Agresywna kotka

[Gość: marchefka]

Kota ma rok, u mnie jest od 2 miesiecy, wczesniej byla chowana na wsi, gdzie
nie byla traktowana zbyt dobrze (tak sadze, bo na poczatku wszystkiego sie
bala). U nas ma dobre warunki, niczym nie jest stresowana, wiec przestala sie
bac, ale mamy z nia inny problem - zaczela byc agresywna. Najczesciej
sytuacja wyglada w ten sposob: kocica zaczyna sie lasic do ktoregos z nas,
mruczy i ewidentnie chce, zeby ja glaskac, a potem nagle, bez zadnego
ostrzezenia, zaczyna gryzc i drapac.
Nie mam pojecia, co robic: czy nie reagowac na jej prosby o pieszczoty, czy
glaskac mimo drapania i gryzienia? Ktos z was mial taki problem ze swoim
kotem?
Pozdrawiam, marchefka

[Gość: Maja]

Kotka może traktowac was jak inne koty i w taki właśnie sposób się z wami
bawić. Sposoby są dwa - możesz przy każdym pokazie agresji zachować się jak
kot - nasyczeć na kotkę, naprychać na nią, przycisnąć do ziemi, a nawet lekko
ugryźć np. w kark. Możesz też przy każdym takim zachowaniu natychmiast
przerywać zabawę, pokazując, że to nie jest zachowanie akceptowane.
I do tego oczywiście mnóstwo zabawy, która nie grozi podrapaniem i pogryzieniem
np. myszą na wędce (polecam!), żeby pozbyła się nadmiaru energii.

[Gość: marchefka]

Dzieki za rady, postaram sie posyczec i poparskac :)
Kotka ma duzo ruchu i tak, bo jest u nas ze swoja corka, 4-miesieczna Jonka, z
ktora sie non-stop po przyjacielsku pierze... Tylko martwila mnie ta jej
agresja, na pewno nie spowodowana brakiem ruchu :)
Pozdrawiam i jeszcze raz dzieki
marchefka

[Gość: aga]

Koty na wsi często są dzikie ale nie znaczy to że są źle traktowane!...
Powiedziałabym, że mają tam nawet lepiej niż w mieście.

[Gość: marchefka]

Ago, zgadzam sie z twoim stwierdzeniem, ale ja pisalam o jednej, konkretnej
kotce, ktora chyba jednak byla zle traktowana, skoro ucieka na kazdy halas (np.
wczoraj probowala uciekac, kiedy zaszelescily kartki ksiazki), miala matowa
siersc (teraz juz ma blyszczaca, bo dobrze dostaje jesc) i ktora malo nie
zabije sie o drzwi uciekajac z pomieszczenia, w ktorym ktos stawia wiekszy krok
(co wyglada, jakby chcial kopnac). Nie uwierze, ze kot, ktory ma takie odruchy,
byl dobrze traktowany.
A najsmieszniejsze jest to, ze ten kot nadal mieszka na wsi, tylko ze teraz
awansowal z podworka do innego domu i innego wlasciciela...
Pozdrawiam
marchefka

[Gość: aga]

:) Koty na wsi najczęściej dostają od gospodarzy tylko mleko (dwa razy
dziennie). Resztę pokarmu zdobywają najczęściej same polując na gryzonie i
ptaki. Na wsi jest tak że każdy spełnia swoją rolę, zarówno zwierze jak i
człowiek. Np. człowiek daje kotu ciepły kąt nad oborą lub strychu i miskę mleka
a kot człowiekowi (nieświadomie oczywiście) pomoże w uratowaniu zbiorów od
gryzoni. A bywa i tak że przyniesie swoją zdobycz w pysku swojemu panu. Koty te
często nie mają za wiele do czynienia z człowiekiem bo od urodzenia np.
przebywają poza domem a do miski z mlekiem zbliżają się dopiero gdy człowiek
zniknie z pola widzenia. Kot jest wtedy poprostu dziki i boi się stworzniea
większego od siebie...

