Tombe la neige

[polski_francuz]

zobaczymy czy sie utrzyma. Poki co dla milosnikow sniegu:

www.youtube.com/watch?v=7A9xWYZD55U
PF

[melord]

piosenka fajna...coz jednak mozna powiedziec kiedy w dzisiejszy 40+ st upal
trudno nawet bylo wytrzymac na plazy o 5 PM
dalo dzisiaj popalic...piwo gotowalo sie w reku

Zima zaskoczyla naszych drogowcow:)

[polski_francuz]

TGV nie moze 300 km/h a tylko 220. Opoznienia przewidziane...

PF

[melord]

polski_francuz napisał:

> TGV nie moze 300 km/h a tylko 220. Opoznienia przewidziane...
>
> PF

cholera...to rzeczywiscie wyglada zle
a w kopenhadze debatuja jak ocieplic w jedym miejscu na swiecie
i schlodzic w innym...

[polski_francuz]

Kopenhaga to jest show polityczny. Niestety.

Z dugies strony klimat sie zmienia. Lody, w kazdym razie topnieja. I Zielona
Wyspa staje sie zielona znow.

Emisje CO2 warto obnizyc. Kazdy powinien sie ciut poswiecic: 1 samochod na
rodzine, air condition na 22°C w lecie a ogrzewanie na 17°c w zimie.

Co to da? Cos na pewno.

PF

[melord]

tylko coz ma wspolnego zanieczyszczanie srodowiska(z tym trzeba walczyc)przez
ludzi,z "globalnym ociepleniem" na ktory czlowiek nie ma zadnego wplywu

ps. ide spac,11 PM na termometrze 32st plus(na zewnatrz)
pzdr

[awuk]

melord napisał:

> tylko coz ma wspolnego zanieczyszczanie srodowiska(z tym trzeba
walczyc)przez
> ludzi,z "globalnym ociepleniem" na ktory czlowiek nie ma zadnego
wplywu
>
> ps. ide spac,11 PM na termometrze 32st plus(na zewnatrz)
> pzdr


Nareszcie mogę się z toba zgodzić. Co może człowiek (maleńki pyłek
w Kosmosie) zrobić by zmienić klimat ? Nic lub prawie nic. Ale dbać
o czystość i środowisko naturalne może. I tym powinni zajmowac sie
ekolodzy.
P.S. Idę, bo przymarznę do sciany. Na zewnątrz u mnie jest -12.0
st.C.

tromba a la du*pa

[marksistowski]

Czyli cicer cum caule

___________________PO-przyjmy zamiast Tuska

[hasz0]

Wszakże problemem tym jest pasożytnicza filozofia upowszechniająca
się wśród ludzi. To bowiem właśnie owa pasożytnicza filozofia
podsyca niezaspokojone łakomstwo ludzi u szczytu. To ona powoduje że
podczas gdy jedna grupa narodów marnotrawi żywność, inne narody
umierają z głodu. To ona też indukuje wyniszczanie natury i
nieodwracalne zmiany klimatu. Czy jest to cywilizowane aby w 21
wieku wynalazca magnokraftu, komory oscylacyjnej, oraz twórca
Konceptu Dipolarnej Grawitacji i filozofii totalizmu wegetował
bezrobotny oraz marnował swoje możliwości bezczynnością wymuszaną na
nim przez tych co powinni widzieć jednak wolą celowo utrzymywać
swoje oczy ciasno zamknięte. Czyż jest to racjonalne aby każdy
kto może coś zdziałać w tej sprawie raczej zadowalał się oglądaniem
w telewizji nieskończonych raportów o kolejnych błędach i pomyłkach
popełnianych przez dzisiejszych polityków, czyniąc się tak zajętym
telewizyjną rzeczywistością iż w prawdziwym życiu NIE ma już czasu
na czynne poparcie rozwoju takich urządzeń jak opisywany tu
magnokraft, czy jak "wehikuł czasu" zdolny otworzyć dostęp ludzi do
nieśmiertelności. #K2. Emaile i dane kontaktowe autora tej
strony:
Aktualne adresy emailowe autora tej strony, tj. dra inż. Jana
Pająka (a przez okres 2007 roku - Prof. dra inż. Jana Pająka), pod
jakie można wysyłać ewentualne uwagi, zapytania, lub odpowiedzi na
zadane tu pytania, podane są na stronie internetowej o mnie (Dr Jan
Pajak). Tam również dostępne są adres pocztowy i numery telefonu
autora.

