Człowiek-czy ma szansę ?

[Gość: bassPL]

Taki normalny. Traktujący pracę jako źródło utrzymania, mający własne
zainteresowania i chcący je realizować. Nie obiecujący pracodawcy że będzie
pracował ponad siły, kosztem swego zdrowia i rodziny. Pragnący zachować swą
godność człowieczą, nie łamiący zasad współżycia społecznego. Nie patrzący
wilkiem na bliźniego. Nie dążący do dominacji nad innymi. Kierujący się
normami moralnymi wywodzącymi się z tradycji chrześcijańskich.
Czy taki Człowiek ma jeszcze rację bytu ?
Bo przecież jutro nastąpi kolejny „Dzień świra” ?

[cezar_zorba]

Szansę to on ma zawsze, tylko na co? Otóż:
1. Ma szansę zostać uznanym za czubka
2. Ma szansę zostać pożartym przez młodego krokodyla- one są najbardziej
zarłoczne.
3. Ma szansę żyć na poziomie gdzieś pomiędzy ubóstwem a minimum socjalnym
4. Ma szansę na emeryturze (o ile dożyje)dorabiać sobie...
Mógłbym tak długo wyliczać.
Wybacz bass tę moja poranną ironię. Ja byłem wychowywany mniej więcej tak jak
Ty to opisałeś. Osiągnąłem wiele ale do emerytury jeszcze daleeeeko. A tu juz
czekają chłopaki w blokach tartowych...Ten świat stoi na przepaścią, to tylko
kwestia czasu jak zrobimy krok naprzód...

[ndowson]

az tak bardzo boli swiadomosc, ze otaczaja Cie krokodyle??? A moze warto
spojrzec na nich troche inaczej?
A co do bycia czlowiekiem, to i owszem. Nie trzeba pracowac po 12h, mozna
ustawic inne priorytety itd itd, nalezy tylko znalezc swoje miejsce.
Ciagle narzekanie nie zmieni swiata. A wracajac do krokodyli czy pampersow jak
ich nazywacie, to przypominam, ze my ich wychowujemy. Wiec moze juz czas
przestac narzekac?
Pozdrawiam serdecznie Panow i zycze milego dnia bez jadu:):)

[a0017]

Jestem dokładnie tego samego zdania. Wszystko z umiarem, to i więcej w sumie
można osiągnąć. Narzekanie na nic nie pomoże, a tylko nam psuje humor.

Jestem młody i pełen zapału

[Gość: Normalny]

Ale zapału do życia a nie ślęczenia w robocie i marnowania całego dnia na
przerzucanie papierów. I tak większość pracy wykonywanych przez ludzi w naszym
kraju ludzkości nic wielkiego nie przyniesie więc o specjalnej misji swojej
pracy można zapomnieć. No chyba że ktoś jest wybitnym medykiem pracującym nad
innowacyjną kuracją:PPP Tak pozatym nigdy nie zrozumiem ludzi którzy poswięcają
swoje całe życie na robote(czytaj pracują po 16 godzin dziennie). Życie dla
pracy jest jakąs pomyłką ale zaczyna to dostrzegać duża częśc młodych ludzi. A
młodą świnie co będzie chciała was zjeść i wyrzucić znajdziecie chyba wszędzie
więc nie ma sie co przejmować:))

[ndowson]

a jak pasja zycia jest praca to co? czy taka osoba jest nienormalna? Kazdy
wybiera to co lubi, a przynajmniej sie stara...

[cezar_zorba]

Ty widzisz w mojej wypowiedzi jad...Już wcześniej gdzieś o tym pisałaś. A czy
nie zgodzisz się ze mną, że takie są niestety realia? Ja u siebie mam cały
przekrój wiekowy społeczeństwa: starsze panie, świeżo upieczonych studentów,
ludzi w średnim wieku. Nikogo jeszcze nie zwolniłem, każdego szanuję. tego
samego życzyłbym i sobie aby i mnie szanowano i doceniano to co robię i
zrobiłem.

