MALARSTWO W REKLAMIE

[artoholik]

Drodzy forumowicze, chciałabym zasięgnąć Waszej opinii, piszę właśnie pracę mgr na temat sztuki w reklamie,
Chciałabym poznać Wasze opinie na temat konkretnej kampanii, która kryje się pod poniższym linkiem. Co o niej sądzicie? Jak ją oceniacie? Czy to sztuka przez duże S?
rynekisztuka.pl/2012/09/14/dziela-sztuki-w-obiektywie/#POZDRAWIAM!

[asia.sthm]

>Co o niej sądzicie? Jak ją oceniacie? Czy to sztuka przez duże S?

Odp: Genialne. Najwyzej w kazdej skali. Sztuka przez duze SZ.
Przemawia, zachwyca, inspiruje, czaruje....no duzo z czlowiekiem robi.

Pamietam juz 1999 bylo spore zamieszanie z tego powodu i dyskusje czy to przypadkiem nie swietokradztwo.

Powodzenia w pracy Artoholiku.
---
po prostu, prosto z mostu...

[szkorbut-lumbago]

Mnie się te zdjęcia zdecydowanie podobają. Są ciekawą działalnością około istniejącego juz działa. Ciekawa jestem czy tego typu działania zachęcają niektórych do zapoznania się z oryginałem.

[g0p0s]

Łódź Kaliska od razu się kojarzy.
Ciekawe, że firma Bosch jeszcze nie wpadła na taki pomysł na kampanię

[szkorbut-lumbago]

Wiedziałam, że skądś znam jedną ze scen

[minerwamcg]

Taka zabawa cytatami - dopóki oczywiście trzyma się w granicach dobrego smaku - jest na ogół urocza, jak ta neo-Magdalena LaToura. I tak, oczywiście, jeśli powstaje coś pięknego i prawdziwego, to jest to sztuka. A nawet czasem Sztuka. I co z tego, że opiera się na cytacie. Cały postmodernizm nie robi nic innego, bo tak ma.
Mam natomiast pewne wątpliwości odnośnie reklamy jako przyczyny sprawczej (i co tu ukrywać fundatora) tych dzieł. Może jestem staroświecka - ale jeżeli artysta domalowuje Monie Lizie wąsy bo chce przez to coś powiedzieć o świecie, to jest co innego, niż gdyby chciał w ten sposób sprzedać płyn na porost włosów. Choć w efekcie i jednego i drugiego powstaje ta sama wąsata Mona Liza.
Nie twierdzę, że reklama jest be i nic co dla niej powstaje nie zasługuje na miano sztuki. Reklama jest dźwignią tak potężną, że oprócz handlu może się do niej uwiesić jeszcze mnóstwo rzeczy, w tym takie właśnie poszukiwania artystyczne - reklama zamawia je, inspiruje, oraz last but not least za nie płaci. Ale jakoś mi ta prawda o świecie z półprawdą o cudownych własnościach produktu X nie do końca konweniuje.

[szkorbut-lumbago]

Zasadniczo się z Tobą zgadzam, co do reklam produktu. Ale zawsze mam problem z reklamami ubrań. Dla mnie to one głównie kreują odbiór marki, a nie zachęcają do kupna produktu (podkreślam głównie, bo samej kiedyś zdarzyło mi się pójść kupić sukienkę z plakatu. Tylko że ja jestem inna i jak nie było tej konkretnej to nie kupiłam nic, co więcej nie pamiętam juz nawet marki , a przeciętny konsument zachowujący się zgodnie z zasadami powinien jednak kupić cos innego).
A wracając do baranów, reklama mody może (ale oczywiście nie musi) nieść ze sobą wiele dodatkowych wątków, równie ważnych. Świetnym przykładem są dla mnie niektóre reklamy firmy ubraniowej na B. z kolorami w nazwie. Zdarza im się zrobić coś bardzo kontrowersyjnego (i to jest podstawy cel reklamodawcy), co rozpoczyna wiele stricte światopoglądowych dyskusji.
Z tym, że mój punk widzenia może być skażony wykształceniem i środowiskiem. I musze się z tym pogodzić.

[balamuk]

Skołowałyście mnie, kochane.
Po pierwsze - nie lubię reklam jako zjawiska. Ale jeżeli trafię na coś, co do mnie przemawia, doceniam. Te reklamy są piękne, pooglądałam je z prawdziwą przyjemnością, choć po drodze zdążyłam zapomnieć, co to za firma. Ale artyzm doceniłam.
Po drugie - cytaty nie są przecież wynalazkiem postmodernizmu, cała "dawna" sztuka w pewnym sensie korzystała z tego, co już było, więc czemu nie? Świętokradztwo? Nie sądzę, żeby de La Tour, Manet czy inny Velazquez strasznie się czepiali. Ewentualnie o prawa autorskie i tantiemy.
No i po trzecie moja prywatna obsesja - coś takiego może mieć funkcję edukacyjną. Gdyby gdzieś w kąciku drobnym drukiem napisać "Lubimy Leonarda" albo "Poszukaj, jaki to obraz", to może ktoś by sie zainteresował? Tzw. wykształcenie ogólne można sobie w tej chwili o kant potłuc, każda metoda dobra...

[minerwamcg]

Ależ Bałamuku, nikt nie powiedział, że cytowanie jest czymś złym! Przeciwnie wprost, osobiście uwielbiam. A słowo postmodernizm też już jakiś czas temu przestało być obelgą Owszem, nawiązywali, korzystali i inspirowali się wszyscy, począwszy od tego jaskiniowca, który jako drugi namalował na skale mamuta. Ale upieram się, że dopiero postmodernizm uczynił z cytowania sztukę samą w sobie. I bardzo dobrze, erudytom na uciechę, a ignorantom na zachętę.
Dzieła sztuki w służbie reklamy z jednej strony zachwycają, bo po to są, z drugiej budzą pewne wątpliwości. Czasem wolałoby się, żeby te cuda powstały bezinteresownie, z czystej radości tworzenia (albo męki egzystencjalnej, co kto woli), a nie po to, żeby sprzedało się więcej kosmetyków, samochodów, ubrań, jedzenia, picia.

[balamuk]

Przepraszam, najwyraźniej w wyniku skołowania wyraziłam się nieprecyzyjnie, wcale nie chciałam stwierdzić, że ktoś stwierdził, że cytowanie jest czymś złym. Tyle, bo znowu się zaplączę...

[minerwamcg]

Może też być, że ja coś źle zrozumiałam. W każdym razie tak, zdecydowanie popieram podnoszenie erudycji ogólnej społeczeństwa, także przez reklamy. Byle tylko nie było jak przy "ociec prać", kiedy jakiś mądry patafian stwierdził, że to dla prostego odbiorcy zanadto finezyjne i reklama znikła. A szkoda, fajna była.