Przygarniety owczarek niemiecki

[maniia]

Jest z ulicy, widac ze dorosly pies. Taki byl zabiedzony. Ale powoli zaczynam
sie go obawiac. Jak tylko dam mu jesc, musze uciekac bo warczy groznie (no i
ja sie naprawde boje), agresywny zabawie, mocno uzywa zebow w zabawie. A
przy tym wszedzie za mna chodzi, gdzie sie rusze, widac wybral mnie sobie z
rodziny jako kompanke. Gdy ogladam TV, kladzie mi leb na kolanach. A co do
jedzenie to mi go zal, bo pewnie glodny i boi sie ze mu zabiore. a moje
krzyki i tak nic nie daja.:(

[catalina1]

Nie obawija sise na zapas, u mojej mamy jest owczarek wychowywany od małego,
spokojny, dobrze ułożony ale kości za żadne skarby świata jej nie zabiorę jak
już ma ją pod nosem.
Tym bardziej przy znajdzie - tak jak mowisz on się boi jeszcze, że możesz mu
zabrać miskę. Każdy pies niestety używa zębów w zabawie - u większego bardziej
boli. Z czasem powinien nauczyć się delikatności.
Cierpliwości i wyrozumiałości życzę,

[Gość: Dina]

Proponuje przeczytanie postow z watku "Nauka psa". Znajdziesz tam informacje
dotyczace zachowania psa i rozwiazania problemu z gryzieniem i niedopuszczaniem
do miski.
Nie licz na to, ze psu minie warczenie, kiedy sie zblizasz do miski.Dobrze
wychowany pies, rozumiejacy ze jest w hierarchi najnizej pozwoli bez warkniecia
zblizyc sie do miski i grzebac w niej. W Twoim przypadku nie jest ustalona
hierarchia i twoj pies probuje przejac role przewodnika w stadzie. Nie pozwol
mu na to!
Dobrze by bylo gdybys ze swoim psem chodzila na szkolenie z zakresu
posluszenstwa, to pozwoliloby uniknac w przyszlosci wielu problemow.

[Gość: asia]

Mój owczarek (chyba) też jest z ulicy. Znaleźliśmy go 4 lata temu. Nie znamy
jednak jego przeszłości. Dziwnie reaguje na niektóre rzeczy stąd wiemy, że
jest po przejściach. Na początku, np., z piskiem uciekał na widok światła
latarki. Podobnie jak twój warczy, gdy ktoś mu próbuje wziąść jedzenie.
Najczęściej jednak w takim momencie skutkuje stanowcze 'do koszyka' (ma swój
kosz w korytarzu) i on wtedy odchodzi od miski. Oczywiście takiej reakcji
musieliśmy go nauczyć. Dlatego warto go właśnie spróbować nauczyć aby, jeśli
zrobi coś zlego, musiał iść w konkretne miejsce (do budy, koszyka...). Nauka
ciężka, ale gdy jest się konsekwenty przynosi efekty. Nie radzę próbować
odbierać mu miski na siłę, bo może zaatakować. Co do gryzienia to mu minie.
Mój pies też na początki strasznie gryzł (a raczej łapał zębami) ręce. Dlatego
za każdym razem gdy tak zrobił osoba mówiła lekko podniesionym głosem krótkie -
'nie'. Z czasem nauczył się, że tego nie wolno i teraz rzadko mu się zdarza,
że to robi (musi być bardzo zaaferowany zabawą). Poskutkowało też kupienie
takiego sznura do gryzienia. Wariuje z nim po całym domu i wszystkich zaczepia
aby się z nim siłowali. Zawsze to jednak człowiek musi ostatecznie być górą.

Reasumując. Cieszę się, że masz pieska z ulicy. Będzie ci wierny i na pewno
jest świetnym stróżem. Jednak taki pies wymaga masę cierpliwości, zwłaszcza,
że mogą pojawiać się u niego dziwne reakcje. Aha - i u takiego psa poziom
zazdrości jest bardzo wysoki, dlatego nie radzę przyprowadzać innych obcych
psów do domu. Może zaatakować.

[maniia]

Dziekuje wszystkim za dobre rady. Asiu naprawde mnie pocieszylas. Jestem Tobie
wdzieczna.

[Gość: asia]

nie ma sprawy :) Powodzenia w wychowywaniu pieska :)

Tak na marginesie. Kiedy mu znaleźliśmy naszego psiaka to jeszcze mieszkaliśmy
w bloku (byliśmy tuż przed przeprowadzką do domku). Wyrządził masę szkód.
Teraz jak na to patrzę to widzę, że często była to nie do końca była jego wina
(poobgryzane buty, torebka - w końcu niepotrzebnie zostawiałam to w zasięgu
jego wzroku i ząbków) nawet ta rzecz najgroźniejsza. Jednego dnia mój ojciec
chciał mu dać kawałek kiełbasy i kiedy jeszcze ją trzymał w ręku Reks skoczył
i wyrwał mu ją z ręki. Zrobił to tak nieszczęśliwie, że dość silnie ugryzł
mojego ojca. Zrobiło się straszne zamieszanie. Ojcu z ręki kapała krew,
wszyscy się miotali... Moja mama kazała mi szybko wyprowadzić Reksa bo miał
jeszcze wtedy zwyczaj siusiania na dywan, a obawialiśmy się, że teraz to może
zrobić (nerwowa atmosfera). I wtedy, gdy próbowałam go szybko wyprowadzić za
drzwi ... on zaczął się opierać. Odniosłam wrażenie, że boi się iż go
wyrzucimy (co oczywiście nie przyszło nam do głowy - pies to w końcu też
odpowiedzialność). Musiałam go pogłaskać i przemawiać do niego spokojnym
głosem - dopiero wtedy wyszedł ze mną na dwór.

To tak na marginesie, że takie psiaki, które długo miały problem ze zdobyciem
pożywienia często po prostu nie kontrolują swoich odruchów. Dużo wody upłynęło
zanim mój Reks zaczął zostawiać jakieś jedzenie w misce i nie pchał się
żarłocznie do wszystkiego co nadawało się do skonsumowania :)