Dyskryminacja kobiet w polityce

[bunia21]

Cześć. Ciekawi mnie Wasze zdanie na temat czy Waszym zdaniem kobiety sa
dyskryminowane w polityce. Pisze właśnie na ten temat pracę i jestem bardzo
ciekawa Waszego zdania. I takze na temat takich kwestii jak: odpowiednie cechy
polityka/polityczki, o tym jak powinna byc kampania wyborcza kobiety - czy
powinna sie różnic od męskiej. A wreszcie, która kampania - której polityczki -
podczas wyborów parlamentarnych 2001 najmocniej utkwiła wam w głowie....
Będę bardzo wdzieczna za kazdą opinie.

[Gość: #]

bunia21 napisał(a):

> Cześć. Ciekawi mnie Wasze zdanie na temat czy Waszym zdaniem kobiety sa
> dyskryminowane w polityce. Pisze właśnie na ten temat pracę i jestem bardzo
> ciekawa Waszego zdania. I takze na temat takich kwestii jak: odpowiednie cechy
> polityka/polityczki, o tym jak powinna byc kampania wyborcza kobiety - czy
> powinna sie różnic od męskiej. A wreszcie, która kampania - której polityczki -
> podczas wyborów parlamentarnych 2001 najmocniej utkwiła wam w głowie....
> Będę bardzo wdzieczna za kazdą opinie.

Powinna sie roznic od meskiej??????
W ktorym konkretnie miejscu?

I czy Bunia moze miec 21 jak Basia 39?
Nie jestes tu czasem "nowa"?

[bunia21]

Cześć gosciu! Jestem nowa- masz racje. I jesli chodzi o 21 to raczej to nie
jest to o czym myslisz... Jestem troche... Co do mojego pytania. Obserwacje
pokazuja, ze wokół kampanii kobiet jest inne podejście niż do męskich. Częściej
sie je pyta o rodzinę, pogodzenie obowiązków niz o faktyczne zagadnienia
gospodarcze, czy jakies tam inne zawodowe...
Stad moje pytanie, czy może faktycznie kampania kobiety nie powinna być inna
niz faceta, bo może takie sa oczekiwania.... Jeżeli kobieta polityk powinna
miećinne cechy - bo na przykład łagodzi obyczaje, wnosi usmiech i wszystkie tam
inne stereotypy, to i kampania powinna to odzwierciedlać. Nie wiem...tak sie
tylko zastanawiam.
Bunia

[Gość: Basia93]

bunia21 napisał(a):

> Cześć. Ciekawi mnie Wasze zdanie na temat czy Waszym zdaniem kobiety sa
> dyskryminowane w polityce.

Som bardzo mocno dyskrymi... deskrykro... dysgraf... no, tak robione jak pani
pisze, kochanieńka. No bo gdyby nie były to dlaczego jezd ich tak mało na
stanowiskach prezydenta, premiera, we w sejmie czy na derektorskich posadach?

> Pisze właśnie na ten temat pracę i jestem bardzo
> ciekawa Waszego zdania.

Pisz pisz kochanieńka może to cuś zmieni w naszej tragicznej sytuancji.

> I takze na temat takich kwestii jak: odpowiednie cechy
> polityka/polityczki,

Polityczka powinna litować siem nad każdem poczebującem i wspomagać go finansowo,
a nie liczyć każdom złotówkie dziesienć razy jak te bezduszne samce.

> o tym jak powinna byc kampania wyborcza kobiety - czy
> powinna sie różnic od męskiej.

Kobita może zrobić striptiz a samiec nie bo by wszystkiech rozśmieszył tem
wielkiem brzuchem!

> A wreszcie, która kampania - której polityczki -
> podczas wyborów parlamentarnych 2001 najmocniej utkwiła wam w głowie....

Izy Siekierkowskiej !
Ten uśmiech ten imaż ta uroda ta mundrość!

[bimi]

bunia21 napisał(a):

> Cześć. Ciekawi mnie Wasze zdanie na temat czy Waszym zdaniem kobiety sa
> dyskryminowane w polityce. Pisze właśnie na ten temat pracę i jestem bardzo
> ciekawa Waszego zdania. I takze na temat takich kwestii jak: odpowiednie cechy
> polityka/polityczki, o tym jak powinna byc kampania wyborcza kobiety - czy
> powinna sie różnic od męskiej. A wreszcie, która kampania - której polityczki -
>
> podczas wyborów parlamentarnych 2001 najmocniej utkwiła wam w głowie....
> Będę bardzo wdzieczna za kazdą opinie.

Osobiście nie zauważyłem jakichkolwiek symptomów dyskryminacji kobiet w życiu
politycznym w Polsce. Co więcej, jedyny polityk jakiego znam osobiście jest
nażyczoną mojego znajomego - ona też nie wydaje się być przejęta jakąkolwiek
dyskryminacją.

[led3]

nie chce mi się odpowiadać za ciągnięty język.
zmień inwokację.
LED

[bunia21]

Nikogo nie ciagnę za język Po prostu pytam, bez oceny zjawiska, bez jego
interpretacji. Nie ma znaczenia mój poglad tylko Wasz. I jest dla mnie bardzo
wazny. Stąd pytam, z nadzieja na konkretne, sensowne odpowiedzi.

Tak,utkwił mi.

[Gość: kora]

w głowie taki obraz "polityczek" na pokazie mody.Może następnym razem coś
zaspiewają,albo zatańczą.Byłoby zabawne,gdyby nie chodziło o poważne sprawy,a
tak wszystkie chwyty dozwolone.Ale trzeba uważać,bo wyborcy mogą się obudzić i
wykosić.Pzdr.

[bunia21]

Dzięki, tyle tylko, że ten pokaz był całkiem niedawno i nic wspólnego z
wyborami nie miał. Ale mnie też to denerwuje. Bo to głupota totalna...

[led3]

zamiast pracy na temat problemu dyskryminacji kobiet napisz pracę:
"Dyskryminacja głupoty w Sejmie i Senacie PRL".
można temat rozwijać temat dowolnie.
teraz mi się nie chce.
LED

[bunia21]

LED.
dyskryminacja głupoty w Sejmie to inna sprawa. Nie mniej ciekawa. Ale mnie
naprawdę interesuja kobiety. Bo tez taki temat uważam za ważny. A jeśli ktoś
się z tym nie zgadza, to niech uzasadni swoje zdanie. jestem go bardzo ciekawa.

