POLSKI IZRAEL

[Gość: Johana]

Hmmm...czemu my wciaz sie nazywamy Polakami ? A kraj Polska ??? Skoro wladze
sa zydowskie, kraj zydowski, radio i telewizja, nie wspomne o
prezesach ''polskich firm 'z zagranicznym - ooo ... przepraszam - sprecyzujmy
zydowskim, badz tez amerykansko-zydowskim, kapitalem ??
Boze drogi - ile jeszcze tych ZYDOW zostalo ?? To kogo Hitler wytlukl w
czasie wojny ?? ZYDOW ?? No moze Polakow - bo sam byl Zydem ) ??

Zygac sie chce juz tymi Zydami ..........

[Gość: ADAMŁÓDŹ]

Chyba nie sądzisz że wytłukł tych najbogatszych i najważniejszych tamci
siedzieli w stanach i mieli w d... tych pionków z polski

[Gość: U]

Gość portalu: ADAMŁÓDŹ napisał(a):

> Chyba nie sądzisz że wytłukł tych najbogatszych i
najważniejszych tamci
> siedzieli w stanach i mieli w d... tych pionków z polski



Niezupelnie mieli w dupie.Zadbali o to,zeby Ordnungdienst
zrobil im liczbe 6milionow,na ktorej kasuja dzisiaj
bronfmany.

[Gość: ADAMŁÓDŹ]

Oczywiście nie mieli w dupie odszkodowań to jasne...

[Gość: gitman]

Czy Hitler był Żydem to nie wiadomo, różne są relacje na ten temat. A co do
ilości Żydów w Polsce to jest ona trudna do ustalenia, niektórzy Żydzi
niechętnie się przyznają do swojego pochodzenia.

[bimi]

Gość portalu: gitman napisał(a):

> Czy Hitler był Żydem to nie wiadomo, różne są relacje na ten temat. A co do
> ilości Żydów w Polsce to jest ona trudna do ustalenia, niektórzy Żydzi
> niechętnie się przyznają do swojego pochodzenia.

Na przykład Werw - założe się, że nie mówi swoim znajomym z którym krajem
związane jest jego serce.

[bimi]

bimi napisał:

> Na przykład Werw - założe się, że nie mówi swoim znajomym z którym krajem
> związane jest jego serce.

A tak w ogóle, to nie uważam, zeby Polska była opanowana przez Żydów. Nie
wierze w to, że np. Kwaśniewski pracuje dla nich i w ogóle w całą tą schizę ze
zżydzonymi politykami.
Co innego media, ale też nie myślę, żeby izraelici mieli zbyt duży wpływ np. na
TVP. Co innego na TVN, ale o tym i tak każdy wie, więc może uważać.

Kwaśniewski 10.07.2001...

[Gość: adamłódź]

Może raczy sobie ktoś przypomnieć występy "prezydenta wszystkich polaków" w
Jedwabnem 10.07.2001 w jarmułce na głowie?!
Chyba nie chciał nikt tego skomentować choć było to widoczne nawet w
Rzeczpospolitej na pierwszej stronie.

[Gość: gitman]

Bimi, przypomij sobie opowiesci starszych ludzi o tym co sie dzialo w miastach
i miasteczkach polskich przed wojna, zwlaszcza tam gdzie Żydzi stanowili
większość. Teraz mówisz, że są niegroźni bo jest ich niewielu. Byc może tak,
ale pamiętaj, że najbardziej cwani i bogaci Żydzi wyjechali przed wojną na
Zachód i przekazują oni niechęć do Polski swoim dzieciom, wnukom itd.
Toteż nie obawiałbym się tak bardzo Żydów polskich, ale tych z Izraela i USA,
którzy uczą się z zakłamanych podręczników i wychowują się w antypolskiej
atmosferze. Ci Żydzi którzy mieszkają w Polsce mogliby spełnić pozytwną rolę w
szerzeniu prawdy, ale boją się, że zamożni kuzyni zakręcą kurek z pieniędzmi i
dlatego wolą siedzieć cicho.

.................................. POLSKI IZRAEL

[allah1]

www.idf.il/newsite/english/main.asp
Sep. 20, 2002
'I saw people jump from the windows'
By TOVAH LAZAROFF


When the smoke cleared from the explosion, Jacob Heyn saw a heart still
beating lying on the sidewalk amidst the shattered glass. "There was no body,
just a heart beating. I didn't think such a thing could happen. But I saw it
and others saw it," he said.

At about 1 p.m. yesterday the 87-year-old had been standing with his son in
front of a bookstore his family owns on Rehov Allenby in Tel Aviv. The store
was filled with displays of children's books. It was a normal day on a busy
street. He noticed nothing out of the ordinary until a suicide bomber blew
himself up while standing on the stairs of a No. 4 Dan bus as it moved down
the street. Five people were killed, including the bus driver, and more than
60 were wounded.