[Gość: ndowson]

owszem sa, chociaz zalezy na jakich stanowiskach. Owszem mlodzi ludzie bardziej
agresywnie robia kariere ale czy to oznacza ze sa be??? NIe, ja doceniam to co
osiagaja i jak wiele energii swego czasu na to poswiecaja. Czy slusznie , czy
tez nie przekonaja sie o tym kiedy nadejdzie czas rozrachunku. A co do
szanowania innych? Wg mnie szanuje sie czlowieka bez wzgledu na wiek.
A ze nikogo nie zwolniles, nie wiem czy to wada czy zaleta. Bo jesli ktos jest
do zwolnienia a tego nie robisz... no coz. Natomiast moze byc i druga opcja -
doskonale dobrales ludzi, wowczas pozostaje pogratulowac:)

[cezar_zorba]

odbierz maila

[ndowson]

odpisalam:)

[cezar_zorba]

Może by i był ktos do zwolnienia ale czy zwolniłabyś kobietę około 50-tki z 4
dzieci, której mąż nie pracuje?
Albo młoda dziewczynę z malutkim dzieckiem, której mąż też nie pracuje?
Albo niedosłyszącego Pana około 50-tki, którego zona ma nowotwór?
No cóż- mojego szefa niestety to nie interesuje- a dla tych ludzi to prawie jak
wyrok śmierci...

[forgotten_realms]

cezar_zorba napisał:

> Może by i był ktos do zwolnienia ale czy zwolniłabyś kobietę około 50-tki z 4
> dzieci, której mąż nie pracuje?
> Albo młoda dziewczynę z malutkim dzieckiem, której mąż też nie pracuje?
> Albo niedosłyszącego Pana około 50-tki, którego zona ma nowotwór?
> No cóż- mojego szefa niestety to nie interesuje- a dla tych ludzi to prawie
jak
>
> wyrok śmierci...

Ludzie, jacy ludzie? Przecież liczy się tylko PKB i wydajność. Sad but true. A
jak będziesz próbował narzekać, to niezależne media przypiszą ci etykietę homo
sovieticusa, a jakiś ogłupiony/a kolega/żanka myśląca tylko i wyłącznie w
kategoriach produktu, zaproponuje ci na forum wyjazd na Białoruś :(

[ndowson]

Owszem na codzien spotykamy dylematy moralne. Szczegolnie w moim zawodzie jest
ich duzo. Uwierz, musialam zwolnic, czy czuje sie z tym dobrze? nie. Tylko
czasami nie mam wyboru, czasami jestem do tego zmuszona. Powiesz, ze to mnie
nie tlumaczy, ale wybor jest prosty- nie zwolnie, zostane zwolniona za zle
wykonywanie obowiazki. Przykre ale prawdziwe:(

[Gość: normalny]

Jeżeli czyjąś pasją jest bieganie do pracy i powrót do domu na sen no
problem:))) Każdy orze jak może ale wg moich kryteriów oceny "życia" jest to
nie rozsądne:)))

[Gość: korkowa/babka]

Mój ideał to arystokrata żyjący z procentów swoich przodków...
robi to co lubi, czyta , śpiewa, pisze, a przy okazji pomnaża majątek
rodzinny!!!

[Gość: bassPL]

Czy chodzi o potomków gangsterów zastrzelonych w trakcie rozrachunków ?
:)

[babka71]

mam gdzieś kto z kim i jak
ważne , że ja się nie muszę martwić o przyszłość swojego syna

[Gość: bassPL]

"I was scared into thinking. I saw the naked simplicities of the
complicated civilization in which I lived. Life was a matter of food
and shelter. In order to get food and shelter men sold things. The
merchant sold shoes, the politician sold his manhood, and the
representative of the people, with exceptions, of course, sold his
trust; while nearly all sold their honour. Women, too, whether on
the street or in the holy bond of wedlock, were prone to sell their
flesh. All things were commodities, all people bought and sold. The
one commodity that labour had to sell was muscle. The honour of
labour had no price in the marketplace. Labour had muscle, and
muscle alone, to sell."
JACK LONDON-WHAT LIFE MEANS TO ME

[cezar_zorba]

O matko i córko!
Piękne co napisał London...Niestety, to już czysta utopia. te czasy już nigdy
(?) nie wrócą, chyba, że...Tak jak powiedział jeden z wielkich strategów
wojskowych (przepraszam, nie pamietam, który)"Nie wiem jaka broń zostanie użyta
w III wojnie światowej, ale w następnej na pewno użyjemy pałek i kijów". Po
takiej wojnie, jeżeli ktoś przeżyje, znowu powrócimy do handlu wymiennego, i
będziemy żyć z pracy własnych mięśni...