Dyskografia Kobiet w "Polityce"

[Gość: siedem]

jazz
drum
pop
funky
hip-hop
classic

zapraszam do rzeczowej dyskusji

spełniony malarz

7,20

Dyskryminacja... [ Bunia pisze prace? ]:)

[wild]

KILKA UWAG W KWESTII DYSKRYMINACJI
Od dłuższego czasu na łamach "Gazety Wyborczej" toczy się dyskusja o
dyskryminacji kobiet, feminizmie i o tym, czy w Polsce potrzebna jest ustawa o
równym statusie kobiet i mężczyzn. Jakoś tak się złożyło, że dotychczas na ten
temat wypowiadały się same kobiety, co powinno poważnie zaniepokoić
zwolenniczki i zwolenników równego traktowania obu płci i nie wtłaczania ich w
określone role... Żarty na bok, ale naprawdę uważam, że będąc mężczyzną mam
takie samo prawo wypowiadania się na ten temat, co kobiety - zarówno bowiem
różne traktowanie kobiet i mężczyzn, jak i sugerowane mechanizmy zmian tego
stanu rzeczy to w istocie coś, co dotyczy obu płci, a nie tylko kobiet.

Czytając kolejne artykuły publikowane w ramach wspomnianej dyskusji, zauważyłem
parę rzucających się w oczy rzeczy. Po pierwsze - o ile istnienie i stopień
dyskryminacji kobiet w naszym kraju były w nich kwestiami spornymi, o tyle nikt
nie wspomniał o niewątpliwie istniejącej w Polsce prawnej dyskryminacji
mężczyzn. Otóż, jak wszystkim wiadomo, młodzi mężczyźni posiadający
obywatelstwo polskie mają obowiązek spędzenia kilkunastu miesięcy w warunkach
ograniczenia swobody osobistej i swobody poruszania się, przypominających - co
tu dużo ukrywać - warunki więzienne. Zwie się to zasadniczą służbą wojskową.
Jak każdy wie, kobiety temu obowiązkowi nie podlegają. Z faktem odbywania przez
polską młodzież płci męskiej zasadniczej służby wojskowej związany jest też
prawdopodobnie inny przypadek prawnej dyskryminacji mężczyzn - otóż mężczyzna
nie ma prawa zawrzeć małżeństwa przed ukończeniem 21 roku życia, chyba że za
zgodą sądu. Kobietom natomiast wolno wychodzić za mąż już od ukończenia lat
osiemnastu, a za zgodą sądu nawet lat szesnastu. Tak więc pełnoletni obywatel
płci męskiej w wieku np. dwudziestu lat nie ma tych samych praw, jeśli chodzi o
zmianę stanu cywilnego, co jego rówieśnica (nawiasem mówiąc, jest to sprzeczne
wprost z art. 16 Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka).

Faktu dyskryminacji zdają się tu nie zauważać nawet sami mężczyźni (co
potwierdzają badania przytoczone przez "GW" z 21 lipca - zaledwie 10% mężczyzn
uważa się za dyskryminowanych ze względu na płeć). Nic również nie słyszałem,
aby o przejawie dyskryminacji mężczyzn, jakim jest obowiązek zasadniczej służby
wojskowej wspominała komisja ONZ w Genewie, krytykująca ostatnio polski rząd za
dyskryminację kobiet. Ciekawe, na ile wypływa to z (jak mi się wydaje, dobrze
już zakorzenionego) stereotypu, że dyskryminacja to coś, czemu często podlegają
kobiety, ale nigdy mężczyźni, a na ile z faktu, że ujęcie obowiązku służby
wojskowej młodych mężczyzn w kategoriach dyskryminacji płci postawiłoby w
bardzo niezręcznej sytuacji wielu "postępowych" i walczących z dyskryminacją
polityków z krajów, w których taki obowiązek istnieje.

Jeśli ktoś uważa, że takie ujęcie jest dziwne, niech wyobrazi sobie, że Sejm
uchwala ustawę znoszącą obowiązek zasadniczej służby wojskowej dla mężczyzn i
wprowadzającą jednocześnie taki obowiązek dla kobiet. Sądzę, że w takim
przypadku można by się było spodziewać niezwykle ostrych wystąpień feministek,
a pewnie i uznania Polski na forum międzynarodowym za kraj, w którym kobiety
dyskryminowane są w sposób wyjątkowo jaskrawy.

Drugą rzeczą, która rzuciła mi się w oczy, to przejawianie przez feministki
mentalności "chcę i mieć ciastko, i je zjeść". Mogę się z nimi zgodzić, że nie
ma "naturalnych ról społecznych" przypisanych kobietom i mężczyznom. Wprawdzie
tylko kobieta zdolna jest zajść w ciążę i urodzić dziecko, jednak ma ona wolną
wolę i (o ile nie jest ofiarą fizycznej przemocy) nie musi z tej możliwości
skorzystać. Może poświęcić cały swój czas i energię np. karierze zawodowej.
Jednak feministki, jak mi się wydaje, chciałyby czegoś więcej: tego, by kobieta
mogła wybrać rolę matki, jednocześnie nie ponosząc przy tym uszczerbku w roli
osoby robiącej karierę zawodową. Jeśli pracodawca nie chce przyjmować do pracy
kobiet w ciąży, domaga się od nich zobowiązań, że się zwolnią, jeśli zajdą w
ciążę czy też składania oświadczeń nt. korzystania z uprawnień przysługującym
pracownikom w związku z opieką nad dzieckiem, uważają to za dyskryminację
kobiet w ogóle - tak właśnie, jakby rola matek była kobietom przypisana, a nie
wynikała z ich dobrowolnych wyborów. No cóż, ani nauka, ani tym bardziej
ideologia nie potrafiły jak dotąd umożliwić zachodzenia w ciążę także
mężczyznom - jestem jednak przekonany, że gdyby także mężczyźni rodzili dzieci,
stosunek pracodawców do mężczyzn w ciąży był podobny, jak do kobiet w ciąży. Po
prostu osoba ciężarna, a następnie opiekująca się dzieckiem nie jest w stanie
(być może są wyjątki, ale chyba jest zrozumiałe, że pracodawcy w swych
kalkulacjach nie mogą zakładać, że dana osoba stanowi taki wyjątek) poświęcić
pracy zawodowej tyle sił i czasu, co osoba nie obciążona takim
dodatkowym "balastem". Co za tym idzie, jest mniej produktywna i zatrudnienie
jej jest mniej korzystne niż zatrudnienie kogoś o podobnych umiejętnościach,
kto daje gwarancję, że nie zajdzie w ciążę i nie będzie poświęcał swego czasu
na opiekowanie się dzieckiem.

