Protezy

[cepekolodziej]

Kiedy byłem dzieckiem, kiedy dorastałem - kalectwa były powszechnością. Protezy nóg, rąk, czarne przepaski na oko - widywałem je codziennie.

Mój stryjek, młodszy brat ojca (miał gospodarstwo pod Stargardem Szcz.), miał dwie protezy na lewą nogę - taką zwyczajną, na co dzień, do obowiązków na polu, w oborze, w stajni - i świąteczną.

Patrzyłem, jak ją pielęgnował, jak czyścił, jak doprowadzał do lustrzanego połysku. Używał specjalnej pasty, na drewnianym pudełku niemiecki napis.

Powiedział mi raz, że ta mu się przytrafiła. Bo umierał w szpitalu, zaraz po przejściu frontu, jakiś niemiecki wysokiej rangi oficer. Żal było pochować wraz z nim czy wyrzucić jego wspaniałą protezę, przymierzano ją do polskich pacjentów - i pasowała akurat na mojego stryjka.

Pamiętam stryjka, w drodze do kościoła (pod starymi obrazami niemieckie napisy), w bryczce, lewy but, ten od protezy, nieskazitelny, bardziej lśniący od prawego.

Rok '48.

[kalllka]

Ty to masz pamięć do szczegółu, cepie..
Mogę zapytać skąd ci się wziął temat; jakie czy z czym skojarzenie.. ?

[snajper55]

cepekolodziej napisał:

> Kiedy byłem dzieckiem, kiedy dorastałem - kalectwa były powszechnością. Protezy
> nóg, rąk, czarne przepaski na oko - widywałem je codziennie.

Dziś protezy są bardziej zaawansowane i łatwiej dostępne - nie trzeba ich dziedziczyć po niemieckim oficerze. Zamiast opaski ukrywającej brak oka stosuje się sztuczne gałki oczne. Nie do odróżnienia. Protezy nóg też są bardziej "dyskretne" i nie rzucają się w oczy, tak jak kiedyś. No i okres powojenny był pewnie bogatszy w ludzi poszkodowanych w czasie wojny. Teraz jest za to więcej wypadków komunikacyjnych, choć trudno im zastąpić wojnę.

S.

Ładne. A tu też ładne

[ada08]

cepekolodziej napisał:

umierał w szpitalu, zaraz po pr
> zejściu frontu, jakiś niemiecki wysokiej rangi oficer. Żal było pochować wraz z
> nim czy wyrzucić jego wspaniałą protezę
>

Zbigniew Herbert - Bajka ruska

Postarzał się car ojczulek, postarzał. Już nawet gołąbka własnymi
rękami nie mógł zadusić. Siedział na tronie złoty i zimny. Tylko
broda mu rosła do podłogi i niżej.
Rządził wtedy kto inny, nie wiadomo kto. Ciekawy lud zaglądał
do pałacu przez okno, ale Kriwonosow zasłonił okna szubienica-
mi. Więc tylko wisielcy widzieli co nieco.
W końcu umarł car ojczulek na dobre. Dzwony biły, ale ciała nie
wynoszono. Przyrósł car do tronu. Nogi tronowe pomieszały się
z nogami carskimi. Ręka wrosła w poręcz. Nie można go było
oderwać. A zakopać cara ze złotym tronem - żal.

[cepekolodziej]

Już od dawna nie widuje się ogłoszeń spółdzielni produkujących i oferujących protezy i kule.

W miastach, niemal na każdym kroku, szyldy gabinetów dentystycznych - wśród usług protezy zębowe.

I, niemal po sąsiedzku, szyldy kancelarii prawnych, z bogatą gamą usług.

Rzeczy nie biorą się same z siebie. Jeśli pojawiają się, są na ogół wariantami czegoś wcześniejszego - nawiązaniami, zgodnie ze skrótem cdn.

Do czego dawnego nawiązują te nowe?

[cepekolodziej]

Czyli ---


żadnego związku?

[kalllka]

Są. Tzw sklepy medyczne. Maja podpisane kontrakty z NFZ. Cześć sprzętu jest wiec refundowana. Ale masc na odciski to już raczej nie.
Muszę ci przyznać cepie, ze choć głęboka pamięć masz zraniona wojna i sieroctwem.. masz bardzo interesujące młode skojarzenia. Takie żywe i radosne jak stokrotka czy pierwiosnek, twe marzenia są majowe- jak się mówi dziś...Fajoskie!

[cepekolodziej]

Jakie to kalectwo?

Które skłania do kontaktu z biurami porad prawnych? Z prawniczymi protezowniami?

[kalllka]

Pewnie z czyjejś winy., kalectwo. Specjalizują się w poradnictwie pracy, a właściwie odzyskiwania/pozyskiwania, odszkodowań po wypadkowych. Często jedynego, po wypadku, finansowego zabezpieczenia, dla takiego kaleki.

