Yntelektualiści i ich autorytety totalitarne ...

[Gość: wild]

Kto ma władzę nad przeszłością, ma władzę nad przyszłością. Kto ma władzę nad
teraźniejszością, ma władzę nad przeszłością. George Orwell

Tadeusz Konwicki

[Gość: wild]

Tadeusz Konwicki
Fragment artykułu pt. "Muzeum miłości do człowieka":

(...) Nasza miłość do Józefa Stalina nie jest abstrakcyjna. Bo każdy nasz
poszczególny, osobisty los jest ściśle związany z Jego życiem. Bo młody polski
literat, który mozoli się nad swą pierwszą książką, nauczył się pisać w wielkim
pociągu historii, który On prowadził. Bo ten młody pisarz, świadcząc prawdzie
swoich czasów, żywił gdzieś tam w głębi serca cichą, niepokojącą nadzieję, że
jego książkę, jego młodzieńczy manifest miłości do człowieka, przeczyta kiedyś
Józef Stalin.

Artykuł ukazał się w "NOWEJ KULTURZE" w 1953 roku.

Sławomir Mrożek

[Gość: wild]

Sławomir Mrożek
Artykuł pt. "Czuwanie pisarza":

Pisarz ma takie same obowiązki czujności, jakie ma na przykład dyrektor
fabryki. Tak samo powinien zabezpieczać się przed sabotażem. Różnica polega tylko
na tym, że, jak to już dawno wypowiedział Majakowski - pisarz sam jest fabryką, a
jego myśli i uczucia są kosztownymi aparatami, od których zależy produkcja.
Produkcja - to piękna, socjalistyczna twórczość. Wszystko, co sprawia, że
twórczość taką nie jest - wszystko to jest sabotażem w naszej fabryce. Każdy
pisarz, zasługujący na to miano, jest także stacją odbiorczą. Jego rozwinięta
wrażliwość odbiera głosý i znaki od wszystkiego, co go otacza. Pisarz korzysta z
nich, jak z materiału do produkcji. Sprawa świadomego korzystania z tego
olbrzymiego materiału jest sprawą czujności pisarza. Pisarz, który zdaje się
całkowicie na żywioł doznań, który nie porządkuje swojego świata, odbitego od
świata rzeczywistego, popełnia pierwsze wykroczenie przeciw czujności. Nie można
pisać o tak wszechogarniającym i bogatym procesie, jak budownictwo socjalistyczne
bez porządku w sobie, bez klucza, a kierując się jedynie metodą polowania na
przeżycie. Nie bezwładne oddanie się wrażeniom, tak miłym pisarzowi, ale mądre
rządzenie się wśród ich mnogości, odróżnianie wypadku od przypadku - jest
czujnością pisarza. Nie tylko wroga ideologia we wszystkich maskach i postaciach,
która na odcinku pisarza jest owym dywersantem przekradającym się przez
pogranicze - korzysta chętnie z faktycznej bezradności i ślepoty takiej metody
twórczej. Każde wypaczenie naszej ideologii, naszej rzeczywistości, o które przy
takiej metodzie nie trudno - tak samo sprzyja wrogom. Czujnością pisarza jest
selekcja doznań na podstawie naukowego, marksistowskiego światopoglądu.

"Od A do Z" z 1953 roku.

[Gość: Zsypek]

No, ten kawalek jest juz prawie jak z Adama Wazyka.

Do Zsypka imieniem...

[tyu]

Gość portalu: Zsypek napisał(a):

Nieważne, co napisał. Napisał(a) JAKO Zsypek!
A co z Helgą? Słabuje, czy Zsypek wrócił niepodzielnie?

Do tyu imieniem...

[wild]

tyu napisał(a):

> Gość portalu: Zsypek napisał(a):
>
> Nieważne, co napisał. Napisał(a) JAKO Zsypek!
> A co z Helgą? Słabuje, czy Zsypek wrócił niepodzielnie?

a o co chodzi?

Jacek Kuroń

[Gość: wild]

Jacek Kuroń
Fragment artykułu pt. "Program społecznego działania":

(...) Marksistowska analiza istoty epoki klasowej zawarta w problemie wyobcowania
pracy pozostaje po dziś dzień najdoskonalszą syntezą problemu i niestety chyba
jedyną próbą pokazania dróg, które doprowadzą do jego rozwiązania,
przezwyciężenia. (...)

Artykuł ukazał się w "HARCERSTWIE" w 1963 roku.

Wisława Szymborska

[Gość: wild]

Wisława Szymborska
TEN DZIEŃ

(...)
Oto Partia - ludzkości wzrok.
Oto Partia - siła ludów i sumienie.
Nic nie pójdzie z Jego życia w zapomnienie.
Jego partia rozgarnia mrok

Wiersz ukazał się w tomiku pt. "PYTANIA ZADAWANE SOBIE" w 1954 roku.

Wisia i ... śpiewnik! :]

[wild]

Tytuły pieśni, które znalazły się w śpiewniku harcerskim pt. "Drużyna śpiewa"
autorstwa Wisławy Szymborskiej i Ireny Garzteckiej:

Międzynarodówka
Czerwony sztandar
Na barykady - pieśń rewolucyjna z 1905 r.
Kowal - tradycyjna pieśn rewolucyjna
Hymn Światowej Federacji Młodzieży Demokratycznej
Bądź zawsze gotów - hymn pionierski z 1928 r.
Piosenka pierwszomajowa
Marsz młodzieży radzieckiej
Krainę cudów zwą nasz wielki kraj
Marsz pionierów węgierskich
My pokoju wierna straż
Pochód przyjaźni
Zetempowiec
Miliony rąk
Piosenka o Pałacu Kultury
Przykładowe harcerskie piosenki:

1) Sztandar niesiemy,
Sztandar czerwony
bo zrzeszać chcemy
dzieci miliony (str. 22)

2) Na czele ludzkości
Kraj słońca i Rad,
głos jego donośny,
szybuje przez świat,
i skrzydła nadziei
przyprawia milionom,
a skrzydło jest każde
chorągwią czerwoną (str. 24)

3) Komsomolskie jasne słońce
opromienia cały świat,
pozdrowienia śle dziś Polsce
cała młodzież Kraju Rad.

4) Przyjechali do stolicy
przez wiślane mosty,
betoniarze robotnicy
ze wspaniałej Moskwy.
Wmurowali swoje myśli
w marmurowe mury:
"Będzie przyjaźń wiecznie mieszkać
w Pałacu Kultury". (str. 61)

Konstanty Ildefons Gałczyński

[Gość: wild]

Konstanty Ildefons Gałczyński
PIOSENKA O GAŁĄZCE OLIWNEJ

Przed giełdą, która krzyczy,
w czadzie, w pyle ulicznym,
w hałasie, co bruk wstrząsa,

w rynsztoku, w zgiełku jazzu
leżała swego czasu
mała oliwna gałązka.

