koty perskie

[Gość: Bb]

Planuję zakup kota perskiego. Słyszałam, że są to koty spokojniejsze i mniej
rozrabiające od dachowców i właśnie na takim kocie mi zależy. Czy osoby
mające kota perskiego mogą coś napisać nt. charakteru takiego kota. Może to
tylko teoria, że są one spokojniejsze.

[Gość: a_za]

To nie teoria. Tak jest naprawdę. Ja osobiście nie miałam persa, ale miała moja
szwagierka i często się nim opiekowałam. Jak był mały, nie różnił się od
każdego innego kociaka. Biegał, skakał, łapał papierki i rozrabiał tak jak
wszystkie inne małe kocięta. Z wiekiem poważniał. Kocia ciekawość nigdy go nie
opuściła, ale do wszystkiego podchodził niezmiernie ostrożnie. To jest kot,
którego można spokojnie wypuścić do ogródka i nie martwić się, że przeskoczy
przez płot w poszukiwaniu przygód. Chodzi przy nodze na spacery. W górach
(niskich) towarzyszył nam we wspinaczce i nie trzeba go było wiązać na smyczy.
Bardzo rozważny, bardzo spokojny - w znanym środowisku. W sytuacjach stresu
raczej bojaźliwy, w nieznanym otoczeniu miewa napady lęku, jak się go
nieopatrznie dotknie w momencie gdy w napięciu bada nowy teren, może dotkliwie
podrapać. Od czasu do czasu ogarniają go chwile szaleństwa, galopuje wtedy w
podskokach po mieszkaniu, gania piłeczkę, kuleczkę - trwa to ok. 5 min. po czym
zasypia zmęczony wyczerpującą gonitwą. Nie pamietam, by kiedykolwiek wyskoczył
z mieszkania na klatkę schodową, korzystając z chwilowo uchylonych drzwi, nie
wchodzi na barierkę balkonu, nie wskakuje na wysokie półki, nie wdrapuje się na
firanki. Ja mam dachowca, a właściwie dachówkę i różnica w zachowaniu jest
ogromna. I uwaga - persy są bardzo pamiętliwe - jak mu raz ktoś podpadnie, to
do końca życia. Kiedyś kolega szwagierki przydepnął kotu ogon (niechcący), od
tej pory nie mógł zostawić swoich butów bez opieki. Za każdy razem miał do nich
nasikane. Nawet po paroletniej przerwie - jak wrócił z zagranicy, on już nie
pamiętał, ale kot tak - nie tylko nasikał w buty, ale i je upastował. Moją
dachówkę wystarczy przeprosić i już jest w porządku. Persy są bardzo oddane
osobie, która się nimi opiekuje, okazują zazdrość. Męża szwagierki przez długi
czas próbował wygonić z łóżka, doszło nawet do rękoczynów między szwagrem a
kotem. Persy są o wiele delikatniejsze niż dachowce. Wiele czasu trzeba
poświęcić ich toalecie - czesanie, pudrowanie. Łatwo się przeziębiają, nie
znoszą przeciągów, ale też i łatwo się przegrzewają. Trzeba też regularnie
podawać środek odkłaczający przewód pokarmowy. Kot szwagierki już niestety nie
żyje, zmarł na mocznicę. Rozpacz była wielka. Teraz, oboje dojrzeli do nowego
kota i jak zapowiedzieli - żaden inny, tylko pers. Jeżeli jesteś osobą
spokojną, zrównoważoną, konsekwentną, obowiązkową i szukasz oddanego
przyjaciela to pers będzie w sam raz. I jeszcze jedno ostrzeżenie - nigdy go
nie bij, żadnego zwierzaka nie wolno bić, ale w przypadku persów jest to
szczególnie niepożądane, raz uderzony pers nigdy ci tego nie zapomni, nigdy nie
nawiążesz z nim kontaktu. Bicie, nawet najłagodniejszego persa przerobi na
złośliwego potwora.
pozdrowienia

[Gość: m.pw]

