Agresywny kot

[Gość: Blue Valentine]

Mój kot ma 9 miesięcy, jest wykastrowany. O ile kot posiada silną osobowość,
to ten ma ją zbyt rozwiniętą. Strasznie gryzie i drapie, atakuje nogi i jest
wielkim złośnikiem. Można go pogłaskać czy wziąć na kolana tylko wtedy,
kiedy on chce... Nie mam już siły, kocham tego wariata, ale jego wariactwo
mnie wykończy. Nawet weterynarz się go boi! Czy te ataki się kiedyś skończą?
Może to kwestia wieku?

[Gość: m.pw]

Powinien niebawem dorosnąc i ustatkować sie. Nie wiem ile czasu minęło od
kastracji - może tkwi w nim jeszcze bojowy facet.
Cierpliwości (wiem ze łatwo mówić z daleka od wampira) M.

to mu minie

[Gość: babazgaga]

prawie na 100%
Moja kotka ma 2 lata, wykastrowałam ją jak miala 11 mcy, i jeszcze długo
drapała i gryzła. Teraz jej się zdarza w ramach zabawy, moi znajomi przez to
troche sie jej boją (siedzisz sobie na fotelu a to znienacka jakis zwierz zza
winkla łapie cie zębam za łokieć), ale ogólnie jest spokojna i kochana. Myslę
że oprócz mijania czasu miała tu znaczenie też druga rzecz - jak rzucała się z
zębami bo np nie chciala byc wyciągnięta z szafy to ja jej nie puszczałam,
pozwałam gryzc, a swoje robiłam, wiec chyba zrozumiala ze tak nie zawalczy.
Pazury ma obcięte (huhu ale walka straszna... szczegolnie z początku -
zawijałam ją w gruby ręcznik i wyłuskiwałam po jednej kończynie, w koncu
zrozumiala ze musi to znosic i juz jej nie trzeba zawijac), wiec drapanie jest
umiarkowane. Ogólnie myślę że musisz się z kotem więcej bawić tak do zmęczenia
(i kota, i ciebie), bo młody jest i energia go rozpiera.
A jeśli chodzi o weta, to mimo wszystko moja wariatka jest w pierwszej piątce
nieznośnych kotów. Mój wet ma takie wielkie czerwone zamszowe spawalnicze
rekawice, ktore ja zakladam i kota mocno trzymam (b.drapie i b. gryzie i b. sie
wyrywa), a on probuje ronic co trzeba akurat zrobic. Taka uroda. Ludzie też nie
lubią chodzić do denysty ani na zastrzyki, chociaż to dla ich dobra.
Pozdrawiam
Babazgaga

[Gość: es]

Mój kot taki jest od młodości i nawet teraz, kiedy ledwie chodzi trzeba na
niego uważać. Ale, co może być pocieszeniem dla Ciebie nie jest wykastrowany.
Jak był młodszy to polował na nogi, potrafił też skoczyć i ugryźć osobę która
mu podpadła w ramię. Trzeba uważać jak się go ma na rękach -gryzie w twarz.
Gości uprzedzam z góry że jest przymilny ale tylko do czasu i moze w każdej
chwili udziabać. Nie każdy wierzy więc zdarzały się wypadki. Gryzie też -ale
wyłacznie moją Mamę- jak mu nie dam jeść na czas. Można się przyzwyczaić do
życia z terrorystą. Pozdrowienia

Kota trzeba wychowywać.

[Gość: XXL]

Niestety chęć ataku jest u prawie każdego kota, taki instynkt.
Mój też w młodości atakował nogi, ręce ale to była rzczej
zabawa. Jednak potrafił się zapomnieć i drapnąć lub gryznąć boleśnie.

Dzieci nadal się z nim gonią (i są często podrapane) ale nas już
nie atakuje. Czasem próbuje, jednak zatrzymyje się parę centymetrów
przed z respektem.

Metoda była prosta, jednak skuteczna. W momencie ataku kiciuś
obrywał silne uderzenie ręką przez łeb (tu się pewnie oburzą
miłośnicy). Po kilku razach sprawa była jednak załatwiona.

W końcu kot musi wiedzieć kto tu rządzi.....

[Gość: zelly]

Metoda może dobra ale proponowałabym małą poprawke- nie ręką ale złożoną
gazetą, nie jest to bolesne ale bardzo nieprzyjemne dla kota.Ewentualnie
opryskanie wodą--też działa!

[Gość: MamaKota]

> Metoda była prosta, jednak skuteczna. W momencie ataku kiciuś
> obrywał silne uderzenie ręką przez łeb (tu się pewnie oburzą
> miłośnicy). Po kilku razach sprawa była jednak załatwiona.