Czy ją przyniosły Ptaki?
Czy wicher leciał szparki
i liść aż tutaj cisnął?

Popatrz: w pyle ulicznym
leży, a banda piszczy,
że pieniądz jest ojczyzną.

Krezusi armie zbroją:
- Furda, gałązka pokoju!
Kalkulujmy wciąż prościej!

W pulchne od trupów pola
siejmy krew, wzejdzie dolar
przed "posągiem wolności".

Nuże, łotrzyki, nuże!
snadź ludzkiej krwi kałuże
wyschły dla was zbyt nagle.

Dzieci chcą szkół i książek,
a wam, panowie, śnią się
atomowe spektakle.

Hola, ślepcy! Widzicie
ten pochód, który idzie
przez Moskwę, Wrocław, Paryż?

To my niesiemy tędy
pochodnię na kontynenty
zaciemnione przez wasze dolary.

Jeszcze trochę! No, jeszcze!
Świat weź w ręce jak w kleszcze.
Razem, bracia, w tym wielkim znoju.

Tę gałązkę oliwną
w ziemię wsadzimy żyzną,
drzewem ona wzrośnie Pokoju.

Wiersz ukazał się w tomiku poezji socjalistycznej pt. "SZTAFETA POKOJU" w 1950
roku.

[Gość: Zsypek]

Galczynskiego bym bronil, mimo tego cytatu, bo mial powazne problemy za to, ze
nie chcial pisac dziel literackich o przodownikach pracy. Zakazy druku, takie
rzeczy.

Ciekaw jestrem skad masz ten przesliczny zbiorek? I czekam na ciag dalszy.

Adam Ważyk

[Gość: wild]

Adam Ważyk
RZEKA

Mądrość Stalina
rzeka szeroka
w ciężkich turbinach
przetacza wody,
płynąc wysiewa
pszenicę w tundrach,
zalesia stepy,
stawia ogrody.

W gmachu imperium strop się ugina:
pękła kolumna.
Wstępuje z głębin
mądrość Stalina,
rzeka podskórna.

Góry wysokie
w kraju poety
Mao Tse-Tunga -
zgryzła opokę,
panów zwaliła
i nawodniła
biedniackie grunta.

Ludzie zbudzeni
na ziemi swojej,
łamią się chlebem,
dzielą pokojem.

Ty ich opływasz,
rzeko rozumna,
ty wiejesz zdrowiem,
wiatrem urody;
przebijasz góry
rzeko podskórna,
łączysz narody.

Wiersz ukazał się w tomiku poezji socjalistycznej pt. "BÓJ TO JEST NASZ OSTATNI"
w 1953 roku.

[Gość: Zsypek]

To je to!

Adam Ważyk cz.2

[wild]

Adam Ważyk - - Coca-Cola

Dobrze wam było pić Coca-Cola.
Ssaliście naszą cukrową trzcinę,
zjadali nasze ryżowe pola,
żuliście kauczuk, złoto, platynę,
dobrze wam było pić Coca-Cola.
[...]
My, co pijemy wodę nadziei,
wiemy, gdzie sięga dziś nasza wola:
wyszliście z Chin, wyjdziecie z Korei,
my wam przerwiemy sen Coca-Cola,
my co pijemy wodę nadziei.

Władysław Broniewski

[Gość: wild]

Władysław Broniewski
SŁOWO O STALINIE

III

"Rewolucja - parowóz dziejów"...
Chwała jej maszynistom!
Cóż, że wrogie wiatry powieją?
Chwała płonącym iskrom!

Chwała tym, co wśród ognia i mrozu
jak złom granitowy trwali,
jak wcielona wola i rozum,
jak Stalin.

Przeleciały watahy lotne
białogwardyjskiej konnicy...
Trwał, jak skała samotny,
Carycyn.

Parły niemieckie kolumny,
waliły stalowym gradem,
aż padły pod pięknym i dumnym
Stalingradem.

V

Pędzi pociąg historii,
błyska stulecie-semafor.
Rewolucji nie trzeba glorii,
nie trzeba szumnych metafor.

Potrzebny jest Maszynista,
którym jest On:
towarzysz, wódz, komunista -
Stalin - słowo jak dzwon!

VI

Któż, jak On, przez dziesiątki lat
na dziobie okrętu wytrwał?
Szóstej Części przygląda się świat.
Bitwa.

Tam - bezrobocia, strajki, głód.
Tu - praca. Natchniony traktor.
Tworzy historię zwycięski lud.
Chwała faktom!

Któż, jak On, przez dziesiątki lat
wiódł ludzkość na krańce dziejów?
Jego imię - walczący świat:
nadzieja.

Rewolucjo! - któż wiatr powstrzyma,
kto ziemię zawróci w biegu?
Rewolucjo, tablice praw Rzymu
obalamy od Chin po Biegun!

Rewolucjo! siedemdziesiąt lat
Stalinowych powiewa nad światem.
I rodzi się nowy świat,
świat stary pęka jak atom.

VIII

Miliony ludzi Związku Rad i krajów idących drogą Socjalizmu tworzą świat nowy,
niosąc w sercach i na ustach imię STALIN.
Ludowa armia chińska wypędza ze swego kraju przemoc obcą i niewolę pieniądza.
Kroczy naprzód z imieniem STALIN.
W Wietnamie, Burmie, na wyspach Malajskich bojownicy wolności, niepodległości i
sprawiedliwości walczą przeciw kolonizatorom wołając: STALIN!
Górnicy francuscy trwają w strajkach i wyciągają dłonie na wschód z okrzykiem:
STALIN!
Chłopi włoscy zajmują obszarnicze nieużytki i odpędzani gwałtem, wołają: STALIN!
Poeta, wypędzony ze swej ojczyzny za umiłowanie wolności i sprawiedliwości
społecznej, piękny poeta chilijski pisze poemat o STALINIE.
Zmiażdżona okrutnie Warszawa dźwiga swe okrwawione cegły tym szybciej z imieniem
STALINA.
Wszędzie na świecie, gdzie sięga przemoc pieniądza, bagnet żołdaka i pałka
policjanta, ludzie walczą i będą zwyciężali z imieniem STALINA.
Setki milionów ludzi wołają: STALIN! STALIN! STALIN!

Wiersz ukazał się w tomiku poezji robotniczej pt. "SŁOWO O WIELKIM BRATERSTWIE"
w 1950 roku.

