Przykre

[elamat1]

Właśnie przed chwilą mąż pojechał do swojej mamy i pojadą uśpić jej psa.
Biedak jest chory, ma raka, ale ja cały czas ryczę, chodziaż wiem, że
zrobiliśmy wszystko,żeby go wyleczyć.Tak tylko napisałam, bo siedze sama w
domu i nie mam sie do kogo wygadać. Pozdrawiam EM

[beali]

Przykre,choć wie się,że zrobiło co można było,
że innego wyjścia nie ma,że tak będzie najlepiej
dla niego,że mniej cierpienia,ale i tak boli;-(
Bardzo Ci współczuję.
Trzymaj się

[elamat1]

Dzięki, trzymam się, bo muszę, ale łzy same lecą. Pozdrawiam.EM

Przytulam...

[pixie65]

To chyba jedna z najgorszych chwil w życiu...Porycz sobie, będzie lżej, inaczej
sie nie da...

[ida37]

Boże, jak ja Cię rozumiem. Niedawno straciłam kotka. Poddałam go operacji
wycięcia nowotworów. Miał po jednym na każdej nereczce wielkości jaja kurzego.
Po operacji przeżył 5 dni. W pierwszych dwóch dniach (podobno przesądzających)
zrobił dużą poprawę - wstał do kuwety, pochodził sobie, miał siłę wskoczyć na
łóżko. Nie odzyskał jednak apetytu, dostawał kropłówki i zastrzyki. Dokarmiałam
go na siłę zmiksowanym jedzonkiem ze strzykawki. Gdy połykał byłam bardzo
szczęśliwa, że robi postępy...Następnego dnia tylko wymiotował

[elamat1]

Dzięki, wiem, że zrobilismy wszystko, możliwe, ale to tak bardzo boli.To był
piesio mojej tesciowej, ale prawie jak nasz. W domu mam jeszcze piesia i kotka,
a myśl, że moich zwierzaków nie odwiedzi ich "kumpel" wyciska mi łzy z ozu

[sabriel]

Rozumiem i współczuje.Niestety niekiedy to najlepsze rozwiązanie.

[bozenar1]

Ja 3 dni temu uspilam moja kicie,miala 11 lat,od 2 tyodni bardzo
wychudla,zostal jej tylko duzy brzuszek,lekarka zrobila potrzebne badania na
morfologie i biochemie i nic nie wskazywalo na to ze jest tak chora.Miala byc
wysterylizowana/wiem,troche pozno/.Zostawilam ja w gabinecie,jeszcze mnie cos
tknelo i ja przytulilam jak juz miala podana narkoze,nie wiedzialam,ze juz
zywej jej nie zobacze.Zdazylam wrocic do domu,gdy dostalam telefon od lekarki
co ma robic bo moja kicia ma rozlegly nowotwor z przerzutami doslownie
wszedzie.Zapytalam czy bedzie cierpiec gdy ja sie wybudzi,uslyszalam ze
tak.Razem z mezem podjelismy decyzje zeby ja uspic.To bylo strasne ,jak to
pisze ly same mi leca z oczu,na szczescie w domu zostala jeszcze jedna
kicia,jej matka ale nie wiem jak ona dlugo pozyje,jest mi bardzo smutno,wiem ze
jak mialaby sie meczyc to lepiej ze zostala uspiona,tym bardziej ze to byla
kotka niepelnosprawna,prawie niewidzaca i z krociotkim ogonkiem,ale byla bardzo
kochana i bardzo madra.Druga kicia chodzi po domu smutna jej tez brakuje kotki
w koncu byly razem 11 lat.Tak ze wiem co czujesz po stracie psa,to jest wielka
rozpacz i bol !!!!!!!!!!

[wrexham]

pomysl sobie ile ci los zaoszczedzil bolu: nie podjelas decyzji o skroceniu
kotkowi cierpienia po kilku tygodniach nieznosnych rozterek, ze oto zabijasz
wlasnego kota, ze moze jeszcze nie cierpi tak bardzo itd.; nie jechalas z
ciezkim sercem do weta wiedzac, ze jedziesz uspic przyjaciela, ktory ci tak
bardzo ufa; jechalyscie na sterylizacje i juz; kotka zostala uspiona do
operacji wiec nie czula waszego przygnebienia bo nie wiedzieliscie, ze juz sie
nie obudzi, nie bylo placzu i nerwow, tylko spokoj, wiec ona tez nie wyczula,
ze swieci sie cos niedobrego; to chyba najlepsze z mozliwych wyjsc w sytuacji
bez wyjscia;
pozdrawiam cie cieplo
wrexham

[bozenar1]

Dzieki za wszystkie slowa otuchy na tym forum,dla mnie to wszystko jest jeszcze
zbyt swieze,zeby tak szybko sie pozbierac,dzis bylam z moim psem na
dzialce,tam,gdzie jest pochowany moj kotek i znow sie wzruszylam ogromnie,nie
wiem czy jeszcze kiedykolwiek bede chciala miec nowego kotka,na szczescie druga
kicia jeszcze jest, chociaz tez juz wiekowa /12 lat/.Coz ,czas pokaze jak to
dalej bedzie,pozdrawiam wszystkich serdecznie !!!!!!!!!!!

[ida37]

Trzymaj się, solidaryzyję się z Tobą. Mój kotek też miał dobre wyniki. To chyba
rzeczywiście najlepsze wyjście z możliwych, kotulka zasnęła i nie musiała się
męczyć. Ja wiedziałam, że mój kotek ma nowotwór. Jednak gorszym bólem byłoby
dla mnie pozostawienie go bez operacji i patrzenie na to jak się męczy - z dnia
na dzień coraz gorzej - stracił apetyt, nie mógł ppzełykać itd. Wciąż mi smutno
po starcie przyjaciela. Mam nowego kotka, poradziłam się na tym forum i wzięłam
malucha. Forumowicze mieli rację - pomogło. Jednak nie zapomniałam o moim
seniorku (14 lat). Ja zrobiłam mu w przeddzień operacji zdjęcie i często na nie
spoglądam i nie mogę uwierzyć, że to było chore zwierzę...Pozdr.

[mamonka01]

Zawsze kiedyś przychodzi czas pożegnania.
Dobrze gdy przyjaciel może odejść bez bólu i cierpienia.

[artur-66]

Witam!
I w tym jednym z nielicznych przypadków zwierzątka mają lepiej niż ludzie...
nie męczą się na oczach całej rodziny, ku jej zmartwieniu i
zniecierpliwieniu...kiedy to się skończy
Tylko pozazdrościć...

3m się

Artur

[elamat1]

Witam, to znowu ja, 24 marca płakałam po psie mojej teściwej, wczoraj robiliśmy
badania naszemu piesiowi. Biedak ma raka. Chyba jeszcze nie wie, ze jest tak
bardzo chory, ale kocurek coś wyczuwa, dlużej piesiowi liże rano i wiedzorem
mordkę.Kurczę, znowu ryczę. Pozdrawiam EM