los redaktora

[niedzielna]

Tak sobie rozmyślam ostatnio nad smutnym losem redaktora. Wydawnictwo żąda
pracy na wczoraj, zbija stawki i skraca proces wydawniczy, a potem jeszcze
robi go w jajo i spóźnia się z mizernym honorarium. Autorzy i tłumacze zwykle
go nienawidzą (choć niektórzy potem dziękują), bo po co w ogóle ktoś czyta
tekst, który na kolanach należałoby zawieźć prosto do drukarni. Recenzenci
nie zauważają i nie doceniają jego pracy, chyba że zostawi błąd, przy którym
upierał się autor - wtedy jest oczywiście na redaktora. Starszych kolegów nie
ma się jak poradzić, bo już nie ma redaktorów na etatach i każdy pracuje sam.
Bardzo to ponure. Zdecydowanie przydałby się jakiś związek zawodowy,
stowarzyszenie, albo przynajmniej... osobne forum? Mają autorzy, mają
tłumacze, wydawcy też mają (mam na myśli realne stowarzyszenia), dlaczego my
nie mamy? Co myślicie, Siostry i Bracia redaktorskim znoju?

[azubin]

To chyba jeden z najistotniejszych aspektów upadku polskiego rynku wydawniczego
- w książki się nie inwestuje, oszczędza się na redakcji, na korekcie. Niestety
po części wynika to z tego, że czytelnicy w żaden sposób nie weryfikują tego
aspektu (zresztą pewnie nie mają po temu możliwości, a wobec kiepskiej jakości
nauczania w zakresie języka polskiego w szkołach większość nie ma też
najmniejszych nawet kwalifikacji) i pozwalają sobie "wciskać książki całkowicie
niedopracowane, w których przepuszczane są najbardziej oczywiste błędy

A, i nie mogę się zgodzić z tą nienawiścią do redaktorów. Chyba żaden rozsądny
autor nie czuje takowej (pod warunkiem, oczywiście, że redaktor jest rozsądny) -
w końcu to istnienie takiej osoby zwalnia autora z poświęcania 90% wysiłku na
kontrolowanie poprawności językowej i pozostawia rozkoszną świadomość, że jak
już całkowicie ma się dość tekstu, to jest ktoś, kto się nim porządnie zajmie

[niedzielna]

Azubinie,

Co do nienawiści, przesadzam oczywiście, ale gdybyś poczytał na tym i na innych
forach posty Autorów, dowiedziałbyś się, że redaktor to generalnie istota
złośliwa, niedouczona i głupawa, która z niewiadomych przyczyn zmienia cudzy
tekst i upiera się przy swoim, powołując się na słowniki etc, choć trzech
przyjaciół autora orzekło, że tak jest dobrze. :)) Jasne, że redaktorzy
popełniają błędy i czasem upierają się niepotrzebnie, albo nawet nie rozumieją
koncepcji ksiązki, ale naprawdę zwykle książki na ich pracy zyskują, a oni zbyt
często traktowani są jak zbędna kłoda na drodze do sukcesu, a nie jak pierwszy
fachowy i życzliwy czytelnik.

A co do upadku, jednym z efektów nowego kształtu rynku wydawniczego jest to, że
nie zatrudnia się redaktorów na etatach, a więc starsi nie mogą uczyć
młodszych, na zasadzie terminowania. Kurs redakcji sprawy nie załatwi, moim
zdaniem uczyć się można tylko długo i w stałym kontakcie z bardziej
doświadczonymi kolegami. To jest naprawdę szczególne rzemiosło. Nie wiem, jak
wyglądają specjalizacje edytorskie, które teraz powstały na różnych uczelniach,
ale mam wrażenie, że to też sprawy nie załatwi.

Jeszcze inna sprawa to recenzenci, którzy błędów nie widzą, ale to temat na
osobny wątek.

No i bardzo niedobre jest to, że skraca się proces wydawniczy. Przy okazji
pytanie - ile jest etapów pracy nad ksiązką w wydawnictwach, w których
pracujecie? Ja spotkałam się z systemem redakcja + korekta przed
łamaniem/składem + korekta po składzie, czyli redakcja i 2 korekty, każdy etap
robiony przez inną osobę, żeby było świeże oko. Ale spotykałam się też z
systemem redakcja + jedna korekta po składzie, albo wręcz redakcjo-korekta
robiona przez jedną osobę, jako jedyny etap przed drukiem. Jak to jest u Was?
Pytam nie tylko o literaturę piękną, o wszelkie publikacje książkowe.

Sorry za dłuuugi post. Ale my chyba przywykliśmy do długich tekstów :)

[azubin]

> Sorry za dłuuugi post. Ale my chyba przywykliśmy do długich tekstów :)

Długi post zmniejsza ryzyko niedopowiedzeń.
A swoją drogą, dziwi mnie Twój pogląd, moja redaktorka powiedziała np. ostatnio,
że "oczywiście każdy redaktor woli czytać krótkie teksty, żeby się nie
napracować" (cytuję sens, nie dokładną wypowiedź) :)

Czasem problem wynika z kwestii komunikacyjnych. Przyznam, że sam nie jestem bez
winy, ostatnio miałem np. taką sytuację, że strasznie się zdenerwowałem na
redaktorkę, która poinformowała mnie (ja to tak odczytałem), że należy właściwie
przebudować całą książkę (tydzień przed wysłaniem do drukarni...) Kiedy
spotkałem się z Nią osobiście okazało się, że tak naprawdę chodziło jej o kilka
zdań...

