zarobki pisarzy

[satra]

jestem ciekawa czy z pisania prozy mozna wyżyć w tym kraju?

Mam 22 lata i dużo zapału do pisania i parę razy słyszałam, że i talentu też
mi nie brakje.

Ile młody początkujący pisarz, który wyskrobał jakąś powieść może na niej
zarobić? Tzn. czy sprzedaje wydawnictwu prawa autorskie? a jezeli tak, to
mniej wiecej jakie to są stawki.

I jaki procent otrzymuje od całkowitej ceny egzemplarza?

[rimbombin]

Chyba sprowadzę cię na ziemię. Z moich doświadczeń wynika, że nie. Nie licząc
wąskiej elity (kilka osób w Polsce) Jeśli chcesz szczegółów to mogę ci podać
przykład zarobków z mojej pierwszej książki. Nakład 2 tysiące, z tego dla mnie
10%, liczone od czystego zysku wydawcy, czyli od 4 złotych, łatwo policzyć, że
mój zysk wynosi 4O groszy na egzemplarzu. Razy nakład to sobie policz. Nie
wystarczy na zapałki, a dodam jeszcze, że jest to rozłożone na kilka lat, jeśli
wogóle nakład się rozejdzie. Pozdrawiam.

[satra]

Rimbombinie czy przy kolejnych książkach, te zarobki wzrosły?
Powiedz jeszcze, proszę, czy piszesz powieści, czy podręczniki, czy jeszcze
cośinnego?
Czy jak na debiutanta 2 tys. egz. to było dużo? I w jakim tempie sie to
rozeszło?

[autumna]

Już kiedyś nad tym dumaliśmy:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=11943&w=29883820&a=29883820

[skajstop]

autumna napisała:

> Już kiedyś nad tym dumaliśmy:
> forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=11943&w=29883820&a=29883820

No tak, ale to takie dumania... Zabrakło tam autorów takich jak Sapkowski czy
Dukaj, Masłowska... Pilipiuk...
Ten pierwszy zarabia kilka mln złotych rocznie.

A co do stawek, bez przesady :) zależy, co się pisze i jak. W literaturze
popularnej, normą jest 1-2 zł od sprzedanego egzemplarza.

[czarnaba]

Fragment rozmowy z Michałem Witkowskim:

"Czy po zrobieniu doktoratu zamierzasz zająć się pracą naukową, czy jednak
zwycięży pisarstwo?
M.W. Bardzo źle się czuje na uniwersytecie, doktorat zrobię, ale jak się da, to
będę żył nie tyle może z pisania, ile z różnych rzeczy około pisania (jakieś
stypendia, felietony, coś w tym stylu)."

:)

[satra]

hey, no co jest? tyle osób szczyci się na tym forum wydaniem jakiegoś dziełka a
na pytanie młodej autorce konkretnie zechciały odpowiedzieć tylko trzy osoby.

Podzielcie sie swoimi doświatczeniami, czy jest to rzeczywiście ok 40 gr. za
sprzedany egz. czy też przedział między 1-2 zł.

Jak też czy z chwilą podpisania umowy z wydawnictwem czy autor otzrmuje jakąś
przedpłatę?

[malaga33]

> Jak też czy z chwilą podpisania umowy z wydawnictwem czy autor otzrmuje jakąś
> przedpłatę?
To zależy od wydawnictwa, nie ma reguły.

> Podzielcie sie swoimi doświatczeniami, czy jest to rzeczywiście ok 40 gr. za
> sprzedany egz. czy też przedział między 1-2 zł.
Jak wyżej. Ponadto od ceny ksiązki, doświadczenia autora. Nie oszukujmy się,
ale nikt nie da debiutantowi kokosów.
Jesli chcesz utrzymywać się wyłącznie z pisania, dużo pracy przed tobą. Nie
jest to najłatwiejszy kawałek chleba.

[skajstop]

satra napisała:

> hey, no co jest? tyle osób szczyci się na tym forum wydaniem jakiegoś dziełka
> a na pytanie młodej autorce konkretnie zechciały odpowiedzieć tylko trzy
> osoby.
> Podzielcie sie swoimi doświatczeniami, czy jest to rzeczywiście ok 40 gr. za
> sprzedany egz. czy też przedział między 1-2 zł.

Najwyraźniej jest różnie, zależy od wydawcy. Ja Ci napisałem, ile dostaję :)
>
> Jak też czy z chwilą podpisania umowy z wydawnictwem czy autor otzrmuje jakąś
> przedpłatę?

Zaliczka. Też zależy od umowy. Z tego co wiem, debiutantom płaci się ją
niechętnie. Ale ja na Twoim miejscu stanowczo bym się jej domagał. Powód jest
prosty: jeśli wydawca zainwestuje w Ciebie jakieś pieniądze, zacznie mu zależeć
na odzyskaniu ich poprzez sprzedaż :)
Choć to oczywiście niejedyny powód :P

[czepialska]

Bywają różne, podobnie jak umowy. Zdarzyło mi się podpisać "procentowe" umowy
od sprzedaży książki; od wartości nakładu; na określoną kwotę i ... łączone
czyli takie, w których występuje podstawa wynagrodzenia (określona kwotowo), a
w przypadku gdy sprzedaż książki osiągnie jakiś tam poziom to autor dostaje coś
jeszcze - dodatkowa kwota albo procent za sprzedaży.
Generalnie - nie ma reguł, zwykle trzeba negocjować - niektóre wydawnictwa
są "mało elstyczne" i czasami trudno się porozumieć. Myślę jednak, że chyba
można już mówić o jakichś standardach :)

[hanna26]

Ja za moją pierwszą książkę otrzymałam ok. 80 gr egzemplarz - to znaczy 8 %
od ceny wydawnictwa (w księgarniach książka kosztowała ok. 20 zł). Za drugą
trochę więcej - 1 zł za egzemplarz, czyli 10 % od ceny wydawnictwa. Trzeciej
jeszcze nie skońcyłam, mam nadzieję na przynajmniej 12 procent.
Jeśli chodzi o informację nakładach, nie chcę sie wdawać w szczegóły, mogę
jedynie powiedzieć, że w sumie przez pierwszy rok pierwsza książka sprzedała
się bardzo dobrze - w ok. kilkunastu tys. egzemplarzy. (nadal są dodruki). Jest
to bardzo dobry wynik, jednak trudno za to spokojnie wyżyć. Ja w każdym razie
jestem dziennikarką i pracuję w zawodzie - książki to miłe, ale dodatkowe
zajęcie.

Nie taka stara historyjka :)

[czarnaba]

Pisarza puszczę z torbami

[2002-01-17 17:15:30]
Andrzej Pilipiuk od dziecka marzył by zostać pisarzem. Po wielu latach zmagań z
dysleksją udało się... W lutym 1996 roku miesięcznik "Fenix" wydrukował jego
opowiadanie pt. Hiena. W tym opowiadaniu narodziła się postać Jakuba
Wędrowycza, wiejskiego egzorcysty - amatora. Na jego oficjalnej stronie
internetowej możemy przeczytać że "jest największym po Rejmoncie piewcą
polskiej wsi". Już w 1997 roku był nominowany do nagrody literackiej im.
Janusza A. Zajdla w kategorii opowiadanie roku (1997, 1998) oraz do Śląkwy
(nagroda Śląskiego Klubu Fantastyki) w kategorii pisarz roku (1998).