Zauważyłam, że mojemu kotu wystarcza pokazanie "rozczapierzonej" dłoni. Dla
niego wygląda to jak kocia łapa z pazurami na wierzchu i już wie, że lepiej
mnie (lub jedzonko, które mam na talerzu) zostawić w spokoju. Kiedy kot za
bardzo rozrabia (ale zachowuje jeszcze dystans) wystarczy, gdy sie mu popatrzy
prosto w oczy i... zawarczy pokazujac zęby. Moze to trochę głupio wygląda, ale
działa (wypróbowałam to również na kocie znajomych) - tak zachowują się koty
między sobą. Najlepiej jest mówić do nich językiem, który rozumieją. Naprawdę
wystarczy kota lekko "klapnąć" rozczapierzoną dłonią, a nie walić na odlew w
łeb (mój, gdy widzi "piątkę" i słyszy warczenie, to kładzie sie na boku, kuli
uszka, zamyka oczy i przyjmuje pozycję embrionalną - choć "kłapnięcie" wcale
nie boli - jest naprawdę symboliczne - i nie zawsze nawet muszę go
klapnąć,wystarczy pokazać "piątkę"). Nie używam wobec mojego kota przemocy ani
siły, a jest naprawdę grzeczny, nie gryzie, nie drapie i grzecznie śpi ze mną
na poduszce.
Dzięki takim "kocim" zachowaniom udało mi sie go oduczyć drapania po meblach i
ścianach. I tak mieszkamy już razem prawie 7 lat.

[Gość: kot]

Witam!
O wychowaniu kota pisałem już wielokrotnie w przeciągu ostatniego roku,
ostatnio w wątku "wściekusek" na forum "weterynaria". Przy okazji poczytaj
forum, jedno i drugie. To prawda, że kot z wiekiem będzie spokojniejszy, ale
też jego zachowanie trzeba kontrolować, wychowywać go od małego, niekoniecznie
biciem. Nie należy pozwalać mu na zabawy pazurami, na polowanie na człowieka,
tak jak tam pisałem, należy przerywać gwałtowną zabawę, nieruchomieć, wytłumiać
agresję przez spokojne zachowanie i mówienie spokojnym głosem. Uważam, że
każdego kota można wychować w ten sposób, bicie i krzyki zamiast wyciszać,
rozwijają agresję. Kot jest mądry, stara się unikać kary, ale krzywdy pamięta,
robi się nerwowy i "złośliwy".
Mam kilka kotów, żaden z nich nie drapie ani nie gryzie, tym regułom
podporządkowują się i nowe, przybywające do nas zwierzęta. Nie próbuję ich
stłamsić, nie biję, nie obcinam pazurów. U weterynarza trzymam gołymi rękami
nawet dzikie koty bezdomne, którymi się opiekuję, bardzo rzadko jestem
podrapany. Moje koty też wiedzą, kto rządzi, chociaż nie polega to na
stosowaniu siły, są łagodne, ale też czują się bezpieczne.
Do każdego z nich można bez obawy zbliżac twarz, mogą bawić się z nimi dzieci.
Jeśli mają już dość zabawy, po prostu odchodzą.
Pozdrawiam.

[Gość: Blue Valentine]

Serdecznie dziękuję za rady i danie mi nadziei, że ta moja bestia MOŻE kiedyś
się zmieni... Od niedawna odwiedzam to forum, ale już wiem, że będę tu częstym
gościem. Pozdrawiam!

[Gość: ani]

a moja kocica ma 7 lat i nikomu niepozwala sie dotykać tylko nam , raz
pojechałam z nią do mojej siostry w odwiedziny to kot ją zaatakował miała
strasznie zdrapaną ręke i wcale nie zamierzał przestać tak że siostra uciekła
do pokoju .
wogóle denerwuje ją jak ktoś kicha jak coć piszczy jak dzwoni komórka ale to
też mnie denerwuje.
boje sie ze jak będzieli mieli dziecko to bedzie niebespieczna , i co wtedy
robić??
ani

[Gość: kot]

Witaj Ani!
Jeśli Twoja kotkę denerwują hałasy, oznacza to, że nie czuje się bezpieczna.
Kot, który nie ma poczucia bezpieczeństwa jest nerwowy i agresywny, tak
zachowują się np. zwierzęta ślepe. Staraj się postępować z nią bardzo łagodnie,
nie karać z byle powodu, nie podnosić głosu, nie przeganiać z kąta w kąt. Nie
narzucaj jej swojego towarzystwa, głaszcz ją lub bierz na ręce tylko wtedy,
kiedy sama chce. Możesz to robić np. przed karmieniem, wtedy koty są milsze, bo
mają w tym swój interes. Łagodne postępowanie z kotem jest znacznie
skuteczniejsze niż kary, u mnie oswajają się koty dzikie lub zestresowane koty
po przejściach. Po jakimś czasie wszystkie stają się łagodne, widzą zresztą,
jak traktowane są inne koty. Na temat kota i dziecka pisałem niedawno na
forum "weterynaria" w wątku "kot i noworodek-czy się bać?" (14.05.03), w wolnej
chwili poczytaj.
Pozdrawiam.