Zygmunt Bauman i Jerzy Wiatr

[Gość: wild]

Zygmunt Bauman i Jerzy Wiatr
Artykuł pt. "O roli mas w historii":

Olbrzymią rolę w rozwijaniu inicjatywy mas odgrywa troska partii o ich
warunki bytowe. Wymogiem podstawowego prawa ekonomicznego socjalizmu jest coraz
pełniejsze zaspokajanie materialnych i kulturalnych potrzeb mas; realizując ten
wymóg, partia zapewnia przesłanki pomyślnego budownictwa socjalistycznego.
Spełnia postulaty mas ludowych, zacieśnia serdeczną więź, łączącą ją z masami.
Stwarza ona w ten sposób podstawę do nieustannego wzrostu świadomości
socjalistycznej, aktywności, poczucia odpowiedzialności mas.
Wielką rolę odgrywa również troska partii o rozwój socjalistycznej literatury
i sztuki, o postępową naukę. Wpływając za ich pośrednictwem na rozwój
świadomości mas, partia uintensywnia aktywność mas w kształtowaniu nowego
społeczeństwa, przyspiesza proces dziejowy, umożliwia masom spełnienie ich
twórczych zadań w historii.
Decydującą rolę w mobilizowaniu wysiłku mas odgrywa propaganda partyjna.
Poruszająca problemy, które nurtują masy, oparta na głębokiej znajomości pragnień
i zainteresowań mas, śmiało omawiająca każdą bolączkę, rozwiewająca wątpliwości i
umacniająca wiarę we własne twórcze siły mas, nastawiona na wyjaśnienie polityki
partii, na wzmożenie zaufania i przywiązania mas do ich przodującego oddziału -
propaganda partyjna powołana jest do zwiększenia aktywnej roli mas w życiu
społeczeństwa socjalistycznego.

Artykuł ukazał się w "MYŚLI FILOZOFICZNEJ" w 1953 roku.

Bertolt Brecht

[Gość: wild]

Bertolt Brecht
KANTATA NA ŚMIERĆ LENINA

Opowiadają, że gdy Lenin umarł,
pewien żołnierz z warty żałobnej tak rzekł
do swego towarzysza: Nie mogłem w to
uwierzyć. Wszedłem tam, gdy leżał, i
krzyknąłem mu do o ucha: "Iljiczu,
wyzyskiwacze nadchodzą!" Nie poruszył się.
Teraz wiedziałem, że naprawdę umarł.

Gdy porządny człowiek chce odejść,
czy można go zatrzymać?
Powiedzcie mu, że jest potrzebny.
To go zatrzyma,

Co mogło zatrzymać Lenina?
Żołnierz ten tak rozumował:
Jeśli Lenin usłyszy, że wyzyskiwacze nadchodzą,
to może być chory, ale przecież wstanie.
Może przyjdzie o kulach,
może da się przynieść na rękach, lecz
wstanie i przyjdzie
żeby walczyć przeciw wyzyskiwaczom.

Żołnierz ten wiedział bowiem, że Lenin
całe swoje życie oddał
walce z wyzyskiwaczami.

A ponieważ żołnierz ów pomagał
zdobywać Pałac Zimowy
więc chciał już wrócić do domu, bowiem
dzielono już ziemię dziedziców.
Wtedy rzekł mu Lenin: Pozostań!
Są jeszcze wyzyskiwacze.
A dopóki istnieje wyzysk,
musi się walczyć z nim.
Dopóki więc żyjesz,
musisz z tym walczyć.

Słabi nie walczą. Silniejsi
walczą może z godzinę.
Jeszcze silniejsi walczą wiele lat. Lecz
najsilniejsi walczą całe życie. Oni
są niezbędni.

Wiersz ukazał się w tomiku pt. "SŁOWO O ŻOŁNIERZU" w 1950 roku.

Jacek Bocheński

[Gość: wild]

Jacek Bocheński
WYJAŚNIAŁ PRZESZŁOŚĆ, TERAŹNIEJSZOŚĆ I PRZYSZŁOŚĆ

Wyjaśniał przeszłość, teraźniejszość, przyszłość. Jeżeli epoka
piętrzyła problemy, jeśli naszym myślom stawało się ciemniej,
Stalin wiedział, kiedy zaświecić nam swą mądrością. Rozlegał się
wówczas jego głos, a był to tak prosty i mądry, że nazajutrz inaczej
patrzyliśmy na świat.

Wiersz ukazał się w "PRZEGLĄDZIE KULTURALNYM" w 1953 roku.

Stanisław Lem

[Gość: wild]

Stanisław Lem
Artykuł pt. "Imperializm na Marsie":

Autorzy amerykańskich Sc-Fc traktują elementy otaczającej ich
kapitalistycznej rzeczywistości jako po wiek wieków dane, stałe i niezmienne.
Jednym z takich świętych, nienaruszalnych tabu jest własność prywatna, tak tedy
podnoszą ją do rangi absolutu i rzutują w najdalszą przyszłość, na jej podstawach
usiłując wznosić swoje wymarzone utopie. Wynik tego eksperymentu już nie zależy
od nich i jest całkowicie jednoznaczny: otrzymujemy w taki sposób obłędne,
przerażające, makabryczne wizje, a dzieje się tak dlatego, ponieważ egzystujący w
stadium agonalnym imperializm nie ma przed sobą żadnych w ogóle dróg rozwoju i
przedłużenie w przyszłość jego stosunków społecznych prowadzi do nikąd. To
stwierdzenie jest jednakowo ważne dla opowieści artystycznie najgorszych i
najlepszych, tyle, że najgorsze są bardziej sprzeczne wewnętrznie, nielogiczne i
zakłamane, lecz piętno rzeczywistości wyciska się nieubłaganie również i na nich,
albowiem pisarz nie może wyjść poza społeczeństwo i tworzyć w oderwaniu od
nurtujących je problemów; jeśliby tak uczynił, to nie powstanie ani dobra
literatura ani zła, ale żadna. W takich warunkach w ogóle nie można by pisać. Na
przykładzie amerykańskiej fantastyki naukowej dostrzegamy, że przyjmując jako
założenia kapitalistycznym stosunki produkcji i własności nie sposób stworzyć
godnej człowieka perspektywy przyszłości świata. Całkowicie odmiennie rzecz
przedstawia się w społeczeństwie, budującym socjalizm. Z niego wszystkie drogi
prowadzą w przyszłość i dlatego przed pisarzem - twórcą fantastyki naukowej
otwierają się tu oszałamiające swym bogactwem horyzonty. Gdy jednak pisarz stara
się być głuchy na głos konieczności historycznej i los klasy rządzącej państwa
imperialistycznego utożsamia z losem ludzkości, pojawiają się obrazy walczących
ze sobą planet, martwych, zrytych kraterami bombowych grobów, zboczeń seksualnych
na wszystkich możliwych światach, obrazy społeczeństwa rządzonego terrorem i
przekupstwem przed którego potwornością zbawić może tylko ucieczka w obłęd lub
śmierć... Ale to przecież nie jest wcale fantazja, to przecież znowu - jeszcze
raz - dzisiejsza Ameryka... i czy nie miałem racji, mówiąc o realnych treściach
fantastyki naukowej.