Problem z rynkiem wydawniczym to nie temat na wątek - to temat na ogólnonarodową
polemikę (właśnie - czemu nikt nie zajmuje się tą kwestią - naprawdę istotną -
zamiast różnymi tematami zastępczymi? :)
Ja co prawda nie pracuję w wydawnictwie, ale mogę opowiedzieć o etapach, które
ja miałem za sobą - najpierw otrzymałem książkę do własnej redakcji z pewnymi
dyrektywami (przy czym ten dodatkowy etap wynikał ze słabości mojego tekstu, nie
jest raczej standardem), potem redakcja merytoryczno-stylistyczna, potem jeszcze
raz ja, potem łamanie, wtedy główna redakcja (inna osoba), a potem korekta
(aha - chodzi o literaturę piękną... choć "piękna" to jednak chyba szumne słowo ;)

Pozdrawiam Ciebie i wszystkich redaktorów

[skajstop]

Ja doceniam redaktorów.

U mnie to wygląda tak: 2 redakcje (w razie potrzeby mogę mieć trzecią, o ile
uznamy z redaktorem, że jest potrzebna - wydawca pozostawia to nam do
uzgodnienia), potem korekta na składzie zgrubnym, wreszcie korekta na składzie w
zasadzie ostatecznym. Trzy pierwsze robię ja (trzecią niezależnie od ludzi w
wydawnictwie, potem się oba wydruki sczytuje), ostatnią robią ludzie wydawcy,
ale pod czujnym okiem mojego redaktora :)

Niedzielna, bądź dzielną! Nie jest tak źle, choć

[jacek1f]

jest okropnie.

Nie da rady opowiedzieć wszystkiego tutaj o redakcji, czemu tak a nie siak, o
zmianach i powodach... niestety. Zbyt skomplikowane.

Dla mnie standardem jest:
autor/tłumacz - redakcja pierwsza word;
konsultacja (jeśli taka praca...)i korekta pierwsza word;
łamanie - redakcja druga, korekta druga;
autor/tłumacz i konsultacja (jeśli) druga;
redakcja (kontrola) i korekta trzecia - podpisanie lub do podpisania...

[ratonsitoblanco]

Niedzielna napisała:
"Mają autorzy, mają tłumacze, wydawcy też mają (mam na myśli realne
stowarzyszenia), dlaczego my nie mamy? Co myślicie, Siostry i Bracia
redaktorskim znoju?"

Jak już założycie sobie stowarzyszenie Szczęśliwy Redaktor czy coś takiego, to
służę pomocą jako duchowy przewodnik. Ja Was lepiej rozumiem niż Wasze żony,
mężowie, matki i ojcowie.

[niedzielna]

ratonsitoblanco napisał:


>
> Jak już założycie sobie stowarzyszenie Szczęśliwy Redaktor czy coś takiego, to
> służę pomocą jako duchowy przewodnik. Ja Was lepiej rozumiem niż Wasze żony,
> mężowie, matki i ojcowie.

Mieczów ci u nas dostatek, ale i ten przyjmiemy :)

[niedzielna]

Ależ ja jestem bardzo dzielna, gdyby nie to, nie byłabym redaktorem :) Ale może
lepiej, gdybym nazwała się Sobotnia, albo najlepiej: Piątkowa.

"Word" - to znaczy, że pracujecie na wydruku wordowym, czy też na pliku?
Większość wydawców, z którymi pracuję, robi redakcję wciąż na papierze (co ma
duże zalety, moim zdaniem), ale są tacy co robią na pliku, z opcją wyróżniaj
zmiany, żeby autor widział, co się dzieje. Pracujesz na papierze czy na pliku?

Co to znaczy "druga redakcja"? Czy za nią dostajesz osobną kasę? Ja spotkałam
się dotychczas z taką procedurą, że redaktor w ramach swojego honorarium ma
obowiązek zrobic redakcję (stylistyczną i merytoryczną, zaproponować ewentualne
zmiany w kompozycji, skróty, podział tekstu (śródtytuły etc), przypisy, wstępy,
etc. Potem jak już obejrzy autor, uzgadnia z nim/negocjuje zmiany, uwzglednia
też i dodaje propozycje ewentualnego konsultanta. Potem ogląda i akceptuje I
korektę (tę przed łamaniem) i ewentualnie znów uzgadnia jakieś ostatnie zmiany
z autorem. Absolutnie nie zajmuje się nanoszeniem zmian na plik, to robi ktoś
inny. Nie robi też sam korekty. I to wszystko, chyba że wydarzy się coś na
etapie składu. Wtedy ogląda jeszcze korektę po składzie. Czy pisząc "II
redakcja" masz na myśli właśnie akceptację I korekty? Widzę, że zwyczaje i
terminologia są chyba bardzo różne.

Napisz proszę, jakie dokładnie masz obowiązki jako redaktor. I z jakimi
stawkami się spotykasz? W Warszawie zdaje się dość typowe są widełki od 90 do
120-150 brutto za arkusz wydawniczy, w zależności od rodzaju książki i wydawcy,
ale obowiązki redaktora są bardzo różne. Ale może nie mam racji, bardzo jestem
ciekawa innych głosów. Podaj proszę stawki za arkusz, żeby było porównanie.

kochani redaktorzy! ciesze się, że piszecie,

[ggigus]

bo to znaczy, że istniejecie

po wielu błędach, jakie ciągle i często widze w polskich książkach i prasie i po
opowieści znajomej tłumaczki, że redaktorów nie ma, zaczęłam wierzyć, że Was
zracjonalizowano!

[barbara7]

I takim słowom właśnie się dziwię. Dlatego tylu ludzi pracuje nad tekstem, że
każdy z nas jest omylny. Myli się autor, tłumacz, redaktor, korektor i łamacz.
Nie warto chyba dowodzić, kto ma prawo do błędów, a kto ich nie może robić wcale.
Język to jest żywy twór, nie ma ani jednego słownika, który byłby wyrocznią
ostateczną i żadnego człowieka, który potrafiłby oddać tekst opracowany idealnie.
Pracując nad książką, warto chyba mieć trochę pokory wobec tekstu i trochę
szacunku dla ludzi, z którymi się pracuje.
Nie wierzę, żeby ktokowiek z nas (tłumaczy, autorów, redaktorów) mógł rzucić
kamieniem.

skoro tylu ludzi pracuje, powinny być efekty, a po

[ggigus]

nadto chętnie zacznę wątek: błędy redaktorów.
Swego czasu toczyłam bój z panią redaktorką GW odział Opole, która ciągle i
mylnie pisała o Opolanach jako o mieszkańcach Opola
ten przypadek zapamiętałam, wkrótce inne

jak taka chęć w Tobie, to wątek istniejący..