[Gość: bassPL]

Czytam właśnie eseje Londona i zastanawiam się, na ile tematy straciły na
aktualności. Lubię go wyjątkowo, Martina Edena czytałem nie wiem ile razy.
Niby prosta historia, a ciągle do niej wracam.
Tylko proszę nie pisać że London był bolszewickim agentem w USA.
:)

[moniam3]

Tak, zasuwałam w firmie po 12 godzin dziennie i nie dostałam umowy o pracę.
Niech ktoś mi poda złoty środek, jak utzymać dobrą posadę?

[babka71]

and what are you mean man??
have you some problem's??

[Gość: bassPL]

Nie pisałem, wkleiłem. Pasowało mi do kontekstu.
Niezależnie to umiem pisać szybko.
Lata pracy "palcamy" robią swoje.

[Gość: ndowson]

garncarz????

[Gość: bassPL]

niestety tylko muzyk
:(

[cezar_zorba]

Ha ha ha!!! Dobre sobie , garncarz!!! Widzę, ze i poczucie humoru masz i to
takie, które trafia w mój gust!
Ps. A może kabaret założymy?

[cezar_zorba]

Babeczko a czy moge Cię poprawić?
And what do you mean man?
Have you some problems?

Problem's to dopełniacz saksoński, którego w tym wypadku bym nie użył. I
powiedział bym raczej: Have you any problems?
Wybacz...

[Gość: bassPL]

Tym saksońskim dopełniaczem to mnie Waść powaliłeś.
Kłaniam się nisko, na ile kręgosłup pozwala.
Waszeć jesteś erudyta tęgi, trzeba baczyć co się pisze i jak.
A i do szklanicy ochotę wykazujesz, znać żeś humanista.
:)

[cezar_zorba]

A jakżeć!A i u Waszeci język giętki...Suponuję byśmy wespół przy gąsiorze
(niejednym)miodu, a i onego młokosa Pampersa do naszej kompaniji zaprosili,
zasiedli do stołu biesiadnego i ze dwie niedziele poradzili co z onym naszym co
się to zowie biznesem począć...

[ndowson]

szowinisci;) o kobietach to zapominacie

Szowiniści ...

[Gość: bassPL]

Ja pamiętam, ale siedze cicho, bo jeszcze kto pomysli że próbuję jakieś
prywatne interesy załatwiać. Owszem przyznaję że znajomość z Panią HR jest
intrygująca (mimo początkowych zgrzytów).

[Gość: ndowson]

zgrzyty to beda jak wypijecie beze mnie;) milych snow zycze i dobranoc

[cezar_zorba]

Hmmm...a zaczynało się tak filozoficznie...piszcie piszcie robaczki- chętnie
was poczytam...Moze jakiś flircik się zawiąże...?

[Gość: ndowson]

Szanowny Panie, a nie lepiej jakies romansidlo przeczytac?;)

[cezar_zorba]

Oj czytałem, czytałem...Ostatnio Wiśniewskiego, a teraz Zafona Cień
wiatru...Cosik na starość się romantyczny zrobiłem...

[Gość: ndowson]

I ciagle malo?;)

[Gość: babeczka]

Wybaczam nie gniewam się mój Ty kierowniku

[bluean]

Podejrzewam,że raczej nie a szkoda.

[afascinato]

Pewnie tak ale jest kilka uwarunkowań
1 mieć bogaty rodziców po których odziedziczymy firmę
2 miec wpływowych rodziców którzy obsadzą nas na odpowiednim stanowisku
3 miec dobre wykształcenie na czasie
4 miec talenty
5 miec po prostu szczęście

[martyna14]

Ja uwazam , ze w Polsce trudno jest o taka szanse dlatego wyjechalam. Za 1200
l na reke trydno jest wyzyc i przy tym miec pieniadze na hobby. Zyje w USA na
razie nie pracuje w zawodzie ale niedlugo bede uzupelniac edukacje. Nie zalezy
mi na duzym domu i samochodzie , za ktory bym placila 400 $ rat na miesiac wole
wydac te pieniadze na sprzet fotograficzny, podroze, moje psy i wlasny rozwoj.
Moglabym pracowac po 12 g i kupic sobie dom ale na razie wystarcza mi
mieszkanie .

[cezar_zorba]

A i ja tam byłem miód i wino piłem...Spędziłem rok w Washington DC. Z biegiem
lat chyba coraz bardziej załuję, że wróciłem...

[Gość: greta]

Czy jak Cię poprosze to zatrudnisz mnie choc na miesiac, bym sobie przypomniala
jak to jest pracowac?