Artykuł ukazał się w "ŻYCIU LITERACKIM"" w 1953 roku.

Kazimierz Brandys

[Gość: wild]

Kazimierz Brandys
Artykuł pt. "Wieść o zgonie Józefa Stalina...":

Wieść o zgonie Józefa Stalina poraziła serca nasze najokrutniejszym bólem.
Brak słów, by opisać to, co czuliśmy w owej chwili. I nigdy zapewne tych słów nie
odnajdziemy. Istnieją wydarzenia, które wdzierają się do uczuć ludzkich tak
głęboko, że dać im wyraz można - nie słowami - lecz całym życiem i losem własnym.
Gdy odchodzą ludzie najbliżsi i najbardziej kochani, gdy nie możemy ich zatrzymać
przy sobie - wówczas jedyne co pozostaje uczynić, to przysięga złożona w duszy:
przysięga wierności dla myśli i pragnień, jakie zostawili pośród nas, odchodząc.
Odszedł Człowiek, którego mądrą dłoń odczuliśmy na własnych losach. Kochaliśmy
Go. Wraz z nami kochały Go miliony ludzi na świecie - ludzi białych, żółtych i
czarnych, mieszkańców wsi i miast, miliony kobiet, dzieci i mężczyzn, żyjących na
odległych krańcach kuli ziemskiej. Życie nasze było piękniejsze, ponieważ
odczuwaliśmy Jego obecność. Uczył nas myśleć i działać. Głos Jego odzywał się w
najtrudniejszych dla nas chwilach - był to mądry i spokojny głos nadziei i
sprawiedliwości. Zwracaliśmy oczy w stronę gdzie żył Józef Stalin, jak do źródła
światła ogrzewającego nasze życie i siły, pokrzepiającego nas w walce.

Artykuł ukazał się w "NOWEJ KULTURZE" w 1953 roku.

[Gość: Adams]

Gość portalu: wild napisał(a):

> Kazimierz Brandys
> Artykuł pt. "Wieść o zgonie Józefa Stalina...":
>
> Wieść o zgonie Józefa Stalina poraziła serca nasze najokrutniejszym bólem.
> Brak słów, by opisać to, co czuliśmy w owej chwili. I nigdy zapewne tych słów n
> ie
> odnajdziemy. Istnieją wydarzenia, które wdzierają się do uczuć ludzkich tak
> głęboko, że dać im wyraz można - nie słowami - lecz całym życiem i losem własny
> m.
> Gdy odchodzą ludzie najbliżsi i najbardziej kochani, gdy nie możemy ich zatrzym
> ać
> przy sobie - wówczas jedyne co pozostaje uczynić, to przysięga złożona w duszy:
>
> przysięga wierności dla myśli i pragnień, jakie zostawili pośród nas, odchodząc
> .
> Odszedł Człowiek, którego mądrą dłoń odczuliśmy na własnych losach. Kochaliśmy
> Go. Wraz z nami kochały Go miliony ludzi na świecie - ludzi białych, żółtych i
> czarnych, mieszkańców wsi i miast, miliony kobiet, dzieci i mężczyzn, żyjących
> na
> odległych krańcach kuli ziemskiej. Życie nasze było piękniejsze, ponieważ
> odczuwaliśmy Jego obecność. Uczył nas myśleć i działać. Głos Jego odzywał się w
>
> najtrudniejszych dla nas chwilach - był to mądry i spokojny głos nadziei i
> sprawiedliwości. Zwracaliśmy oczy w stronę gdzie żył Józef Stalin, jak do źródł
> a
> światła ogrzewającego nasze życie i siły, pokrzepiającego nas w walce.
>
> Artykuł ukazał się w "NOWEJ KULTURZE" w 1953 roku.

Prześliczne!!! Aż mi się łezka w oku zakręciła.

jak ktos ma jakies cytaty to niech wrzuci! :)

[Gość: wild]

bo ja na orbite lece! )

dwa tylko

[Gość: mram]

Polska ludowa jest ukoronowaniem tysiąca lat narodowej historii
Wielkość jest o krok od nas!
Komunizm czeka za progiem. Andrzej Szczypiorski

Chciałbym całym sobą jako członek Partii
słuzyć nieśmiertelnej idei Sdtalina
który nam wszystkim pozostawił doprowadzenie swego dzieła do końca
przyczynić sie jak najwięcej na ile potrafiędo wykonania tego testamentu
oto moje najświętsze pragnienie. Ryszard Kapuściński

+wiele,wiele innych, dla których skromnej biblioteki
do góry nogami dziś nie będę przewracał.

Max, komentarz do Twojego kapitalnego pomyslu
zbędny może, ale kto wie...
więc proszę ....
o komentarz rzecz jasna a nie o
egzegezę wyliczonych tu przykładów
twórczości naszych Wielkich.
Pozdrawiam

Prosto z mostu

[Gość: ALK]

Skumbrie w tomacie, skumbrie w tomacie,
chcieliście Polski, no to ją macie...

[Gość: Hiacynt]

Gość portalu: ALK napisał(a):

> Skumbrie w tomacie, skumbrie w tomacie,
> chcieliście Polski, no to ją macie...


To jakiś wyrzut?

"Intelektualiści" ...

[wild]

te cytaty to tylko przykład kolektywistycznego myslenia ( niby w przeszłosci! )
najstraszniejsze jest to ze część tych ludzi dalej tkwi w tym kolektywizmie ze
zmienionym szyldem dla niepoznaki!

te cytaty to są ekstremalne strachy! teraz są smieszne!
ale czy ktos chciałby stanąć w oko w oko z takim człowiekiem-myślicielem
w tamtym czasie? jakby sie kto czuł mówiąc - NIE! to nie jest mi dobre! odczepcie
sie ode mnie!

...


PS. Poul Jonhnson napisał ksiązke "Intelektualiści" geneza hipokryzji i obłudy
piewców "oświecenia" przy których dowolny feudał z średniowiecza to łagodny
baranek! śmieszne?

wężyk zdjęty...

[mram]

Ksiązke znam, zdobi bibliotekę
ale nigdy nie pomyślałem tak:

> ale czy ktos chciałby stanąć w oko w oko z takim człowiekiem-myślicielem
> w tamtym czasie? jakby sie kto czuł mówiąc - NIE! to nie jest mi dobre! odczepc
> ie
> sie ode mnie!

... a szkoda, bo dopiero teraz
wyobraźnia zaskoczyła.

dlaczego?

