________________Dasch!------na co czekasz?!!!!!!!!

[szach0]

_______
forum.gazeta.pl/forum/w,13,107128492,107132262,_Borsuk_wiesz_gdzie_mieszka_Scan_.html

Delirium nasila się. bt

[pan.scan]

[rycho7]

pan.scan napisał:

>

Byle do wiosny, lato bedzie Muminkow.

u wszystkich moherów? czy tylko u krytyka Scana?

[aquanetowiec]

wiadomosci.wp.pl/kat,1342,title,Kalisz-powiedzial-mi-grubasy-sa-swietne-w-lozku,wid,11964131,wiadomosc_video.html

&__________wolność SŁOWA dla DezInformacji_____&

[aquanetowiec]

Wolność słowa jest tutaj rozumiana jako wolność dezinformacji.

To praktyka gremialnie wykorzystująca tendencyjnie dobrane wskaźniki
wzrostu gospodarczego i wszelkie okazje do demonstracji chwilowych
oznak poprawy.

Na tej podstawie lansuje się tezy o „zdrowych fundamentach
gospodarki”, o rzekomo wysokim wzroście gospodarczym czy o
pocieszającej odporności na kryzys. „Polska jest uważana za
mającą najsilniejszą gospodarkę ze wszystkich narodów Europy
Wschodniej, a roczne tempo wzrostu gospodarczego na poziomie ponad
6,0%”Forbes.com). Tak generalizuje się krótkookresową poprawę
wskaźników wzrostu gospodarczego. „Agencja przytacza opinie
ekspertów, w tym ekonomisty Międzynarodowego Funduszu Walutowego
(MFW) Marka Allena, który podkreśla, że Polska w chwili, gdy
znalazła się twarzą w twarz z kryzysem, była w lepszej sytuacji niż
wiele innych państw[…] dane dotyczące Polski prezentują się
lepiej niż w większości państw regionu” (AFP). W ten sposób stale
narzuca się z zewnątrz (MFW) tendencyjne oceny i prognozy
ekonomiczne, które nigdy się nie sprawdzają.

25. Najpoważniejszym problemem jest fetyszyzowanie Produktu
Krajowego Brutto. Na ogół większość ludzi przyjmuje za dobrą
monetę stwierdzenie, iż tempo wzrostu PKB jest dobrym wskaźnikiem
wzrostu gospodarczego. Świadomość ekonomiczna większości
społeczeństwa nie jest wysoka, a nawet ciągle marnieje. Dlatego
istotne zastrzeżenia dotyczące tego miernika „sukcesów
gospodarczych” nie są na ogół znane.

Ale przyjmując chwilowo taki naiwny punkt widzenia zauważamy, że
z dynamiką PKB było szczególnie źle w okresie 1988 -1991, czyli
właśnie w latach zaordynowania Polsce „szoku”.


Po tym szoku PKB do tej pory nie wrócił do normy. Obecny PKB na
jednego mieszkańca plasuje Polskę 71 miejscu (według CIA), podczas
gdy w punkcie wyjścia było to nie najlepsze już 46 miejsce.
Warto też przypomnieć omawiane wcześniej manipulacje zawyżające
rozmiary inwestycji w Polsce, co automatycznie powoduje zawyżenie
PKB.

26. Przypomnijmy, jakie są zasadnicze wady tego miernika:
Po pierwsze, nie jest to miernik, który wolno stosować samodzielnie.
Musi on być sprzęgnięty z drugim miernikiem jakim jest Produkt
Narodowy Brutto lub Dochód Narodowy. Wymóg ten nie podlega dyskusji;
jest to podejście jednoznacznie zapisane w międzynarodowych
standardach statystycznych.
Produkt Krajowy Brutto obejmuje wartość wytworzonych dóbr i usług
w danym kraju bez względu na to, czyją one stanowią własność. Innymi
słowy, mówi on o rezultatach aktywności gospodarczej w kraju, a nie –
kraju (czyli krajowych i zagranicznych firm łącznie).