[Gość: kot]

Witraj!
Kotka rzeczywiście musiała być źle traktowana. Zachowuj się przy niej
spokojnie, nie chodź szybko i nie rób gwałtownych ruchów oraz hałasów. Jeśli
przychodzi do głaskania, nie przesadzaj z tym, głaszcz tylko trochę, jeśli
zobaczysz żywszy błysk w oku albo próbę drapania, musisz znieruchomieć, nie
wyrywać ręki, potem spokojnie pomału rękę wycofać i przerwać zabawę. Nie radzę
kotki karać ani w inny sposób tłamsić, ona to robi ze strachu, chce uprzedzić
ewentualny atak. Kara utwierdzi ją w przekonaniu, że miała rację.
Pozwól jej przejąć inicjatywę w zabawie, ocierać się o nogi, siedzieć w pobliżu
lub na kolanach, bez głaskania. Miałem kiedyś taką przybłąkaną kotkę,
zachowywała sie podobnie, potem już siedziała na kolanach i pozwalała się
głaskać, ale drapała lub gryzła przy zdejmowaniu z kolan. Sama wybrała sobie
ludzi, którym ją oddaliśmy i teraz jest najmilszym kotem, śpi starszej pani na
piersi lub na szyi i nigdy nikogo nie podrapała.
Pozdrawiam, Juliusz.

p.s.

[Gość: kot]

Oczywiście miało być witaj, to "r" mi jakoś wskoczyło. Znajomi mieli kiedyś
kotkę, która podchodziła do każdego kto przyszedł, ocierała się, obwąchiwała
twarz i była bardzo przyjacielska, ale gdy ktoś próbował ją pogłaskać albo tę
swoją twarz za bardzo zbliżył, dostawał pazurami, dobrze jeśli nie po oczach.
No ale ta kotka była przez swoich właścicieli solidnie kopana pod stołem, jeśli
zdarzyło jej się zaatakować dla zabawy kapcie swojego "pana".
Pozdrawiam.

[Gość: marchefka]

Dzieki wielkie, to co piszesz, przemawia do mnie.
A czy umiesz jakos wytlumaczyc, czemu zachowanie kotki jest tak "nierowne"?
czemu czasami wlasnie lasi sie, przytula i mruczy jakby miala wmontowany
glosniczek, a za chwile gryzie i drapie mimo tego, ze ani w otoczeniu ani w
moim zachowaniu nic sie nie zmienilo?
Z twojego maila wnioskuje, ze jest szansa, ze Kota sie oswoi i nabierze do nas
zaufania, jednak piszesz tez, zeby jej w zaden sposob nie karac. Problem jest
tego rodzaju, ze nawet w chwilach, kiedy zupelnie nieruchomialam, ona nadal
atakowala i rece nie raz i nie dwa mialam pogryzione do krwi. Nie jestem
sadystka, ktora zmusza swoje koty do pieszczot wbrew ich woli czy w ogole
zmusza je do czegokolwiek, ale w takich sytuacjach niereagowanie wykracza poza
moje mozliwosci, wiec np. zdarzalo mi sie krzyknac. Chcialabym wyprostowac jej
skrzywiona psychike, ale nie chcialabym tez tego przyplacic odgryziona reka...
Czy w takich sytuacjach mozna stosowac rade podana w poscie powyzej i np.
prychac na Kote?
Pozdrawiam, marchefka+

Pytanie do Pana Kota

[Gość: m.pw]

