Ognisko

[woloduch1]

Wlasnie przed chwila Groha rozpalila wirtualne ognisko. W zupelnie innym watku
rozmowa troche zdryfowala i rzucilem - nie, nie miesem! Slowami poczatku
piosenki. Groha poprsila o reszte, a odpowiadajac na moje pytanie, czy ja zna,
odpowiedziala twierdzaco, mowiac o wspomnieniach. W ten sposopb rozpalila
wirtualne ognisko, do ktorego zapraszamy wszystkich. Nie ma znaczenia, ze w
Europie i Ameryce Pln jest zima, zas w Australii i Nowej Zelandii lato, ze
gdzies jest wczesny ranek, gdzie indziej popoludnie, a jeszcze gdzie indziej
pozny wieczor. Zasiadzmy przy tym ognisku i zaspiewajmy...

Pozdrawiam

Woloduch

[ida14]

No to ja moge posiedziec, lubie ogniska. Śpiewać to nie wiem... tak raczej
marnie mi to idzie, ale chetnie posłucham

[groha]

Przysiadam się z wielką radością i dorzucam drewko do ognia Co śpiewamy?

[groha]

Cisza dokoła, las tylko szumi
Wiatr lekko zgina konary drzew
Żaden gwar pieśni naszej nie stłumi
Bo to chmielewski potężny śpiew!
Jakże wesoło ognisko płonie
i w sercach naszych rozpala krew
Więc zasiądziemy w braterskim gronie
Na komendantki naszej zew! (czyli Starej.Gropy)
)

[asia.sthm]

Na szeleczkach ma majtaski
Kozioleczek Rududu,
a z majtaskow w biale paski
kozi ogon sterczy mu.


Widze zescie tak pieknie rozspiewali, wiec musialam, no musialam sie dolaczyc.
A poniewaz padam juz z nog, to prosze mnie obudzic jak sie kartofle dopieka.

[woloduch1]

Od staregomksiedza z kruchty bialej
W mojej wsim ja te opowiesc znam
O chlopczyku i o jego malej
I o dzwonach ktore byly tam

Mlodzi byli chetnie by sie brali
Bo bez siebie wprost nie mogli zyc
Lecz rodzice im nie pozwalali
Bo na slubie dzwony musza bic

Dzwony te od dawna nie dzwonily
W starej zwonnicy drzemiac w sinych mglach
Lecz sie pewnej nocy przebudzily
Budzac w ludziach wielki strach

I choc w nich pekniete serca byly
Czar zwyciezyl zla potege snu
Wielka milosc glos im przywrocila
I jak dawniej zadzwonily znow...

[vivictoria]

Spod igiełek kwiaty rosną,
Mknie za ściegiem ścieg,
Żałuj, żałuj hoża wiosno,
Że cię tuli śnieg!
Zanim niebu się ukorzy
Twój kobierzec z róż,
My pod stopy Matki Bożej
Nasz złożymy już.
Nim wiosenne przyjdą dary
Mnóstwo młodych par,
Na bławatkach tej ofiary
Serc zamienią dar.

[groha]

Iiiii... coś nędzniutkie to ognisko. Przy takim rachitycznym żarze, to nawet
niewinne dziewczę raka nie spiecze, cóż mówić o pieczonych ziemniakach. Ognia
nam brakuje, ognia! A nie, zapalniczkę mam. Czyli - albo nie umiemy porządnie
rozpalić, albo znowu ktoś podprowadził drewno...

[asia.sthm]

Cholera, wszystkie nieprzyzwoite teksty mi glowy wywialo..ale do ognia mam co
dorzucic. Wiecie jak moj maz piknie umie rabac drzewo? I w rowne stosy ukladac?
Oj pieknie. Drewna nie zabraknie, a wy spiewajcie na cztery glosy.

[woloduch1]

A Ty co, od macochy?

Wszyscy spiewamy!

Pozdrawiam

Woloduch

[asia.sthm]

Od macochy i spiewac nie bede. Moge isc chrustu nazbierac, patykow nastrugac,
patelnie ewentualnie umyje..

[groha]

To jedna z moich ulubieńszych piosenek. Mam wrażenie, że ona trochę o nas jest

Takie zwykłe, takie małe
Tutaj mają wielką wagę
Wykrzykniki kolorowe
Wyglądają wciąż, jak nowe.
Gawędziarze, gawędziarze
Odgrzebują stare sprawy
Przy ognisku i przy kawie
Nieciekawe i ciekawe.