[awuk]

________wszytko już było...ECHO -> mity greckie

[hasz0]

"Według jogi Pundid Kaniach z Ambatturu w Madras, którego spotkałem
w roku 1966 początkowo pomiar czasu według braminów był
sześćdziesiątkowy, na dowód czego joga cytował wyjątki z „Brihath
Sakatha” i innych tekstów sanskryckich. W dawnych czasach doba
dzieliła się na 60 >>kala<<, z których każda wynosiła 24 minuty.
>>Kala<< dzieliła się na 60 >>vikala<<, z których każda wynosiła 24
sekundy. Następnymi 60 razy mniejszymi jednostkami były: >>para<<,
>>tatpara<<, >>vitatpara<<, >>ima<< i w końcu >>kashta<< -
1/300.000.000 część sekundy. Do czego starożytnym Hindusom służyć
mogły ułamki mikrosekund? Pundid Kaniach wyjaśnił, że uczeni bramini
od zarania dziejów zobowiązani byli do zachowania tej tradycji w
pamięci, choć sami jej nie rozumieli.

0,000.000.003 część sekundy – kashta – nie może naturalnie mieć
żadnego sensu praktycznego, jeśli nie dysponuje się urządzeniami,
które mogłyby mierzyć czas z taką dokładnością. Z drugiej strony
wiadomo, że czas życia niektórych cząstek elementarnych: hiperonów i
mezonów jest bliski jednej trzystumiliardowej części sekundy![1]

Tablica „Varahamira” z roku 550 n.e. zawiera wielkości matematyczne
porównywalne z rozmiarami atomu wodoru. Czyżby te liczby też
przekazano nam z odległej przeszłości? Joga Vashishta twierdzi:
Istnieją rozległe światy w pustych przestrzeniach każdego atomu, tak
różnorodne, jak pyłki w promieniach słońca. Wydaje się to wskazywać
na starożytną wiedzę o tym, że nie tylko materia jest zbudowana z
niezliczonej liczby atomów, lecz że w samych atomach – jak dziś
wiemy – większość przestrzeni jest nie wypełniona materią.

Teksty te, pochodzące z dalekiej przeszłości, wskazują na to, że już
wtedy istniała głęboka znajomość fizyki jądrowej. Fakt, że bramini
zobowiązani byli zapamiętać szereg symboli matematycznych, nie
rozumiejąc ich nawet, świadczy o celowo podjętym wysiłku
zmierzającym do przekazania wiedzy z zaginionej ery technologicznej.
Można sobie wyobrazić pradawnych uczonych, którzy obserwując upadek
swej cywilizacji, zapisywali swoją wiedzę i powierzyli pewnej grupie
ludzi odpowiedzialność za przekazywanie jej poprzez wieki, aż do
czasu, kiedy znowu się stanie zrozumiała.[2]

Wydaje się także, że coś z tej starożytnej nauki przenikało przez
wieki w dość ogólnikowej formie. Dwa i pół tysiąca lat temu Demokryt
mówił: W rzeczywistości nie istnieje nic, tylko atomy i pusta
przestrzeń. Grecy uważali, że atom jest najmniejszą i niepodzielną
cząstką materii, podczas gdy Fenicjanin Moschus zapewniał, że atom
można podzielić i zapewniał o tym Greków. Żyjący w I w. p.n.e.
uczony rzymski Lukrecjusz pisał, że atomy pędzą nieustannie w
przestrzeni i podlegają niezliczonej liczbie zmian pod zakłócającym
wpływem zderzeń. Są one zbyt małe, aby je widzieć.