Mężczyźni, jako że nie rodzą dzieci i przeważnie zajmują się nimi w stopniu o
wiele mniejszym niż kobiety, na ogół są w stanie poświęcić pracy zawodowej
więcej czasu i energii. Uważani są więc często - przy jednakowych
umiejętnościach - za bardziej produktywnych, a co za tym idzie za osoby, które
bardziej warto zatrudniać i którym warto więcej płacić. Jest to pewien
stereotyp, którego konsekwencje mogą odczuwać nawet te kobiety, które nie
wybierają "tradycyjnie kobiecej roli" matki i gospodyni domowej. Ale przyczyną
jest tu fakt, że lwia część kobiet w dalszym ciągu wybiera "tradycyjne" role,
choćby chciała łączyć je z karierą zawodową czy polityczną. Jedynie jeśli to
ostatnie uległoby zmianie (to znaczy jeśli kobiety masowo koncentrowałyby się
tylko na karierze zawodowej, rezygnując z założenia rodziny lub w ostateczności
powierzając opiekowanie się dziećmi i zajmowanie się domem swoim partnerom -
choć rodzenia dzieci niestety nie da się im przekazać), stereotyp ten mógłby
zaniknąć. Natomiast wszelkie próby zmierzające do tego by "i mieć ciastko, i go
zjeść" - w rodzaju ustaw zakazujących pracodawcom dyskryminacji kobiet w ciąży
czy opiekujących się dziećmi - obniżają tylko produktywność gospodarki
(promując generalnie pracowników mniej produktywnych), utrwalając jednocześnie
sytuację, w której kobiety usiłują masowo godzić "męską" rolę osoby aktywnej
zawodowo z "kobiecą" rolą matki i gospodyni, na ogół obie wypełniając w sposób
niedoskonały. A stereotyp kobiety jako gorszego pracownika bynajmniej nie
zanika.

Innym przejawem mentalności "chcę i mieć ciastko, i je zjeść" u niektórych
wypowiadających się na łamach "GW" feministek jest opowiadanie się przez nie za
zasadą parytetu płci w gremiach powoływanych lub mianowanych przez organy
władzy publicznej (odrzucony przez Sejm projekt ustawy o równym statusie kobiet
i mężczyzn przewidywał tu wymóg co najmniej 40-procentowego udziału każdej z
płci w takich gremiach). Jest to ni mniej, ni więcej, tylko faktyczne
popieranie zasady dyskryminacji ze względu na płeć - przy obowiązywaniu takiego
parytetu płeć osoby starającej się o pracę związaną z członkostwem w takim
gremium z konieczności musi być brana pod uwagę i jeśli przyjęcie takiej osoby
oznaczałoby, iż procentowy udział płci przeciwnej w owym gremium byłby zbyt
niski, to ta osoba nie mogłaby zostać przyjęta - właśnie z uwagi na swoją płeć.
Tak więc popierające pomysł takiego parytetu feministki z jednej strony
chciałyby, by dyskryminacji płciowej nie było - by kryterium płci nie było
stosowane (np. przy zatrudnianiu pracowników w firmach tak państwowych, jak i
prywatnych), z drugiej jednak strony chciałyby, by

Dyskryminacja... [ Bunia pisze prace? ]:))

[wild]

z drugiej jednak strony chciałyby, by przynajmniej w pewnych szczególnych
sytuacjach właśnie takie kryterium stosowano. Tak naprawdę bowiem chodzi im nie
tyle o zlikwidowanie dyskryminacji płciowej, a o większy dostęp kobiet do
bogactw materialnych, władzy i wpływu na życie publiczne, zaś tego - z czego
zdają sobie sprawę - samo zniesienie dyskryminacji płciowej nie załatwi,
zwłaszcza jeśli chodzi o sferę polityki, czy też, jak to nazwano we
wzmiankowanym projekcie ustawy, "służby publicznej". Wynika to z mniejszej
aktywności kobiet w tej sferze, co owocuje małym ich udziałem w pracy partii
politycznych i innych organizacji mających decydujący wpływ na politykę, co za
tym idzie - małym udziałem w ich decyzyjnych gremiach, a w rezultacie - w
gronie kandydatów do Sejmu, Senatu, organów administracji publicznej czy
samorządu terytorialnego (p. prof. Małgorzata Fuszara w swoim artykule "Puch
ciągle marny" słusznie zauważyła, że "jeśli nie skłania się osób (w ogromnej
większości mężczyzn) wyłaniających kandydatów do poszukiwania kobiet kandydatek
na wysokie stanowiska, proces ten odbywa się przez "sieć starych znajomości",
które w przypadku mężczyzn oznaczają zgłaszanie innych mężczyzn - nie dlatego,
że nie chcą oni pracować z kobietami czy ich popierać, ale często dlatego, że
kompetencje czy przygotowanie kobiet są im znacznie słabiej znane"; szkoda
jednak, że nie chciała wniknąć w powody, dla których kandydatów wyłaniają w
ogromnej większości właśnie mężczyźni i dlaczego kwalifikacje kobiet są im
znacznie słabiej znane).

Z przyczyn ideologicznych (trudno mi znaleźć tu jakiekolwiek inne
wytłumaczenie) opowiadające się za parytetem feministki twierdzą jednak, że
tutaj także chodzi im o zniesienie dyskryminacji płciowej. We wspomnianym
projekcie ustawy o równym statusie znalazł się następujący zapis: "Nie stanowią
dyskryminacji tymczasowe środki, które zgodnie z celem aktu normatywnego mają
przyczynić się do osiągnięcia równości płci". Niepokojąco przypomina to "jeśli
ktoś Kalemu zabrać krowę, to zły uczynek, ale jeśli Kali zabrać komuś krowę, to
dobry uczynek". P. poseł Teresa Jasztal przedstawiając ów projekt ustawy w
Sejmie z rozbrajającą szczerością najpierw przytoczyła stosowanie parytetów
jako przykład dyskryminacji kobiet: "znane są ­ z przeszłości na szczęście ­
przypadki, iż mimo zapisów konstytucyjnych minister zdrowia wydawał
zarządzenie, że przy przyjęciach na akademie medyczne należy rezerwować 50%
miejsc dla jednej płci", po czym oznajmiła: "art. 4 zawiera zapis o kwotowym
udziale kobiet i mężczyzn we wszystkich gremiach, których członkowie są
powoływani lub mianowani przez organy władzy publicznej. Ta kwota to nie mniej
niż 40%. Ma to stanowić krok naprzód do uzyskania równego statusu w
wymienionych organach, choć i tak obniża docelowy udział w porównaniu z celem
wyznaczonym przez sekretarza generalnego ONZ, który mówi o 50-procentowym
udziale kobiet w tych gremiach do 2000 r. (...) Rada Europy proponuje promocję
pojęcia demokracji parytetowej. Kładzie ona nacisk na dwoistość rodzaju
ludzkiego składającego się z kobiet i mężczyzn, mających taką samą godność i
taką samą wartość. Pojęcie to zakłada, że w organach decydenckich każda płeć
powinna mieć udział co najmniej 40-procentowy". Najprawdopodobniej nie
dostrzegła żadnej sprzeczności między obiema wypowiedziami - i słusznie, bo w
świetle "moralności Kalego" (propagowanej niestety, jak widać, także przez
instytucje międzynarodowe) rzeczywiście żadnej sprzeczności tu nie ma.