O tym, jak kiedyś w górach na pomoc ktoś krzyczał głośno
O tym, jak na Mazurach ktoś złamał wiosło.
O tym, jak patyk trzasnął, gdy wiatr za mocno dmuchał
I chyba każdy już zasnął, tylko autor słuchał.

Oczy szerzej się otworzą i przypomną i pomarzą.
Oni już nie mają czasu, ale dzieciom się przydadzą
Opowieści, opowieści, takie tanie, no bo własne
Uśmiechają się, a jeśli przesadziłeś coś - nie zasną.

[woloduch1]

Trzy milosci - Bulat Okudzawa

Pierwsza milosc z wiatrem gna,
Z niepokoju drzy,
Druga milosc zycie zna
I z tej pierwszej drwi,
A ta trzecia jak tchorz
W drzwiach przekreca klucz
I walizke ma
Spakowana juz.

Pierwsze klamstwo, myslisz ech,
Zazartowal ktos,
Drugie klamstwo, gorzki smiech -
Smiechu nigdy dosc.
A to trzecie gdy juz
Przejdzie przez twoj prog
Glebiej rani cie
Niz na wojnie wrog

Pierwsza wojna, pal ja szesc!
TO juz tyle lat!
Druga wojna - jeszcze dzis
Winnych szuka swiat...
A tej trzeciej, co chce
Przerwac nasze dni,
Winien bedziesz ty,
Winien bedziesz ty...

[woloduch1]

Samotna fregata

W dalekim porcie, gdzieś na krańcu świata,
Gdzie martwa fala uderza o brzeg,
Stoi od dawna samotna fregata
I na coś czeka u ujścia dwóch rzek.

Rzeki wpadają do jednego morza,
Ale w dwie strony unosi je prąd.
Fregata czeka, choć chciałaby może
Podnieść kotwicę i odpłynąć stąd.

W dalekim porcie, gdzieś na krańcu świata,
Gdzie martwa fala uderza o brzeg,
Mieszka dziewczyna, co przez długie lata
Na kogoś czeka u ujścia dwóch rzek.

Rzeki wpadają do jednego morza,
Ale w dwie strony unosi je prąd.
Smutna dziewczyna pragnęłaby może
Porzucić wszystko i odpłynąć stąd.

Ale kotwice trzymają zbyt mocno,
Dwie rzeki płyną w dwie strony od lat,
Tylko po wodzie o zorzy północnej,
Jak list, odpływa śnieżnobiały kwiat.

I tak się jakoś los dziewczyny splata
Z losem fregaty stojącej od lat
W dalekim porcie, gdzieś na krańcu świata,
Tam, gdzie beztrosko śpiewa tylko wiatr.

[woloduch1]

Hej chlopcy

Gdy odpłynie najbliższy nam ląd,
Gdy będziecie daleko już stąd
I gdy gwiazdy stać będą na wachcie,
Niechaj z wami wyruszy przez świat,
Przez upały i burze, i grad,
Ta piosenka jak flaga na maszcie.

Hej, chłopcy, morze ma barwę zieloną,
Tam w kraju drzewa w zieleni już toną.
Hej, chłopcy, morze ma barwę błękitną,
Tam w kraju chabry błękitem już kwitną.

Hej, chłopcy. Chłopcy, złociste jest morze,
Tam w kraju złoci się zboże, o hej...
Złoci się zboże, o hej...

W tej piosence kołysze się wiatr,
W tej piosence jest uśmiech i łza,
I dziewczyna wciąż w okno wpatrzona.
Z tą piosenką nie dłużą się dni.
Z nią radośnie na wachcie wśród mgły,
Z nią i woda jest w morzu mniej słona.

[kasiula.g]

z chęcią dołoczę się ogrzać i posłuchać ; przyjmijcie zmarźlaka - kielbaski
przynoszę -)))--

[groha]

Przy ognisku nad Szczawniczkiem

siedzimy razem przy ognisku
gwiazdy spadają nam na głowę
ogień jest wielki i okrutny
gałęziom ogryza młodą korę

wrzucamy do ogniska listy
te najpiękniejsze - nie napisane
płomienie wciąż w upartym szepcie
same składają się na amen

czasem kieliszek z wódką czystą
na cienkiej nóżce przejdzie między nami
i chce się śpiewać chce się wyć
ze szczęścia które właśnie mamy

siedzimy razem przy ognisku
gwiazdy spadają nam na głowę
konary siwieją mocno nadpalone
Bóg sypie włosy nam popiołem


Podrzuciłam, żeby całkiem nie zgasło.