W 1997 roku po namowach czytelników postanowił wydać zbiór swoich opowiadań.
Pukał od wydawnictwa do wydawnictwa. Po złożeniu maszynopisu wydzwaniał do
wydawców, prosząc by ci łaskawie przeczytali materiał. W końcu duże znane
wydawnictwo podpisało z nim umowę. Otrzymał 500 zł zaliczki i solenne
zapewnianie dalszej współpracy i szybkiego wydania zbiorku.

Po dwóch latach sam zerwał umowę. Zaczął szukać kolejnego wydawcy. Nie było to
łatwe zadanie. W tym czasie Pilipiuk zaczął pisać kontynuacje serii o
przygodach Pana Samochodzika, którą wydało małe olsztyńskie
wydawnictwo "Warmia". Książka ukazała się błyskawicznie i ku miłemu zaskoczeniu
autora w niespełna miesiąc po publikacji otrzymał on umówione pieniądze.
Zbiorek opowiadań ukazał się dopiero parę miesięcy temu. Wydało go małe, ale
bardzo prężnie działające wydawnictwo "Fabryka Słów".

Eugeniusz Dębski znany bardziej jako Eu.Geniusz Dębski jest starszym pisarzem o
ustalonej renomie i licznym gronem czytelników. On z kolei ma złe doświadczenia
z małymi oficynami wydawniczymi. Jedno z wydawnictw tuż po wydaniu jego zbiorku
splajtowało i jako honorarium dostał... 60 egzemplarzy swojego tomiku.
Procesować nie było się z kim. W innym przypadku podał wydawnictwo do sądu -
szło o 10 tysięcy złotych. Wystraszeni wydawcy poszli na ugodę, ale zgodzili
się tylko na 3 tysiące. Po dwóch latach sądowych "przepraw" przystał i na to.
Swoistego smaczku dodaje fakt, iż pieniądze te musiał osobiście zbierać w
różnych księgarniach. Po zakończeniu tej akcji wydawca przysłał mu kopertę z 10-
złotowym banknotem i zapytaniem, czy teraz czuje się już usatysfakcjonowany.
Ach, my kulturnyj narod...

Wiele osób zastanawia się ile zarabia pisarz. Sami autorzy mówią o tym raczej
niechętnie. Młody pisarz ze stałym gronem fanów zarabia gorzej niż początkujący
nauczyciel. Jeśli uda się wydać (i otrzymać honorarium) jedną książkę rocznie w
nakładzie przynajmniej 6 tysięcy egzemplarzy (lub dwie po 3 tysiące, lecz ten
wariant jest mniej realny) oznacza to tylko wegetację. Kto więc może dzisiaj w
Polsce żyć normalnie z uprawiania literatury? Elitarna grupa "klasyków". A poza
tym tylko ten kto uprawia fantastykę. Ale z nich może sobie na to pozwolić
tylko jeden - Andrzej Sapkowski. W przypadku pozostałych, fantasy jest jak
najbardziej brutalną prawdą.

Praktyki polskich wydawnictw są po prostu haniebne. Nie obowiązują tu żadne
reguły. Wykiwać autora starają się zarówno te małe, jak i potężne wydawnictwa,
za którymi nierzadko stoi potężny kapitał. Najczęściej właśnie wielcy są
najgorsi, gdyż czują się bezkarni. Jakiś tam pisarzyna im podskoczy? Tak, jeden
z nich musiał czekać w wielkim koncernie wydawniczym pół roku na wypłacenie 90-
złotowego (słownie: dziewięćdziesięcio-złotowego) honorarium. Oficyny
działające w naszym kraju są paranoicznym połączeniem dawnego PRL-owskiego
bezwładu z dziewiętnastowieczną kapitalistyczną pazernością i krwiożerczością.
Niemożliwe, przesada - powie ktoś. A jednak!

Pisarz zanosi książkę do wydawcy. Przeważnie po pół roku dzwonienia (autor sam
musi pamiętać, żeby wydawca nie zapomniał że maszynopis leży u niego na biurku)
dowiaduje, że jego propozycji nie ma w planach wydawniczych. Wtedy składa ją
gdzie indziej. Tym razem ma szczęście. Udało się już za drugim razem. Tylko
pozornie. Wydawnictwo akceptuje tekst i zaczynają się rozmowy. Zazwyczaj pisarz
dostaje kilkaset złotych zaliczki (często w ratach) oraz mniej lub bardziej
mgliste obietnice procentu od sprzedaży. Jest 5 - 7 procent ceny wydawnictwa,
czyli 2, 5 - 4 procent ceny rynkowej. W praktyce mamy więc - przy średnim
nakładzie 2 tysięcy sztuk - od 60 do 80 groszy od sztuki... Wydawca nie określa
terminu wydania dzieła. Przez cały ten czas książka leży i czeka. Rok, dwa,
trzy. Jeśli nie zmieści się w trzyletnim terminie, pojawia się żądanie zwrotu
zaliczki! No, ale jeśli autor ma trochę szczęścia, to w ciągu od dwóch do
pięciu lat od napisania książki otrzymuje 2 - 3 tysiące złotych, najczęściej w
ratach po kilkadziesiąt - kilkaset złotych.

To nie wszystko. Okazuje się, że poza tym wszystkim pisarza można oszukać
jeszcze kilka razy. Najprostsza metoda to niepłacenie honorariów. Jedna z
oficyn "specjalizująca się" w literaturze fantastycznej stosuje właśnie takie
tricki. Co kilka lat zmienia tylko nazwę. W środowisku krąży opowieść o jednym
autorze, który wyciągnął od nich należności. Gdy dowiedział się, że honorarium
nie otrzyma, przywrócił wydawcy świadomość klasową potężnym sierpowym...

Drugim sposobem na wykiwanie pisarza jest zaniżanie wielkości sprzedaży. W
przypadku, gdy autor umówiony jest na procent od każdej książki, wydawca udaje,
że pozycja zrobiła klapę na rynku. Pisarz możliwości sprawdzenia tego stanu
rzeczy nie ma. Musiałby bowiem uzyskać wykazy sprzedanych egzemplarzy ze
wszystkich współpracujących z wydawnictwem hurtowni, a wykazy te są drukiem
poufnym. Praktycznie bez wyroku sądowego jest to niemożliwe. A gdzie zatem
autor ma zbierać dowody i skąd ma wziąć ma pieniądze na sprawę?

