applikowanie kropli do uszu

[brzydulca]

Musze psu dawac dwa razy dziennie. Dostaje a potem zaraz kawalek swietnej
kielbasy.Niestety kielbase zjada i ucieka. Obraza sie na nas, chowa i nie
mozna go stamtad wywabic. Nie przychodzi nawet na jedzenie ani spacer. A
ponownej aplikacji nie ma absolutnie mowy

Mam szczerze dosc. Nie wiem naprawde co zrobic :-((

[pollka]

Ja tez nie rozumiem psow, krople przeciez nie bola, poza tym psy wiedza ze
czlowiek niz zlego nie chce im zrobic

[Gość: tekla]

Krople nie bolą ale przyjemne nie są: sam fakt ze nagle w uchu pojawia sie coś
mokrego to raz a dwa przy naciskaniu aplikatora słychac charakterystyczny
odgłos ktrory drazni psa. Czy napewno postepujesz jak uczył weterynarz? Krople
musza byc zaaplikowane głeboko a nastepnie ucho w odpowiednim miejscu masowane,
tak że słychac chlupanie. Z moim psem nie mam takiego problemu. Przed jakim
kolwiek zabiegiem idzie w wyznaczone do tego celu miejsce, jlub bardziej
cierpliwie znosi zabiegi a potem mowie nagroda! i pies dostaje smakołyk. Jest
to juz rutyna bo w pierwszych miesiacach zycia miała problemy własnie z uszami.
Moja rada tu jest taka aby do zabiegu psa brac z "zaskoczenia" bez ceregieli.
potem szybko nagroda i ignorowanie go - Nie wolno sie nad psem rozczulac i
przejmowac tym, ze sie "obrazi".Polezy sobie troche i jesli zobaczy ze nikt sie
jego humorami nie przejmuje przestanie sie tak zachowywac.
Powodzenia

[k8sz]

Ja do niedawna miałam dwa owczarki niemieckie, teraz już niestety tylko
jednego. Psy tej rasy ciągle chorują na uszy, więc przez kilkanaście lat
zdążyłam wypracować sposób czyszcenia im uszu i aplikoania wszelkiego rodzaju
kropli. Najważniejsza jest stanowczość - nic nowego, ale bardzo prawdziwe. Moja
nieżyjąca już sunia, na widok waty i płynu do czyszczenia uszu najpierw chowała
się w najciemniejszy kąt mieszkania, potem przyklejała do podłogi, przewracała
na podłogę i błagałą o litość (wiedziała skubana co działa na ludzi). Niestety
często musiałam zakładać jej obrożę i pociągając za nią przywoływać do
porządku. Potem oczywiście było nagradzanie (ale o tym już nie mogłam
zapomnieć, bo po każdej "operacji ucho" sunia siadała pod lodówką w oczekiwaniu
nagrody za swoje "wzorowe" zachowanie). Czasem wystarczało np położyć gdzieś w
zasięgu wzroku (ale nie w zasięgu pyska) smakołyk, który miał być nagrodą -
pies wiele potrafi zrobić dla zwyklego smakołyku. Niestety tak jak wspomniałam
na początku - zero litości, trzeba być konsekwentnym, w końcu się przyzwyczai.