[anarchistka]

a ja studiuje wieczorowo,pracuje 5 dni w tygodniu po 30 godzin,w weekend
dorabiam.Mam 20 lat i praca to nie tyle co żródło utrzymania,ale źródło
utrzymania moich studiów na których mi bardzo zależy.Studiuje etnologie,a
pracuje w firmie z której branżą moje studia nie maja zupełnie nic
wspólnego.:):)

[Gość: Asia]

Pracuję na 3/4 etatu, zarabiam mało, ale mam czas dla córki, czas na studia,
czas na dom i zainteresowania. Moja odpowiedź jest prosta, można, ale trzeba
liczyć się z tym, że czasem trzeba zacisnąć pasa przed pierwszym.
pozdrawiam

[grazyna.dlugokecka]

[hedonista78]

Śmieszy mnie ten cały wyścig szczurów, ludzie gotowi się pozagryzać, by tylko
dorwać się do tych paru nędznych groszy. Nie potrafiłbym być czyimś
niewolnikiem przez 8 (a co dopiero kilkanascie) godzin dziennie, a tym bardziej
jeżeli moja praca nie byłaby godziwie wynagradzana. Dla mnie życie polega
przede wszystkim na oddawaniu się swoim pasjom, realizowaniu swoich marzeń, a
nie duszeniu się w garniturku w ciasnym (i - o zgozo - nieklimatyzowanym)
pomieszczeniu.

[Gość: POMPON]

Czyli co? Bezrobotny jesteś? To rzeczywiście masz klawe życie.

[jop]

> Dla mnie życie polega
> przede wszystkim na oddawaniu się swoim pasjom, realizowaniu swoich marzeń, a
> nie duszeniu się w garniturku w ciasnym (i - o zgozo - nieklimatyzowanym)
> pomieszczeniu.

A kto za to płaci? Odziedziczyłeś fortunę po przodkach czy tam sobie mile pasożytujesz na kimś?

[ndowson]

wzruszyles mnie , az lza pociekla po moim policzku. Ilez tu madrosci zyciowej,
wyobraz sobie, ze kazdy chcialby tak zyc, a szczegolnie unikac braku
klimatyzacji, tylko, zeby tak zyc trzeba byc rentierem badz pasozytem, Do
ktorej gromady nalezysz?

[Gość: ?xxx]

może do tych uczciwych którzy w zgodzie z sobą wolą z boku od hucznego halo się
trzymać? Nie wdawać się w ogólny handel? Nie sprzedawać duszy?
Mało zrozumiałe?

W zgodzie z sobą

[Gość: bassPL]

Trzeba sobie uprzytomnić że bardzo niewielu ma szansę realizować pasję za
pieniądze. Prawie zawsze płaci się za to jakąś cenę.
Ja miałem taką możliwość i mimo perturbacji w dalszym moim życiu niczego nie
żałuję. Sporo lat funkcjonowałem jako muzyk zawodowy, dziś robię co innego,
odkrywam nowe wyspy na oceanie życia. No i oczywiście poszukuję nowej szansy.
:)

[Gość: ndowson]

rozumiem, ze kazdy niepasujac do tego opisu to z uczciwoscia jest na bakier?
A co do zrozumienia to az zbytnio, i blagam nie piszcie sloganow. I tak jest
ich zbyt duzo na reklamach

Dwie strony medalu...

[manekin1]

Zalezy na czym temu normalnemu człowiekowi zależy. Ktoś wyżej napisał o latach
80-tych kiedy chodziło sie na 8 godzin do pracy i wystarczało każdemu na życie.
Nie zapominajmy, że każdy był świadom faktu, że harując 24h na dobę i tak nic
nie zmieni w swoim życiu, bo wszyscy mamy mieć po równo, a lepiej tylko
dygnitarze partyjni. Teraz sytuacja się zmieniła. Jestem zwolennikiem tezy, że
jeśli ktoś chce po 8 godzinach pracy zapomnieć o tym, że jest pracownikiem,
musi liczyć się z faktem, że tak jak za czasów Edwarda i Wojciecha, nie
osiągnie nic więcej poza kawalerką w blokach i małym samochodem, kupionym na 5
letni kredyt. Niestety moi mili, jesli chcecie osiągnąć więcej, musicie dać z
siebie więcej. Jestem facetem z bardzo skromnej, warszawskiej rodziny, któremu
powiodło się w życiu. Mam 27 lat, 8-letnie doświadczenie zawodowe i nigdy w
życiu nic nie dostałem. Sam zapłaciłem za swoje studia, sam kupiłem sobie
mieszkanie i sam doskonale widzę ile poświęcenia i najlepszych lat życia
wymagały te sukcesy. Dziś uświadomiłem sobie, że widzę na straganie truskawki i
zacząłem się zastanawiać dlaczego potrafię sobie zwizualizować wykres kursu
walut i standingu akcji spółki matki za ostatnie trzy miesiące a nie zwróciłem
do tej pory uwagi na fakt, że już są i można kupić pyszne, aromatyczne polskie
truskawki, które jak wiadomo są najpyszniejsze na świecie. Czasem zastanawiam
się jak wyglądałoby moje życie, gdybym zamiast samochodem jeździł komunikacją
miejską, gdybym miał tyle czasu, żeby nie musieć kupowac książek a chodzić do
biblioteki, jest więcej takich przykładów. Jakby mnie to nie ciągnęło, wiem że
nie zamieniłbym żadnej z moich życiowych decyzji. Jestem świadom, że ja
skorzystam niewiele z owoców mojej pracy, ale pracuję dla moich dzieci, które
będą mogły cieszyć się z normalnego życia w swoim własnym kraju bez
konieczności wyjazdu za chlebem za granicę. Nie łudźmy się - tam nie jest
lepiej moi drodzy.