[jacek1f]

polecam
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=11943&w=55670143
Pastw się do woli:-)

czytalam, czytalam, dzieki

[ggigus]

O! Polanie!

[minerva_mcgonagall]

ggigus napisała:

> nadto chętnie zacznę wątek: błędy redaktorów.
> Swego czasu toczyłam bój z panią redaktorką GW odział Opole, która ciągle i
> mylnie pisała o Opolanach jako o mieszkańcach Opola
> ten przypadek zapamiętałam, wkrótce inne

A jak powinno być?

Zapytałam mieszkańca województwa Opolskiego i z marszu odpowiedział "opolanin"

Opolczyk to był jeden - Władysław, jeśli dobrze pamiętam.

Skoro nie Opolanin i nie Opolczyk, to jak? (no chyba, ze chodzi o casus
wielka/mała litera?)

[hajota]

minerva_mcgonagall napisała:

> ggigus napisała:
>
> > nadto chętnie zacznę wątek: błędy redaktorów.
> > Swego czasu toczyłam bój z panią redaktorką GW odział Opole, która ciągle
> i
> > mylnie pisała o Opolanach jako o mieszkańcach Opola
> > ten przypadek zapamiętałam, wkrótce inne
>
> A jak powinno być?
>
> Zapytałam mieszkańca województwa Opolskiego i z marszu odpowiedział "opolanin"
>
> Opolczyk to był jeden - Władysław, jeśli dobrze pamiętam.
>
> Skoro nie Opolanin i nie Opolczyk, to jak? (no chyba, ze chodzi o casus
> wielka/mała litera?)
>

Aż z ciekawości zajrzałam do słownika.
opolanin - mieszkaniec Opola
Opolanin - mieszkaniec Opolszczyzny.
O to chodziło?

[nikosik]

ggigus napisała:

> bo to znaczy, że istniejecie
>
> po wielu błędach, jakie ciągle i często widze w polskich książkach i prasie i
p
> o
> opowieści znajomej tłumaczki, że redaktorów nie ma, zaczęłam wierzyć, że Was
> zracjonalizowano!

a ja myślę, że to wynik naszych czasów - zatrudnia się niekompetentnych ludzi.
Taka prawda.

[hajota]

nikosik napisał:

>
> a ja myślę, że to wynik naszych czasów - zatrudnia się niekompetentnych ludzi.
> Taka prawda.

Albo się w ogóle nie zatrudnia. Na jednym z forów dla tłumaczy (poza GW) kolega
wspominał, że w wydawnictwie, dla którego pracuje, w ogóle nie redaguje się
tekstów ani nie robi korekty (kiedyś się robiło, ale w ramach oszczędności
zlikwidowali). Tekst od tłumacza idzie od razu dla drukarni. Dla mnie to jakiś
horror, ale może jestem staromodna ;-)

czyli jednak to czasem sie zdarza, a potem sie

[ggigus]

czyta takie rozne bledy

PS dla czytajacej liry - nie krepuj sie, wlacz sie do dyskusji
rola podgladacza to za malo!

[noir2]

Przy okazji
> pytanie - ile jest etapów pracy nad ksiązką w wydawnictwach, w których
> pracujecie? Ja spotkałam się z systemem redakcja + korekta przed
> łamaniem/składem + korekta po składzie, czyli redakcja i 2 korekty, każdy etap robiony przez inną osobę, żeby było świeże oko.

Redakcja i korekta. Pierwsza może być na wydruku (czyli na złamanym tekście) albo w wordzie w trybie zmian. Po redakcji i potem, po ostatecznym ułożeniu tekstu, dostaje go autor, z tym że raczej się go zniechęca do przepisywania książki tuż przed drukiem. Redaktorka akceptuje redakcję, korektę autorską, korektę, sprawdza naniesienia wszystkich, czyli widzi tekst w różnych postaciach minimum pięć razy. Ale całą książkę czyta się razy dwa (koszty i czas) i bywa, że jest to za mało. Przy tłumaczeniach rolę autora przejmuje tłumacz.

[braineater]

Korekta pierwsza - moja, znaczy tłumacza/autora - word, słownik poprawnej,
zasady interpunkcji polskiej <aka czarnamagia:)>
Korekta druga - techniczna - czyli układ tekstu i pierdołki typu formatowania
pliku przed oddaniem
korekta trzecia, czwarta, piąta i ile wlezie:) - długotrwała bitwa z korektą
językową, naczęściej zakończona jak najbardziej słusznym zwycięstwem
korektorów:)
korekta kolejna - merytoryczna
korekta ostatnia o której wiem:), czyli zweryfikowanie tekstu po wszystkich
korektach i przyznanie że zgadzam się z wszystkimi zmianami. Pisemne.
Potem książka przechodzi jeszcze przez ogólną redakcję w wydawnictwie, znaczy
szychy czytają i mówią, czy to da się, czy też należy ksiązkę odesłać nazad
tłumaczowi, by jeszcze ją wygładził czy nawet w drastycznych przypadkach,
znaleźć nowego.
Czyli tekst generalnie przechodzi przez kilkanaście pulpitów, a błędy i tak
pozostają niektóre.