Trzecią metodą jest przeliczanie objętości tekstu. Normalnie przyjętym
zwyczajem jest to, że artykuł, reportaż, książka ma tyle stron, ile stron
zajmuje w postaci znormalizowanej, tzn. 30 linii po 60 znaków graficznych (w
sumie daje to 1800). Atoli znane są oficyny, które obliczają ilość stron
sumując wszystkie znaki w tekście, a następnie dzieląc przez 1800. Jest to -
delikatnie mówiąc - kpina ze zdrowego rozsądku. Jeszcze bardziej pazerni
obliczają liczbę znaków bez spacji, co daje "oszczędność" rzędu nawet 25
procent. Praktyka to już zaiste skandaliczna. Skoro bowiem od śmiesznego
honorarium za stronę tekstu literackiego wynoszącego aż ... 16 złotych odejmie
się jeszcze 4 złote, to...

Można oszukiwać ludzi i jednocześnie "kantować" państwo. Na użytek urzędów
skarbowych produkuje się dokumenty, z których wynika, że zapłacono za teksty
więcej niż w rzeczywistości. Od tych wirtualnych kwot odprowadza się wyższe
podatki, a różnicę pomiędzy tym co zostało wypłacone, a co zaksięgowane
wpuszcza się do prywatnej kieszeni.
Nie wszystkim jednak tak powodzi się tak źle. Na garbie pisarza rozstawiony
jest obficie zaopatrzony stół biesiadny. Człowiek, który składa na komputerze
przyniesioną przez autora książkę, korektorzy, czasami tłumacz, drukarze,
redaktor wydawnictwa, ilustrator, graficy - wszyscy oni biorą za swoją pracę
wyższe od pisarza wynagrodzenie i to od ręki po wykonaniu pracy. Znane są
przypadki, że spece od grafiki projektujący okładki dostają za to więcej
pieniędzy niż autor za napisanie książki! Więcej od pisarza otrzymuje także
hurtownik, którego zadanie sprowadza się do trzymania paczek w magazynie oraz
księgarz, który wykłada pozycję na półkę.

Jest w tym wszystkim trochę winy po stronie pisarzy potulnie godzących się z
losem, przyjmujących rozmaite uwłaczające im warunki, byle tylko wydać swoją
książkę. Ale co mają robić? W większości wydawnictw, do drzwi których stukają,
nikt nawet nie chce rzucić okiem na ich maszynopis. A nie pisany kodeks
honorowy mówi, że jak się nie ma na koncie przynajmniej dziesięciu książek i
sławy potwierdzonej przez opiniotwórcze media, to szanse na publiczny byt są
znikome

[czarnaba]

Zakończenie:

Jest w tym wszystkim trochę winy po stronie pisarzy potulnie godzących się z
losem, przyjmujących rozmaite uwłaczające im warunki, byle tylko wydać swoją
książkę. Ale co mają robić? W większości wydawnictw, do drzwi których stukają,
nikt nawet nie chce rzucić okiem na ich maszynopis. A nie pisany kodeks
honorowy mówi, że jak się nie ma na koncie przynajmniej dziesięciu książek i
sławy potwierdzonej przez opiniotwórcze media, to szanse na publiczny byt są
znikome. Nie ma jednak sytuacji bez wyjścia. Wszędzie w cywilizowanym świecie
działają potężne organizacje broniące interesów twórców. Tam normą jest już od
dawna, że to wydawcy są dla pisarzy, nie zaś pisarze dla wydawców. I co
najważniejsze, oni dokładnie o tym wiedzą. U nas, póki co, panuje "wolna
amerykanka" i przekonanie, że ten jest lepszy, kto kogoś wykiwał, oszukał. Lecz
walkę należy podjąć. Nasze życie, po okresie zachłyśnięcia nastałą nagle
wolnością, powoli normalnieje. Trud dochodzenia do normalności będzie olbrzymi,
i zajmie wiele lat. Ale na pewno opłaci się.

Zobacz także: www.pilipiuk.w.pl ,www.debski.art.pl

Andrzej Rutkowski

Ze strony: www.lewica.pl/?dzial=teksty&id=106 ???
Trafiłam tam przypadkowo, wklejam zainteresowanym :))

Stara, stara :-)

[skajstop]

Czarnabo, w literaturze popularnej, którą uprawia Pilipiuk, cztery lata to
przepaść. Ten artykuł nie opisuje dzisiejszej rzeczywistości - powiem, że na
szczęście ;-D

[szwedzka.pl]

Smutna konstatacja jest taka, że przez cztery lata, które minęły od
opublikowania tego artykułu, jeśli coś się zmieniło, to chyba na gorsze.

>Wydawca nie określa
>
> terminu wydania dzieła. Przez cały ten czas książka leży i czeka. Rok, dwa,
> trzy. Jeśli nie zmieści się w trzyletnim terminie, pojawia się żądanie zwrotu
> zaliczki!

Taka sytuacja świadczy tylko i wyłącznie o tym, że autor nie zna swoich praw,
więc sam jest sobie winien. Po pierwsze, o określenie terminu wydania książki
powinien upomnieć się w umowie. Po drugie, jeśli w umowie nie ma terminu
wydania, to według prawa autorskiego wydawca ma na to dwa lata. I wreszcie po
trzecie, po dodatkowym półrocznym terminie nie wydawca ma prawo domagać się
zwrotu zaliczki, tylko autor odszkodowania za niewydanie książki (art. 57 prawa
autorskieg).

> Drugim sposobem na wykiwanie pisarza jest zaniżanie wielkości sprzedaży. W
> przypadku, gdy autor umówiony jest na procent od każdej książki, wydawca
udaje,
> że pozycja zrobiła klapę na rynku. Pisarz możliwości sprawdzenia tego stanu
> rzeczy nie ma. Musiałby bowiem uzyskać wykazy sprzedanych egzemplarzy ze
> wszystkich współpracujących z wydawnictwem hurtowni, a wykazy te są drukiem
> poufnym. Praktycznie bez wyroku sądowego jest to niemożliwe.

Bzdura. Artykuł 47 prawa autorskiego. Wydawnictwo jest zobowiązane udostępnić
autorowi wszelką dokumentację niezbędną do kontroli, czy wynagrodzenie
procentowe wypłacane jest rzetelnie.

> Trzecią metodą jest przeliczanie objętości tekstu. Normalnie przyjętym
> zwyczajem jest to, że artykuł, reportaż, książka ma tyle stron, ile stron
> zajmuje w postaci znormalizowanej, tzn. 30 linii po 60 znaków graficznych (w
> sumie daje to 1800). Atoli znane są oficyny, które obliczają ilość stron
> sumując wszystkie znaki w tekście, a następnie dzieląc przez 1800. Jest to -
> delikatnie mówiąc - kpina ze zdrowego rozsądku.

Szczerze powiedziawszy, w przypadku tłumaczeń literackich nie zetknąłem się z
innym liczeniem.

>Jeszcze bardziej pazerni
> obliczają liczbę znaków bez spacji, co daje "oszczędność" rzędu nawet 25
> procent. Praktyka to już zaiste skandaliczna.