[Gość: bassPL]

Bardzo rozsądna opinia. pragnę jednak zauważyć że dziś ogromna ilość ludzi musi
pracować dużo i nikt ich o zdanie nie pyta. Wielu chciałoby może pracować
ździebko krócej, za ciut mniejsze pieniądze. Wielu bezrobotnych zyskałoby pracę
tym sposobem. Pamiętam dobrze wypowiedź w TVP szefowej polskiego oddziału
Andersena (hyhy), stwierdziła że pozwala zostawać pracownikom w biurze ile
chcą, bo są młodzi i się uczą, mają tu wszystko co potrzeba. Co za cynizm. Znam
akurat to środowisko, silny bodziec finansowy i presja czasu, efekt-praca od
rana do wieczora. Ciekawe jak to się ma do Kodeksu Pracy. Zwłaszcza w takich
właśnie instytucjach, mieniących się "autorytetami".

Polemika wskazana ;)

[manekin1]

Mityczna wielka piątka, czyli Andersen (obecny E&Y) i spółka nie jest już dawno
miejscem, w którym można zrobić pieniądze i awansować na ISTOTNE w skali
korporacji stanowisko. Są to jednak firmy która dają doskonałą szkołe
korporacyjnego stylu pracy i doświadczenie w pracy z silnymi, wymagającymi
Klientami. Stąd jest tak popularny wśród młodych osób, które poświęcają się
życiu zawodowemu i chcąc "sięgnąć gwiazd" motywują się do pracy 14 i więcej
godzin na dobę. Niezależnie od powyższego, młodzi ludzie po takiej szkole są
bardzo cenieni na rynku pracy i po opuszczeniu korporacji z zasady skazani na
sukces. Abstrahując od powyższego - z moich doświadczeń wynika, że większe
pieniądze udaje się zarobić poza korporacjami, w rodzimych przedsiębiorstwach,
tylko, że to wymaga jeszcze większego nakładu pracy - kółko się zamyka :) Nie
wchodziłbym w kwestie pracy ździebko krócej za ciut mniejsze pieniądze albo
zyskiwanie pracy przez bezrobotnych kosztem zmniejszenia czasu pracy, bo
weszlibyśmy za głeboko w kwestie makroekonomiczne. A tutaj z opinią jest jak z
przysłowiową "dupą" tzn. każdy ekonomista ma swoją ;)

[cezar_zorba]

manekin1 napisał:

> Mityczna wielka piątka, czyli Andersen (obecny E&Y) i spółka nie jest już
dawno
>
> miejscem, w którym można zrobić pieniądze i awansować na ISTOTNE w skali
> korporacji stanowisko. Są to jednak firmy która dają doskonałą szkołe
> korporacyjnego stylu pracy i doświadczenie w pracy z silnymi, wymagającymi
> Klientami. Stąd jest tak popularny wśród młodych osób, które poświęcają się
> życiu zawodowemu i chcąc "sięgnąć gwiazd" motywują się do pracy 14 i więcej
> godzin na dobę. Niezależnie od powyższego, młodzi ludzie po takiej szkole są
> bardzo cenieni na rynku pracy i po opuszczeniu korporacji z zasady skazani na
> sukces. Abstrahując od powyższego - z moich doświadczeń wynika, że większe
> pieniądze udaje się zarobić poza korporacjami, w rodzimych
przedsiębiorstwach,
> tylko, że to wymaga jeszcze większego nakładu pracy - kółko się zamyka :) Nie
> wchodziłbym w kwestie pracy ździebko krócej za ciut mniejsze pieniądze albo
> zyskiwanie pracy przez bezrobotnych kosztem zmniejszenia czasu pracy, bo
> weszlibyśmy za głeboko w kwestie makroekonomiczne. A tutaj z opinią jest jak
z
> przysłowiową "dupą" tzn. każdy ekonomista ma swoją ;)