Wreszcie najistotniejsza moim zdaniem rzecz - otóż nikt w całej dyskusji
wyraźnie nie zaakcentował różnicy pomiędzy dyskryminacją prawną - czyli
ograniczaniem praw jakiejś grupy ludzi w stosunku do innych (np. na podstawie
kryterium płci) - a dyskryminacją "prywatną", polegającą na różnym traktowaniu
osób różniących się jakimiś cechami (tu - płcią) przez inne osoby w codziennych
stosunkach międzyludzkich. Przykładem pierwszej może być np. przytoczony przeze
mnie wcześniej obowiązek zasadniczej służby wojskowej dla mężczyzn,
uzależnienie prawa do zawarcia małżeństwa przez mężczyznę od ukończenia przez
niego 21 lat czy - przytaczany także przez feministki jako przykład
dyskryminacji kobiet - różny wiek emerytalny dla kobiet i mężczyzn (na który
zresztą można spojrzeć także jako przykład dyskryminacji mężczyzn - kobieta
nabywa prawo do emerytury wcześniej, nie tracąc prawa do pracy). Przykładem
drugiej jest np. selekcjonowanie kandydatów do pracy przez pracodawcę według
jakiegoś kryterium (np. właśnie płci) lub uzależnianie wysokości ich płac od
tegoż kryterium. Różnica między nimi jest zasadnicza: dyskryminacja "prywatna"
sama w sobie nie narusza niczyich praw ani wolności (choć może powodować
nierówności, zarówno na poziomie jednostek, jak i grup), natomiast zakazywanie
rozmaitych jej przejawów i egzekwowanie takiego zakazu musi właśnie z
konieczności ingerować w wolność jednostki. Nikt zresztą, jak sądzę, nie myśli
nawet o całkowitym zakazaniu wszelkich form takiej dyskryminacji - prowadziłoby
to do jawnego absurdu: jedyną metodą przyjmowania pracowników musiałoby być
losowanie (bo całkowity zakaz dyskryminacji oznaczałby, że pracodawcy nie wolno
byłoby nikogo faworyzować nie tylko ze względu na płeć, kolor skóry, stan
zdrowia czy wiek, ale również ze względu na wykształcenie, doświadczenie
zawodowe, referencje z poprzednich miejsc pracy, wrażenie z rozmowy
kwalifikacyjnej, wyniki testów psychologicznych i ankiet, czy - nie daj Boże -
wygląd zewnętrzny), a wszelkie stowarzyszenia, bez względu na ich cel i
specyfikę, musiałyby być otwarte dla każdego. Wprawdzie w Konstytucji RP można
wyczytać, że "nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym, społecznym
lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny" (art. 32, p. 2), ale można to chyba
złożyć na karb, delikatnie mówiąc, braku głębszego zastanowienia się jej
autorów i nie myślę, by ktoś chciał egzekwować ten artykuł dosłownie. Wiele
(nie waham stwierdzić się, że większość) form dyskryminacji uważanych jest
powszechnie (także przez feministki) za rzecz naturalną i niezbędną do
prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, a rozmaite nierówności wynikające z
tej dyskryminacji (np. to, że osoby z dyplomem ukończenia wyższej uczelni
statystycznie zarabiają o wiele więcej niż osoby z wykształceniem podstawowym
czy zawodowym) nie są uznawane - i słusznie - za naruszenie niczyich praw.
Także dyskryminacja na podstawie płci jest powszechnie akceptowana w pewnej,
wcale nie tak mało ważnej, sferze życia - mianowicie w życiu intymnym. Nikt nie
kwestionuje prawa np. heteroseksualnego mężczyzny do odrzucenia zalotów
homoseksualisty czy lesbijki do odrzucenia zalotów mężczyzny (wyjątkiem być
może są tu właśnie najbardziej skrajne "męskie szowinistyczne świnie"
uważające, że kobieta winna spełniać męskie zachcianki, ale i oni nie domagają
się - w każdym razie oficjalnie - prawnego usankcjonowania swoich poglądów).
Chyba każdy (a zwłaszcza feministki) rozumie, że ograniczenie tego prawa byłoby
wyjątkowo okrutną ingerencją w wolność jednostki, a społeczeństwo zakazujące
dyskryminacji w sferze życia intymnego oznaczałoby totalitaryzm (jeśli ktoś nie
potrafi tego sobie wyobrazić, to polecam tu powieść Roberta Silverberga
Zamknięty Świat).