Tu trzeba się zgodzić.

> Nie wszystkim jednak tak powodzi się tak źle. Na garbie pisarza rozstawiony
> jest obficie zaopatrzony stół biesiadny. Człowiek, który składa na komputerze
> przyniesioną przez autora książkę, korektorzy, czasami tłumacz, drukarze,
> redaktor wydawnictwa, ilustrator, graficy - wszyscy oni biorą za swoją pracę
> wyższe od pisarza wynagrodzenie i to od ręki po wykonaniu pracy.

Może tłumacz rzeczywiście zarabia więcej niż autor, ale upierałbym się, że ta
dwójka jedzie na jednym wózku.

Paweł

strona znormalizowana , hmm

[przecinak.na.przecinek]

No właśnie, też mnie zaintrygował ten passus:
"Normalnie przyjętym zwyczajem jest to, że artykuł, reportaż, książka ma tyle
stron, ile stron zajmuje w postaci znormalizowanej, tzn. 30 linii po 60 znaków
graficznych (w sumie daje to 1800). Atoli znane są oficyny, które obliczają
ilość stron sumując wszystkie znaki w tekście, a następnie dzieląc przez 1800.
Jest to - delikatnie mówiąc - kpina ze zdrowego rozsądku."
- nie dalej jak wczoraj liczyłam objetość tekstu tą drugą metodą, chociaż w
umowie mam 30 x 60 (w dodatku "za strone manuskryptu", bo placi zagraniczna
fundacja i takie sobie śliczne słowo w słowniku znalazła :D), moim zdaniem na to
samo wychodzi - ?
Czy może przy 30 x 60 liczy się również światło (wcięcia na pocz. akapitów,
niepełne linie pod koniec tychże itp.)?
Kiedyś szukałam twardej definicji strony znormalizowanej, okazało się, że to
termin umowny - najcześciej 1800 zn. ze spacjami, ale lepiej zaznaczać ten
przelicznik w umowie, bo jak wydawnictwo wypłaci (po fakcie) za "bez spacji",
autor/tłumacz nie ma się nawet do czego odwołać.
STP sugerowało kiedyś stronę = 1600 zn. ze spacjami, przeważnie stosowaną na
Zachodzie, ale jakoś się to u nas nie przyjęło.

[skajstop]

> STP sugerowało kiedyś stronę = 1600 zn. ze spacjami, przeważnie stosowaną na
> Zachodzie, ale jakoś się to u nas nie przyjęło.

Znam tłumacza, który w rozliczeniach z dobrym polskim wydawcą (pierwsza
dziesiątka wg. rankingu 'Rzaeczpospolitej") posługuje sie przelicznikiem 1650.

[przecinak.na.przecinek]

Tja, mi jedno duże i fajne wydawnictwo w umowy wpisuje wprawdzie arkusze po
40000 znaków ze spacjami, ale potem kalkuluje te znaki na piechotę, bo nie
wierzy w Worda :D
Panie biorą losowo wybrany kawałek tekstu, liczą literki, a potem mnożą przez
objętość całej ksiązki.
Wychodzi im średnio 10% tekstu więcej niż bezdusznemu mózgowi elektornicznemu.
Nie protestuję :D

[szwedzka.pl]

Autor artykułu domaga się właśnie, żeby liczyć ze światłami akapitów, ale to
bez sensu. Wtedy książka z dużą liczbą dialogów byłaby lepiej płatna niż z
długimi zawiłymi zdaniami. Poza tym takie liczenie zawyża jednak stawkę w
stosunku do wykonanej pracy. Chyba uczciwszym rozwiązaniem jest przyzwoita
stawka za tekst dokładnie o takiej objętości, jaki został przetłumaczony.

Paweł

[kaylene1]

Moge napisac o zarobkach na podst wlasnych doswiadczen.Wydalam 1 powiesc w
bardzo duzym wydawnictwie- placili 9% od czegos co nazywaja cena
wydawcy.Sprzedalo sie w 21 tys.dostalam mniej wiecej 19 tys.Zadatek 5 tys.
Teraz duze polskie - zadatek 4 tys + 14 tys+ 2,8tys. To kwartaly.Cena tez
wydawcy ,od tego procent.Jesli to prawda z ta okladka powalcze o to przy
nastepnej.Na razie mam juz zafiksowane dwie kolejne - jedna w tym miesiacu .

Stawki :)

[skajstop]

> Jesli to prawda z ta okladka powalcze o to przy nastepnej.Na razie mam juz
zafiksowane dwie kolejne - jedna w tym miesiacu .

Powalcz :) to działa na dwa sposoby: albo wydawca liczy od ceny zbytu (ceny
wydawcy, inaczej mówiąc), albo od okładkowej. W każdym razie taki pułap, o jakim
pisałem, jest do osiągnięcia, skoro masz już parę książek wydanych.

[annabellee1]

No,za ostatni kwartal roku dostalam rozliczenie- 200zl.Nie sadzilam,ze sprzedaz
tak leci na łeb na szyje.Inna autorka z ktora jestem w kontakcie, tez w tym
ostatnim kwartle dostala taka sama kase.Moze oni za ostatni kwartal dają
zapomogi.Wydawalo mi sie, ze kwartal ze swietami w tle to sprzedaz powinna
skoczyc..A tu kicha.
Inna wersja - rozliczaja to,co im zaplacily ksiegarnie.
Dzieki SKaj.Kazdy grosz na wage zlota...

[kaylene1]

Ja tez dziekuje.U mnie tez jak widac spadki sa duze.
Ale to co tu podalam to lit. popularna.Trzeba jasno powiedzic ze ambitna
sprzedaje sie 3 4 tys .I to dobrze jak tyle..

[malaga33]

Weź pod uwagę, że klien płaci księgarni, księgarnia hurtowni, hurtowania
wydawnictwu, a na końcu znajduje się autor. Jeśli w okresie świaecznym zostało
sprzedanych dużo twoich ksiązek, pieniądze za nie możesz otrzymać i w czerwcu.
Wszysko zalezy od tego, jak szybko pieniądze dotrą do wydawnictwa.

[skajstop]

malaga33 napisała:

> Weź pod uwagę, że klien płaci księgarni, księgarnia hurtowni, hurtowania
> wydawnictwu, a na końcu znajduje się autor. Jeśli w okresie świaecznym zostało
> sprzedanych dużo twoich ksiązek, pieniądze za nie możesz otrzymać i w czerwcu.
> Wszysko zalezy od tego, jak szybko pieniądze dotrą do wydawnictwa.

Zgadzam się z tym, prawdziwe wyniki sprzedaży za ten kwartał można moim zdaniem
poznać po tym, jak wszyscy zrobią inwentaryzacje, etc.

A z drugiej strony nie wiem jak Wy, ale ja mam poczucie, że te zakupy świąteczne
są trochę fetyszyzowane. Bo z jednej strony owszem, więcej książek wtedy
schodzi, ale... droższe pozycje, albumy, etc. I pytanie, czy naszych książek też?