[Gość: borsuk]

Dlaczego ogorek nie spiewa?

Pytanie to w tytule postawione tak smialo
chocby z najwiekszym bolem
rozwiazac by nalezalo.
Bo jesli ogorek nie spiewa
i to zadnej porze,
to widac, z woli nieba
prawdopodobnie nie moze.

A jesli pragnie goraca,
jak nigdy nikt, jak skowronek?
A jesli w sloju noca
lzy wylewa zielone?

Mijaja lata i zimy
to sloneczko, to chmurka,
a my obojetnie przechodzimy,
kolo niejednego ogorka.

Co ma ten wiersz z pochwala komuny?
Nic.
Dlaczego go przytaczam?
Bo jest to jedyny wiersz Galczynskiego
jaki wryl mi sie naprawde w pamiec i pozostal ze mna.

Czy masz na to jakies wytlumaczenie?

dlatego

[Gość: iwona]

PTASZEK

Ptaszek idiota,

głupszy niż się zdaje,

strojny barwą krajką,

z głową jak makówka,

nieprzyjaciel kota,

ojciec pięciu jajek,

z których każde jajko

pełne jest półgłówka,

przyparty do drzewa

pierzem rudosinem

toczy głośne swary

z innym znów kretynem,

po czym śpiewa, śpiewa

głupstwa nie do wiary.

**********

sorry (

dlatego! :)

[Gość: wild]

Gość portalu: iwona napisał(a):

> PTASZEK
>
> Ptaszek idiota,
>
> głupszy niż się zdaje,
>
> strojny barwą krajką,
>
> z głową jak makówka,
>
> nieprzyjaciel kota,
>
> ojciec pięciu jajek,
>
> z których każde jajko
>
> pełne jest półgłówka,
>
> przyparty do drzewa
>
> pierzem rudosinem
>
> toczy głośne swary
>
> z innym znów kretynem,
>
> po czym śpiewa, śpiewa
>
> głupstwa nie do wiary.
>
> **********
>
> sorry (

smutek! i czemu?

O skumbriach i ptaszku

[Gość: ALK]

Skumbrie w tomacie to ani wyrzut, ani nic innego tylko fakt literacki.
Podobnie jak ptaszek-idiota.
O skumbriach czyli makrelach pisał Gałczyński w onerowskiem Prosto z mostu, o
ptaszku Jasnorzewska. A jak mówią słowa piosenki hemarowskiej pt. (znamiennym)
Upić się warto: (cytat niewierny, bo z pamięci) I co z tego? A właśnie, że
nic...

O ptaszku który patrzy w lewą stronę?:]

[Gość: wild]

Gość portalu: ALK napisał(a):

> Skumbrie w tomacie to ani wyrzut, ani nic innego tylko fakt literacki.
> Podobnie jak ptaszek-idiota.
> O skumbriach czyli makrelach pisał Gałczyński w onerowskiem Prosto z mostu, o
> ptaszku Jasnorzewska. A jak mówią słowa piosenki hemarowskiej pt. (znamiennym)
> Upić się warto: (cytat niewierny, bo z pamięci) I co z tego? A właśnie, że
> nic...