Mądrego to i przyjemnie posłuchać...Gratuluję kolego, że zauważyłeś już
truskawki- ja spożyłem ich do dziś jakieś pięć kilo- pojawiły się już blisko
miesiąc temu. Co do kultury "japiszonów", "korpich","młodych krokodyli"
czy "szczurów"...mdli mnie już! Już mam dość nauk o efektywnej sprzedaży, o
najnowszych technikach sprzedaży i zarządzania, dość mam reklam- tu mnie
wyjątkowo mdli, zaraz puszczę pawia na klawiaturę:((( Jak mówił jeden z
wielkich: "staliśmy nad przepaścią, ale zrobiliśmy krok naprzód..." ten krok
jest bliski, na pewno nie za mojego, czy też mojego dziecka życia...ale bliski.
Czy ktoś oglądał film pt."Koyaanisqatsi"? Do tego moi mili zmierzamy...Polecam
obejrzenie tego obrazu...www.kina.krakow.pl/repertuar.php?id_film=3067.
Tak więc mój drogi przyjacielu bassie (jeżeli wolno mi tak Cię nazwać)
odpowiedź moja na pytanie postawione przez Ciebie w tym wątku brzmi: NIE- nie
ma szansy...choć chciałbym wierzyć, że jest inaczej...

Nigdy nie pracowałem w korporacji

[manekin1]

Nie wytrzymałbym z "klonami" i kierownictwem tego interesu. Mam z nimi jednak
bieżącą styczność poprzez szereg znajomych. Moi pracodawcy zazwyczaj nie
zatrudniali więcej niż 100 osób i były to bez wyjątku polskie firmy z których
jedna powstała w 1997 r., druga w 1991 r. (400 osób, ponad 100 mln. rocznego
przychodu), trzecia rok temu ;) Zauważyłem, że w tej najwiękzej i najbogatszej
było najmniej do zrobienia. Odbębniłem 8h i do domu służbowym autem za
pieniądze firmy. Znudziło mi się po trzech miesiącach. Co do kultury
korporacyjnej: kiedy moja była dziewczyna zmieniła pracę na korporację, po
dwóch miesiącach nie mogłem zrozumieć w jakim języku do mnie mówi. Firma
wypełniła jej 100% życia, praca do 18-19, potem służbowe kolacje i służbowe
picie, szkolenia za granicą zamiast wspólnych wakacji, a ja zamiast spędzać z
nią wieczór, znów sam i wku..ony na wieczornym treningu. Tak się długo nie
dało, sami chyba rozumiecie ;) Nie jest to jakiś ekstremalny przykład, bo
niejesteśmy pracoholikami, ale chyba znajdzie się wiele poodobnych.

[cezar_zorba]

Wnosząc po Twoich wypowiedziach jestes w dość młodym wieku (chociaż ja-40-
latek, też uważam się za niestarego). Powiem tak: standardy pracy do godz. 18-
19 to nie wynalazek korporacji- choć pewnie ja też pracuję w takowej. Ja
zasuwam od 7:30 do +∞ Za każdym razem jak żona pyta, o której wrócę mówię: nie
wiem...W pewnych instytucjach/firmach- roboty nie da się przerobić :(

CZY MA SZANSĘ...

[Gość: .....]