Skoro jednak fakt, że w wyniku stosowania przez pracodawców dyskryminacji ze
względu na wykształcenie absolwenci wyższych uczelni statystycznie zarabiają
więcej niż absolwenci zawodówek nie oznacza naruszenia praw absolwentów
zawodówek, to również fakt, że w wyniku stosowania przez pracodawców
dyskryminacji ze względu na płeć (załóżmy, że istotnie dlatego, choć przyczyny
mogą tu być inne - i sądzę, że w dużej mierze właśnie tak jest, o czym pisałem
wyżej) mężczyźni zarabiają statystycznie więcej niż kobiety nie oznacza
naruszenia praw kobiet (ch

Bunia! ciesze sie że mogłem pomóc w pracy! :)))

[wild]

mężczyźni zarabiają statystycznie więcej niż kobiety nie oznacza naruszenia
praw kobiet (choć, oczywiście, może się nie podobać). Podobnie skoro zmuszenie
lesbijki, by przyjęła na swojego partnera mężczyznę czy formułowała ogłoszenie
towarzyskie tak, by nie preferować kandydatów żadnej konkretnej płci jest
oczywistym naruszeniem jej wolności, to zmuszenie tej samej lesbijki, by -
będąc właścicielką firmy - przyjęła do pracy mężczyzn (gdy ona np. nie lubi
przebywać w męskim towarzystwie, bo mężczyźni budzą w niej wstręt) czy
formułowała ogłoszenie o pracę tak, by nie preferować kandydatów żadnej
konkretnej płci jest również oczywistym naruszeniem jej wolności. I tak samo
naruszeniem wolności jest zmuszenie mężczyzny, by ten - nie chcąc pracować z
kobietami z powodu choćby najbardziej bzdurnych uprzedzeń - zatrudnił kobiety
lub też formułował ogłoszenie o pracę tak, by kobiet nie dyskryminować. Co
prawda, prawidłowo funkcjonujący rynek w krótszym lub dłuższym czasie sam
skoryguje przypadki takiej dyskryminacji - jeśli ktoś powodowany uprzedzeniami
woli systematycznie zatrudniać gorszych pracowników tylko dlatego, że są oni
mężczyznami (lub kobietami), to prędzej czy później jego firma zacznie
przegrywać z konkurentem, który takich uprzedzeń nie przejawia...

Pytanie, jaki się tu pojawia, rysuje się więc całkiem wyraźnie: czy można w
imię zwalczania pewnych wybranych przejawów nierówności (przy czym nie chodzi
tu o nierówność praw, tylko o nierówność w dostępie do rozmaicie pojmowanych
korzyści) ograniczać wolność jednostki, w takich jej aspektach, jak swoboda
dysponowania swoją własnością (bo pracodawca zatrudniając kogoś decyduje o
własnych pieniądzach), swoboda zawierania umów, wolność słowa (bo czyż np.
ogłoszenia o poszukiwaniu pracowników nie są "rozpowszechnianiem informacji"
i "wyrażaniem własnej opinii" w sensie np. art. 19 Powszechnej Deklaracji Praw
Człowieka?), swoboda stowarzyszania się czy swoboda wyboru nauczania dla swoich
dzieci (projekt ustawy o równym statusie zakładał równy dostęp obu płci do
szkół wszelkich typów i profili zawodowych, czyli innymi słowy delegalizował
szkoły nie będące szkołami koedukacyjnymi)? A jeśli tak, to jak to uzasadnić w
świetle tego, że w przypadku innych przejawów takiej nierówności (np.
nierówność w dostępie do pracy spowodowana gorszym - czy nawet po prostu nie
odpowiadającym wymogom rynku - wykształceniem, lub też nierówność w dostępie do
pożądanego partnera życiowego czy seksualnego spowodowana nieatrakcyjnym
wyglądem, ekscentrycznym zachowaniem albo niewłaściwą z jego punktu widzenia
płcią) nie tylko nie uznaje się ich za wystarczające usprawiedliwienie dla
ograniczania wolności jednostki, ale i często w ogóle nie uważa się ich za
zasługujące na likwidację? Jednak feministki-zwolenniczki ustaw o równym
statusie i podobnych mechanizmów inżynierii społecznej w ogóle nie próbowały
odpowiedzieć na to pytanie (którego zresztą nikt im wyraźnie nie zadał). Jednym
z podstawowych argumentów wysuwanych z ich strony było natomiast powoływanie
się na autorytet - takich instytucji, jak Rada Europy i ONZ. Roma (a raczej
Strasburg i Nowy Jork) locuta, causa finita?

Jacek Sierpiński ( to nie ja! )

[bunia21]

Wow. Wild jestem Ci bardzo wdzięczna za Twoje zdanie, obojetnie czy się z nim
zgadzam, czy nie. Ale ciesze się, że masz solidne podejście do sprawy. Temat
równouprawnienia jest nie do rozstrzygnięcia. Widzisz, ja jestem w stanie
zrozumieć, że pracodawca mniej chętniej zatrudnia kobiety, bo ciąża...Ale juz
argument, że gorzej pracuje, bo ma małe dziecko nie przekonuje mnie. Moim
zdaniem o to chodzi, żeby po pierwsze panowie tak mocno sie włączyli w opiekę
nad dziećmi, żeby nie było problemu - tylko mama..., a po drugie system opieki
różnych placówek nad dziećmi był tak rozbudowany, żeby umożliwić rodzinom
spokojna pracę. Tak sie jakoś składa, że wszystkie blizsze i dalsze dzzieciate
rodziny maja nianie i w ten sposób dom w żaden sposób nie koliduje z pracą.
Co do polityki i do wybierania kobiet do władz, czy na różne listy wyborcze, to
prawda jest taka. Ponieważ kobiety mniej zarabiają nie stanowią dla partii tak
trakcyjnego kaska jak panowie. Po drugie zaś niestety w partiach przeważa
metoda koleżeństwa i sympatii, którą zdobywa sie podczas suto zakrapionych
imprez. A że Panie mniej pija, to zrozumiałe, że maja mniejsze szanse. nie
mowiąc juz o stereotypach, że kobiety do polityki się nie nadaja i tak dalej. Z
uszczerbkiem dla nas wszystkich jest więc stan, kiedy główne stanowiska w
partiach, we władzach dobierane są wobec klucza innego niz fachowość.
I o to także chodzi w tych dyskusjach.
Plus fakt, żeby niczego z góry nie zakładać. Także tego, że każda kobieta chce
i będzie matką....
Co do Twoich zarzutów o dyskryminowanie Panów, to się zgadzam. Popatrz tylko,
że idzie to i w drugą stronę. dziewczyny, które chcą stać się żołnierzami...
nie maja tego prawa. W syteuacji, gdzie żołnierstwo opierało się na sile
fizycznej -może i miało to jakieś uzasadnienie, ale dzisiaj? Przyklad otwarcia
WAT-u dla pan pokazuje, że są one zainteresowane taką działalnością. Więc ta
dyskryminacja Panów, jest też dyskryminacja Pań...
A poza wszystkim jestem zwolenniczka zawodowej słuzby wojskowej. Dostepnej dla
wzsystkich.
jedna jeszcze rzecz mnie poruszyła w Twojej wypowiedzi. Stwierdzenie, że
kobietom zależy na korzyściach jakie wiążą się z polityką. Czy oznacza to, że
panowie ida do polityki tylko i wyłącznie dla korzyści materialnych??? A poza
tym, nie wolno zakła, że nawet jeśli tak robia, to takie same powody kieruja
kobietami. A nawet jeśli, to świadczy to o tym, że jesteśmy tacy.
Uff rozpisałam sie i pewnie chaotycznie...
dzięki