P:)

[niedzielna]

Strasznie tego dużo, nawet licząc bez Twojego przygotowania tekstu. Wg moich
doświadczeń autor zwykle dostaje wstępne uwagi wydawnictwa, jeśli są jakieś
rzeczy, nad ktorymi musi usiąść zanim usiądzie redaktor, potem oglada i
akceptuje redakcję, i to w zasadzie wszystko, chyba że bardzo chce się wtrącać
do kolejnych etapów, ale zwykle się go do tego zniechęca. Łącznie tekst ogląda
4-5 osób: redaktor prowadzący lub recenzent, redaktor właściwy, plus dwóch
korektorów. Autor ogląda raz, maksymalnie dwa. Rozrzutne to Twoje
wydawnictwo :) To ile trwa cały proces?

[braineater]

po oddaniu skończonego tłumaczenia, jakieś dwa miesiące mam zaspamowaną
skrzynkę mailami dotyczącymi tego tekstu:). Proces ma swoje zalety, tyle, że
czasem można wyjśc z nerw, jak jedyną zmianą do zatwierdzenia w danej korekcie
jest usunięcie jednego przecinka:)
Przeliczając to na maile, to do jednego tytułu wymieniam z korektorami około 60-
80 maili:)

P:)

[wessed]

Czy w tym wątku zabierają głos tylko autorzy, czy też może redaktorzy?

1.tylko w plikach, od lat nie widzialem papieru...

[jacek1f]

w kazdym razie wordowego wydruku:-))

2. redakcja wlasciwa sklada sie z dwoch waznych czesci:
- jedna - jezykowa i merytoryczna, stylistyczna - wszytsko co mozna na etapie
worda zrobic;
- i druga - po wlaniu w makiete - skroty, pod-, nad-, śród- i inne tytuly,
przelamania, przeniesienia znaczeniowe, leady, tytuly, i cale outline lay
outowy :-) - wszystko, czego nie da sie w wordzie zrobic, a przy ramkach,
roznych fontach, sekcjach itp, to bardzo wazne ...

3. w ramach stawki redaktorskiej miesci sie jeszcze ostatnie oko - sprawdzenie
przed podpisaniem. I to jest 3 etap redaktora, nie drugi.

4. Redaktorzy pracuja najpierw w wordzie, a potem często w Quarku, i tu odbywa
sie duza czesc pracy - pewnie to zalezy od specyfiki wydawanych ksiazek..Ale w
beletrystyce, na ciagłym tekscie tak samo. Czyli ..nie nanosza porawek - oni je
sami robią:-)))


5. Tak, stawki sa od 90 zł... (Prószyńscy, Muza, AK...) przy tzw literaturze.
Poza W-wa - w zagłębiu Bielskim;-) 90-100 to maks:-0 (Parki, Videografy itp...)
120-150 - duze wydawnictwa i duze trudne projekty.
U mnie.. trochę więcej - ale za większe wymagania i wszelkie te obowiązki,
jakie opisałem...
:-)))

[barbara7]

Witam, chciałabym dorzucić swoje zdanie.
Redaguję książki popularnonaukowe. Mam stawkę wyższą od tej, którą podałeś, ale
i obowiązków sporo:
redakcja tekstu w Wordzie (polonistyczna i merytoryczna),
przynajmniej dwie redakcje na wydruku, a jak trzeba, to i trzecia,
zgodna współpraca z konsultantami, tłumaczami i autorami,
streszczenia i notki,
indeks i wszystkie dodatkowe spisy, tabele itp.,
praca pod presją czasu,
bezwględne dotrzymywanie terminów,
znajdowanie wyjść w sytuacji bez wyjścia.

Myślę, że wydawcy nie żałują, bo współpracuję od dłuższego czasu z tymi samymi i
na brak zajęcia nie narzekam.

Dodam jeszcze, co może zabrzmi banalnie, bardzo lubię tę pracę i traktuję ją
trochę jak grę w szachy. Bawi mnie to.

wszystko sie zgadza, poza indeksem, bo

[jacek1f]

indeks jest jednak u mnie do innych fachowców - a są tacy...
Osobna praca i osobno płatna.
:-)

I też lubie redagowanie:-)

pozdrawiam

gatunek wymierający

[niedzielna]

Bardzo dziękuję za wszystkie posty i informacje. Wygląda na to, że obyczaje są
bardzo różne, chyba trudno byłoby porównywać czy tworzyć jakieś standardy.

Do nieredaktorów: Istniejemy, jak najbardziej, choć chyba jesteśmy gatunkiem
wymierającym. Jasne, że w książkach i prasie coraz więcej błędów, i czasem to
wina redaktorów, a czasem po prostu tego, że dla pieniędzy skraca się i
przyspiesza cały proces opracowania tekstu tak, że o żadnej rzetelności nie
może być mowy. A to nie jest produkcja sprężyn, tu nie można przyspieszać w
nieskończoność. Redaktorom trudno tu coś wymuszać, bo jak się nie podoba, to
przecież nie ma obowiązku współpracy i są inni chętni. (Młodzież oraz emeryci,
ktorzy godzą sie na niskie stawki i różne dziwne wymagania, strasznie moim
zdaniem psują rynek). Redaktorzy zresztą to zwykle stworzenia łagodne i są
gotowi raczej poświęcić swój prywatny czas i pieniądze, żeby jednak tekst
doprowadzić do ładu. Swoją drogą, Redaktorzy, zdarzało Wam się rezygnować ze
współpracy z wydawcą właśnie ze względu na tzw etos i zasady?

Ja też bardzo lubię tę robotę, ale czasem jak nieopatrznie przeliczę zarobki na
godziny pracy (te wszystkie sprawdzania po bibliotekach i sieci, rozmowy z
tłumaczami i konsultantami, czytanie korekt etc), wychodzi mi, że bardziej
opłacałoby się mieszać cement albo
sprzedawać kurczaki. Udaje Wam się utrzymać wyłącznie z redakcji? (Mam na myśli
nie tylko bieżące wydatki, ale sprawy typu emerytura, doksztalcanie,
oszczędności, dzieci, wakacje, przyjemności etc). Czy macie własne firmy (ale
wtedy płaci się ZUSowi strasznie dużo), czy pracujecie po prostu na umowy?
Ja nie mam firmy, ale redakcja nie jest moim głównym zajęciem.