[36krzysiek]

Płonie trabancik w lesie
Wiatr spaleniznę niesie
Przy ogniu zaś rodzina
Smażone dętki wcina
Hrup hrup mniam mniam
Hrup hrup mniam mniam
Smażone dętki wcina

[dc22]

a ja sie z gitara dosiadam...

i buki mi w duszy plona...

" w bukowinie zarosniete echem lasy...
w bukowienie rosna skrzydla swietym bukom..."


gory mi sie marza..
i spiewanie do pozna w noc..

mruze oczy przed iskierkami - lec piosenko....

"i byl beskid i byly slowa
zanurzone po pepki w cerkwi dzbanach
rozlozyscie zlotych
smagajacych sie z wiatrem
do krwi..."

[groha]

Rozdmucham je na nowo. Zawszeć to milej, gdy ogień płonie...

BUKOWINA II

muz i sł: W. Belon

Dość wytoczyli bań próżnych przed domy kalecy
Żyją jak żyli - bezwolni głusi i ślepi
Nie współczuj - szkoda łez i żalu
Bezbarwni są, bo chcą być szarzy
Ty wyżej wyżej bądź i dalej
Niż ci co się wyzbyli marzeń

Niechaj zalśni Bukowina w barwie malin
Niechaj zabrzmi Bukowina w wiatru szumie
Dzień minął dzień minął - nadszedł wieczór
Świece gwiazd zapalił
Siadł przy ogniu pieśń posłyszał i umilkł.

Po dniach zgiełkliwych, po nocach wyłożonych brukiem
W zastygłym szkliwie gwiazd neonowych próżno szukać
Tego, co tylko zielonością
Na palcach zaplecionych drzemie
Rozewrzyj dłonie mocniej, mocniej
Za kark chwyć słońce, sięgnij w niebo

Odnaleźć musisz - gdzie góry chmurom dłoń podają
Gdzie deszcz i susza gdzie lipce, październiki, maje
Stają się rokiem, węzłem życia
Twój dom bukowy zawieszony
U nieba pnia, kroplą żywicy
Błękitny, złoty i zielony

[woloduch1]

Byłaś u kresu drogi dalekim światełkiem
Nadzieja, którą darmo szukać mędrca szkiełkiem
Byłaś serca stukotem i myśli gonitwą
I żebyś wreszcie przyszła, żarliwą modlitwą

Byłaś liściem świecącym w purpurze jesieni
Byłaś drzwi niecierpliwym uchyleniem w sieni
I chwilą, w której zamarł czas i znikła przestrzeń
Przez jedną chwilę byłaś, tym byłaś a jesteś...

Jesteś wesołym ogniem co strzela wysoko
Nadzieją, którą darmo szuka mędrca oko
Czasem mierzonym serca biciem niecierpliwym
I żebyś tu została westchnieniem żarliwym

Jesteś moją muzyką w siedmiu strunach śpiącą
I garścią śniegu, w która wtulam twarz płonącą
I nitką co się złoto w przędzy myśli przędzie
Tym wszystkim dla mnie jesteś, tym jesteś, a będziesz...

Będziesz wiatrem wiosennym co wieje od rzeki
Będziesz snem, co zmęczone zamyka powieki
Moim świtem spokojnym, dni szarych pogodą
Będziesz soli okruchem i chlebem i wodą

Będziesz niezgrabnym wierszem i świerszczem w kominie
Babim latem w jesieni i kolędą w zimie
Bo tak nam już sądzone, tam gdzie ja i Ty wszędzie
Byłaś jesteś i będziesz...

Dokładam do ognia

[ida14]

chyba trzeba dołożyc do ognia bo wygasa. Temat jak najbardzie aktualny bo
majówkoy.
Ja miałam mieć wczoraj ognisko prawdziwe, ze znajomymi, ale deszcz pokrzyzował
nam plany i skończyło sie na ogladaniu filmów i gadaniu u koleżanki. tez było
fajnie.

[groha]

Maju! Maju! Co zobaczymy dziś?
albo:
Wiec chodź, pomajuj mój świat...
)

[groha]

O, albo piosenka o majeniu pretensji:
Dorosłe dzieci MAJĄ żal, za kiepski przepis na ten świat...