[annabellee1]

Ano,ano..
Ale nie kazdy kupuje album bo nie kazdy marzy o albumie.Mysle ze jednak sie
wiecej sprzedaje.Naszych tez.Mniemam..

[malaga33]

Czarnabo, to nie są banały, tylko stwierdzenie. Też uważam, że jest dużo lepiej
niż cztery lata temu. Bynajmniej nie narzekam na współpracę z wydawcami ani na
wysokość honorariów. Poza tym nie spotkałam się jeszcze z praktyką, aby wydawca
odmawiał mi podania wysokości sprzedaży. Z całym szacunkiem, ale dla wydawcy,
który na mojej książce zarabia załóżmy 30 zł (45% upustu dla hurtowni rzecz
jasna),wypłacenie z tego procentu widniejącego w umowie jest minimalnym wydatkiem.
Czy nie naginasz przypadkiem faktów do własnego widzimisię?

[skajstop]

Pawle
(wybacz, wolę po imieniu)

> Pozwolę sobie wejść między wódkę a zakąskę i wyrazić opinię, że ten wściekły
> atak na Czarnabę nie jest niczym uzasadniony. Osobiście odczytałem jej post
> jako wezwanie, żebyś uzasadnił swoje stanowisko, a nie wypowiadał się ex
> cathedra. Forma też była stosunkowo oględna.

Ja napisałem: "Czarnabo, w literaturze popularnej, którą uprawia Pilipiuk,
cztery lata to przepaść. Ten artykuł nie opisuje dzisiejszej rzeczywistości -
powiem, że na szczęście ;-D

Czarnaba skomentowała to tak: "Jak zawsze - zabierasz głos i sypiesz banałami. W
czymże to dziś jest tak dużo lepiej?"

Ja w swoich postach nie raz pisałem, jaka jest na rynku komercyjnym,
wielokrotnie podawałem stawki, pisałem o wydawcach, etc. Chcesz, sprawdź moje posty.

Przecież i Ty, będąc tłumaczem, też przyznajesz mi rację w wielu punktach...

Jest to rynek, który znam nieźle. Czarnaba złośliwie zareagowała na moją uwagę,
iż sporo się zmieniło. Tego nie unieważnia Twoja ładna obrona jej osoby. Ona nie
poprosiła. Ona pozwoliła sobie ocenić, przypomnę Ci, moje posty jako banalne i
niekonkretne. Pawle, na jakiej postawie ona to ocenia?

Postrzeganie rynku wydawniczego przez Jodłowskich czy autorów-bokserów świadczy
o niewiedzy. Podobnie jak przyklaskiwanie czarnym opowieściom, bo samemu ma się
złe doświadczenia. Ty opisałeś przykry, ale konkretny przypadek. Czarnaba to
generalizuje.

Czarnaba, zanim zacznie być tutejszym guru od spraw wydawniczych, niech trochę
pozna ten rynek.

A na razie chętnie bym usłyszał, co sądzi o Fabule. Bo m.in. dzięki jej
chwaleniu tego wydawnictwa parę osób chyba "utopiło" tam swoje książki. A
tymczasem gdyby Czarnaba znała rynkowe realia, nie chwaliłaby Fabuły. Bo i za co?

I na koniec: możesz to uznać za "wściekły atak". Ale nie jestem tu pierwszą
osobą, wobec której Czarnaba się tak zachowuje. Może tylko, nie bojąc się
porównania naszej wiedzy i pozycji na rynku, postanowiłem wykazać jej
niekompetencję.

I tyle. Pozdrawiam.

[szwedzka.pl]

> Czarnaba skomentowała to tak: "Jak zawsze - zabierasz głos i sypiesz
banałami.
> W
> czymże to dziś jest tak dużo lepiej?"
>
> Ja w swoich postach nie raz pisałem, jaka jest na rynku komercyjnym,
> wielokrotnie podawałem stawki, pisałem o wydawcach, etc.

W porządku, ale określenie "sypiesz banałami" nie jest obraźliwe (ani złośliwe,
jak twierdzisz), jest co najwyżej niezgodne z prawdą i taka wypowiedź nie
usprawiedliwia zmieszania rozmówcy z błotem w sposób, który jest nie do
przyjęcia nawet w dyskusji internetowej. A pisze Ci to człowiek, który na ogół
się ze swoimi rozmówcami nie cacka i jest dość gruboskórny. Byłem jednak w
lekkim szoku, kiedy przeczytałem Twoje bluzgi pod adresem Czarnaby. Uważam, że
przeprosiny byłyby na miejscu.

> Postrzeganie rynku wydawniczego przez Jodłowskich czy autorów-bokserów
świadczy
> o niewiedzy. Podobnie jak przyklaskiwanie czarnym opowieściom, bo samemu ma
się
> złe doświadczenia. Ty opisałeś przykry, ale konkretny przypadek. Czarnaba to
> generalizuje.

Każdy z nas spogląda na rynek wydawniczy przez pryzmat własnych doświadczeń i
doświadczeń znajomych z branży i każdy generalizuje, Ty też. Twarde dane
statystyczne nie padają albo padają rzadko. No ale przecież jest to forum, żeby
o tym dyskutować. Napadanie na rozmówcę, że postrzega rynek inaczej niż Ty i
zarzucanie mu niewiedzy poprzez deprecjonowanie jego niewątpliwego osiągnięcia
nie przystoi.

> A na razie chętnie bym usłyszał, co sądzi o Fabule. Bo m.in. dzięki jej
> chwaleniu tego wydawnictwa parę osób chyba "utopiło" tam swoje książki. A
> tymczasem gdyby Czarnaba znała rynkowe realia, nie chwaliłaby Fabuły.

Nie przesadzaj. Czarnaba chwaliła Fabułę, inni krytykowali, możemy chyba
przyjąć założenie, że człowiek, który potrafi napisać książkę, nie jest idiotą
i potrafi sobie wyrobić własne zdanie. Poza tym pisząc o utopieniu książek w
Fabule, fałszywie zakładasz, że autor stał przed wyborem, opublikować w Fabule
czy w normalnym wydawnictwie, tymczasem alternatywa brzmi: opublikować w Fabule
czy nie opublikować w ogóle.

> I na koniec: możesz to uznać za "wściekły atak". Ale nie jestem tu pierwszą
> osobą, wobec której Czarnaba się tak zachowuje.

Śledziłem tamtą dyskusję. Czarnaba była arogancko atakowana przez osobę, która
wylansowała tezę, że Czarnaba się wymądrza, bo odbiło jej po opublikowaniu
książki. Tezę nieprawdziwą, bo Czarnaba nigdzie ani pośrednio, ani bezpośrednio
nie powoływała się na swój autorytet pisarza. Muszę przyznać, że z podziwem
patrzyłem, jak grzecznie starała się zneutralizować te ataki, bo mnie by dawno
szlag trafił i napisałbym rozmówcy coś do słuchu.