Pozdrawiam wiosennie wszystkich, z nadzieją na kontynuację wątku,

Niedzielna

[niedzielna]

Odpowiadam sama sobie, bo widzę że pytanie chyba zanadto niedyskretne. Ok, no
to nie odpowiadajcie :) Ja w każdym razie nie bardzo widzę możliwość utrzymania
się wyłącznie z redakcji. Czasem z tęsknotą myślę o czasach znanych tylko z
opowieści, kiedy redaktorzy miewali etaty, a czasem nawet urlopy naukowe. Ech...

No to zapytam o jeszcze jedno - jak uczyliście się redagowania? W moim
przypadku to były warsztaty na studiach, potem rzucenie na głęboką wodę, potem
jednak długotrwały nadzór i porady starszych i doświadczonych, trochę samouctwa
oraz własnych prób i błędów, trochę podglądania pracy innych przy okazji pracy
z wydawnictwie, poszłam też na kurs do PTWK, który nawet przyzwoity jest, ale
dla mnie to już było za późno. A jak to było u Was?

[iwona9651]

niedzielna napisała:

> Odpowiadam sama sobie, bo widzę że pytanie chyba zanadto niedyskretne. Ok, no
> to nie odpowiadajcie :) Ja w każdym razie nie bardzo widzę możliwość utrzymania
>
> się wyłącznie z redakcji. Czasem z tęsknotą myślę o czasach znanych tylko z
> opowieści, kiedy redaktorzy miewali etaty, a czasem nawet urlopy naukowe. Ech..
> .
>
> No to zapytam o jeszcze jedno - jak uczyliście się redagowania? W moim
> przypadku to były warsztaty na studiach, potem rzucenie na głęboką wodę, potem
> jednak długotrwały nadzór i porady starszych i doświadczonych, trochę samouctwa
>
> oraz własnych prób i błędów, trochę podglądania pracy innych przy okazji pracy
> z wydawnictwie, poszłam też na kurs do PTWK, który nawet przyzwoity jest, ale
> dla mnie to już było za późno. A jak to było u Was?

Zupełnie przypadkiem znalazłam Wasze forum.Nie śmiej się, ale redakcja tekstów
to moja obsesja. Marzę o takim zajęciu i kompletnie nie wiem, jak się do tego
zabrać. Czemu od razu po studiach nie wiedziałam, że to jest właśnie to? Jestem
romanistką, tłumaczem literatury "do szuflady", a przy okazji wykończonym
pracownikiem betonowej i bezwzględnej korporacji, która wysysa ze mnie ostatnie
dobre soki. Chcę robić w życiu to, co mnie pociąga i interesuje (bez względu na
to, czy da się z tego wyżyć, czy nie). Najpierw próbowałam dostać się do
Wydawnictwa jako tłumacz (prawie się udało, to miało być tłumaczenie trochę
nudnej opowieści o włoskiej malarce, autorstwa francuskiej miłośniczki
Caravaggia, w skrócie: "przebił mnie" tłumacz-malarz - całkiem
zrozumiałe).Później "odpuściłam",czytałam książki tak napisane "po polsku", że
dostawałam bąbli na mózgu, znowu tłumaczyłam do szuflady, znowu czytałam knoty.
W końcu zatęskniłam do zajęcia, które pozwoliłoby mi poprawiać te knoty,
wydobywać z nich lekkość i blask. Rozmarzyłam się.
Wiem, że są studia podyplomowe dla redaktorów-edytorów. Może to jest ważne dla
Wydawnictw? (wiadomo jednak, że pewnych rzeczy nie mozna nauczyć się na
studiach, ale może to jest klucz?)Przez tę moją ogłupiającą robotę mam mętlik w
głowie i kompletnie nie wiem, jak zacząć. Wiem tylko, że muszę, SZKODA ŻYCIA.
Masz jakąś radę?

[niedzielna]

Iwono,
Nie wiem, jak wyglądają studia edytorskie, bom ich nie kończyła, ale mam
wrażenie, że więcej się tam dowiesz o rynku wydawniczym niż o pracy nad
tekstem. Rady mam takie: jeśli mieszkasz w Warszawie, pójdź na kurs dla
redaktorów merytorycznych w PTWK (Polskim Towarzystwie Wydawców Ksiązek). Tam
tez uczą różnych rzeczy, ale między innymi redagowania, i są to dobre zajęcia.
Spróbuj także dostać się na staż do jakiegoś wydawnictwa (czasem niektóre robią
coś takiego), tylko nie do działu promocji, ale do działu redakcyjnego właśnie.
Zobaczysz od środka jak to wygląda, i może dadzą Ci coś poredagować. Albo
spróbuj zaprzyjaźnić się z kimś, kto się tym zajmuje, niech Ci pokaże kawałek
swojej pracy. Jest tez kilka ksiązek, niekoniecznie rewelacyjnych, zresztą z
książek się nie nauczysz: "Polszczyna na co dzień" (PWN), "Redagowanie tekstów"
(też chyba PWN, autor to Joe Billingham), "Dziennikarski warsztat językowy"
Janiny Fras, "Jak pisać" nie pamiętam czyje, oraz "Poradnik autora, tłumacza i
redaktora" pani chyba Osuchowskiej, taki sobie.
Możesz też po prostu rozesłać swoją ofertę do różnych wydawców, i może
zaproponują Ci coś w ciemno, albo dadzą do zrobienia jakąś próbkę.

Powodzenia. Ale przemyśl to jeszcze głęboko, i poczytaj wątek od początku :))
N.

[iwona9651]

Dzięki, Niedzielna (czy Ty tez urodziłaś się w niedzielę?)

Nie mieszkam w Warszawie, ale myślę, że w moim mieście powinnam znaleźć takie
kursy. Cenna wskazówka.
Wiem już także, od czego zacząć, gdy już wybiorę się na rozmowę do któregoś z
Wydawnictw.

