Diabeł opętał towarzystwo

[nczas.com]

Diabeł opętał towarzystwo

Stanisław Michalkiewicz

Niektórzy namiętni czytelnicy prasy codziennej myślą, że Janusz A. Majcherek
to jest marka maszyny do pisania artykułów. Tymczasem jest to mężczyzna z
krwi i kości, chyba nawet autorytet moralny. Wspominam o tym ze względu na
artykuł wydrukowany w "Rzeczpospolitej" z 21 lutego "Ostrożnie z wymiataniem
elit". Zwracam uwagę na tę publikację nie tylko dlatego, że w odróżnieniu od
reszty publicystyki pana Janusza A. Majcherka, jest ona pełna treści, ale i
ze względów osobistych. Co tu dużo mówić: "Mości Panowie, proroctwa mnie
wspierają!". Napisałem całkiem niedawno, że ani szlachta jerozolimska, ani
tubylcza tak naprawdę nie ma żadnego interesu, by aplikować sobie
jakiekolwiek środki przeczyszczające, bo w rezultacie do reszty się nam
obfajda i zasmrodzi całą Europę. Ale to jeszcze nic, w porównaniu z ryzykiem,
że naród do takich fajdanisów całkiem straci skłonność i obróci się ku złym
populistom albo komuś jeszcze gorszemu, o ile to, ma się rozumieć, jest
możliwe. Jak się teraz okazało, nie jestem w tym przekonaniu odosobniony, bo
i pan Janusz A. Majcherek uważa tak samo, dodając od siebie kilka ciekawych
szczegółów.

Przede wszystkim pan Majcherek diagnozuje społeczeństwo polskie, jako
zbiorowisko "rodzinnych, środowiskowych czy organizacyjnych klik lub sitw
(...), w których uczestniczą zwykli obywatele, tak rzekomo spragnieni
uczciwości w życiu publicznym". W takiej sytuacji "niewiele wyniknie z
jednostronnego pomstowania na sprzedajne i zdeprawowane towarzystwo żerujące
na uczciwym społeczeństwie". Nie tylko "niewiele", ale w ogóle nic dobrego,
zwłaszcza gdy zwrócimy uwagę, że taki np. pan "Andrzej Lepper i jego drużyna"
nie należą do towarzystwa "niewątpliwie", zaś "działacze LPR" nie należą
tam "na pewno". Tak w każdym razie uważa pan Majcherek, co powinno skłonić
parlamentarną Komisję Śledczą do niezwłocznego przesłuchania go jako świadka
lub chociaż biegłego. Do tej pory bowiem Komisja jakoś nie potrafi poradzić
sobie z dopasowaniem do tego pojęcia konkretnych personaliów, a widać, że pan
Majcherek najwyraźniej zna to wszystko dokładnie. Zresztą nie mój interes;
jak nie zechcą, to "niech w własnym kółku, jak w krzywym zwierciadle, sami
się dręczą własną niemożnością". Wracając zaś do naszych baranów, czyli do
towarzystwa, to pan Majcherek ma oczywiście całkowitą rację. Wraz z
rozpędzeniem towarzystwa naród utraciłby bowiem niezawodną busolę, która co
prawda raz tak, raz inaczej, ale przecież zawsze wskazuje jakiś kierunek. Na
przykład: jak trzeba, to pan red. Michnik potępi spiskową teorię dziejów, a
jak trzeba, to rozkaże wierzyć w spisek przeciwko Agorze. Ktoś musi pełnić
obowiązki Stalina. Tymczasem gdybyśmy zdali się na rzekomy obiektywizm, to
skutki byłyby fatalne; ot, na przykład jeden z udających obiektywizm filutów
odważył się nawet na takie bluźnierstwo, że "Tygodnik Powszechny" i Radio
Maryja to dwa bieguny, które należy traktować z równych dystansem. Jeśli tak,
to już niech tam pan Rywin przychodzi do pana red. Michnika nawet dwa razy na
tydzień. Dziury w niebie nie będzie, jak się trochę poprzekomarzają, bo w
końcu jeśli naród polski to tylko zbiorowisko klik i sitw, to któż może
godniej go reprezentować, jeśli nie dotychczasowe autorytety, skupione
w "towarzystwie"? W takiej sytuacji trzeba tylko wstąpić do Unii Europejskiej
i dostosować się do jej standardów - radzi pan Janusz A. Majcherek. I słuszna
jego racja, bo czyż po Anschlussie pan Rywin śmiałby zaproponować panu red.
Michnikowi parafiańską kwotę 17,5 mln dolarów?