[cepekolodziej]

Nie.

To nie tak.

Rozmnożenie się kancelarii prawnych to nie jedynie reakcja na zapotrzebowanie wynikające ze zwiększającej się wypadkowości.

To reakcja na bezradność obywateli w konfrontacji z wymogami prawa, na jego różnych poziomach. Na wszelkich poziomach.

Kaleka bezradność - choć nie było wojny.

[kalllka]

No właśnie zgadzałam się z tobą, cepie. I wcale nie chodziło mi o zwiekszona wypadkowość ale o to, ze poszerzeni zunifikowaniem znaleźliśmy się w różnorodnym stosowanym prawem, rynku pracy.
Trzeba się było dostosować to się dostosowujemy, proste.

[cepekolodziej]

Myślałaś kiedykolwiek o sobie jako o bezbronnej, kalekiej osobie?

Zależnej od wytwórców protez? Ze świadomością, że nie wszystkie z ich produktów są dla
Ciebie dostępne - bo mogą mieć zbyt wysokie ceny?

[kalllka]

Nie bardzo rozumiem co moje myślenie o sobie, jako o bezbronnej, kalekiej osobie miałoby w działaniu rynku zmienić?
-dlaczego miałabym wymagać od „rynku” dostosowywania się do mojej sytuacji?
-czy nie duża ilość kancelarii /prawnych/ zajmujących wypadkami , sklepów medycznych i wypożyczalni sprzętu medycznego.. oraz szeroki zakres usług medycznych, rehabilitacyjnych, częściowo lub w pełni refundowanych, nie jest wystarczającym standardem, spełniającym wymagania rynku?
Wyjaśnij, tylko ze bardzo proszę,
bez ciągłego odwoływania się do twojego powojennego doświadczenia. proszę..

[cepekolodziej]

Krótko

jesteśmy jako społeczeństwo obciążeni kalectwem. Niejako systemowo.

W kontaktach z administratywą uzależnieni od prawniczych protezowni.

Myślałaś kiedykolwiek o sobie jako o bezbronnej, kalekiej osobie?

Zależnej od wytwórców protez? Ze świadomością, że nie wszystkie z ich produktów są dla
Ciebie dostępne - bo mogą mieć zbyt wysokie ceny?

[kalllka]

Ok teraz mniej więcej rozumiem.
Jeśli mógłbyś wyjaśnij,
- jaki system / myślenia, ustrój polityczny/ miałeś na myśli pisząc,
ze uzależnieni od prawniczych protezowni nie mamy /należnego jako obywatel/ kontaktu z administratywa. / władza wykonawcza, zarządca..?/
Ergo-
dlaczego miałabym myśleć o sobie jako.... na w czym stawianie się w sytuacji kaleki miałoby mi pomoc?
Od siebie, póki co, mogę dodac, ze życie w prl i post PRL nauczyło mnie tylko kombinowania, niewiary.. i wątpliwości w szczerość. za to skutecznego szukania rozwiązań, wiary w tradycyjny system wartości nauczyli mnie życie w konserwatywnym, tradycyjnie pomagającym sobie, już po sąsiedzku- społeczeństwie.
Sa jednak cechy, które tresując na kadr, obudził we mnie socjalizm, to patrzenie na jakiś aspekt prywaty- przez jej cześć wspólna.

[kalllka]

... przez prywate na cześć wspólna dla wszystkich.

[cepekolodziej]

> Ergo-
dlaczego miałabym myśleć o sobie jako.... na w czym stawianie się w sytuacji kaleki miałoby mi pomoc?

Tam nie ma ergo.

Osobiście - nie muszę myśleć o sobie jako... Ja jestem społecznie kaleką - wbrew wszelkim zapewnieniom, że od ustrojowego przełomu, żyję w świecie wolności.

Może to i jest świat wolności, ale jakoś obywatelom takim jak ja, nie ujawnia w pełni własnej struktury. By do niej dotrzeć, by mieć jej ogląd, muszę odwoływać się do interpretatorów - do ich repertuaru prawniczych protez.

Usługi, protezy interpretatorów są płatne. Nie na wszystkich i na na wszystkie mnie stać.

Symbolicznie - mogę mieć te najdroższe, wraz z ich gwarancjami pełnego bezpieczeństwa.

Ale w rzeczywistości dla osobnika mojego statusu i pokroju pozostają jedynie systemowe zapewnienia, zamykające się w stwierdzeniu: jest dobrze .... aczkolwiek .... nie beznadziejnie.

[kalllka]

Ok, dzięki. Teraz rozumiem twoja całość.
PS
Rzeczywiście u ciebie nie było -ergo-