bardzo trudny temat;
nie chce pracować od świtu do nocy, ale chyba będę musiała.
Postanowiłam pracowac w budżetówce, własnie po to, żeby mieć trochę więcej
czasu, żeby nie strzępić nerwów, żeby się czegoś nauczyć przy wsparciu
finansowym pracodawcy. Cztery lata temu skończyłam studia i teraz pracuje w
trzecim miejscu-cały czas budżetówka. I to chyba będzie juz ostatnie moje
miejsce pracy po tej drugiej stronie rynku pracy. Nie dlatego, że zarabiam tak
mało. Uważam, że często w porównaniu do tego co się tu robi-zarobki są za
wysokie.
PO prostu , ja się tu marnuję.PO czterech latach pracy, mając całkiem niezłe
kwalifikacje i całkiem sporo wolnego czasu, powiem wkrótce-mam dość.
Chciałabym czuć , że jestem potrzebna, niezbędna, że ta praca do czegoś dązy,
zmierza, że może ktoś mnie doceni, że wspólna pracą coś osiągniemy albo
ZMIENIMY. To nie jest możliwe w budżetówce.SZkoda, bo miałam szczytne ideały,
aby wpisać się na krótką listę uczciwych, kompetentnych urzędników w naszym
kraju.Szkoda, bo dzięku naszej Ojczyznie dostałam bezpłatne wykształcenie
(łącznie ze studiami), a podatnik, który cięzko haruje zapłacił za moje wyjazdy
do Brukseli, studia podyplomowe, kursy językowe.Ale nikt mnie tu W OGÓLE NIE
ZATRZYMUJE.Zeby było jeszcze bardziej kuriozalnie-wszystkie moje stanowiska
pracy (dodam, ze w Warszawie, a nie jestem warszawianką)dostałam kompletnie bez
żadnych znajomości.
Jeśli mam spędzić w pracy prawie jedną trzecią częśc mojego życia(jak nie
więcej) to chce wiedziec po co i do czego to zmierza. Tego moj pracodawca mi
nie mówi. Moj pracodawca torpeduje moje pomysłY i ironicznie usmiecha się
słysząc moje uwagi na temat organizacji administracji. Moze dlatego polska
administracja jest taka mierna kadrowo...
pozdrawiam

[ciaki]

Chyba prawidłowo zadane pytanie powinno brzmieć "Jak połączyć życie z pracą" a
nie na odwrót.
Od kiedy nasze życie jest dla roboty?

Boże ludzie o czym wy piszecie...

[Gość: o]

nie szkoda Wam godzin spędzonych z kimś ukochanym, nie szkoda nieprzeczytanych
książek, obejrzanych programów w tv, czy po prostu leżenia i rozmyślania tylko
po to żeby mieć lepszy samochód, ciuchy czy najnowszy model telefonu
komórkowego? samochód sie zestarzeje telefon też, ciuchy znosza a jedyne co wam
naprawde zostanie - to wspomnienia
ja też lubie czasem rzucic się w wir zajęc wracac o 24 itd, ale potem następuje
chwila kiedy lubie pokontemplować, poczuc, ze zyje uzmysłowic sobie to.
Nie neguję ludzi, dla których praca to hobby, bo oni czują sie szczęśliwi,
dziwia mnie ludzie , którzy nie majac pomysłu na zycie haruja dla kasy, by po
iluś tam latach zorientować sie , że zycie im uciekło a wszystko materialne co
zdobyli- zdewaluowało sie.
Ja pracuje w jednej firmie kilka lat, na poczatku musiałem zostawac zporo po
godzinach, ale kiedy szef okrył , że jestem niezbędny i kupę trudu kosztowałoby
go wprowadzenie nowej osoby na moje stanowisko powiedziałem - osiem godzin a jak
ci sie nie podoba to nie ma problemu - odchodze.
Dla mnie powrót 2 godziny poźniej to psie pieniądze w mojej kieszenii jedno
zmarnowane popołudnie.Kiedy jestem w pracy jestem jak maszynka ale kiedy
nadchodzi 17 stoje przy drzwiach , bo 3 minuty po mam autobus ;). Owszem czasem
zdarza mi sie zostać kiedy wymaga tego sytuacja ale rzadko.
Po naszej rozmowie o odejsciu szef mi podniosł pensje, symbolicznie ale zawsze :).
Pozdrawiam wszystkich rozsądnych i życze wam szczęsliwego , spokojnego życia.

[cezar_zorba]

Oj, kolega chyba nieuważnie czytał wszystkie posty. Toż my właśnie piszemy o
tym że nie wolno się dać zwariować, zaszczuć i pożreć!
A Ty przyjacielu jesteś chyba z kosmosu dzy beściak i masz szefa normalnego.
Ciekaw jestem ilu szefów podnosi pensje pracownikowi gdy ten chce odejść?!