Czytałam wątek parę razy, od początku, środka i końca i jeszcze bardziej wiem,
że muszę iść w tę stronę.

Wszystkiego dobrego!

Iwona :)

[noir2]

No to zapytam o jeszcze jedno - jak uczyliście się redagowania? W moim
> przypadku to były warsztaty na studiach, potem rzucenie na głęboką wodę, potem
> jednak długotrwały nadzór i porady starszych i doświadczonych, trochę samouctwa
> oraz własnych prób i błędów, trochę podglądania pracy innych przy okazji pracy
> z wydawnictwie, poszłam też na kurs do PTWK, który nawet przyzwoity jest, ale
> dla mnie to już było za późno. A jak to było u Was?

U mnie była od razu głęboka woda, na szczęście z życzliwymi osobami na brzegu, które mi bardzo pomagały. I samouctwo (bo polonistyka przygotowuje do zawodu o tyle, że daje pewne obycie, nic poza tym). Słyszałam o zamierzchłych czasach przedkapitalistycznych ;-), gdy kandydat na redaktora miesiącami lub latami terminował u bardziej doświadczonych pracowników, zaczynając od prostych zadań. Ale to było w czasach etatów i wspólnej pracy. Teraz każdy dłubie sobie w kącie, douczając się i popełniając błędy na własną rękę, a wieść gminna niesie, że przeciecież redagowac może prawie każdy, bo każdy mówi po polsku (w dodatku prozą;-)).

[struggle_within]

hmhm, czyli może być ciężko;)

[irmeline]

Witam serdecznie! Bardzo interesujący wątek.
Ja swoją przygodę z redagowaniem rozpoczęłam trzy lata temu w redakcji
miesięcznika. Od razu na głęboką wodę, ale ze wsparciem. Byłam na etacie,
każdego dnia w pracy miałam się od kogo uczyć, na cotygodniowych zebraniach
redakcyjnych odbywały się mini-szkolenia. Zostałam też skierowana na
dwutygodniowy staż w zaprzyjaźnionej redakcji dziennika.
Pieniądze nie były wielkie, ale wystarczały na utrzymanie.
Moja sytuacja zmieniła się, kiedy zaszłam w ciążę, ale to już osobiste sprawy.
W każdym razie po urodzeniu córeczki rozpoczęłam pracę na umowę o dzieło w
innym wydawnictwie. Zajmuję się redakcją i korektą książek popularnonaukowych.
U mnie wygląda to tak: Dostaję książkę w pliku wordowskim od tłumacza. Robię
pierwszą redakcję (i automatycznie korektę) bezpośrednio w pliku (zmieniam -
nie nanoszę poprawek). Potem dostaję już złamany tekst na papierze do drugiej
redakcji i korekty. Nanoszę poprawki, oddaję. Potem dostaję tekst z
wprowadzonymi poprawkami do trzeciej, ostatecznej korekty. Na samym końcu
całość jest pobieżnie przeglądana przez jeszcze jedną osobę. Trochę brakuje mi
tego uważnego spojrzenia innej osoby na tekst - przyłapuję się na tym, że
popełniam te same błędy. Ta praca w samotności domowego zacisza jest też mniej
motywująca i na pewno nie tak pouczająca jak praca w zespole redakcyjnym na
etacie. Co do zarobków - stawki są niższe nieco niż te tu wymieniane i
niestety, gdyby nie pensja męża, raczej trudno byłoby mi z tego żyć.
Ciągle się uczę, z książek, które tu były wymieniane też korzystam. Zastanawiam
się nad jakimiś studiami podyplomowymi z edytorstwa współczesnego.
Szczerze lubię redagowanie :)

[iwona9651]

Dzień dobry, Irmeline!
Carpe noctem, ale jednak warto się dobrze wyspać (wstaję wcześnie rano).
Faktycznie jest to bardzo interesujący wątek, szczególnie dla mnie, kogoś, kto
dopiero chce "wejść" w świat redagowania. Znalazłam już tutaj parę cennych rad
i ciągle szukam nowych, żeby wiedzieć,jak rozmawiać z np. sekretarzem redakcji
(?), redaktorem naczelnym (?)wydawnictw, do których mam zamiar się wybrać.
Chciałabym wiedzieć, jak Ty szukałaś pracy.
Podyplomowe studia edytorskie prowadzone są na uniwersytecie poznańskim,
toruńskim, łódzkim, oczywiście w Warszawie i Krakowie. Swoje zdanie na temat
ich użyteczności wyraziła Niedzielna parę "gałązek" wcześniej.
Zaczynam kolejny dzień w ogłupiającej robocie. Ratunku.

[dlania]

Po przeczytaniu powyższych postów stwierdzam, że mam dosyć komfortowe warunki
pracy, a może raczej - nauki...
Półtora roku temu wysłałam CV do wydawnictwa, zaproszono mnie na rozmowę i
rozpoczęłam pracę na umowę-zlecenie, cały czas pod okiem starszej redaktorki,
która sczytywała wszystkie moje wypociny i robiła redakcję techniczną. I
pokazywała mi - na moje wyraźne życzenie - wszystkie moje wpadki i
niedociągnięcia. Dwa miesiące temu zostałam zatrudniona na pół etatu, na próbę.
I zaczął sie sajgon: okazało sie, że (pół)etatowy redaktor, oprócz redakcji
językowej i merytorycznej tekstu, zajmuje sie odbieraniem maili i telefonów,
dłuuuuugimi dyskusjami telefonicznymi z autorami tekstów i grafikami; składaniem
ofert drukarniom, używaniem magicznych terminów "offset", "prewki", "ozalidy",
koordynowaniem tego wszystkiego, i... ufff. Szczerze powiedziawszy, to dużo
trudniejsze niż poprawianie ortografów i przestawianie przecinków. Ale
najważniejsze, że mam obok siebie starszą (stażem!, wiekiem to nawet nie
bardzo;-))koleżankę, której wiedzy nie zastąpią mi żadne podręczniki. Więc nawet
nie narzekam na pensje (650pln...) tylko korzystam z tej wspaniałej okazji i
uczę się od Niej pilnie;-)
Jeśli chodzi o kolejność prac w naszej redakcji, to jest tak, jak to opisał(a)
Noir2.
Pozdrawiam serdecznie wszystkich Redaktorów
Początkująca