też takich trzeba poszukać są na tym samym poziomie destrukcji wolności nie?)

~~~~ Yntelektualiści i oportunizm ...~~~~

[Gość: Dr.F]

Gość portalu: wild napisał(a):


ɭ. Kto ma władzę nad przeszłością, ma władzę nad przyszłością. 2.Kto ma władzę
nad
> teraźniejszością, ma władzę nad przeszłością. George Orwell

}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}}*{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{

To nieslychanie interesujacy temat Max...Moznaby dodac ...3.kto ma wladze nad

przyszloscia, ma wladze nad terazniejszoscia...

...ale wazniejsze od pytania "kto ma wladze?" jest pytanie KOGO MA WLADZA ?

WLADZA MA TEGO co nie ma wladzy nad soba...

Pzdr

Marek Fritzhand

[wild]

Artykuł pt. "Budowla komunizmu":

Z budowli komunizmu - najwspanialsza
Moralność komunistyczna - największym
osiągnięciem ludzi radzieckich

Jedynie wychowankowie społeczeństwa socjalistycznego wyzwoleni z kajdan
własności prywatnej środków produkcji, a co za tym idzie od dezorganizującej
współżycie ludzkie gospodarki i zezwierzęcającej człowieka ideologii
burżuazyjnej, zdolni są do przekształcania pustyń w kwitnące sady, do zmieniania
biegu wielkich rzek i podporządkowania sobie żywiołów przyrody.

Artykuł ukazał się w "NOWEJ DRODZE" w 1952 roku.

Andrzej Mandalian ( parental warrning )

[wild]

Andrzej Mandalian
ŚPIEWAM PIEŚŃ O WALCE KLASOWEJ

Naszej sprawy
nikt nie zdusi!

Szykujemy ziemię do startu,
przekuwamy człowiecze dusze.
żeby były wielkie i twarde.

Siła przemoże siłę!

Na zgliszczach,
na gruzów grudzie,
budujemy wiosnę i miłość,
budujemy domy i ludzi.

Śpiewam pieśń o Polsce Ludowej,
o leżącym na jesiennych liściach,
śpiewam pieśń o walce klasowej,
o miłości i nienawiści.

śpiewam pieśń o planach budowy
i o ludziach tworzących miasta,
śpiewam słowa metalowej mowy,
proste jak hasła.

Jeśli traktor nie może orać,
jeśli siew nie osiągnie skutku,
jeśli łamie się w ręku norma,
a od majstra zalatuje wódką,

jeśli zamarł warsztatu ruch,
spalił serce motor -
to fakt,
że działa klasowy wróg.
Walka trwa.

Czujniej, towarzysze,
czujniej,
dotrzymajmy epoce kroku,
i pod skórą legitymacji
trzeba umieć wymacać wrogów.

Przyszłość łatwych dróg nam nie wróży,
trzeba lata lepić jak cegły
i nie wolno w tym życiu umrzeć,
bo idziemy szlakiem poległych,

żeby to,
czego nie zdążyli -
wcielić w huty,
w kopalnie,
w pieśni,
żeby liczby Sześcioletniego
nieść pod sercem,
hodować w mięśniach.

Więc czujniej, towarzysze,
i dzielniej,
idziemy w trudnym pochodzie,
po traktory,
po wieś,
po spółdzielnie,
po wspólne szczęście na codzień!

Wiersz ukazał się w tomiku poezji robotniczej pt. "SERCE NARODU" w 1952 roku.

Mandalian(poeta) towarzyszom z czerwonego gestapo

[Gość: wild]

Mandalian
"Towarzyszom z Bezpieczeństwa":

W pokoju, gdzie gołe kąty świeciły pustkami -
nie działa, nie granice, nie linie frontów,
tylko biurko ich rozdzielało.
W pokoju, gdzie dużo palili a mówili niechętnie i mało,
i każde pytanie paliło, i każda odpowiedź kłamała.
Serce krzyczało:"Patrz, patrz w oczy",
a majorowi chciało się spać,
tyle nocy...
niedospanych, mętnych, poplątanych
od dymu ciasnych,"wyprowadzić" rzekł konwojentom
i zasnął.
Śpij majorze, świt niedaleko
widzisz: księżyc zaciągnął wartę;
szósty rok już nie spi Bezpieka,
strzegąc ziemi panom wydartej.
Brnęła noc przez serce, przez rżyska
kolejami się snuła po torach,
i przyszedł towarzysz Dzieżyński
do towarzysza majora.
Z krzesła zrywając się, patrząc
(przecież twarz tę od dziecka znałeś)
major stanął na baczność i słów
nie potrafił znaleść.
Barki zdrętwiałe ból ciął, tętno waliło w skroniach
-Towarzyszu Dzierżyński pozwólcie
opowiem o nas
Chyba chcecie wiedzieć jak dzisiaj,
jakie sprawy i jakie troski?
Zwycięzyliśmy, towarzyszu
nową budujemy Polskę.
Z gruzów, ruin rośnie budowa,
robociarz rządzi, kolejarz, hutnik.
Towarzyszu, waqm tylko powiem,
jakże tu czasem bywa trudno.
Jeszcze wróg do końca nie uległ,
jeszcze w owczej chowa się skórze,
jeszcze siedzi na miedzach kułak,
w czarne grunty łapy zanurzył,
jeszcze gnieździ się różna swołocz
po zapadłych, ciemnych powiatach.
"Ale wy musicie podołać"
rewolucja nam powiada.
Podołamy, choć nie z żelaza,
przecież po to jesteśmy na ziemi;
naszej Partii, naszej klasy
nigdy w życiu nie zawiedziemy!
Dzierżyński patrzył: jakże ojczysta noc za oknem drzewa kołysze
-cóż jestem stary czekista, a zazdroszczę wam towarzyszu.
Zazdroszczę wam nocy łódzkiej, tej na Piotrkowskiej
i tej w oczach, znajomej, ludzkiej, niespokojnej bezpieczniackiej troski.
Zamilkł, opuścił ręce, uśmiechnął się, prosto, bez żalu
-Wiecie, gdy nawaliło serce, to właśnie widziałem.
Major pięści zaciska a pięści ma ciężkie, czerstwe
i idzie Feliks Dzierżyński z majorem przez gmach Bezpieczeństwa
"to właśnie widziałem"
echo na piętrach krzyczy,
prężąc zmęczone ciała, wyciągają się wartownicy
Oczy otwarte na oścież, ramię obok ramienia
ludzie z krwi i kości, ludzie z prawdziwego zdarzenia
Major obudził się, stanął, zadzwonił,kazał wywołać
i znów padły pytania
i znów kłamała odpowiedź
Słowa milczały, sztywne, i myśl urwała się raptem,
lecz nawet z tych negatywów major wywoła prawdę.
"To właśnie widziałem" - echo powtórzy,
i teraz biurko, co ich rozdzielało
najeży się kłami papierów.
Notuj majorze, notuj,
szukaj majorze nici,
żadna brunatna chołota nie powstrzyma naszego życia.
Stary przed tobą wróg, szpieg i kret,
ty go w garści masz,
myśl, myśl zakłamaną pruj
słowo każde w dłoni waż.
Za nim wojen wodorowy mit,
dolarami kieszeń mu dźwięczy,
a za tobą jesteśmy my, nas majorze o wiele więcej.
Cóz więc z tego, że jeszcze dość ich
do morderstwa szykujących atomy
my ojczyzny naszej młodości
nie oddamy nigdy nikomu
-----------------------------------------------------------------------------


ZABAWA!

kto chciałby sie przeniesc w czasie na pogawędke artystyczną a takim "poetą"?
ile czasu wymieniłbyś z takim człowiekiem swoje opinie?
chciałby spojrzec prosto w oczy takiemu człowiekowi?
jak myślisz co byś zobaczył?
...

Krzysztof Gruszczyński ( a mógł zabić ... )

[wild]