Po drugie, miernik ten całkowicie ignoruje przesunięcia
własnościowe. A czasem bywa tak, że są one niezwykle ważne. I to
właśnie dotyczy polskiej gospodarki oraz innych krajów, w których
dokonano „prywatyzacji” na wielką skalę.

27. Jednak w Polsce od 1990 roku nie prowadzi się rachunku Produktu
Narodowego Brutto (a więc także Dochodu Narodowego). Brak ten był
wielokrotnie sygnalizowany, lecz bez skutku. Przytoczymy zatem
najważniejsze fragmenty krytyki takiej praktyki statystycznej
(EEM1/2009 „GUS uprawia kreatywną statystykę ekonomiczną”:
„GUS „koryguje” PKB w taki sposób, aby wyjść na Produkt Narodowy
Brutto, ale to jest wybieg mający ukryć stan faktyczny:
systematyczne ukrywanie danych. Już w publikacjach międzynarodowych
instytucji statystycznych polski DN znika, ponieważ nie jest liczony
zgodnie z przyjętą w świecie metodyką. Tylko w dwóch krajach ucieka
się od ujawnienia DN: w Polsce oraz na Węgrzech.

Skoro się nie liczy tego, co należy do obowiązującego kanonu
statystyki międzynarodowej, to się najpewniej pragnie ukryć stan
faktyczny. Pewnie są ku temu powody. Pierwszy jest zapewne taki, że
wzrost gospodarczy wygląda gorzej, niż sugerują to publikowane
dane statystyczne. To oczywiście zakrawa na cyniczną manipulację”.


28. Jednak nawet biorąc na serio mocno zawyżone szacunki polskiego
Produktu Narodowego Brutto (co nie ulega wątpliwości), dowiadujemy
się wiele.
Porównania Polski w stosunku do kilku krajów europejskim o średnim
poziomie gospodarczym przedstawiały się następująco. W 1975 roku PNB
na jednego mieszkańca w Polsce wynosił w przybliżeniu 45 % PNB
Grecji, Irlandii i Hiszpanii, 67,4 % Portugalii. Od tego czasu
sytuacja gospodarcza w Polsce ulegała pogorszeniu, co było przyczyną
narastającego niezadowolenia i powszechnego oczekiwania, że zmiany
ustrojowe przyczynią się do nadrobienia poważnych zaległości wobec
innych krajów Zachodu.

W 1989 roku (przemiany rozpoczęły się w połowie tego roku) PNB na
jednego mieszkańca był już się w Polsce w porównaniu z tymi krajami
znacznie niższy. Wynosił 27,8 % produktu Grecji, 21,5 % produktu
Irlandii oraz zaledwie 20,5 % Hiszpanii. W porównaniu z Portugalią
PNB Polski spadł do 37,2 %. Nie ulega wątpliwości, ze sytuacja była
w wysokim stopniu niezadowalająca.

Ponieważ, jak wspomniano, od 1990 roku oszacowania PNB Polski są
mocno zawyżone, późniejsze dane nie obrazują całej prawdy. A jednak
wynika z nich, że PNB w 2008 roku w Polsce stanowił zaledwie 43,3 %
produktu Grecji, 25,7 % produktu Irlandii, 38,0 produktu Hiszpanii,
zaś Portugalii – 60.9 %. Nawet te okaleczone dane jednoznacznie
wskazują, że regres z lat 80-tych nie został przezwyciężony. W
rzeczywistości regres ten nie tylko się utrzymuje, lecz nawet
pogłębia.