[sonrie]

Pracuję w zawodzie 11 lat - od pierwszego roku studiów. Najpierw umowy o dzieło,
później sześć lat na etacie redaktora prowadzącego w dużej firmie, teraz jako
wolny strzelec (z wyboru). Z doświadczenia wiem, że w większości wydawnictw
redaktor na etacie jest od... wszystkiego :) Przyjemność z pracy zaczęłam
czerpać dopiero po porzuceniu ciepłej posadki; teraz więcej piszę, korektą się
nie zajmuję (bo nie lubię), redakcyjnym pracom zleconym dokładnie się przyglądam.
Na etat bym już nie wróciła :)
Ucz się jak najwięcej od starszych - to na pewno zaprocentuje! :)

zapomniany redaktor techniczny

[aaron.blumstein]

Od ładnych paru lat zajmuję się składem książek, dlatego też, jako odrębne i w dużej mierze niezależne ogniwo w procesie :) chciałbym się zapytać, jak u was wygląda tworzenie koncepcji graficznej książki? Czy jest to również w gestii redaktora? Kiedyś istniał redaktor techniczny: teraz de facto ja spełniam tę funkcję, jednocześnie projektując i wdrażając projekt layoutu, ale często, gdy współpracuję z pewnym konkretnym wydawnictwem naukowym, to właśnie redaktor prowadzący książkę proponuje przynajmniej część elementów i bardzo kreatywnie uczestniczy w procesie powstawania wersji ostatecznej.

Pozdrawiam
A.

[hazaja]

Kochani! Zainspirowaliście mnie :D Od zawsze chciałam się zajmować redagowaniem
tekstów (korekta i te wszystkie rzeczy które robicie :) ). Jestem tegoroczną
maturzystką i plany zawodowe (pierwszego wyboru) mam co prawda inne, ale
myślałam też o studiowaniu edytorstwa na UJ. Po głębszej analizie programu
studiów doszłam do wniosku, że straciłabym czas na tym kierunku. Teraz
zastanawia mnie coś innego, czy myślicie, że po ukończeniu tego kursu w
Warszawie (kursu redakcji merytorycznej) mogłabym znaleźć gdzieś zatrudnienie? A
jeżeli nie to jakie studia powinnam ukończyć? Kolejne pytanie - czy edytorstwo
na AP nie jest bardziej życiowe? (mniej staropolskiej edycji więcej współczesnej?)

Kurs mnie zaintrygował bardzo. Jednak czy warto go w ogóle robić? I teraz
pytanie stricte to was - pracujących. Czy robicie coś poza byciem redaktorem? ;)

A może jestem za młoda na takie zajęcie? Ktoś tu jednak mówił że pracował już od
pierwszego roku... Ratunku! Poratujcie mnie jakąś odpowiedzią dającą mi nadzieję
na przyszłość...

[niedzielna]

Droga Hazajo,

Kurs redakcji merytorycznej jest tylko dodatkiem: redaktor powinien poza tym
być oczytany, mieć pojęcie o polszczyźnie, mieć sporą wiedzę ogólną i
generalnie tzw szerokie horyzonty. Jeśli czujesz się raczej humanistką, do
redagowania książek dobrze przygotowuje polonistyka, kulturoznawstwo, ale też
historia, teatrologia itp., wszystkie te kierunki, gdzie masz do czynienia z
literaturą i historią kultury. Jeśli zajmują Cię nauki ścisłe, to potem
biologię czy matematykę można uzupełnić np. Podyplomowym Studium Wiedzy o
Polszczyźnie, jest coś takiego na polonistyce UW. O edytorstwie wiem mało, ale
lepiej wybierz cokolwiek innego, co Cię interesuje. Filologie obce dają
warsztat językowy, ale moim zdaniem zanadto odcinają od polszczyzny, która w
końcu dla redaktora jest narzędziem podstawowym. Co do zatrudnienia, kurs na
pewno nie jest gwarancją, i w ogóle bym go nie przeceniała, ale może ułatwić
np. dostanie się na staż albo nawiązanie współpracy. Ponieważ zwykle
wydawnictwa nie proponują etatu, na pewno można pogodzić taką współpracę ze
studiowaniem (co mnie się udawało mniej więcej od połowy studiów). Powodzenia.

A w ogóle to strasznie się ucieszyłam, dawno mnie tu nie było i myślałam, że
wątek dawno zszedł był śmiercią naturalną. Jak to miło :)) To co teraz?
Układamy czarną (albo białą) listę wydawców? Albo ranking najbardziej
spapranych książek? A może ponarzekamy na autorów? Redagowanie to fajna rzecz,
ale mam z tym jeden problem: okropnie nie lubię chwili, kiedy książka się
ukazuje i bardzo się boję zajrzeć do niej w księgarni, boję się tez recenzji.
Też tak macie?


Pozdrowienia dla wszystkich redaktorów (oraz redaktorów in spe),

Niedzielna

[hazaja]

Hmm... Generalnie myślę o robieniu dwóch kierunków w tym edytorstwa. W zasadzie
jest to typowa polonistyka, ale ma elementy pracy redaktorskiej. Z tego co
patrzyłam na przedmioty to nie jest tego zbyt wiele (przedmiotów związanych z
edycją), więc kurs merytoryczny mógłby być fajnym uzupełnieniem.

Nawet nie wiecie jak wam dobrze, że macie określone już wykształcenie ;) Ja cały
czas się waham, chociaż niby wiem co chcę robić. Nie wiem po prostu jak mi to
się uda w praktyce...