[Gość: o]

uważnie czytałem ale w dośc długim okresie czasu, więc może nie wyraziłem sie
zbyt precyzyjnie- oczywiście pisałem do krokodyli i wilków.
Troche jestem beściak (choć bez przesady), a co do szefa to mam raczej z tych co
nie umie dogadać sie z pracownikami <gdyż nie ma na świecie nikogo tak dobrego
jak o ja jestem na drugim miejscu ;) > , często ich zmienia i niewielu mu nie
pasuje , nie opłaca mu sie wiec zminiac kogoś kogo względnie akceptuje (czyli mnie)

[Gość: Ania]

Ktos tutaj napisal ze pracujac te 8 godzin i idac po najmniejszej linni oporu
czlowiek skonczy w kawalerce w blokach i w 5 letnim samochodzie na kredyt.
Ciekawe. Bo z tego co ja wiem to koszt kawalerki w blokach (na Kabatach) wynosil
dwa lata temu okolo 145 tys. Czyli zeby ja kupic to trzeba wziac albo kredyt
albo miec ogatych rodzicow. Bo raczej ciezko samemu pzrez 2 - 3 lata uzbierac
taka kwote. No ale zapomnialam, pzreciez wszyscy [racujacy a mniej niz 2000 na
reke du cieleciny i niedorajdy.
Mnie smieszy troche mit kariery w Polsce. Bo naprwde mozliwosci jej zrobienia i
zarobienia dorbych pieniedzy sa kiepskie. W momencie w ktorym rynek popsul sie
do tego stopnia ze wkota 3000 brutto dla osoby czesto z doswiadczeniem, dwoma
jezeykami etc. jest marzeniem scietej glowy. Nie pzrecze ze sa osoby dobrze
zarabiajace. Ale mowimy o wiekszosci osob - ja znam mnostwo osob z
kwalifikacjami ktore ciezo pracuja dluzej niz 8 h dostajac niewielkie pieniadze.
Dlaczego ?? Bo nie moga zrezygnowac z obecnje pracy a dostanie lepszejgraniczy z
cudem. Przy smiesznie niskich pensjach w stosunku do kosztow zycia ???
I chcialam jeszce zwrocic uwage na takei zjawisko = czas pracy ma gowno
wspolnego z wydajnosci i jakoscia. Bo w wiekszosci firm jest tak, ze zmusza sie
ludzi do siedzenia w robie do tej 21, kiedyczesto nie ma az tyle do zrobienia.
Bo przeciez trzeba udawac ze jestesmy zarobieni po lokcie etc.
Normalne pojdecie to jest takie, w ktorym prace traktuje sie jako zrodlo
utrzymania. Bo ja do tegop otrzebuje pieniedzy. Ja nie ptrzebuje pracy zeby
sobei wypelnic dzien, ja nie potrzebuje korporacji w lozku. ja nie chce sie
integrowac z zespolem po godzinach kiedy mam faceta albo aerobik, albo kino.

[Gość: maria]

Mam doświadczenie pracy w kilku instytucjach, prywatnych i państwowych.
Pracowałam też zagranicą. Myślę podobnie jak bass czy kilka innych tu osób.
Jestem kobietą (50lat) tym większe moje trudności na rynku pracy. Dla wielu
jestem już feee :). Pracując zawsze koncentrowałam się na pracy, lubiłam ją
szybko wykonać i iść do domu do moich spraw, które zwykle były inne niż te
współpracowników, bo nie mam męża czy dzieci a o tym głównie rozmawia się w
robocie. Od ca roku '99 zaczęło się w W-wie robić jakoś inaczej. Sporo ludzi
podostawało robotę, bo byli czyimiś krewnymi - robotę nie mającą nic wspólnego
z ich zainteresowaniami czy kwalifikacjami. Chcąc ukryć swoje nieprzygotowane
zaczęli wprowadzać jakieś dziwne zachowania, w tym siedzenie po godzinach nie
wiedzieć po co bo robota zrobiona lub jej wcale nie ma. Zaczęło plenić się
donosicielstwo. Współpraca stała się bardzo trudna. Aby ktoś dla ciebie coś
zrobił (a wchodziło to w jego zakres obowiązków) musiałaś z nim być, w b.
dobrych stosunkach, bo inaczej torpedował twoja robotę. Tak po złości, ale
uważam też, że jej po prostu nie potrafił prawidłowo wykonać a bał się zapytać.
Do czego zmierzam? Otóż uważam, że większość tej paranoi na obecnym rynku pracy
jest stworzona przez nas samych. Przez zawiść i strach. Przez tę cholerną
nieuczciwość międzyludzką. Pracodawcy wielokrotnie śmieją się z tego i
korzystają no bo po co mają dawać więcej jeśli chce się od nich mniej?