[Gość: Calm]

Około 50% wyborców to kobiety. Skoro nie ma 50% kobiet w parlamencie nie można
tu mówić o męskiej szowinistycznej dominacji. Po prostu kobiety częściowo
głosują na facetów. Fakt bezsporny. W polityce jak w innych branżach działają
wewnętrzne mechanizny, one eliminują osobniki słabsze. Kobiety rzadziej
występują w polityce bo jest im trudniej być dwulicowymi, niewrażliwymi,
zimnymi karierowiczkami (nie dotyczy angielskiej stalowej damy Margaret T.). Ja
bym tu szukał przyczyny, ale może się myle. W każdym bądź razie odpada męski
spisek.
Pzdr

& jeszcze jedno

[Gość: siedem]

skoro kobiety domagają się 50% w parlamencie to ja domagam się 50% miejsc w
obsłudze sauny 'dla kobiet' dla mezczyzn, w tym 1 gwarantowane dla 7 na
stanowisku "recznikarz" i pisarz.


może wtedy się spełnię

7,04

[led3]

a jako dyskryminowana kobieta domagam się -być chociaż jeden dzień facetem!
a wtedy-ja wam pokażę!!!
LED

[led3]

led3 napisał(a):

> a jako dyskryminowana kobieta domagam się -być chociaż jeden dzień facetem!
> a wtedy-ja wam pokażę!!!
> LED

kobieta z nadinterpretacją własnych ambicji jest równie groźna-jeśli nie bardziej-
od mężczyzny z taką samą nadinterpretacją.
LED

danka nie pisz brajlem /nt

[Gość: siedem]

7,05

radykalnie radykalnie antykobiecy spisek kobiet?:)

[wild]

Gość portalu: Calm napisał(a):

> Około 50% wyborców to kobiety. Skoro nie ma 50% kobiet w parlamencie nie można
> tu mówić o męskiej szowinistycznej dominacji. Po prostu kobiety częściowo
> głosują na facetów. Fakt bezsporny. W polityce jak w innych branżach działają
> wewnętrzne mechanizny, one eliminują osobniki słabsze. Kobiety rzadziej
> występują w polityce bo jest im trudniej być dwulicowymi, niewrażliwymi,
> zimnymi karierowiczkami (nie dotyczy angielskiej stalowej damy Margaret T.). Ja
>
> bym tu szukał przyczyny, ale może się myle. W każdym bądź razie odpada męski
> spisek.
> Pzdr

które uwielbiają dwulicowych, niewrażliwych i zimnych karierowiczów =


pięciolicowy.w

[bunia21]

Troche to nie tak. Ordynacja wyborcza w Polsce skonstrowana jest tak, że
głosuje się zarówno na ludzi, jak i na listy - czyli partie. Około 2/3 w osó w
Sejmie wchodzi z pierwszych trzech miejsc. A poza tym wyborcy nie zawsze maja
wybór, ponieważ w Polsce jest wiele okregów, w których na listach nie ma
kobiet. A nawet jeśli są to na bardzo dalekich miejscach. Wola wyborcy niestety
nie zawsze wystarczy.
A poza wzsystkim - prawybory PO pokazały, że chcą ludzie chca głosować na
Panie. bardzo dużo z nich znalazło się wpierwszej piątce listy... Może to
oczymś świadczy.

przepraszam ze sie po chamsku czepiam, ale

[Gość: siedem]

bunia21 napisał(a):
\
> Panie. bardzo dużo z nich znalazło się wpierwszej piątce listy...


1?
2?
3?
3?
5? to tez bardzo dużo?

7,00

[bunia21]

Ja się Ciebie nie czepiam za to, co i jak piszesz, wiec prosze o to samo. Były
to - o ile pamiętam dwie Panie, a zważywszy, że w innych partiach pirwsze byłu
dopiero na 15 bodajrze miejscu - to chyba niezły wynik. Dla ścisłości. Nie
jestem zwolenniczką PO i nie o to tu chodzi... tylko o fakty. Więc nie wiem po
co Twoja ironia...

[Gość: siedem]

bunia21 napisał(a):
|
> jestem zwolenniczką PO i nie o to tu chodzi... tylko o fakty. Więc nie wiem po
> co Twoja ironia...

bo szlag mnie trafia kiedy widzę jak mało mamy kobiet w polityce. "dłużej tego
nie zniosę"*

7,00
*-powiedziała kura do linijki przyłożonej do włśnie zniesionego jajka

[Gość: Calm]

Jest partia przyjaciól piwa to czego nie partia kobiet? Mówie poważnie. Baby
zorganizujcie się zamiast chodzić narzekać i stękać o dyskryminacji.

[Gość: AA]

Babeczki wiedzą, że taka partia nie ma szans, a jako osoby ze wszech miar
pragmatyczne nie robią tego co nie ma sensu

[bunia21]

Ale właśnie to robią. Przedw yborami 2001 działała Przedwyborcza Koalicja
Kobiet, która promowała kobiety, aktywna była Parlamentarna Grupa Kobiet,
fundacja eFka. nie można stworzyć jednej partii kobiet, bo niby dlaczego
wszystkie maja mieć takie same poglady na wszystkie sprawy. Tyle tylko, że nie
porównujmy PPPP i spraw kobiecych, bo śmiech nie jest tu mądrym narzędziem.
Więc Panie nie marudza, a próbuja cos robić. Trzeba tylko dobrej woli Calm. Nie
wiem czy jeste kobieta, czy mężczyzną, ale nie ma to znaczenia. jeśli jestes
Panią i uważasz, że nie jestes dyskryminowana - Twoja sprawa, jesli jesteś
Panem i uważasz, że kobiety maja taką samą sytuację jak Panowie, to pomysl o
swojej ewentualnej żonie, córce. Czy chciałbyś żeby robiły testy ciążowe do
pracy, czy chciałbys żeby mniej zarabiały.... I tak dalej. Wszystko moim
zdaniem zależy od punktu siedzenia...