Kto twardo w bitwie trwa upartej
przeciw ciemnościom i bezprawiu,
ten umie pokierować wiatrem,
ten słońcu wymagania stawia.

Kto strzegł jak oka rewolucji,
kto do zwycięstwa wiódł narody,
ten umie rzeki bieg odwrócić,
ten prawa stwarza dla przyrody.

To Stalin lasy w pochód śle,
rzekom w pustynie płynąć każe,
Stalin - towarzysz, Stalin - wódz,
Stalin - inżynier naszych marzeń.


Wiersz ukazał się w "TRYBUNIE LUDU" w 1949 roku.

Oldrich Krystofek ( jakiś poeta etosu )

[wild]

Oldrich Krystofek
LIST DO HOLENDERSKICH IMPERIALISTÓW

Wiem: obojętne wam zdanie
jednego z mieszkańców kraju
zza waszej "żelaznej kurtyny".

Wiem. wasze uszy
podgolone żyletkami marki "Marshall"
nie słyszą krzyku Indonezyjczyków
mordowanych przez waszych spadochroniarzy;
nie widzicie,
jak do waszej świątecznej whisky marki "Churchill"
kapie krew.

Ale
matki w waszym kraju
słyszą to -
młodzi w waszym kraju
widzą to -
dzieci w waszym kraju
nie chcą ssać coca - cola zamiast mleka.

I lud w waszym kraju,
słyszycie: lud (to, co was we śnie straszy)
wie, że się da żyć lepiej
bez was i pereł przez was kradzionych
(albowiem wyzysk to bumerang , który zawsze wraca).
Słyszałem Indonezyjczyków tylko na Festiwalu;
ich: ti-pe-re---ti-pe-re
ich: Merdeka!

A wiecie wy co to:
Merdeka?

Merdeka, merdeka - na wrogów pomór,
merdeka, merdeka - wszystkim narodom!

Merdeka - wolność,
która wzejdzie
z rąk ludu (we śnie was to straszy).

A wtedy me zajmować będzie
już tylko wytrzymałość konopnego stryczka.

Wiersz ukazał się w tomiku poezji socjalistycznej pt. "SZTAFETA POKOJU" w 1950
roku.

Eugeniusz Dołmatowski ( o dolarze i... )

[wild]

Eugeniusz Dołmatowski
SĄD

(...)
Zatem przejrzeć dowody rzeczowe wypada.
Oto leżą przed sądem bezsilnie i cicho:
najpierw dolar, moneta przekupstwa i zdrady,
potem bomba, gdzie atom się ukrył i czyha.
Nie czekajcie, że litość okażą wam sędzie.
Podżegacze! Dziś prawda wychodzi z osłony.
Dziś Murzyn zlinczowany osądzać was będzie,
chiński żołnierz i Hiszpan w więzieniu męczony.

Proszę wstać!

Ogłaszam wyrok w imię świata!
Winni zbrodni potwornej na śmierć osądzeni.
Podżegaczom wojennym śmierć będzie zapłatą.
Egzekucja to będzie ostatnia na ziemi.

Wiersz ukazał się w tomiku poezji socjalistycznej pt. "SZTAFETA POKOJU" w 1950
roku.

Stanisław J. Lec

[wild]

o Stalinie, w wierszu "Stalin" napisanym jesienią 1939 r. (!).



Którą wykuło stu kowali

w pieśni i w czasie i w przestrzeni,

w węglu i w miedzi, w srebrze wód,

ojczyzna, której żaden knut

już swoim świstem nie ocieni

- to Stalin!



Wschód słońca, co się w piecach pali,

które zastyga w przęsłach mostów,

co się zaciska w groźbie kul,

ojczyzna, jak jesienny ul,

w pożodze wojny cichy ostrów,

- to Stalin!

Stanisław Jerzy LEC, urodził się w 1909 roku, poeta, satyryk. W okresie
międzywojennym był związany z ruchem lewicowym (wiersz o Stalinie z 1939 roku).
W czasie wojny jeniec obozu hitlerowskiego, a po ucieczce działacz Polskiej
Partii Robotniczej i Armii Ludowej. Autor socrealistycznych i propagandowych
wierszy. Autor cykli aforyzmów Myśli nieuczesane (1957) i Myśli nieuczesane
nowe (1964). Zmarł w 1966 roku.

[witekjs]

" I do pilnowania myśli używa się eunuchów. "

/Stanisław Jerzy LEC/

[wild]

witekjs napisał(a):

>
>
> " I do pilnowania myśli używa się eunuchów. "
>
> /Stanisław Jerzy LEC/


----------------------------------------------------------------------------

czy już wiesz co to "uczciwe" pytanie czy dalej masz problem moralny?

prosze zauwazyc myślenie rasisty Witka

[Gość: wild]

gdybym nie zacytował poezji tego gryzi piórka S. byłbym dla niego OK!
a tak cytując jego proze jestem przez niego określony jako mniejszość seksualna (
brzydzi sie?)

czy Witek gardzi przez to mniejszosciami seksualnym? w/g jakiej kategorii
tych którzy są tu cytowani!

Witku gdy zaczniesz bronić prozy polskich nazistów

[Gość: wild]

daj ostrzeżenie OK? bardzo Ciebie o to prosze...

Stanisław J. Lec i jedna z rasistowskich myśli :)

[Gość: wild]

Autor: [e-mail]
Data: 16-01-2002 21:49


--------------------------------------------------------------------------------


" I do pilnowania myśli używa się eunuchów. "

/Stanisław Jerzy LEC/


--------------------------------------------------------------------------


Dziekuje dla Pana Witka za ten bonus twórczosci, bycie rasistą mniejszosci
seksualnych czasami tez jest warte odnotowania, moze masz jakies inne kwiatki?
dzieki mnie jego blask pozostanie w pamięci milionów ludzi!:]

PS. czy Witek jest rasistą?:]

Julian Tuwim

[wild]

Julian Tuwim - "W Poroninie"


Na małej stacji, w wiosce Poronin,
Gdzie pociąg stanął przy zgrzycie szyn,
Wysiadł z wagonu ojciec, a po nim
Raźno na peron wyskoczył syn.
Wyszli na drogę, wesoło idąc,
Przez kładkę przeszli na drugi brzeg.
Ojciec przystanął, spojrzał na syna,
Pomyślał chwilę i tak mu rzekł:
"Tu na tej ziemi, dawno już temu,
Za moich młodych dziecinnych lat
Chodził po świecie człowiek, któremu
Nową epokę zawdzięcza świat.
Wiesz o kim mówię?"
"Wiem o Leninie"
"Czy tutaj mieszkał?
Czy tutaj śnił?"
"Tak na tej ziemi, tu w Poroninie
Przed żandarmami Cara się krył."

Potem umilkli i w zamyśleniu
W wielkim skupieniu gdzieś dalej szli,
Tą samą ścieżką po której Lenin
Być może chodził za tamtych dni.

Julian Tuwim cz. 2

[wild]

Jan Brzechwa - z wiersza "Marsz"

Bije godzina niezapomniana
Zakręt historii – druga zmiana
Trzeba zwycięstwu drogę torować,
Marsz rozpoczęty, Partio prowadź!
[…]
Chowa spekulant worki w sklepie,
Kołtun z trwogi pacierze klepie
Warchoł w Londynie wlepia ślepie
– Przyjdzie Anders, będzie lepiej!
W maglu szepcą ciemne kumoszki
– Cukru nie będzie, chleb jest za gorzki
Wiedźmy po domach straszą dzieci,
– Masła nie ma, wzięli "Sowieci".
Tłuste dewotki straszą głodem,
–Zatruł antychryst chleb i wodę
Pasibrzuch wiejski chłopów judzi
– Na Sybir będą wywozić ludzi
[…]
Który tam? Z drogi. Partia kroczy,
Twoja partia ludu roboczy
Wspólnie pracować, wspólnie budować
Maszerować! Partio, prowadź!

Jan Brzechwa cz. 2

[wild]

wild napisał(a):

> Jan Brzechwa - z wiersza "Marsz"
>
