Pozwólmy Mamie umrzeć

[Gość: Izydor]

Pozwólmy Mamie umrzeć!!!.

Moja Mama przeglądała zdjęcia z pogrzebu swojej siostry, które
doręczył właśnie listonosz. W pewnym momencie poczuła się źle i poprosiła o
podanie Jej gromnicy Spełniłam natychmiast Jej życzenie. Mama siedziała w
fotelu i ciężko oddychała, na jej czole pojawiły się krople potu. Zapaloną
gromnicę przyjęła oburącz z widoczną wdzięcznością i wtedy z Jej ust popłynęły
słowa modlitwy: Ojcze nasz któryś jest w Niebie. Jej twarz wyrażała głęboką
wiarę i nadzieję rychłej pomocy. Wezwałam pogotowie. , Przed kilkoma dniami
Mama również poczuła się źle i przybyła wówczas lekarka po udzieleniu pomocy
oświadczyła, że jeśli ponownie wystąpi podobne niedomaganie to należy Mamę
natychmiast hospitalizować.
Tym razem przybyła inna lekarka, przyjmująca również w przychodni, która znała
naszą rodzinę i wiedziała, że brat jest po transplantacji serca. Mama starała
się zawsze ją omijać, podświadomie czuła lęk przed tą osobą. Lekarka rzuciła
okiem na Mamę i nie zbadawszy nawet pulsu usadowiła się wygodnie w fotelu,
położyła bloczek druków aktu zgonu i oświadczyła : "Pozwólmy mamie
umrzeć" Na te słowa głos Mamy na chwilę uwiązł w gardle, a po chwili zaczął
słabnąć przechodząc w szept. Kiedy już nie słyszeliśmy słów modlitwy a tylko
ruch warg zaświadczał o stanie ducha i tlącym się życiu , lekarka nakazała
położyć Mamę na tapczanie i wstrzyknęła jej jakiś zastrzyk. Zaraz po tym
modlitwa ustała ,w oczach pojawiły się krople łez. Mama umarła. Dopiero wtedy
lekarka podeszła i zbadała puls. po czym spokojnie wypisała akt zgonu. Kiedy
podniosła się do wyjścia powiedziała :"szkoda, że nie było pani brata
wypisałabym pewnie dwa zgony. "
Na zgon Mamy lekarka pogotowia czekała cierpliwie 40 min. ,gdy on nie
następował. wstrzyknęła zastrzyk, który zadziałał bardzo skutecznie i aby to
ukryć kazała przedtem Mamę położyć.
Działo się to w Szczecinie w 1987r. Mama miała 58lat. Dzisiaj kręgi
odpowiedzialne chcą zrzucić winę na sanitariuszy, kierowcow i grabarzy. To jest
potworne !!!

[Gość: Miedź Br]

Jeśli to prawda, to powinieneś złożyć zawiadomienie o przestępstwie w
prokuraturze. Można to postępowanie zakwalifikować jako morderstwo, a
morderstwo przedawnia się - jak mi się zdaje - dopiero po 25 latach, więc
jeszcze długo. Jeśli tego nie zrobisz, to - zakładając, że historia jest
prawdziwa - winna uniknie nie tylko kary, ale wręcz jakichkolwiek kłopotów. A o
Tobie osoby, które przeczytały ten Twój post, mogą pomyśleć - oczywiście
niesłusznie - jako o kimś, kto zmyśla bulwersujące historie za wygodną zasłoną
internetowej anonimowości. Pozdrawiam.

[lisa2]

Gość portalu: Miedź Br napisał(a):

> ...Można to postępowanie zakwalifikować jako morderstwo, a
> morderstwo przedawnia się - jak mi się zdaje - dopiero po 25 latach, więc
> jeszcze długo. Jeśli tego nie zrobisz, to - zakładając, że historia jest
> prawdziwa - winna uniknie nie tylko kary, ale wręcz jakichkolwiek kłopotów. A o
>
> Tobie osoby, które przeczytały ten Twój post, mogą pomyśleć - oczywiście
> niesłusznie - jako o kimś, kto zmyśla bulwersujące historie za wygodną zasłoną
> internetowej anonimowości. Pozdrawiam.

Nie wiem czy po tylu latach ekshumacja zwłok da jakiekolwiek wyniki pozytywne, a
jedyny dowód leży w grobie.

Najgorsza jest dla żyjących sama świadomość faktu. Ale dla lekarki nie ma
ratunku, kiedyś wpadnie.

lisa2

:)

[kochanka]

Gość portalu: Izydor napisał(a):

> Pozwólmy Mamie umrzeć!!!.
>
> Moja Mama przeglądała zdjęcia z pogrzebu swojej siostry, które
> doręczył właśnie listonosz. W pewnym momencie poczuła się źle i poprosiła o
> podanie Jej gromnicy Spełniłam natychmiast Jej życzenie. Mama siedziała w
> fotelu i ciężko oddychała, na jej czole pojawiły się krople potu. Zapaloną
> gromnicę przyjęła oburącz z widoczną wdzięcznością i wtedy z Jej ust popłynęły
> słowa modlitwy: Ojcze nasz któryś jest w Niebie. Jej twarz wyrażała głęboką
> wiarę i nadzieję rychłej pomocy. Wezwałam pogotowie. , Przed kilkoma dniami
> Mama również poczuła się źle i przybyła wówczas lekarka po udzieleniu pomocy
> oświadczyła, że jeśli ponownie wystąpi podobne niedomaganie to należy Mamę
> natychmiast hospitalizować.
> Tym razem przybyła inna lekarka, przyjmująca również w przychodni, która znała
>
> naszą rodzinę i wiedziała, że brat jest po transplantacji serca. Mama starała
> się zawsze ją omijać, podświadomie czuła lęk przed tą osobą. Lekarka rzuciła
> okiem na Mamę i nie zbadawszy nawet pulsu usadowiła się wygodnie w fotelu,
> położyła bloczek druków aktu zgonu i oświadczyła : "Pozwólmy mamie
> umrzeć" Na te słowa głos Mamy na chwilę uwiązł w gardle, a po chwili zaczął
> słabnąć przechodząc w szept. Kiedy już nie słyszeliśmy słów modlitwy a tylko
> ruch warg zaświadczał o stanie ducha i tlącym się życiu , lekarka nakazała
> położyć Mamę na tapczanie i wstrzyknęła jej jakiś zastrzyk. Zaraz po tym
> modlitwa ustała ,w oczach pojawiły się krople łez. Mama umarła. Dopiero wtedy
> lekarka podeszła i zbadała puls. po czym spokojnie wypisała akt zgonu. Kiedy
> podniosła się do wyjścia powiedziała :"szkoda, że nie było pani brata
> wypisałabym pewnie dwa zgony. "
> Na zgon Mamy lekarka pogotowia czekała cierpliwie 40 min. ,gdy on nie
> następował. wstrzyknęła zastrzyk, który zadziałał bardzo skutecznie i aby to
> ukryć kazała przedtem Mamę położyć.
> Działo się to w Szczecinie w 1987r. Mama miała 58lat. Dzisiaj kręgi
> odpowiedzialne chcą zrzucić winę na sanitariuszy, kierowcow i grabarzy. To jest
>
> potworne !!!