<<<<wszystko potwierdzam z wyjątkiem: "Bicie, nawet najłagodniejszego persa
przerobi na złośliwego potwora". Jeśli zostanie skarcony za coś na co zasłużył
to pojmie w lot i nigdy nie powtórzy, jeśli dostanie wciry za nic, to
rzeczywiście może sie skończyc jak z butami szwagra. Nie zauważyłam, zeby w
stosunku do ludzi były złośliwe, prędzej do innych kotów. Mój np. który zawsze
z godną pochwały cierpliwością przyjmował wszystkie nowe koty i zastępował im
tatę i mamę. teraz tak sie zaangażował, że gdy zauważył, ze kotka prycha na
malca tak jej daje popalić gdy pojawi sie w polu widzenia, ze lecą "pirze".
Co do upierzenia, to nie przesadzam z czesaniem, zwłaszcza wtedy gdy nie
linieje. Za to daję jeść w zimie papirusa, a gdy ciepło wypędzam na pastwisko -
potrafi przypiać sie do trawy jak krowa. Odkłaczaczy nie daje, bo ma po nich
sr...Ważne jest, zeby przyzwyczaić kota od małego do czesania i nie dopuścić
aby zrobiły sie kołtuny. Moja znajoma zagapiła sie i trzeba było kota ogolić na
lewka, bo przy paszczęce i na końcu ogona nie dał sobie nic zrobić.
To bardzo fajna rasa, trzeba tylko zwrócić uwagę czy ludzie, którzy go
wyhodowali maja po kolei w głowach. czasem trafiaja sie hodowcy nastawieni
tylko na biznes i kot juz za młodu moze mieć spaczony charakter. M.

[venus22]

Scarcenie, to nie musi byc bicie.
Venus

[Gość: a_za]

Jeszcze coś mi się przypomniało: najlepsza zabawa z kotem perskim to wsuwanie i
wysuwanie kasety. Robi się to tak: Bierzesz pilota od video, siadasz wygodnie.
Obok urządzenia video stawiasz ulubione krzesło twojego kota. Wkładasz kasetę z
filmem, najlepiej nudnym, żeby cię nie kusiło co by go oglądać. Korzystając z
pilota wsuwasz i wysuwasz kasetę. Twój kot siedzi na krześle z rozdziawionym
pyszczkiem, i podziwia głupotę ludzi, którzy wymyslają takie urzadzenia do
wsuwania i wysuwania kasety. Kot szwagierki potrafił tak podziwiać godzinami.
Robił przy tym prześmieszne miny, a szwagierka urozmaicała pokaz regulując
tempo akcji - wsunięcie - krótka przerwa - wysunięcie - wsunięcie - długa
przerwa - a jak przerwa trwała zbyt długo to kot mało że z futerka nie
wychodził. Aż miauczał. Próbowałam tej zabawy z moją dachówką, ale nie była
zainteresowana, zbyt to monotonne. Mając persa poczynisz też ciekawe
obserwacjie - jak reagują na niego inne zwierzęta. Pies huski, znany z tego, że
jak dorwie kota rozrywa go na strzępy, oniemiał na widok Prezenta (tak miał na
imię kot szwagierki), stał na sztywnych nogach z otwartym pyskiem, zapomniał
nawet że potrafi szczekać, a kot spokojnie przeszedł obok jego nosa. Inne,
zwykła koty, mdleją z wrażenia jak pers się najeży, bo rzeczywiście widok to
niezapomniany. Muszę też przyznać, choć z trudem mi to przychodzi, że Prezent
był mądrzejszy od mojej dachówki. Świetnie kojarzył. Otwierał sobie każde drzwi
(oczywiście nie zamknięte na klucz), Wiedział, że jak pani zbiera ze stołu w
pokoju puste naczynia, to zaraz pójdzie do kuchni bo wtedy tam biegł pierwszy i
czekał koło lodówki. Na hasło "idę do kibla" leciał do swojej kuwety. Chyba
rozumiał większość wypowiadanych słów (moja rozumie tylko słowa: mięsko i daj
buzi). Wolę osobiście zwykłe dachowce, ale do hodowania w domu na pewno lepiej
nadają się persy. Jak cię polubi będziesz w nim miała oddanego przyjaciela i
obrońcę.
pozdrowienia