Jeszcze jedna osoba ma problem z agresywna kotka - zachowanie takie same jak
wyżej. Problem jest taki, ze opiekunka kotki bedzie miała dziecko, które bedzie
przebywało razem z kota w małym mieszkaniu. Madry wet poradził kotke uspić.
Pani była w szoku. Znalazłysmy takie rozwiązanie: foto kotki zostało
umieszczone na str azyl.org.pl jako kandydatki do adopcji.W międzyczasie kotka
czeka u siebie, gdyby się nikt nie znalazł zamieszka w azylu.
Jednak jej opiekunka napisała do mnie, ze prawie się rozpłakała gdy zobaczyła
zdjęcie, ponieważ uświadomiła sobie, ze rozstanie jest bliskie - pomimo
trudnego charakteru kotkę kocha. Prosi mnie o radę, której nie moge udzielić bo
nie mam odpowiedniej wiedzy : czy kotce można podawac jakies środki, które
hamowałyby jej agresję, np stresnal. Agresja koty wynika z nudów i małej
przestrzeni do biegania (tj. jednopokojowe mieszkanie w bloku). Gdy cos w
mieszkaniu sie dzieje, choćby remont czy goście, kotka jest do rany przyłóż. Co
Ty na to Panie Kocie? Pozdrawiam Maria

[Gość: marchefka]

A czy wlascicielka kotki probowala ja "wyzyc"? Moje koty bardzo lubia bawic sie
myszkami (i nie musza sie one ruszac, koty same je poruszaja), poza tym do
zyrandola mam na gumce przywiazanego motylka, do ktorego uwielbiaja skakac i go
obgryzac. Moze to jest kwestia zbyt malej ilosci zabawek lub zbyt malej ilosci
czasu, ktory kotka spedza z ludzmi?
Pozdrawiam i mam nadzieje, ze uda sie jakos problem rozwiazac - marchefka

[Gość: kot]

Witam!
Problem kar nie jest taki prosty. Z jednej strony podtrzymuję to, co napisałem,
ale nie pisałem też, że ja kar nie stosuję. Po prostu nie można "bić się" ze
znerwicowanym lub dzikim kotem, bo kot w stresie walczy o życie, będzie bronił
się do upadłego. Nie polecałbym też stosowania gryzienia (a swoją drogą
ciekawe, jak tego dokonać), albo syczenia czy prychania po kociemu, bo to nas
stawia na jednym poziomie ze zdenerwowanym kotem i również prowokuje. Raczej
trzeba unikać konfliktowych sytuacji, obojętność to też kara, zresztą
przeważnie widać, kiedy kot przestaje się bawić, a zaczyna atakować. W miarę
możliwości trzeba wtedy zabawę przerwać. Ja w takim wypadku, gdy już mam
wczepione pazury odwracam kocią uwagę dotykając go lekko drugą ręką z tyłu. Kot
się odwraca, a ja zabieram ręce. Można krzyknąć, można też na kota narzucić
szmatkę, z którą zaczyna walczyć. Po drapnięciu, jeśli kot nie zwieje,
przeważnie dostaje ode mnie lekkiego klapsa palcami w czoło. Robię to szybko,
przeważnie nie zdąży zareagować, a jest to dla niego oczywista kara, bo tak
karci małe kociaki matka. Można też na chwilę przygnieść kota do podłoża, to
też jest zrozumiałe z tego samego powodu. Po każdym przewinieniu kot otrzymuje
upomnienie ustne, dłuższe lub krótsze. Koty nie lubią hałasu, więc to
przeważnie skutkuje. Koty brojące uporczywie karnie wynoszę na jakiś czas do
innego pomieszczenia, też tego nie lubią, lub daję klapsa w okolicę ogona przy
recydywie.
Ogólnie, lepiej unikać konfliktów niż karać. Z kotem znerwicowanym lepiej
nie "bawić się" ręką, są piłeczki, zabawki na patyku czy na gumce. Problem z
głaskaniem polega na tym, że kot tego chce, ale jednocześnie się boi. Nie ma do
nas zaufania. Może źle ocenić nasze intencje i zaatakować w przekonaniu, że
właśnie uprzedza atak. Ja przeważnie wiem, kiedy ma dosyć, przerywam zabawę,
czasem skarcę ustnie. Myślę, że głaskanie trzeba ograniczyć. Raczej więcej
przebywać z kotem, czasem pogłaskać krótko, powiedzieć coś spokojnym tonem, dać
coś dobrego do zjedzenia. Z kotami trzeba dużo rozmawiać. Oczywiście ja mówię
po swojemu, a kot po swojemu, co nam zupełnie nie przeszkadza.
Pisałem już o tym kiedyś, wyadoptowałem kiedyś pięknego, dużego kocura. Ludzie,
którzy go wzięli chcieli z niego zrobić domowego koteczka dla wnuczki. Nie wiem
jak to zrobili, ale po miesiącu zwrócili kota psychopatę, warczał na inne koty,
rzucał się na ludzi, boleśnie pogryzł moją żonę. Mnie się bał, ale gdy
odwróciłem na chwilę wzrok skoczył mi z pazurami na udo. Przesiedział ponad
miesiąc w moim pokoju, pracowałem tam przy nim i udawałem, że go nie widzę.
Stopniowo łagodniał, pozwalał się głaskać, a nawet brać na ręce. Potem
wypuściłem go do moich kotów, potem oddałem ludziom bardziej rozsądnym.