Dopiero w XIX i XX stuleciu podjęto poważne prace w zakresie fizyki
jądrowej" cytat z..

_______latający perski dywan

[hasz0]

A oto pochodzące z „Mahabharaty”, „Ramayany” i „Mahavira Charita”
fragmenty opisujące walkę: Pojedynczy pocisk wybuchł z całą mocą
świata. Rozżarzony słup dymu i ognia tak oślepiający, jak 10.000
słońc uniósł się w całej swej wspaniałości [...] Była to nieznana
broń, żelazny piorun, gigantyczny posłaniec śmierci, który zamienił
w popioły całą rasę Vrishni i Andhaka. Ciała ich były tak spalone,
że nie można było ich rozpoznać. Ich włosy i paznokcie powypadały,
wyroby garncarskie popękały bez żadnego widocznego powodu, a
wszystkie ptaki zbielały. Po kilku godzinach wszystkie produkty
spożywcze były zatrute [...] Aby uciec od tego ognia, żołnierze
rzucali się do strumieni, aby obmyć siebie i swój ekwipunek.

Następstwa działania tej superbroni opisane są następująco: Zaczął
wiać wicher [...] wydawało się, że słońce się obróciło, świat
spieczony ogniem wydawał się być w gorączce. Słonie i inne zwierzęta
lądowe, palone energią tej broni, mknęły w ucieczce [...] nawet wody
były tak gorące, że przebywające w nich stworzenia zaczęły palić się
[...] Nieprzyjacielscy żołnierze padali jak drzewa powalone w
szalejącym ogniu – wielkie słonie palone tą bronią padały na ziemię
wydając dzikie ryki bólu. Inne palone ogniem biegały we wszystkie
strony, jak wśród płonącego lasu, także rumaki i pojazdy spalone
energią tej broni wyglądały, jak szczyty drzew, które spłonęły w
pożarze lasu...

Księga „Karna Parva” podaje nawet wymiary tej broni: Strzała
śmiertelna jak laska śmierci. Mierzy ona 3 łokcie i sześć stóp[4].
Obdarzona mocą pioruna tysiącokiego Indry była ona niszczycielska
dla wszystkich żyjących stworzeń.

Starożytni Hindusi wykazali w swoich przekazach piśmienniczych
zaskakującą wiedzę naukową o świecie i materii. W powstałym przed
około 5.000 laty dziele zatytułowanym „Jyotish” znajdujemy
rozważania na takie tematy, jak heliocentryczny ruch planet, prawa
grawitacji, gwiazdy stałe na Mlecznej Drodze, dobowy obrót osiowy
Ziemi, kinetyczna teoria energii i teoria budowy atomu. Wiadomo
także, że niektóre szkoły filozoficzne podejmowały jako przedmiot
swych rozważań skomplikowane obliczenia z zakresu fizyki atomowej.
Wyznaczenie czasu potrzebnego do przejścia atomu przez jednostkę
objętości równą tej, jaką on sam zajmuje jest przykładem jednego z
prostszych „tematów badawczych”.

Istnieją także liczne przykłady ścisłych i realnych opisów budowy
rakiet i samolotów. Sama tylko „Mahabharata” zawiera ponad 230 strof
poświęconych opisowi zasad konstrukcji latających maszyn – vimana –
oraz innych urządzeń i aparatów.[5] W „Samarangana Suthadhara”
omawiane są zalety i wady poszczególnych typów samolotów zarówno z
punktu widzenia ich względnych zdolności i szybkości wznoszenia, jak
również sposobów lądowania. Dyskutuje się tam także rodzaje
materiałów napędowych – m.in. także rtęć?[6] – oraz materiałów
konstrukcyjnych, a mianowicie – różnych odmian drewna, metali
lekkich i ich stopów.

