Pies i dziecko

[Gość: An]

Właśnie wczoraj kupiliśmy z mężem naszemu 3-letniemu synkowi małego
labradorka. Do tej pory widziałam same pozytywy tej sytuacji, ale teraz
zaczęłam się martwić. Boję się żeby synek nie zaczął chorować i łapać jakichś
infekcji od psa. Jakie są wasze doświadczenia w tym zakresie?

[mysiam1]

Przede wszystkim kupiliscie pieska SOBIE, a nie 3-latkowi, bo 3-latkowi lepiej
kupić pieska pluszowego.
Jeśli pies będzie regularnie odrobaczany, szczepiony i będziecie dbać o
czystość jego skóry, uszu itd., synek nie będzie się miał czym zarazić.

[remislanc]

1)Znajomi mieli psa po tresurach, szkoleniach itp. Pies był w domu od zawsze.
Kiedy ich syn miał 2 latka i przebywał w kojcu pies rzucił się na dziecko.
Gdyby nie siatka - szkoda gadać. Psa uśpili.

2)

wiadomosci.wp.pl/kat,9972,katn,,wid,5784532,widn,Pies%20zagryzł%20chłopca,wiadomosc.html

To są tylko ZWERZĘTA !!!!!!!!!!!!!! Nie życzę tobie abyś pluła sobie w brodę.
Naprawdę.

[deszczowa_piosenka]

brawo! najpierw kupno, potem myślenie!
A pies to nie zabawka pluszowa, którą można wyrzucić, jak się znudzi dziecku...

ostatnio był na onecie artykuł o tym, że jak najbardziej dziecko może, a nawet
powinno chować się ze zwierzakiem (pod warunkiem, że jest odrobaczany i
szczepiony, oczywiście), co je uodporni na bakterie.
Wcześniej lekarze zalecali sterylną czystość przy dziecku, co skończyło się na
totalnym braku odporności wielu dzieci z lat PRL, ich ciągłych anginach i
faszerowaniu antybiotykami.

[remislanc]

deszczowa_piosenka napisała:

> brawo! najpierw kupno, potem myślenie!
> A pies to nie zabawka pluszowa, którą można wyrzucić, jak się znudzi
dziecku...

Zauważ, jak wielu właścicieli myśli właśnie w takiej kolejności. Ja swojemu
synowi nie kupię psa ponieważ nie mam ochoty brać obowiązku wychodzenia 3 razy
dziennie, sprzątać psich kup i uważac non stop czy kogoś nie udziabie ( np.
syna).A piesek dzieciom, zwłaszcza do 10 roku życia, baaaardzo szybko się
znudzi.

[malwisienia]

ja również nie kupie nigdy psa dziecku tylko SOBIE,
najgorszy typ właściciela- to taki który kupuje psa dla dziecka, a później
dziwimy sie skad tyle bezpańskich powyrzucanych psów

[comma]

Całkowicie zgadzam się z przedmówcami - sprowadziliście Państwo kolejnego
domownika. Ja również mam dziecko, mój syn miał 8 lat, gdy w domu pojawił się
pies. Dbałość o czystość, odrobaczanie i szczepienia gwarantują bezpieczeństwo
zdrowotne. Należy jednak mieć na względzie, że szczeniak szybko rośnie i
niebawem zaczną się problemy wychowawcze :-)

[Gość: wawanka1]

Rece opadaja. Za pol roku bedzie wazyl 25 kg. Jak nadepnie - boli. Jak uderzy
ogonem - boli. Jak pociagnie na specerze - upadasz i ... boli. Jak gryzie (tak
dla zabawy) - boli. Proponuje oddac pieska poki jest malutki. I co to za pomysl
zeby 3letniemu dziecki kupic zwierzaka na dodatek takich gabarytow.

[Gość: brutuska]

Lepiej dziecku nie kupować psa, zwłaszcza takiemu małemu. Posiadanie psa to
jest duża odpowiedzialność, a dzieci traktują zwierzęta jak zabawki. Chyba już
lepiej by było jakby wczesniej w domu był pies a potem pojawiło się dziecko,
wtedy rodzice wiedzieli by przynjamniej co to znaczy zajmować się psem. Jeśli
chodzi o infekcje to jeżeli pies nie ma pcheł i jest odrobaczany i szczepiony
dziecku nie grożą. Chyba że dziecko ma alergie.