"Glass shards fell on me," Heyn said. "I was covered with smoke and dust. I
looked to see what happened to me, but I was not hurt. The bus continued to
travel a short distance. A body was lying on the sidewalk. Later someone told
me the man was dead. I saw a man walking covered with blood. Then the
ambulances came. I went into the store. People there were frightened. They
were hysterical and crying."

Police suspect that the bomber blew himself up upon entering the bus because
the driver became suspicious. One witness who believes she saw the bomber
said, "I was surprised, because he was wearing a long black blazer that was
buttoned up on a hot day. I said to myself, 'There is a suspicious man on the
bus.' And then there was an explosion."

Zvi Rabinovitch who runs an electricity store near by said, "I saw people
jumping from the windows."
Devorah, who lives on the street, said, "The bus driver was slumped in his
chair with his head against the front window, there were pieces of flesh all
around and people were screaming."

The blast scorched the bus and blew out its windows. One man with blood over
his bare chest was wheeled away by paramedics. Another man sat on the
sidewalk, crying.
Roni Rejwan said he entered the bus and saw many of the wounded and bodies. "I
took off my shirt and used it as a bandage to help them," he said.

Yaffa Avrahami, 56, said she had taken a break from work and was standing
outside when she saw the bus. "People yelled, 'Help me! Help me!' One woman
was banging on the window trying to get out. I wanted to help, but I couldn't.
That is what hurts me. I tried to move, I couldn't. It felt like my legs could
not hold me. All of a sudden I fainted," she said.

She woke up in Tel Aviv's Ichilov Hospital, where she lay on a gurney, still
shaking, waiting for her husband to call.

Also lying on a gurney and wearing a hospital gown, Carmit Ovadia, 24, held up
a silver Star of David her mother made for her. "This is what saved me," she
said. "God watched over me because of the necklace." There were still streaks
of blood on her bare feet.

She had been on the No. 4 bus for several stops. "I was getting ready to get
off, so I went to the front of the bus," she said. "I was standing near the
door. The bus had stopped by the light. Suddenly there was blood and glass
everywhere. The bus was black and smoky. I understood there had been a
terrorist attack. I was still standing. People were grasping at my arms and
legs. They were wounded. They didn't want to let me go. I was trying to
escape, but they held me back. A man outside yelled at me to get out. I
said, 'I can't, they won't let me go.' He helped me escape through the
window."

She lay on the sidewalk. Someone gave her water. She called her mother and
told her she had been in the attack. She was wounded slightly from the flying
glass.
On the table next to her, she kept an inch-long, thick green shard. "It was
still stuck in my clothing when I got here," Ovadia said. When her mother
arrived at the hospital, she immediately put her hand on Ovadia's necklace and
said, "This is what saved you."

Among those who raced to the scene to help was Boaz Shabu, who lost his wife
Rachel and three of his sons in a terrorist attack on Itamar in July. He had
been visiting one of his sons, who is still hospitalized at Sheba Hospital in
Tel Hashomer, when he heard of the attack. He immediately jumped into his car
and raced to the scene to help.

"I carry a first aid kit with me," said Shabu, who volunteers with the Judea
and Samaria Rescue Service. "I saw one man who had been hit by shrapnel."
Shabu said he was initially concerned about going to the scene of an attack
after his own experiences. "But at the moment I heard about the attack all I
could think about was trying to save as many people as possible," he
said. "Afterwards there is time for thoughts and soul searching."

Back on the street, several hours later, a crowd had gathered by the site of
the attack. Workmen were cleaning up the bookstore, which had lost all of its
glass windows. Holes and cracks dotted the window of a nearby piano store. One
man stood by the metal police barrier, holding a metal screw from the bomb he
found on the ground. More had fallen through the glass into the piano store.

"I was lucky," he said. He had planned to be on the street at 1 p.m. to go to
the bank, but had come at noon instead because his boss had to go the funeral
of a victim of one of Wednesday's terrorist attacks. Now, he came out of
curiosity, to see the site.

A few stores up from the site, Heyn had returned to work. Although the larger
book store he opened nine years ago was closed due to the damage, the smaller
one he had run for 50 years was still intact. An army veteran, he was
disturbed by the attack, but it didn't stop him from his normal routine.
Customers stopped by to make sure he was safe. "I come here every day starting
at 6 a.m.," Heyn said. "This wasn't the first attack here, and it won't be the
last."

samoklonujące się ofiary....