[Gość: Calm]

Jestem facetem, kwestia zarobków kobiet to kwestia charakteru i zdecydowania.
Moja żona zarabia więcej odemnie i nie mam kompleksów, jestem wręcz z niej
dumny. Są kobiety zarabiające krocie, są kobiety aktywne w polityce, są kobiety
których interesuje tylko rodzina. Zostaw kobietom wolny wybór. Nie
uszcześliwiaj wszystkich na siłe. Nie każda chce być politykiem i nie każda się
nadaje (tak jak nie kazdy facet). A parytet kobiet w polityce przypomina
parytet osób pochodzenia wiejskiego dawniej na studiach, głąb ale z dobrym
pochodzeniem. Kobiety same zdecydują co chcą robić. Ja im nie zabraniam a ty
ich w to nie wrabiaj na siłę.

[bunia21]

Dla uściślenia. Ja niogo nie zmuszam. Jeżeli ktos nie chce byc politykiem, nikt
go do tego nie zmusi. Ale chciałabym, żeby miał do tego takie same szanse jak
inni. Tak samo z praca. Nie mam najmniejszej ochoty słyszeć, że polityka nie
jest dla kobiet, bo to taka brudna sprawa... (jakie eleganckie wytłumaczenie).
Czy mam dla dzieci opieke podczas mojej pracy - czy jakiegokolwiek faceta ktoś
sie o to pyta??? A tak sie akurat słada, że nie mam mozliwości zrywania się z
pracy, więc problem dzieci rozwiązany jest poprzez nianię. Ale dlaczego
pracodawca z góry zakłada moja mniejszą dyspozycyjność. A co do Twojej żony.
Nic nie wiem o Was, o tym jakie stanowisko Twoja żona zajmuje. Pytanie jest
tylko takie, czy będac facetem na tym samym stanowisku nie zarabiała więcej...
Tego pewnie nie wiemy, ale pytania można zadawać, prawda?
Wiesz swoja droga to dziwne, że obracając się w dzisiejszym świecie, ludzie nie
zauważaja przejawów dyskryminacji... Ja je widzę i troche mnie to boli.
Nie mysl oczywiście, że tylko w przypadku kobiet - takze mężczyzn. Dlaczego od
Was się wymaga, żebyście byli głównymi żywicielami, nie uczestniczyli w pełni w
wychowaniu dzieci. Fakt, że mężczyzna zostaje w domu i przejmuje obowiązki
domowe budzi powszechny smiech i okresleie pantoflarz. Nie spotkałeś się z tym?
To sa dwie srtony tego samego medalu....

[Gość: Calm]

Co do mojej żony przejeła stanowisko po facecie z tą samą pensją a po tym
dostała podwyżkę. Tylko moja żona może powiedzieć czy jest dyskryminowana, ja
tak nie sądze. Pamiętaj każdy jest kowalem własnego losu, skoro kobiet nie ma w
polityce znaczy że kują inaczej. Dygresja z pantoflarzem jest nie na miejscu,
nikt rozsądny nie uważa utrzymywania domu przez mężczyzn za pantoflarstwo.
Jeżeli chcesz przykład dyskryminacji mężczyzn, to jest jeden przykład.
Sądownictwo. W sądzie większe prawo do opieki nad dzieckiem ma puszczalska
zapijaczona bezrobotna matka niż niepijący pracujący ojciec. Ale czy faceci
chcą aby 30% dzieci przyznawano facetom żeby była równość społeczna. Zastanów
się. Dzieckoi w imię jego dobra powinno zostać pod opieką lepszego rodzica,
czasami oboje są naprwde dobrzy, i tak powinno być w polityce. Tylko osoby do
tego nadające się (bez względu na płeć)a nie takie których płci jest mniej.
Wybierajmy lepszych a nie ustalajmy bzdurną norme do wyrobienia.

[bunia21]

Calm, posłuchaj. To prawda, że tatusiowie mają rzadziej przyznawana opieke nad
dziećmi. Ale czy pokusiłeś sie kiedys o sprawdzenie, ilu takich tatusiów o te
opieke sie ubiega. Z tego co wiem, mowa jest o ok. 7%. To chyba nie za duzo
prawda? A idac Twoim tokiem rozumowania, kazdy ma to, co naprawdę chce mieć,
więc może po prostu nie chcecie? Co do pantoflarza to myslałam, nie o facecie
który utzrymuje dom, ale właśnie o takim, który zostaje z dziećmi w domu....
Jesli nie do końca ścisle sie wyraziłam, to przepraszam.
I tak na marginesie. Ja naprawde nikomu nic na siłę nie narzucam. Ale nie chcę,
żeby ktoś mi coś utrudniał. I nie oceiał mnie przez pryzmat BAABY, tylko
człoweka. Nie wiem, może marze o zbyt wielkiej rzeczy, ale marzyc kazdemu
wolno...
A poza tym chcę, żeby moje dzieci - dziewczynka i chłopiec - po prostu robili
to co chcą.

[Gość: wikul]

bunia21 napisał(a):

> Dla uściślenia. Ja niogo nie zmuszam. Jeżeli ktos nie chce byc politykiem, nikt
>
> go do tego nie zmusi. Ale chciałabym, żeby miał do tego takie same szanse jak
> inni. Tak samo z praca. Nie mam najmniejszej ochoty słyszeć, że polityka nie
> jest dla kobiet, bo to taka brudna sprawa... (jakie eleganckie wytłumaczenie).
> Czy mam dla dzieci opieke podczas mojej pracy - czy jakiegokolwiek faceta ktoś
> sie o to pyta??? A tak sie akurat słada, że nie mam mozliwości zrywania się z
> pracy, więc problem dzieci rozwiązany jest poprzez nianię. Ale dlaczego
> pracodawca z góry zakłada moja mniejszą dyspozycyjność. A co do Twojej żony.
> Nic nie wiem o Was, o tym jakie stanowisko Twoja żona zajmuje. Pytanie jest
> tylko takie, czy będac facetem na tym samym stanowisku nie zarabiała więcej...
> Tego pewnie nie wiemy, ale pytania można zadawać, prawda?
> Wiesz swoja droga to dziwne, że obracając się w dzisiejszym świecie, ludzie nie
>
> zauważaja przejawów dyskryminacji... Ja je widzę i troche mnie to boli.
> Nie mysl oczywiście, że tylko w przypadku kobiet - takze mężczyzn. Dlaczego od
> Was się wymaga, żebyście byli głównymi żywicielami, nie uczestniczyli w pełni w
>
> wychowaniu dzieci. Fakt, że mężczyzna zostaje w domu i przejmuje obowiązki
> domowe budzi powszechny smiech i okresleie pantoflarz. Nie spotkałeś się z tym?
>
> To sa dwie srtony tego samego medalu....


