Domyślam się, że nieobecnych zżera ciekawość. Prezentuję tu moją część
relacji i proszę, by inni w miarę możliwości uzupełnili ją w częściach przeze
mnie "przegapionych".
Stawiłam się w Szpulce sporo przed ustaloną godziną "zero". Szpulka (wielkie
Ci dzięki i mrowie pochwał) mnie wpuściła, nawet nie zaglądając do listy
gości. Juz kłębił się dość spory tłumek ludzi, odzianych w całości, bądź
częściowo w czerwone szmatki.
Dobrnęłam do salki, przeznaczonej dla osób, udzielających się na stronce,
zostałam rozpoznana i w atmosferze ogólnej euforii i oczekiwania na
pojawienie się głównej Bohaterki spotkania, upchnięta za stolikiem z bobem i
orzeszkami. Jeszcze raz przepchnęłam się, by wziąć darmowe piwo, nabyłam trzy
książki Autorki, promocja których stanowiła clou spotkania. Bardzo mi się
podobał pomysł wydania wersji kieszonkowej książeczek. A już mój rzeczywisty
podziw wzbudziła książka, będąca drugą częścią przygód Pafnucego. Bardzo
eleganckie, doskonale zilustrowane dzieło. Następnie oddałam się pogawędkom
towarzyskim.
Czas leciał szybko, ale nie zapomniałam zrobić rekonesans i wyłowić z tłumu
gości z przyjaznego naszemu forum - "Dziupla", których też zabrałam do salki.
Pani Joanna nie zawiodła - okazała się taka, jak Joanna, opisywana przez nią
w książkach, choć przejawiała oznaki charakterku, bo nie wszystkie pytania
jej pasowały i na niektóre nie udzieliła odpowiedzi. Wyglądała tak, że ja też
chcę w jej wieku wyglądać tak, jak ona. Była ubrana niezmiernie elegancko, i
przyszła na szpilkach. A przecież ma 71 lat!!! (Upsss, może nie warto było
mówić - może to nietakt?) Na tyle nie wygląda.
Ludzie natychmiast zajęli się zadawaniem pytań, dotyczących jej twórczości.
M.in. zadałam pytanie o tym, czy zwierzaki, występujące w jej opowieściach
dość licznie, mają swoje realne pierwowzory. Tak. Pies Chaber istnieje w
rzeczywistości, choć losy jego potoczyły się trochę inaczej - został oddany
myśliwemu. Natomiast Pani Joanna pochwaliła się, że ma 14 kotów
na "dochodzące", w tym 7, buszujących po jej domu. Opowiadała, że gdy przez
dłuższą chwilę nie wpuszcza ich do domu, to drabią łapkami w szybkę, a z rana
siedzą pod drzwiami, myjąc pyszczki, by je wypuściła na dwór.
Pani Joanna także powiedziała, że nie podoba się jej pomysł kręcenia filmów
na podstawie jej powieści. Jedynie "Romans wszechczasów", który uważa za
najgorszą swoją książkę, "rzuca" na pożarcie telewizji. Mi też "Romans..."
nie podoba się i tu jestem zgodna z Autorką, iż powieść ma dwa punkty
załamania nastroju opowieści. Chmielewska opowiedziała także o tym, że
nieudane opowieści też ma, istnieją w szczątkach, ale nie są wyrzucane do
kosza, tylko utykane po kątach szuflad. Do jej ulubionych książek, napisanych
przez nią należą "Wszystko czerwone" i "Skarby". Autorka powiedziała, że
pracuje nad nową opowieścią, ale tematu nie zdradziła.
Zapytana o gusta czytelnicze, stwierdziła, że czytała książki Grocholi i jej
się podobają, natomiast nie czytała twórczości Masłowskiej, nawet trochę
zdziwiła się, bo chyba nie słyszała o tej Autorce. Wydawca powiedział, że
użyczy jej książkę Masłowskiej, choć nie jest to literatura, która może
podobać się Pani Joannie.
Był oczywiście poruszany temat jej książek damsko-męskich. Tych poradniczków
z przymróżeniem oka. Chmielewska nawoływała, by nie tępić męskiego rodzaju,
gdyż potem zostaną Paniom tylko ciamajdy. Powiedziała, że w planach ma
napisanie książeczki dla Panów o Paniach.
Fani Chmielewskiej w atmosferze żartu i zabawy zapytali, czy poznaje sprzęt
biurowy, który dostarczyli na imprezę, a mianowicie przykładnicę i dziurkacz
(choć nie był on czerwony). Ponadto był zaprezentowany tłuczek z czerwoną
kokardką. Zaobserwowałam też Pana, piastującego w dłoni tłuczek, zakończony z
drugiej strony zgrabnym tasaczkiem.
Ogromne słowa podziękowania i podziwu dla możliwości organizatorskich należą
się Starej.Gropie, Kkiecam i oczywiście - przewspaniałej Anecie
(Cafeszpulka). Bez tych cudownych ludzi impreza by nie wypaliła, jak też bez
obecności wielu - wielu osób z forum fanów, którzy swoimi osobowościami i
pomysłami przysłużyli się temu, iż spotkanie naprawdę było udane.
Przygotowana książeczka "Wszystko Chmielewskie", jak też projekt legitymacji
członkowskiej Klubu Fanów Twórczości Pani Joanny - to majstersztyki.
Oficjalną część imprezy zakończyło rozdawanie autografów przez Panią Joannę i
robienie z nią zdjęć. Byłabym wdzięczna, gdyby zdjęcia Falconetty dotarły do
mnie na skrzynkę. Wiem, że proszone przeze mnie osoby je robiły.
Jeszcze raz ogromne dzięki wszystkim, dzięki którym odbyła się ta impreza.
Pozdrv.