(aby czytać dalej pobierz plik z pełną wersją artykułu)

Ciąg dalszy: patrz część piąta: Schemat Ponziego

Warszawa 6 stycznia 2010

Prof. dr hab. Artur Śliwiński

Cz2 &__________wolność SŁOWA dla DezInformacji___

[aquanetowiec]

Bulwersującym, a zarazem niewytłumaczalnym w ramach współczesnych
teorii ekonomicznych jest silny i długotrwały spadek kapitału
narodowego w Polsce. Pomijając sytuacje nadzwyczajne, jak okresy
wojen czy kataklizmów przyrodniczych, takie wydarzenia się raczej
nie zdarzają. Jednak dominujące w Polsce kręgi opiniotwórcze (w tym
znaczna część ekonomistów) pomijają lub bagatelizują ten szkodliwy i
niebezpieczny fenomen.

Pojawiają się także naiwne opinie, jakoby ubóstwo materialne,
jakie łączy się z spadkiem kapitału narodowego, miało pozytywne
strony, jak choćby zwiększenie znaczenia sfery duchowej. Jednak jest
oczywiste, iż spadek kapitału narodowego jest czynnikiem kryzysowym,
który obejmuje nie tylko materialną, lecz także duchową, szczególnie
moralną, stronę życia.

10. Nas interesują zmiany dotyczące kapitału polskiego, a nie ogólny
przyrost kapitału (inwestycji krajowych i zagranicznych łącznie).
Chwilowo kontrowersje dotyczące znaczenia różnych źródeł kapitału
zostawiamy na boku. Niestety, zestawienia dokonywane przez GUS
nie dają możliwości precyzyjnego wyłączenia polskich zasobów
kapitałowych z ogólnej puli (co nie jest przypadkiem). Zacieranie
granicy między własnością zagraniczną i krajową jest widoczne w
całej działalności GUS i ukrywa alarmujący spadek własności
narodowej.
Jedyne ogólnodostępne dane informują o kapitałach przedsiębiorstw w
Polsce, z których wynika, iż w 2005 roku na łączną sumę 380.652 mln
zł. kapitał zagraniczny obejmował 95.494 mln zł. Czyli w ciągu
piętnastu lat jedna czwarta kapitału przedsiębiorstw znalazła się w
rękach zagranicznych właścicieli. Takie proporcje nie stanowią
jeszcze powodu do alarmu. Jednak należy zauważyć, że po „polskiej
stronie”, mamy do czynienia nie tylko z przedsiębiorstwami
prywatnymi, ale także publicznymi (państwowymi i komunalnymi), które
często są jednostkami realizującymi zadania publiczne. Porównując
kapitały polskich przedsiębiorstw prywatnych i przedsiębiorstw
zagranicznych proporcje są zasadniczo inne. Okazuje się, że w
2005 roku z ogólnej sumy 259.720 mln zł. na przedsiębiorstwa
zagraniczne przypadało 94879 mln zł., czyli aż 36,5 %. Pod względem
kapitałowym przedsiębiorstwa zagraniczne już wówczas odgrywały
pierwszorzędna rolę przetwórstwie przemysłowym (48,4 %) oraz handlu
(60,8 %). Największy był udział kapitału zagranicznego w bankach
(ponad 62,2 % - bez tzw. kapitału rozproszonego). Późniejsze
dane są niestety niepewne, ponieważ GUS aż do 2010 roku wstrzymał
opublikowanie pełnych danych statystycznych za 2008 rok
(pełnego „Rocznika Statystycznego GUS 2009”, zawierającego dane rok
poprzedni).

(aby czytać dalej pobierz plik z pełną wersją artykułu)

Ciąg dalszy: patrz część trzecia: regres technologiczny

[rycho7]

aquanetowiec napisała:

> Bulwersującym, a zarazem niewytłumaczalnym w ramach współczesnych
> teorii ekonomicznych jest silny i długotrwały spadek kapitału
> narodowego w Polsce.

Holocaust jako teoria ekonomiczna? Nazarles sie hasbary.

_____________________wyjaśnij to blizej?

[hasz0]

[rycho7]

aquanetowiec napisała:

> Kalisz-powiedzial-mi-grubasy-sa-swietne-w-lozku

To jest chyba stary dowcip z dworu Henryka VI. Dotyczyl szczuplutkiej mlodki.