[Gość: diabeł]

Gość portalu: Johana napisał(a):
) Boze drogi - ile jeszcze tych ZYDOW zostalo ?? To kogo Hitler wytlukl w
) czasie wojny ??
-----------------------
Żydów też, ale żydowskie ofiary hitlera mają zdolność do klonowania się ;
---
http://www.auschwitz.man.pl/filkom.html
Norman Finkelstein o "przemyśle holocaustu" -
wywiad dla PAP opublikowany w dniu 25 lipca 2000 roku
W księgarniach amerykańskich pojawiła się właśnie głośna książka Normana
Finkelsteina "The Holocaust Industry: The Abuse of Jewish Victims" (Holocaust
jako przemysł: eksploatacja żydowskich ofiar).
Autor oskarża w niej przywódców żydowskich w USA o eksploatowanie martyrologii
swoich rodaków dla własnych politycznych i osobistych korzyści.Norman G.
Finkelstein, profesor Uniwersytetu Miasta Nowy Jork (CUNY), udzielił wywiadu
waszyngtońskiemu korespondentowi PAP:

- Jaka jest główna teza Pańskiej książki?

- Dowodzę w niej, że roszczenia z epoki holocaustu stały się swego
rodzaju przemysłem, biznesem, celem którego jest osiągnięcie maksymalnego zysku
kosztem ofiar. Opisuję też jak żydowskie elity eksploatują holocaust w celu
osłabienia krytyki Izraela i amerykańskich Żydów. To kluczowy wymiar
wykorzystywania zagłady Żydów.

- Zajmijmy się na razie tylko sprawą żydowskich roszczeń o odszkodowania.

- W książce rozważam trzy kwestie: sprawę niemieckich rekompensat
pieniężnych, kwestię odszkodowań od banków szwajcarskich, i sprawę
szantażowania krajów Europy wschodniej, zwłaszcza Polski, w związku z
żydowskimi roszczeniami majątkowymi. Zacznijmy od rekompensat niemieckich. Od
początku lat 60. organizacje żydowskie pod parasolem Żydowskiej Komisji
Roszczeniowej (Jewish Claims Committee - JCC) wynegocjowały umowę z Niemcami,
na podstawie której rząd niemiecki miał przekazywać JCC około 10 milionów
dolarów rocznie przez 12 lat, czyli łącznie ok. miliarda dzisiejszych dolarów.

- Na jaki cel?

- Pieniądze te miały być przeznaczone na ofiary hitlerowskich
prześladowań, które nie dostały należnych odszkodowań w drodze procesów w
niemieckich sądach. Jak tylko JCC dostała te pieniądze, praktycznie unieważniła
umowę z rządem niemieckim i użyła ich nie na rekompensaty dla ofiar
prześladowań, tylko na swoje ulubione programy. W porozumieniu z rządem USA
ustalono, na przykład, że żadne fundusze uzyskane przez JCC nie będą przekazane
bezpośrednio ofiarom prześladowań. Wyjątkiem byli tylko rabini i tzw. wybitni
przywódcy żydowscy. Otrzymali oni stypendia. Pozostałe fundusze poszły na
wsparcie społeczności żydowskich w świecie arabskim - które nie miały nic
wspólnego z holocaustem - oraz na zbudowanie muzeum holocaustu Yad Vashem w
Izraelu, i na pensje działaczy żydowskich i biurokrację. Żydzi ocaleni z
holocaustu nie otrzymali nic.

- Ale czyżby muzea holocaustu, instytucje pamięci męczeństwa Żydów nie
były potrzebne? Organizacje żydowskie twierdzą również, że potrzeba funduszy na
programy edukacji o holocauście, co chyba jest uzasadnione w obliczu częstej
nieznajomości historii wśród młodego pokolenia na świecie?

- Jest już dość pomników i muzeów holocaustu. A programy edukacyjne to
często raczej propaganda wątpliwej wartości.

- Czy pańscy rodzice, którzy przeżyli wojnę w obozach koncentracyjnych,
dostali jakieś odszkodowania?

- Mój ojciec żył w getcie warszawskim od września 1939 roku do maja 1943
r. Potem do końca wojny był w obozie w Oświęcimiu. Matka też była w getcie,
później w Majdanku, a następnie w dwóch obozach pracy niewolniczej w
Częstochowie i w Skarżysku-Kamiennej. Ojciec otrzymał odszkodowanie od rządu
niemieckiego, pod koniec życia po około 600 dol. miesięcznie. Matka miała
dostać odszkodowanie przez JCC. Od rządu niemieckiego otrzymała 3500 dolarów.
Od JCC nie dostała ani centa.

- Czy innych ocalonych podobnie potraktowano?

- Zgodnie z moimi ustaleniami, ze wspomnianego miliarda dolarów, które
JCC dostała od Niemiec, 85 procent nie poszło na odszkodowania dla ofiar.
Komisja roszczeniowa zachowała je dla siebie.