[Gość: An]

Oboje z mężem nie boimy się obowiązków i odpowiedzialności związanej z
posiadaniem pieska. Stan się on dla nas nowym domownikiem, o którym się
troskliwie opiekujemy. Nasz synek także stara się jak najdelikatniej z nim
obchodzić, cały czas zwracamy mu uwagę, że piesek potrzebuje dużo miłości.
Nie chodzi mi o zwątnienie związane z posiadaniem psa. Przedyskutowaliśmy to z
mężem wcześniej i jest to w pełni odpowiedzialna decyzja.
Moje pytanie pojawiło się dopiero po wizycie znajomej, która skwitowała," że
pies nie powinien być w domu, w którym jest dziecko, bo roznosi choroby". Chyba
mnie źle zrozumieliście. U nas piesek będzie miał bardzo dobrze, wszyscy bardzo
go chcieliśmy.

[lena_zienkiewicz]

to nieprawda, że pies roznosi choroby.Zupełny bezsens.U mnie w domu to pies
wiecznie zaraża się od dziecka-zapalenie gardła.Musicie tylko pamiętać o
szczepieniach, odrobaczaniach.

Powodzenia

[mysiam1]

Ano właśnie, jakie choroby? Oprócz robaków, grzyba czy świerzbu (to ostatnie
piszę na wyrost, bo nie jestem pewna) nie masz się czym od psa zarazić. A, no
jeszcze wścieklizna ;-). Typowo psie choroby nie przechodzą na człowieka. Jeśli
dbasz o psa tak, jak wspomniało parę osób (odrobaczanie, szczepienia) i
wyrobisz w dziecku nawyk mycia rąk po kontakcie z pieskiem, ew. nie wyciągania
mu chrupek z pyska i częstowania się nimi ;-), to powinno być OK. Zwróćcie
raczej uwagę na prawidłowe wychowanie psa, bo to dość duża rasa i wystarczy
potem, że w przypływie serdeczności popchnie synka...W większych miastach są
psie przedszkola - warto się tam zapisać, bo uczy się tam "młodzież"
kindersztuby, a także cywilizowanych kontaktów z innymi psami. To wbrew pozorom
jest b. potrzebne, bo niewiele rzeczy mnie tak denerwuje, jak widok właściciela
albo odciągającego psa i nie pozwalającego na zabawy z innymi, albo ganiającego
za nim z dzikimi okrzykami.

[remislanc]

lena_zienkiewicz napisała:

>
>U mnie w domu to pies wiecznie zaraża się od dziecka-zapalenie gardła.

Powinnaś uważac - jak dziecko jest chore to nie caluje się z psem....błeeeee

[Gość: VIP-1]

no i koniecznie zeby z innej miski jadlo

[rernislanc]

moj przyjaciel ciota zartowal,moze zrec z tej samej

[Gość: VIP-1]

ty zapewne ze swiniami z koryta
swym swinskim ryjem wyzerasz

[pierozek_monika]

ta pani, to jakaś rąbnięta wariatka!
Będziesz dbała o higienę psa, odrobaczała go nie rzadziej niż co pół roku i
będzie dobrze!

[baskarek]

Bardzo dobrze zrobiliście! Musicie jednak robić to odpowiedzialnie.Jeśli
synkowi nie pozwolicie na szturchanie i złe traktowanie psa, a wpoicie, że
piesek wymaga opieki,głaskania i czułości, i że on też czuje ból to będzie OK.
Czasem jak widzę co dzieci robią za swoimi zwierzętami, to nie dziwię się tym
zwierzętom(oczywiście nie dotyczy to niczym nie uzasadnionych ataków).Moje dwa
bernardyny są traktowane w domu z pełnym szacunkiem, są posłuszne i nikt nawet
na nie nie krzyczy, bo nie ma takiej potrzeby.One nie doznały od nas bólu, więc
nie maja traumy,nie mają potrzeby nam go zadawać.Gratuluję wyboru rasy i życzę
sukcesów wychowawczych.PS:zawsze były u mnie psy i dzieci mi nie chorowały.