Zwróćmy uwagę na fragment opisu lotu vimana: W wyniku działania sił
utajonych w rtęci, które uruchamiają napędowy wir powietrza,
człowiek znajdujący się wewnątrz może podróżować w podniebną dal
[...] Viamana za pomocą rtęci może rozwijać moc pioruna [...] Jeśli
ten żelazny silnik o odpowiednio połączonych częściach zostanie
napełniony rtęcią, a do jego górnej części zostanie doprowadzony
żar, to zaczyna on z rykiem lwa rozwijać moc [...] i natychmiast
staje się niczym perła na niebie...

Inny starohinduski epos „Ramayana” opisuje widok, jaki roztaczał się
z góry podczas lotu boga Ramy i jego małżonki Sity ze Śri Lanki do
Indii. Widok ten jest opisany tak szczegółowo, że wydaje się
niemożliwe, aby sam autor nie mógł tego obserwować samemu z góry.
Ponadto starożytny samolot pokazano w zadziwiająco nowoczesny
sposób: ...niepowstrzymany w swym ruchu [...] o godnej podziwu
szybkości, [...] w pełni kontrolowany [...] o pomieszczeniach
wyposażonych w okna i znakomite miejsca siedzące...

Jednocześnie znajdujemy w tych dziełac
-------------
www.pgu.poznan.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=1205&Itemid=150
----
„Kalendarz Wedycki” z okresu powyżej 7000 lat p.n.e. wraz z
komentarzem w języku angielskim, dokonanym przez dr Sampath
Ivenigara z Instytutu Chronologii Indii w Madras. Nadmieniam, iż są
to przedruki wydane w znikomym nakładzie 500 egz., tak że są to
jedyne egzemplarze w Polsce.

Otóż dane astronomiczne określające precyzyjnie propozycje
niektórych gwiazd i konstelacji na niebie w okresie „Mahabharaty”
i „Ramayany” – przy konfrontacji ich z astronomicznym „Kalendarzem
Wedyckim” – pozwoliły uczonym z Instytutu Chronologii Indii
rozpracować w czasie następujące wydarzenia:

a. lądowanie Hanumathy w Lanka – 4401 rok p.n.e.

b. koronacja Ramy na króla – 4400 rok p.n.e.

c. spisanie (opracowanie) „Ramayany” – 4378 rok p.n.e.

d. odlot (wniebowstąpienie) Ramy – 4377 rok p.n.e.

e. początek wojny opisanej w „Mahabharacie” – 13 października
3667 roku p.n.e.

f. dokładną lokalizację zaginionego kontynentu Lanka,

g. dokładną lokalizację starożytnego miasta Ayodhya,

h. dokładną lokalizację stolicy zaginionego kontynentu Lanka
Nagar.



Przyznać trzeba, że dane te, oparte na autentycznych dokumentach
sprzed ponad 5000 lat – „Kalendarz Wedycki” i ok. 4700 lat –
„Vymanika Shastra” – zakrawają na rewelację.

W tym kontekście, nie sposób zgodzić się z tym poglądem, że „wojny
atomowe” były tak dawne, jak to sugeruje A. Mora; raczej działy się
w czasach już całkiem historycznych. Ciekawe, iż pewne dane biblijne
oraz pewne wzmianki u Homera jak gdyby potwierdzają ów okres wojny,
wymieniony w „Mahabharacie”. Np. Homer wspomina w „Iliadzie”, iż
bogowie często udawali się na południe, na krańce ziemi do
ciemnoskórych Etiopów.

Biorąc pod uwagę, iż około 5000 lat temu Północny Biegun Magnetyczny
leżał dalej na południowy zachód, niż obecnie, trzeba przyjąć
kilkunastostopniową poprawkę do kierunków geograficznych ówczesnych
(w stronę odwrotną do ruchu wskazówek zegara) to jest ówczesny
kierunek południowy pokrywa się z obecnym, lecz z odchyleniem na
wschód. A taki kierunek lotu widzie prosto do krainy Lanka.


Kazimierz Bzowski