>Może tylko, nie bojąc się
> porównania naszej wiedzy i pozycji na rynku, postanowiłem wykazać jej
> niekompetencję.

Świetnie. Tylko dlaczego w taki sposób?

Paweł

[myc-ha]

> Śledziłem tamtą dyskusję. Czarnaba była arogancko atakowana przez osobę,
która
> wylansowała tezę, że Czarnaba się wymądrza, bo odbiło jej po opublikowaniu
> książki. Tezę nieprawdziwą, bo Czarnaba nigdzie ani pośrednio, ani
bezpośrednio
>
> nie powoływała się na swój autorytet pisarza. Muszę przyznać, że z podziwem
> patrzyłem, jak grzecznie starała się zneutralizować te ataki, bo mnie by
dawno
> szlag trafił i napisałbym rozmówcy coś do słuchu.
>

Jeśli chodzi o wątek dotyczący korekty autorskiej, to ani Malaga, ani Czarnaba
nie popisały się grzecznością i - w przeciwieństwie do Ciebie, Pawle - daleka
jestem od stwierdzenia, że Czarnaba "grzecznie starała się zneutralizować te
ataki". Pojawiły się już aluzje ad personam, zupełnie nie na miejscu. Jednakże
w wątku dotyczącym agentów literackich Czarnaba zupełnie bez powodu naskoczyła
na Malagę, która - skąpych, bo skąpych - ale jakichś informacji udzieliła.
Dlatego nie dziwi mnie, że Skajstopa poniosły nerwy.

> W porządku, ale określenie "sypiesz banałami" nie jest obraźliwe (ani
złośliwe,
>
> jak twierdzisz), jest co najwyżej niezgodne z prawdą
Owszem, jest jak najbardziej obraźliwe, złośliwe, a przy tym niezgodne z prawdą.

Zgadzam się z Tobą w pełni, że osoby czytające watek na temat Fabuły mogły w
niej wydać lub tego nie zrobić. Nie wiem jednak, czy alternatywa brzmiała:
Fabuła lub do szuflady. Autorom zależało na natychmiasowym druku, możliwości
rozporządzania maszynopisem w każdej chwili? Pytanie, czy próbowali w innych
wydawnictwach, a jeśli tak, z jakich powodów ich ksiązki nie zostały przyjęte.
Tu jednak muszę zgodzić się ze Skajstopem, że gdyby Czarnaba znała realia rynku
wydawniczego, nie chwaliłaby Fabuły, bo i za co.

[szwedzka.pl]

myc-ha napisała:
> Zgadzam się z Tobą w pełni, że osoby czytające watek na temat Fabuły mogły w
> niej wydać lub tego nie zrobić. Nie wiem jednak, czy alternatywa brzmiała:
> Fabuła lub do szuflady. Autorom zależało na natychmiasowym druku,

Nie chcesz chyba twierdzić, że którykolwiek z autorów mając do wyboru
natychmiastowy druk w 15 egzemplarzach czy kilkutysięczny za pół roku czy rok,
wybierze to pierwsze?

>możliwości
> rozporządzania maszynopisem w każdej chwili?

Rozporządzania w jakim celu?

>Pytanie, czy próbowali w innych
> wydawnictwach, a jeśli tak, z jakich powodów ich ksiązki nie zostały przyjęte.

Nie trzeba chyba być wybitnym znawcą duszy autora, żeby wiedzieć, że marzy mu
się, by książka trafiła do jak najszerszego grona czytelników, a przy okazji
chciałby trochę zarobić. Czyli najpierw skieruje swoje kroki do klasycznego
wydawnictwa. Dopiero, gdy tam mu się nie powiedzie, pomyśli o alternatywie w
rodzaju Fabuły czy My Booka.

Paweł

[myc-ha]

> Nie chcesz chyba twierdzić, że którykolwiek z autorów mając do wyboru
> natychmiastowy druk w 15 egzemplarzach czy kilkutysięczny za pół roku czy rok,
> wybierze to pierwsze?
Dobrze, Pawle, i tu znam dwa przypadki autorów, którzy wydrukowali swoje ksiązki
w Fabule, mimo że inne wydawnictwa zaproponowały im wydanie w ciągu pół roku.
Ale o tym mogę co najwyżej napisać w e-mailu, skoro ci autorzy milczą na ten
temat i robią dobrą minę do złej gry. Owszem, zależało im na natychmiastowym
druku. Wyjaśnij mi jednak, Pawle, ktore wydawnictwo rzuci się na świeżo
przysłaną książkę, skoro pracuje właśnie nad kilkoma innymi. Zaproponowanie
autorowi, aby poczekał pół roku zostało odebrane jako lekceważenie jego osoby i
tekstu (dokładnie w tej kolejności). Nieznajomość tego, jak pracuje wydawnictwo?
Wybujałe ego? Czy zwykła głupota?

> Nie trzeba chyba być wybitnym znawcą duszy autora, żeby wiedzieć, że marzy mu
> się, by książka trafiła do jak najszerszego grona czytelników, a przy okazji
> chciałby trochę zarobić. Czyli najpierw skieruje swoje kroki do klasycznego
> wydawnictwa. Dopiero, gdy tam mu się nie powiedzie, pomyśli o alternatywie w
> rodzaju Fabuły czy My Booka.
Pyatnie, czy skoro wyda w Fabule lub innym tego rodzaju wydawnictwie naprawdę
ksiązka trafi do jak najszerszegogrona czytelników, a autor przy okazji zarobi.
W znanych mi wydawnictwach, jeśli ksiązka słabo się sprzedaje (a nie łudźmy się,
ludzie najpierw kupują chleb, potem myślą o książkach, o ile w ogóle myślą)
autorzy dostają przynajmniej zaliczkę, w Fabule zaczyna od wkładu własnego.
Zarobi, skoro książka jest do zdobycia AŻ w dwóch punktach sprzedaży?

[szwedzka.pl]

myc-ha napisała:
>znam dwa przypadki autorów, którzy wydrukowali swoje ksiązki
> w Fabule, mimo że inne wydawnictwa zaproponowały im wydanie w ciągu pół roku.

No to ci autorzy zapłacili frycowe, nie mając świadomości, że pół roku w branży
wydawniczej to jest szalenie krótko.

> Pyatnie, czy skoro wyda w Fabule lub innym tego rodzaju wydawnictwie naprawdę
> ksiązka trafi do jak najszerszegogrona czytelników, a autor przy okazji
zarobi.

Sens mojej wypowiedzi był taki, że autor chce dotrzeć do wielu czytelników i
zarobić, dopiero kiedy mu się nie uda, rezygnuje i żeby w ogóle mieć książkę
wydaną, publikuje ją w Fabule lub My Booku.

Paweł

Do Pawła

[moony7]

I co? Udało się im z tym wydawnictwem?