- A jak było z bankami szwajcarskimi, które przechowywały depozyty ofiar
zagłady i długo blokowały dostępu do nich rodzinom?

- W 1996 roku banki szwajcarskie zgodziły się na międzynarodową kontrolę.
Powiedziały, że w oparciu o ustalenia kontroli oddadzą to, co są winne
(właścicielom depozytów). Przedstawiciele biznesu holocaustowego z WJRO
(Światowej Organizacji Restytucji Mienia Żydowskiego) nalegali, aby banki
zapłaciły od razu, przed zakończeniem kontroli, prowadzonej przez tzw. Komisję
Volckera. WJRO powtarzała, że ofiary holocaustu wymierają i pieniądze potrzebne
są już teraz. W sierpniu 1998 r. banki szwajcarskie zgodziły się w końcu na
wypłacenie 1,25 miliarda dolarów, zanim komisja Volckera zakończyła prace.
Zbliża się właśnie druga rocznica tej umowy i ani jeden cent z tej sumy nie
został przekazany osobom zgłaszającym roszczenia. Tymczasem zanim żydowskie
organizacje dostały te pieniądze, mówiły, że co miesiąc wymiera 10.000
ocalonych z holocaustu.

- Te liczby są, zdaje się, kwestionowane.

- Organizacje żydowskie twierdziły, że żyje jeszcze 160.000 Żydów
ocalonych z hitlerowskich obozów koncentracyjnych. Tymczasem historycy, także
żydowscy, podają inne liczby. W swojej książce "America and the Survivors of
the Holocaust" Leonard Dinerstein stwierdza, że w maju 1945 r. żyło 60.000
ocalonych z obozów, z czego 20.000 zmarło w ciągu kilku następnych tygodni. JCC
twierdzi, że w 1945 żyło 900.000 ocalonych z obozów. Oznaczałoby to, że np.
Treblinki nie było, bo zginęło tam przecież właśnie 900 tysięcy Żydów. Inaczej
mówiąc, ci ludzie w swojej chciwości na pieniądze z rekompensat mimowolnie
dołączyli do tych, którzy kwestionują fakt holocaustu.

- Przejdźmy teraz do żydowskich roszczeń majątkowych wobec Polski.

- Organizacje żydowskie domagają się teraz zwrotu mienia prywatnego i
komunalnego należącego przed wojną do 3,5 miliona polskich Żydów, którzy
zginęli w czasie II wojny światowej. Twierdzą, że potrzebują tych wszystkich
komunalnych majątków, aby wskrzesić na nowo społeczność żydowską w Polsce. W
Polsce mieszka dziś około 6.000 Żydów. Pożydowska własność komunalna to około
6.000 synagog, szpitali i szkół. Czy do ożywienia życia społeczności żydowskiej
rzeczywiście potrzeba, aby jedna synagoga przypadała na jednego Żyda? Czy to ma
sens? Ostatnio twierdzi się, że sprzeda się niektóre z tych budynków, aby zająć
się cmentarzami żydowskimi. Czy naprawdę potrzebują tyle pieniędzy, aby
zaopiekować się cmentarzami?
Najbardziej skandaliczne jest roszczenie światowych organizacji
żydowskich, że są legalnymi spadkobiercami 3,5 miliona Żydów, którzy zginęli w
czasie holocaustu.

- ?..

- To są oficjalne roszczenia WJRO (Światowej Organizacji Restytucji
Mienia Żydowskiego), ujawnione w 1992 roku, o czym piszę w swojej książce.
Przedstawiciele tej organizacji powiedzieli to samo w Kongresie USA. Weźmy
teraz przypadek mojej rodziny. Ojciec mojej matki miał sklepik z tytoniem w
Warszawie. Ojciec mojego ojca posiadał mały tartak. A zatem WJRO rości sobie
teraz prawo do majątków moich dziadków. Kto im dał to prawo? Czy zapytali o to
mnie, albo moich braci? Mogę panu powiedzieć jedno z całą pewnością: ani ja,
ani moi rodzice, ani żaden z moich braci, nie chcielibyśmy widzieć jak
polskiego chłopa usuwa się z jego pola, jak dzieci usuwa się ze szkoły, albo
jak ubogiego lokatora eksmituje się z domu, po to, aby ci oszuści z WJRO się
wzbogacili. Nie tego chcemy. Te roszczeniowe organizacje żydowskie to szajka
rabusiów cmentarnych, którzy rabują groby moich dziadków i pradziadków, aby się
wzbogacić. Osobisty majątek przewodniczącego WJC (Światowego Kongresu Żydów)
szacowany jest na 3-4 miliardy dolarów. To są bardzo zamożni ludzie i nie ma