Próbujesz walczyć (jak piszesz) z jednymi stereotypami tworząc lub utrwalając
inne . Gdzie i na jakiej podstawie twierdzisz że to kobiety zarabiaja mniej od
mężczyzn . Moje całe długie zawodowe życie tego nie potwierdza . Również
tradycyjny podział ról jest mitem bardzo chętnie podnoszonym przez feministki
a nie mającym nic wspólnego z rzeczywistością
Obserwujemy na ekranie telewizorów jak świetnie mężczyźni sobie radza z gotowaniem
i jak wiele kobiet nie ma o tym zielonego pojęcia . Komunistyczne warunki życia
przez które kilka pokoleń Polaków musiało przejść , zweryfikowały chyba ten
stereotyp . Po prostu bez współpracy męża i żony nie możliwe byłoby jednoczesne
dokonywanie zakupów ( z ustawicznym wystawaniem w kolejkach ) ,gotowanie ,
sprzatanie , opieka nad dziecmi , pomoc w nauce , itp.
Tak było u mnie i tak było we wszystkich znajomych rodzinach . U nikogo to nie
budziło usmiechu a pantoflarz to zupełnie co innego . Można nic nie robić w domu
i być pantoflarzem i odwrotnie .
Moja żona w ostatnich latach też zarabiała lepiej ode mnie i dopuki nie podnosiła
tego w sprzeczkach nie było to dla mnie czymś nadzwyczajnym . Niestety po kilku
takich "rozmowach" to ja poczułem sie dyskryminowany .
O dyskryminacji mężczyzn w Polsce obszernie pisał Wild , ja tylko chciałbym
dodać że najbardziej niesprawiedliwe i dyskryminujące mężczyzn są przepisy
emerytalno - rentowe .


Kobiety w Polsce mogą znacznie łatwiej zrobić karierę polityczną niż mężczyźni.
Jest to spowodowane znacznie mniejszym zaiteresowaniem polityką wśród kobiet
a więc mniejszą konkurencją . Niezliczona ilość pism , romansów i innych tego
typu wydawnictw znakomicie obrazuje zainteresowania kobiet w Polsce .Nie ma nic
w tym złego . Po prostu takie są ich preferencje czytelnicze i zainteresowania .
Jest wiele mądrych kobiet udzielających się skutecznie na różnych polach które
przydałyby sie w polityce . Niestety do polityki trafiają często nie te a takie
np.jak p.Hojarska , która jest jednocześnie dobitnym przykładem jak łatwo jest
trafić do polityki .

[Gość: Mania]

hej, ale sam napisałes, że ogladamy na ekranie telewizorów. To kolejny
stereotyp, że facet jest mistrzem kuchni. A jak wyglada prawda w domu? To Panie
najczęściej gotują. Co do danych o zarobkach, nie jest to wymysł Buni, tylko
oficjalne dane - nie tylko Polskie ale i prawie całego świata zachodniecho.
Prawda jest taka, że zarabiaja ok. 30% mniej. Bez wchodzenia w przyczyny.
A co do polityki, to własnie przejawem dyskryminacji jest to, że zauważasz
Hojarska i jej negatywne cechy, a nie widzisz kilkudziesięciu jej kolegów
zróżnych stron sceny politycznej, którzy robią o wiele więcej złych rzeczy niz
ona. Ale poza wszystkim Buniu - do Ciebie - myslę, że wszyscy niewiele Ci
pomogli, bo wkroczyli na dziwne tory dyskusji. A ja uważam, że kobiety sa
dyskryminowane, a faceci sa ślepi, że tego nie widzą. Co do udziału kobiet, to
niestety jest zbyt mała, i uważam, że parytet bardzo by im pomógł.Szwecja jest
ideałem.

[Gość: AA]

Kobiety i mężczyźni są sobie równi i basta!
Nie płeć jest istotna, ale umysł.
Łętowska na przykład jako Rzecznik Praw Obywatelskich sprawdziła się. Przykłady
można mnożyć i pozytywne i negatywne - również w przypadku mężczyzn.
Tak samo nierozumne są twierdzenia feministek, by w Sejmie ileś tam % mandatów
zagwarantować kobietom. Co za bezsens. Znowu "nie matura lecz chęć szczera..."

"kobiety, mlodziez i dzieci do polityki" -:Chlop.

[Gość: #]

Co z parytetem po zmianie plci????/nt

[Gość: #]

[Gość: AA]

Trzeba jednego posła wykastrować dla równowagi

. Wszystko zależy od punktu siedzenia.. /nt

[Gość: #]

[Gość: AA]

[Gość: AA]

Naprawde miało być NIK. /nt

[Gość: #]

[Gość: AA]

[Gość: AA]

oj bez nerwów :)

[wild]

faktem jest że część sprawdza w łordzie ale...

do buni21 jest

[Gość: Perła]

Jestem wyjątkowym specjalistą w sprawie tej. Zadaj konkretne pytania a odpowiem
właśnie.

Perła

A ja mogę?

[jacek#jw]

Gość portalu: Perła napisał(a):

> Jestem wyjątkowym specjalistą w sprawie tej. Zadaj konkretne pytania a odpowiem
>
> właśnie.
>
> Perła

Czym różni się kobieta od mężczyzny?

[Gość: zak]

i ten temat znowu wraca))))))))
- w swietle wyrzucenia Piwnik

[ptwo]

bunia21 napisał(a):

> Cześć. Ciekawi mnie Wasze zdanie na temat czy Waszym zdaniem kobiety sa
> dyskryminowane w polityce. Pisze właśnie na ten temat pracę i jestem bardzo
> ciekawa Waszego zdania. I takze na temat takich kwestii jak: odpowiednie cechy
> polityka/polityczki, o tym jak powinna byc kampania wyborcza kobiety - czy
> powinna sie różnic od męskiej. A wreszcie, która kampania - której polityczki -
>
> podczas wyborów parlamentarnych 2001 najmocniej utkwiła wam w głowie....
> Będę bardzo wdzieczna za kazdą opinie.

Uważam, że mówienie o dyskryminacji kobiet w polityce czy gdziekolwiek indziej
jest zwykłą bzdurą, za pomocą której usiłuje się zamazywać faktycznie istniejące
problemy, na które ludzie odpowiedzialni za to nie potrafią znaleźć rozwiązania.