[Gość: Bb]

Bardzo Wam dziękuję za opinie, teraz wiem, że na pewno wezmę persa jak będę
brać kota (nie wiem jeszcze kiedy, ale co się odwlecze to nie uciecze).
Do tej pory miałam psy ale o takim kocie zawsze marzyłam i nie zrezygnuję z
niego.
Pozdrawiam

[Gość: samanta]

Mam persa 4,5 roku
Musze powiedzic , ze to jest bardzo grzeczny kot , aczkolowiek majac dopiero
1,5 roku nauczyl sie wskakiwac na parapet i biurko - przedtem myslalam , ze z
nim cos nie tak ale pewnego razu sprzatajc pokoj postwilam jego drapaki na
oknie i kot pierwszy raz tam wskoczyl nawet nie wymierzajac skoku
Czyli mozliwosci jego sa ogromne , ale on tego nie wykorzystuje

To prawda , ze ma swoje "5 minut " na szalenstwo czasem pare razy dziennie i
wtedy trzeba uwazac na otwarte okna

Chodzi za mna jak cien i mimo , ze wyglada bardzo glupio to stwierdzam , ze
on jest bardzo madry. Ma swoje zasady , regularny tryb dnia i wie , czego
chce .
Zawsze umie mnie na "miau" i szarmanckim okiem zaprowadzic tam , gdzie chce.
Ludzkie jedzenie go nie interesuje - widocznie uwaza, ze to co jemy to shit
a jego puszki i chrupki sa najwspanialsze na swiecie :-)

kiedys spotkalam go na blacie kuchenki (mialam elektryczna) i wlasnie wtedy
biedny kot dostal w skore ( na zas- jak cygan) i wiecej nigdy nie zwiedzal
tych okolic w kuchni :-)
rozumie "nie wolno" ale tego slowa nie naduzywam a to sie glownie tyczy
kuchni i balkonu . Na balkonie moze przebywac tylko pod kontrola i w
szeleczkach i,on to wie i normalnie siedzi bez szelek na progu drzwi.

Kot jest naprawde bardzo grzeczny , mily i zabawny ale ma jedna wade o ktorej
juz tu pisalam - mianowicie w jesieni przybywa mu mase futra i nie daje sie
czesac pod brzuchem i pod pachami gdzie rosna koltuny.

Wtedy trzeba poswiecic pare dni na walke i nienawisc " ze strony kota" i w jak
najkrotszym czasie wyciac mu te kulki ( rozczesywanie poglebia zlosc kota i
rany na rekach) Potem jest OK

Poza tym pers musi miec zawsze doniczke z trawa (owies) gdzie skubie i
potem wymiotuje swoje futrzane kulki , rowniez paste przeznaczona do tego.

Pers nie interesuje sie firankami, kwiatami (jak moja poprzednia kotka
wywalala ziemie z doniczek) , pers nie wchodzi wysoko ( a potrafi)
raczej trzyma sie ziemi
Poniewaz mojemu kotu przewiduje jeszcze ok 14 lat ( bo podobno zyja ok 20 )
ale gdyby cos wypadlo wczesniej , to nie wypobrazam sobie innego kota nie
persa z plaska i glupia mordka , okraglymi jak spodki oczami i tak kochanego
jak ten moj krasnoludek ;-)

[Gość: m.pw]

Poza tym pers musi miec zawsze doniczke z trawa (owies) gdzie skubie i
potem wymiotuje swoje futrzane kulki , rowniez paste przeznaczona do tego

Juz pisał, ze mój pers musi mieć w zimie papirusa. warto sie póki co
zaopatrzyć, bo teraz jest sezon i tańsze. Ubiegłej zimy "przerobił" trzy
doniczki. Gdy zabrakło tak załośnie wył do wykoszonej doniczki, ze cała rodzina
szukała w W-wie a potem w sklepach wysyłkowych. Musiał zadowolic sie trawą, ale
to nie było to. Gdy sie dorwie do kwiatka, pożera całe baldachy, nie wiem jak
on to robi, ze przechodzi mu przez gardło. Z Holandii sprowadzaja te roslinę
pod nazwa "kocia trawa" M.