[szwedzka.pl]

Tak. Wydawnictwo działa chyba nawet do dziś. Nie wiem, czy udało się
zrealizować tę relację fifty-fifty (nie byłem w pełni precyzyjny, tam chodziło
raczej zysk, nie o procent od ceny).
Oczywiście wzorów szwedzkich na nasz grunt przenieść się nie da, choćby ze
względu na różnicę w wysokości nakładów, ale podawane przeze mnie przykłady
pokazują jak daleko nam do normalności.

Paweł

Firma wydawnictwo albo parawydawnictwo

[szwedzka.pl]

W sprawie Fabuły. Ja Ci piszę, że nie możesz porównywać roweru z samochodem, a
Ty mi na to, że rower jest bez sensu, bo nie da się nim jechać setką.
Nie Czarnaba nazywa Fabułę wydawnictwem, tylko te firmy same tak się nazywają.
Rzeczywiście lepsze byłoby określenie, które wymyśliłem i dałem w tytule.

Co do zasady, której wyraźnie nie potrafisz dostrzec, patrząc na wszystko przez
pryzmat klasycznego wydawnictwa. Pojawiła się techniczna możliwość wydania
książki w nakładzie 15 egzemplarzy. Skoro jest możliwość, pojawia się podaż, a
za nią może się pojawić popyt. Pytanie, czy są chętni na wydanie własnej
książki w nakładzie 15 egzemplarzy. Są. Kto? Na przykład grafomani mający mniej
szczęścia od kolegów grafomanów, których książki przyjęło klasyczne
wydawnictwo. Albo rodzina, która chce wydać wspomnienia dziadka z kampanii
wrześniowej. Chętni są i takie firmy pojawiają się jak grzyby po deszczu, u nas
dopiero raczkują, na Zachodzie to już cała gałąź wydawnicza. Co więcej,
dochodziło już do spektakularnych sukcesów, że książka zaczynająca od nakładu
15 egzemplarzy sprzedawała się w nakładzie półmilionowym.

Oczywiście, nie ma dwóch zdań, że lepiej wydać w klasycznym wydanictwie i innej
tezy nikt nie stawia. Firmy wydawnictwa nie promują książek i dystrybuują je w
bardzo wąskim zakresie albo w ogóle. Fabuła rzeczywiście twierdzi, że
rozprowadza je po całym kraju, ale nie obiecuje, że 15 książek wstawi do stu
księgarni, a jeśli autor tego oczekuje, to oznacza, że nie zna arytmetyki. Nie
wiemy zresztą, jak ta dystrybucja rzeczywiście wygląda i na to zwracałem m.in
uwagę w dyskusji o Fabule, że diabeł tkwi w szczegółach.
Natomiast Twoje pretensje, że książek Fabuły nie ma w Empikach, to są właśnie
pretensje, że rower nie jeździ setką. Konstruktor roweru tego nie obiecuje i
dopominanie się o to jest śmieszne. Fabuły nie możesz porównywać z W.A.B.,
tylko z My Bookiem, bo to ta sama liga.

Paweł

[teano_laura]

No to może ja się wypowiem jako osoba siedząca poniekąd w tym kociołku i
oglądająca jego ściany od środka ;)

szwedzka.pl napisał:

> W sprawie Fabuły. Ja Ci piszę, że nie możesz porównywać roweru z samochodem,
a
> Ty mi na to, że rower jest bez sensu, bo nie da się nim jechać setką.
> Nie Czarnaba nazywa Fabułę wydawnictwem, tylko te firmy same tak się
nazywają.
> Rzeczywiście lepsze byłoby określenie, które wymyśliłem i dałem w tytule.

No tak, ale wyobraź sobie że jesteś niedoświadczonym jaskiniowcem, który
wyszedł dopiero z lasu i marzy żeby się przejechać samochodem. Ale wszyscy
kierowcy mu mówią "won stad małpoludzie, liscie sobie z brody wyczesz". I nagle
pojawia się sprzedawca rowerów.
- ale ja chciałbym samochód - mówi małpolud.
A na to sprzedawca:
- ale rower jest tak samo dobry jak samochód. Jak solidnie popedałujesz to
niewielka będzie róznica. A przy tym masz świeże powietrze. Tego w samochodzie
nie ma. Rowerem dojedziesz w takie miejsca w jakie samochodem nie dotrzesz. A w
Angli są samochody, które nawet nazywają się Rover i są to samochody luksusowe.
Z tego wniosek, że równie dobrze możesz sobie kupic rower.

A tymczasem prawda jest taka, że rower to owszem świetna rzecz i wprawdzie
rowerem dotrzesz tam, gdzie samochodem się nie da, ale małpolud chciał pojechać
tam, gdzie z kolei rowerem się nie da, a przynajmniej nie tak szybko jak
samochodem.
I tu jest pies pogrzebany. W ofercie powinno byc wyraźnie powiedziane że rower
nigdy nie dogoni samochodu chocby małpolud naciskał pedały jak szalony. Chyba,
że będzie gonił jakiegoś starego grata.
Innymi słowy wydawnictwo nie powinno mydlic oczu, ze ksiązka będzie w Empikach.
Bo w moim przypadku tak właśnie mi obiecano. A jak na razie do Empików jeszcze
nie dotarła.
Natomiast jeśli ktoś chce wydać w małym nakładzie dla znajomych jest to
rzeczywiście wymarzone wydawnictwo.
>
> Natomiast Twoje pretensje, że książek Fabuły nie ma w Empikach, to są właśnie
> pretensje, że rower nie jeździ setką. Konstruktor roweru tego nie obiecuje i
> dopominanie się o to jest śmieszne. Fabuły nie możesz porównywać z W.A.B.,
> tylko z My Bookiem, bo to ta sama liga.

Sęk w tym, że Fabuła twierdzi, że nie można jej porównywać z mybookiem tylko
właśnie z typowymi wydawnictwami.
Prawda li to, czy wishful thinking ;))?

[malaga33]

>
> No tak, ale wyobraź sobie że jesteś niedoświadczonym jaskiniowcem, który
> wyszedł dopiero z lasu i marzy żeby się przejechać samochodem. Ale wszyscy
> kierowcy mu mówią "won stad małpoludzie, liscie sobie z brody wyczesz". I nagle
>
> pojawia się sprzedawca rowerów.
Zainteresowało mnie to zdanie w twojej wypowiedzi. Jeśli to nie tajemnica, czy
mozesz powiedzieć, w ilu wydawnictwach odmówiono ci wydrukowania powieści i jaki
powód podawano. Nie interesuje mnie zupełnie, które to były wydawnictwa.

[teano_laura]

malaga33 napisała:
> Zainteresowało mnie to zdanie w twojej wypowiedzi. Jeśli to nie tajemnica, czy
> mozesz powiedzieć, w ilu wydawnictwach odmówiono ci wydrukowania powieści i
jak
> i
> powód podawano. Nie interesuje mnie zupełnie, które to były wydawnictwa.