Zresztą po co tu w ogóle roztrząsać jakieś racje, skoro "Rzeczpospolita"
właśnie doniosła, że sam Pan Bóg chce, by Polska przyłączyła się do Unii
Europejskiej? Tak w każdym razie "wierzy" JE ksiądz Prymas Józef Glemp.
Zapewne ma ku temu solidne podstawy, ale, powiedzmy sobie szczerze, po
wizycie pana Rywina u pana red. Michnika już nic nie będzie takie, jak
przedtem. Słowem - trzeba by jakoś skontrolować billingi Pana Boga, czy to
aby na pewno On przekazywał takie prawdy do wierzenia. Do takiej ostrożności
skłania choćby lektura "Kwiatków św. Franciszka". Opisany jest tam przypadek
pewnego brata pobożnego, któremu ukazywać się miał sam Pan Jezus. Objawienia
te napawały go jednak smutkiem, bo ten Pan Jezus utwierdzał go w przekonaniu,
że jest potępiony, znaczy się, że historyczną koniecznością jest dlań tylko
piekło. Zwierzył się z tych rozterek św. Franciszkowi, a ten poradził mu, by
podczas najbliższego objawienia powiedział do Pana Jezusa: "otwórz pysk, bo
chcę ci weń narobić". I co powiecie? Kiedy tylko pobożny brat wyrzekł te
słowa, rzekomy Pan Jezus okropnie zgrzytnął zębami i zniknął. Był to bowiem
diabeł przebrany za Pana Jezusa. Skoro więc takie przypadki zdarzały się w
przeszłości, to któż nam zaręczy, że i pana red. Michnika zwyczajnie nie
opętał szatan? Strzeżonego Pan Bóg strzeże, więc dla pewności dobrze byłoby
też skontrolować billingi Belzebuba, a wtedy prawda na pewno wyjdzie na jaw.
Diabły zresztą ukazują się i innym; na przykład pewien znany polityk
opowiadał mi kiedyś, że diabeł miał ukazać się panu posłowi Rokicie zaraz po
tym, jak "Gazeta Wyborcza" ujawniła informację o liście, jaki pan Rokita,
podówczas szef Urzędu Rady Ministrów, miał wysłać do pana prezydenta Wałęsy
po nominacji pana Markiewicza na przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i
Telewizji bez kontrasygnaty premiera, a nawet cytowała jego fragmenty.
Tymczasem żadnego listu podobno wcale nie było, więc nie można objaśnić tego
fenomenu inaczej, jak szatańską prowokacją wobec spółki Agora. W dodatku
jeden z tych szatanów miał podobno ukazać się w straszliwej postaci również
samemu panu ministrowi Rokicie. Zatem bez sprawdzenia billingów niczego
pewnego w sprawie Anschlussu powiedzieć chyba nie można, a już specjalnie
potwierdzić opinii Nieba. Sądząc po tempie pracy prokuratury, musiałoby to
trochę potrwać, ale po pierwsze, co nagle, to właśnie po diable, a po drugie -
co się odwlecze, to nie uciecze. Zresztą en cas d'urgence, można zlecić
sprawdzenie billingów "Tygodnikowi Powszechnemu", który swoimi kanałami
spenetruje prawdę na poczekaniu.

Więc w obliczu ryzyka, jakie objawił w całej zgrozie pan Janusz A. Majcherek,
trudno się dziwić, że i parlamentarna Komisja Śledcza wykazuje ostrożność. Na
przykład, chociaż pani Wanda Rapaczynski ujawniła mrożącą krew w żyłach
informację o telefonie, w którym jakiś mężczyzna zwierzył się, że otrzymał
zlecenie jej zamordowania, Komisja zupełnie nie zainteresowała się nim
bliżej. Czy na przykład przypadkiem się nie jąkał albo "ry" nie wymawiał i
tak dalej. Ot, mężczyzna. Tymczasem jeszcze za pierwszej komuny w "Kulturze"
warszawskiej opisany został przypadek, jak pewną damę w sytuacji towarzyskiej
ktoś mocno schwycił za krocze. Dama początkowo zachowała się swobodnie, bo
myślała, że to mężczyzna. Zdjęło ją jednak straszliwe przerażenie, gdy
zorientowała się, że w pobliżu nie ma nikogo. Był to niewątpliwie diabeł, kto
wie, czy nawet nie ten sam, którego phallusa opisał Stanisław Przybyszewski:
zimny, niczym sopel lodu, z kolcami pochylonymi do tyłu, jak u jeża. Tak,
tak, to nie żarty.

www.nczas.com/