patrzeć. Znajomy ma sześcioletniego kota, który nigdy nie jadł karmy dla
kastratów i teraz są tego efekty - kot niemal ciąga brzuch po ziemi, a kiedy
biegnie, to się cały trzęsie, tyle ma tłuszczu. Poza tym tłusty kot oznacza
pewnie kłopoty zdrowotne, a tych Bazylemu nie brakuje (choć na razie obywa się
bez "interwencji" u weterynarza).
Zastanawiam się tylko, czy Bazyli jako kot domowy, który nigdy nie wychodzi z
domu, nie jest przypadkiem znudzony swoim życiem i zamknięciem? Nieraz tak
tęsknie zawodzi pod drzwiami balkonu, że mam wątpliwości, czy dobrze robię, nie
zabierając go na świeże powietrze. W związku z tym mam do Was pytanie: jak
wyprowadzać kota na spacer? Na smyczy? W każdym razie tak, żeby nie uciekł.
Pytanie może głupie, ale liczę na Waszą wyrozumiałość.

[Gość: uważna]

Widuję czasami osoby, które wyprowadzają swoje koty. Oczywiście w szelkach i na
smyczy (długiej, wciąganej). Koty te wyglądają na bardzo zadowolone. Miejsce
ich spacerów jest dość spokojne, ale obecność ludzi, a nawet psów nie robi na
nich wrażenia. Oczywiście czujność opiekuna jest wskazana. Spacery wyglądają
dość zabawnie. Kotek potrafi znienacka wskoczyć sobie na jakieś pobliskie
drzewo (smycz jest nieodzowna). Jeżeli kot ma być wyprowadzany regularnie, to
powinien być zaszczepiony p-ciw podstawowym kocim chorobom, a także
wściekliźnie (lepiej dmuchać na zimne). Płochliwe koty lepiej czują się na
dworze wieczorem, gdy jest ciemno. Wiele kotów reaguje histerycznie na
wyniesienie z domu. Np. moja kicia tego nie znosi. Pozostaje więc balkon lub
wypady na weekendy w "bezludne" okolice. Tam czuje się dobrze. Najpierw trzeba
więc zrobić próbę, jak kot zareaguje na propozycję spaceru. Być może będzie
zachwycony.
Pozdrawiam

[Gość: kicies]

mój kot zawsze miał szanse wyszaleć się na działce, więc na spacery w W-wie nie
wychodził. do szelek trzeba kotka przyzwyczaić "od małego", z moim było już za
późno, nie pozwalał sobie zakładać takich rzeczy. choć jak on był mały i ja tez
to ubierałam go w sukienki lalek i woziłam w wózku, no cóż dzieci maja głupie
pomysły...
A, mój kotek uwielbia przesiadywania na balkonie.
Życzę wszystkim wspaniałych świąt i wiele radości oczywiscie z naszymi
zwierzątkami. i nie zapomnijcie podzielić sie z nimi jajkiem!!

[Gość: ok.api]

Dzięki za odpowiedzi. Uważna napisała, że wiele kotów reaguje histerycznie na
wynoszenie z domu. Mój Bazyli wyjścia kojarzy głównie z wizytami u weterynarza
i nieprzyjemnymi oraz bolesnymi zabiegami. Dlatego też trochę obawiam się, czy
nie będzie on jednym z tych kotów, które nigdy nie polubią spacerów. Druga
sprawa to szelki i smycz - Bazyli nigdy nie lubił "wisiorków" - nie znosił
nawet obróżki przeciwpchelnej, myślę zatem, że szelki i smycz będą dla niego
czymś w rodzaju tortury, choć oczywiście mogę się mylić. Na razie czekam na
ładną pogodę, żeby się Bazyli nie przeziębił - lubi ciepło, no i często
choruje, dlatego też ,póki co, nie ma mowy o zabraniu go na świeże powietrze.

Dołączam się do świątecznych życzeń, pozdrawiam wszystkich bardzo ciepło, życzę
pięknej pogody, optymizmu i samych sukcesów, także w "ujarzmianiu" waszych
niesfornych pupilków.

[Gość: mysz]

kocham koty ale nie toleruje hamstwa-wypierdol go i jedz jeszcze raz do
schroniska