Prawdę powiedziawszy, nie bardzo wiem jak to liczyć. Bo na przykład były takie
wydawnictwa, które w ogóle nie odpowiedziały mi na e-mail lub list i takich
było trochę. Było tez kilka takich, które dostały tekst i z tych odpowiedziały
dwa. Z tych dwóch jedno zaproponowało mi wydanie nie wcześniej jak w 2008 (był
2005) i poradziło, żeby na razie szukać innego wydawcy, a drugie zaakceptowało
książkę na zebraniu redakcyjnym, przysłało umowę, ale kiedy zaczęłam pytać co
znaczy taki czy inny punkt w umowie, czy nieśmiało zwróciłam uwagę, że taki
czy inny punkt jest niezgodny z prawem autorskim, to po kolejnym zebraniu
redakcyjnym otrzymałam maila, że wydawnictwo ma nieprzewidziane trudności i
chociaż książka świetna, to niestety nie mogą jej wydać i dziękują mi za
wszelkie formy współpracy (miałam jeszcze dla nich robić redakcję innego tekstu)
i bardzo żałują, ale nie mogą książki wydać (w tym samym czasie wydali dwie
ksiązki znajomych znajomej)

No a niedługo potem odezwała się Fabuła. I współpraca związana z przygotowaniem
ksiązki do druku w porównaniu z poprzednią, była jak przesiadka z hulajnogi na
mercedesa.

[szwedzka.pl]

Napisałem wyraźnie, że podstawą pozytywnej oceny firmy wydawnictwa jest uczciwe
powiedzenie autorowi, co oferuje, i niemydlenie mu oczu. Stąd zresztą moja
uprzednia krytyka My Booka. Wygląda na to, że Fabuła, niestety, stosuje te same
zagrywki. Skoro Fabuła chce twierdzić, że jest klasycznym wydawnictwem, to
nagle wszystkie pytania Skajstopa stają się zasadne.
Co do Empików, to albo jesteś świadomie wprowadzana w błąd, albo sama
właścicielka nie wie, jak to funkcjonuje, co na jedno wychodzi. Empik
współpracuje wyłącznie z hurtowniami, a nie bezpośrednio z wydawcami. A nawet
gdyby, to znowu to, co napisał Skajstop: jak kilkanaście książek może trafić do
wszystkich sklepów Empiku, skoro jest ich znacznie więcej? Jeśli rozważany jest
dodruk, to kto ma za niego zapłacić, Ty czy Fabuła?
Ergo, rozważ, czy nie lepiej wypowiedzieć umowę i zacząć od nowa poszukiwania
normalnego wydawnictwa. Może za wcześnie się zniechęciłaś? Publikacja w My
Booku czy Fabule powinna być rozważana dopiero po wyczerpaniu naprawdę
wszystkich możliwości publikacji w klasycznym wydawnictwie.

Paweł

do szwedzka

[teano_laura]

szwedzka.pl napisał:


> Ergo, rozważ, czy nie lepiej wypowiedzieć umowę i zacząć od nowa poszukiwania
> normalnego wydawnictwa. Może za wcześnie się zniechęciłaś? Publikacja w My
> Booku czy Fabule powinna być rozważana dopiero po wyczerpaniu naprawdę
> wszystkich możliwości publikacji w klasycznym wydawnictwie.

Jak napisałam powyżej - byłam świeżo po "zawodzie miłosnym" ;) to znaczy w
sytuacji "już był w ogródku, już witał się z gąską" Miałam w ręku wzór umowy i
dogrywaliśmy terminy, już, juz mieli umowę wysłać pocztą do podpisu, kiedy
nagle wydawnictwo się wycofało.
A to co twierdziła Fabuła było jak Rycerz na białym koniu. Sytuacja jak z
Grocholi - niewierny odchodzi i pojawia się "Niebieski" na oko lepszy
od "byłego", wymaga tylko pewnych nakładów na starcie i może trochę pracy
później, ale efekt miał być porównywalny.

Przyznam Ci się, że rozważam wypowiedzenie umowy i przy okazji moja prośba, bo
wiem, że się na tych sprawach znasz - jak się za takie wypowiedzenie zabrać,
żeby sie nie obudzic z ręką w nocniku?

[annabellee1]

To co Szwedzka napisal daje do myslenia.Moze miast wdawac sie w jalowe dyskusje
o zaniknietej Czarnejbabie pogadamy konstruktywnie co zrobic by pisarzom lepiej
bylo.Ostatnio wpadlam na pomysl by sie zapisac do SPP.Poszlam weszlam i
zainteresowalam sie jakie sa tez są korzysci z przynaleznosci do Zwiazku czy
raczej obecnie Stowarzyszenia. Okazuje sie ze ..zadne.Mityczny ZLP - miesce
gdzie siedzial na stolku Iwaszkiewicz i rzadzil nic teraz nie zapewnia swoim
czlonkom.
No to po co ono jest?? Czy ktos nalezy? A jak nalezy to po co?
Ja pomyslalam ze moze mi choc nekrolog oglosza....
Ale czy to wystarczajacy powod by sie zapisac? A w latach moich studiow to bylo
miejsce mityczne..

[skajstop]

annabellee1 napisała:

> To co Szwedzka napisal daje do myslenia.Moze miast wdawac sie w jalowe
> dyskusje o zaniknietej Czarnejbabie pogadamy konstruktywnie co zrobic by
> pisarzom lepiej bylo.Ostatnio wpadlam na pomysl by sie zapisac do SPP.Poszlam
> weszlam i zainteresowalam sie jakie sa tez są korzysci z przynaleznosci do
> Zwiazku czy raczej obecnie Stowarzyszenia. Okazuje sie ze ..zadne.Mityczny ZLP
> - miesce gdzie siedzial na stolku Iwaszkiewicz i rzadzil nic teraz nie
> zapewnia swoim czlonkom.
> No to po co ono jest?? Czy ktos nalezy? A jak nalezy to po co?
> Ja pomyslalam ze moze mi choc nekrolog oglosza....
> Ale czy to wystarczajacy powod by sie zapisac? A w latach moich studiow to
> bylo miejsce mityczne..

To jest rzeczywiście problem. Lepiej by było zrobić inny wątek, ale OK.

Moim zdaniem w tej chwili nie ma związku, który by nas reprezentował, bo zarówno
SPP jak i ZLP to tylko sentymenty i polityka, potrzeba zaś prawników, czyli
jakiejś formuły związku zawodowego. Ludzi świetnie obeznanych zarówno w realiach
rynkowych, jak i dysponujących wiedzą nt. prawa autorskiego i pokrewnych.

Wiem, że były podejmowane próby zgrupowania kilkunastu-kilkudziesięciu
autorów/autorek i uczynienia ich zalążkiem takiej organizacji, ale chyba nic z
tego nie wyszło... i każdy z nas działa nadal na własną rękę.

Z drugiej strony, odpowiedzcie szczerze: oddalibyście część tantiem na rzecz
takiej organizacji? Bo z tego co wiem, bezradność SPP i ZLP rozbija się nie
tylko o mentalność, także o brak pieniędzy.