Kot i dziecko. Był tutaj kiedyś taki wątek. Ja bym nie pozbywał się kota tylko
z tego powodu. Może się okazać, że nawet dosyć agresywny kot będzie opiekuńczy
w stosunku do dziecka, ponieważ nie będzie spodziewał się z jego strony
zagrożenia. Tak się zakończyła tamta sprawa.
Kot łagodnie traktowany przeważnie łagodnieje, można starać się go wychować
zanim urodzi się dziecko. A z drugiej strony nikt nie zostawia noworodka bez
opieki, zawsze jest jeszcze sporo czasu na przyzwyczajenie kota do nowego
członka rodziny.
Nie podawałem nigdy kotom środków uspokajających, ale może warto spróbować,
parę osób pisało tu chyba o tym stresnalu pozytywnie. Nie wiem, jak powinno się
ustawić taką kurację, może podać parę razy po południu, wieczorem i w nocy koty
sa bardziej aktywne? A może lepiej dawać coś smacznego do jedzenia? To też
uspokaja, co najwyżej będzie się miało kota grubszego, za to bardziej łagodnego.
Przez moje mieszkanie przewinęło się sporo kotów, nawet nie wiem, ile. Koty
przychodzące do nas, nawet jeśli były agresywne, łagodniały. Żaden z kotów,
które mam w tej chwili nie drapie ani nie gryzie. Można je głaskać, można do
nich zbliżać twarz, mogą bawić się z nimi dzieci. Jeśli mają dość tej zabawy,
odchodzą.
Pozdrawiam, Juliusz.

[Gość: m.pw]

Witaj, dziękuje za odpowiedz. List przekażę. Ta pani pytała jak sie daję ów
stresnal, czy mógłbyś się dowiedzieć? Myslę, ze póki co niech spróbuje, może
kotu zmięknie charakter zanim pojawi się dzidzius. Skopiowalam też rady autorki
watku. Pozdrawiam maria

[Gość: kot]

Witam ponownie!
Włącz wyszukiwarkę na "stresnal" w treści, jest osiem pozycji. Albo przeczytaj
wątek Astrit "dla nerwusów" z 23.10.03. Astrit pisze, że podaje się 2ml na 5kg
kota i działa to przez jakieś osiem godzin. Podobno działa, koty są miłe i
również nie rozrabiają w nocy.
Pozdrawiam, Juliusz.

[dori7]

Moja starsza kotka zachowuje sie dokladnie tak samo, mimo ze od malego jest u
kochajacych ludzi. Ma po prostu nadmiar energii - kiedy jest cieplo i sucho,
nie ma z tym problemu, bo wychodzi na dwor sie wybiegac, ale zima trzeba ja
ostro wymeczyc, tzn. latac z nia po mieszkaniu ze szmaciana mysza :) jak sie
wybiega, jest sama kocia slodycza.

p.s. zwroc uwage, czy ona nie traktuje tego jako 'walki na niby' - moja
uwielbia sie w ten sposob bawic, zabawe konczy pokazanie, kto jest silniejszy,
tj. przewrocenie jej brzuszkiem do gory i przytrzymanie lapek.