> Bije godzina niezapomniana
> Zakręt historii – druga zmiana
> Trzeba zwycięstwu drogę torować,
> Marsz rozpoczęty, Partio prowadź!
> […]
> Chowa spekulant worki w sklepie,
> Kołtun z trwogi pacierze klepie
> Warchoł w Londynie wlepia ślepie
> – Przyjdzie Anders, będzie lepiej!
> W maglu szepcą ciemne kumoszki
> – Cukru nie będzie, chleb jest za gorzki
> Wiedźmy po domach straszą dzieci,
> – Masła nie ma, wzięli "Sowieci".
> Tłuste dewotki straszą głodem,
> –Zatruł antychryst chleb i wodę
> Pasibrzuch wiejski chłopów judzi
> – Na Sybir będą wywozić ludzi
> […]
> Który tam? Z drogi. Partia kroczy,
> Twoja partia ludu roboczy
> Wspólnie pracować, wspólnie budować
> Maszerować! Partio, prowadź!
>

Jan Brzechwa

[wild]

Jan Brzechwa - z wiersz "Głos Ameryki"

Fala czterdzieści cztery, Dwudziesta pierwsza trzydzieści.
Słyszycie Głos Ameryki!
Dobre lub złe, ale prawdziwe wieści!
[...]
Chwal się gumą do żucia, chwal się Coca-Colą
Niektórzy Coca-Colę od wolności wolą,
Niektórych wolność cieszy, a niektórych złości:
Fast przez kraty spogląda na Posąg Wolności.
Trudno. Truman i trumna - dwa podobne słowa,
Zmieści się między nimi bomba atomowa.
Za żelazną kurtyną nikt o niczym nie wie,
A tu wie nawet Murzyn wiszący na drzewie
I każdy bezrobotny, i największy tuman:
Dobrobyt, prawda, wolność - to Marshall i Truman.
[...]
Leżą imperialiści na pokładach yachtów,
Chcą agresji, chcą wojny, zyskownych konszachtów,
A tu Apel Sztokholmski: stek złośliwych szykan!
Kwakrzy i metodyści liczą na Watykan,
Watykan cud uczyni i Hitlera wskrzesi,
Wiedział Hitler, co warci Polacy i Czesi,
Wiedział, jak trzeba walczyć z czerwoną zakałą.
[...]
Tu mówi Nowy Jork! Słyszcie Głos Ameryki!
Głos tej Ameryki co świat dolarem mierzy,
[...]
Ameryki zbrodniczych podpalaczy świata,
Którzy głoszą, że wojna ludzkość uszlachetni.
My - walczymy o pokój. Plan nasz - sześcioletni.


-----------------------------------------------------------------------------
dla niezorientowanych o kim mowa! :]

Jan BRZECHWA, urodził się w 1900 roku. Pisarz, poeta. Autor wierszy dla dzieci:
Tańcowała igła z nitką (1938), Kaczka dziwaczka (1939), Przygody pchły szachrajki
(1946). W latach stalinowskich również autor wierszy propagandowych (zobacz:
Napisali, powiedzieli...). Zmarł w 1966 roku.

Arkady Fiedler

[wild]

ARKADY FIEDLER

DO REDAKCJI „GAZETY POZNAŃSKIEJ”

Dla uczciwego Polaka i rzetelnego patrioty nie może ulegać wątpliwości zupełna
słuszność tego, co powiedział I sekretarz KC PZPR Władysław Gomułka na sali
Kongresowej w dniu 19. III. 1968. Przekonany jestem, że miliony Polaków słuchało
jego trafnych słów w radio i w telewizji i czytało je w gazetach zarówno z
wielkim zrozumieniem, jak i z serdecznym przejęciem. Władysław Gomułka przemawiał
Polakom do serca i do rozumu. Chodziło o przygwożdżenie warcholstwa tych
wichrzycieli, którzy okazali się wrogami nie tylko Polski Ludowej, lecz i Polski
w ogóle i Polaków.

Rzeczpospolita szlachecka, wiadomo, zapłaciła za swe warcholstwo i za brak
prawdziwego patriotyzmu najwyższą cenę: utraciła Państwo. Dziś tym bardziej nie
stać nas na to, by cugle popuszczać podżegaczom. Czyż wolno nam choć na chwilę
zapominać, że na zachodzie zbierają się wrogie siły, równie groźne jak te, które
rozpętały tragiczny dla nas Wrzesień – i że w tej sytuacji tylko wierna przyjaźń
i uczciwy sojusz z silnym sąsiadem na wschodzie daje nam jedyna rękojmię, że nie
dojdzie do nowego Września? Czyż są u nas ludzie aż tak zacietrzewieni i
zaślepieni, że nie widzą tej oczywistej prawdy?



Szczególnie ważkie było słowa I sekretarza, dotyczące przyszłych szerszych
dyskusji i wyjaśnień, zapowiadanych na temat demokracji, wolności słowa,
praworządności, oraz twórczości naukowej – a w niedawnym sprawozdaniu
telewizyjnym z obrad budapeszteńskich zawiadomiono nas, że w przyszłych debatach
na szczytowych zjazdach partyjnych będzie się szczerze omawiało nie tylko same
światła i sukcesy, ale także cienie i bolączki. Odważne wyjaśnienie prawdy także
o własnych minusach i o sprawach wstydliwych budzi zawsze zaufanie u ludzi dobrej
woli, a wrogom wytrąca demagogiczną broń z ręki.

Dlatego mamy prawo patrzeć z ufnością w naszą przyszłość i żywić niezachwiana
wiarę w tych, którzy kierują naszym życiem politycznym i społecznym – zgodnie z
wypowiedzią I sekretarza KC PZPR Władysława Gomułki.

ARKADY FIEDLER

Poznań, dnia 6. IV. 1968 r.
----------------------------------------------------------------------------

Bohdan Czeszko ( o producentach ... gumy )

[Gość: wild]

Bohdan Czeszko (notka biograficzna) - ze "Spotkania 100 narodów"

Amerykańscy handlarze broni, producenci stali, gumy i konserw swą bandycką
działalnością, polityką nędzy i strachu pomogli niezdecydowanym wybrać drogę
właściwą - drogę walki o pokój, pomogli zrozumieć oczywistą prawdę, że jedynie
Związek Radziecki i kraje demokracji ludowej są ostoją pokoju [...]

KONKURS Z NAGRODAMI

[Gość: EUROMIR]

Miły Panie Maxie,
ten wątek ma niesłychane wartości poznawcze, proszę nie przerywać, proszę o więcej...
Na razie, najbardziej podobała mi się towarzyszka Wisława. Chociaż trzeba powiedzieć,
że dużo tu intelektualistów sprawnych i jeden drugiemu wiele nie ustępuje.
A może by tak Pan konkursik jakiś ogłosił ? Z nagrodami. Myślałem nawet z żoną (przyszłą),
jakiś " pucharek goryczy", albo "złote kajdany post factum" zwycięzcy ufundować...

Pozdrowienia :

Euromir

[Gość: wild]

Gość portalu: EUROMIR napisał(a):

> Miły Panie Maxie,
> ten wątek ma niesłychane wartości poznawcze, proszę nie przerywać, proszę o wię
> cej...
> Na razie, najbardziej podobała mi się towarzyszka Wisława. Chociaż trzeba powie
> dzieć,
> że dużo tu intelektualistów sprawnych i jeden drugiemu wiele nie ustępuje.
> A może by tak Pan konkursik jakiś ogłosił ? Z nagrodami. Myślałem nawet z żoną
> (przyszłą),
> jakiś " pucharek goryczy", albo "złote kajdany post factum" zwycięzcy ufundować
> ...
>
> Pozdrowienia :
>
> Euromir

taki konkurs byłby dla niektórych ludzi bardzo trudny! ( w domysle moje wszystkie
nagrody! ) hihi