A co sądzicie o podyplomówce z edytorstwa na UKSW?

[irmeline]

Przeczytałam to, co napisała Hazaja i znowu wróciłam myślami do zarzuconego
kiedyś tematu studiów podyplomowych z edytorstwa. Zanim urodziłam moją córę
planowałam coś takiego. Wtedy pracowałam jako redaktor w pewnym miesięczniku i
chciałam trochę się poduczyć. Ponieważ jednak korzystałam chętnie z rad
starszych kolegów, nie czułam presji. Potem zaszłam w ciążę, gdy córka była
malutka nie było za bardzo czasu... Teraz pracuję w wydawnictwie ksiażkowym na
umowę o dzieło, nie mam kontaktu z innymi redaktorami i korektorami i czuję, że
brakuje mi warsztatu. Przypomniałam więc sobie o tym podyplomowym studium z
edytortwa współczesnego na UKSW w Warszawie. Kurs PTWK, o którym wspomniała tu
Niedzielna byłby na pewno wartościowy, ale jestem z Kielc i częściej niż raz na
dwa tygodnie nie dam rady jeździć do stolicy.
Macie jakieś opinie na temat studium na UKSW? Będę w ogóle bardzo wdzięczna za
wszelkie sugestie. Wiem, że w UKSW termin zgłoszeń upływa z końcem maja, mam
więc mało czasu na zastanowienie. A żal mi odkładać to o kolejny rok...

[barbara7]

Nie wiem, czy to nie zbyt późno. Pewnie już zdecydowałaś. UKSW skończyłam kilka
lat temu. Choć nie wszystko aprobowałam (zwłaszcza nie podobała mi się duża
liczba zajęć prowadzona przez kierownika studium), to muszę przyznać, że wiele
zajęć na prawdę mi się przydało. Myślę tu zwłaszcza o zajęciach z poprawności
językowej. Nauczyły mnie pokory wobec tekstu, choć byłam przekonana, że właśnie
te zajęcia nie będą mi potrzebne. Wtedy właśnie wbiłam sobie do głowy zasadę:
Jeśli nie wiesz, sprawdź; jeśli wiesz, to sprawdź dwa razy, a wybiłam wrażenie
nieomylności językowej.
Brakowało mi większej liczby zajęć praktycznych na miejscu: wspólnej redakcji,
dokładniejszego omawiania błędów, pracy przy komputerze (nie było w ogóle). No,
i liczba uczestników zawrotna: 70 osób bez podziału na grupy. Mimo to warto było.

[malwinka_usenet]

niedzielna napisała:

>Redagowanie to fajna rzecz,
> ale mam z tym jeden problem: okropnie nie lubię chwili, kiedy książka się
> ukazuje i bardzo się boję zajrzeć do niej w księgarni, boję się tez recenzji.
> Też tak macie?

Przy redagowaniu nie, ale gdy pracowałam jako korektorka, zawsze na widok jeszcze ciepłych numerów
"moich" czasopism zlewaly mnie zimne poty ;-) Odchorowywałam każdą literówkę, więc cieszę się, że
nie robię już korekt.

[barbara7]

Mam dokładnie ten sam syndrom. Cieszę się z każdej nowej książki, ale piekielnie
się boję do niej zajrzeć. Czekam dwa lata (wcześniej oglądam tylko obrazki, nie
patrząc na tekst:))), a rodzina i znajomi, którym udostępniam moje egzemplarze
do przeczytania, mają zakaz wskazywania błędów, nawet jeśli je znajdą.

[tsun_am]

o, jaki fajny wont. To ja dołożę swoje trzy grosze. W gruncie rzeczy
przemyślenia mam podobne. Po pierwsze książki traktuje się merkantylnie, nie jak
dzieła, tylko produkt, który ma się sprzedać. W okreslonym terminie, więc tempo,
tempo. Współpraca z autorami - różna, w zależności od chęci do współpacy, są
tacy, co sa gotowi pozwać za zmianę jednego przecinka. Jednym z
najzabawniejszych aspektów pracy jest wysłuchiwanie powodów opóżnienia oddania
materiału. Potem dochodzi jeszcze współpraca ze składem, korektą. Za całość,
jakikolwiek błąd - odpowiada redaktor, który tłumaczy się przed: autorem,
szefem, czytelnikiem. A że ponoć nie ma książki bez błędu, ja również nie
cierpię gdy książka wjeżdża na moje biurko:-)

kierownik redakcji

[thalia80]

witam wszytskich:)

ja teoretycznie jestem redaktorem (według umowy), ale tak naprawde to
kierownikiem redakcji, gdyż odpowiadam głównie za organizację pracy -
wszytskich - tłumaczy, autorów, grafików, redaktorów, korektorów itd.

Czytając Wasze wypowiedzi muszę z przykrością stwierdzic, że u mnie nie ma aż
tylu etapów przygotowania książki (nad czym ubolewam). Powód banalny: pieniądze!
Po przetłumaczeniu danej książki jest zaledwie jedna redakcja i max 2 korekty.
Plus ewentualna konsultacja naukowa (merytoryczna).

Stawki są bardzo różne - w zalezności od terminu, osoby, zakresu prac, ale i
tak potem trudno regulować w terminie nawet te niższe kwoty. A wydawnictwo
często chce na już, czyli szybko.

Bardzo cenię sobie swoją prace i ludzi, z którymi współpracuję. Czasami tylko
śmieję się sama do siebie, gdy wpływa do nas CV osoby, ktora chce zostać
korektorem, a już w pierwszy zdaniu robi widoczny błąd. Co jak co, ale do
wysyłając CV do wydawnictwa i to jeszcze na takie stanowisko, należaloby
bardziej przyjrzeć się dokumentom. Bywa naprawdę zabawnie... albo tłumacz,
który jak nie zna słówek to zostawia np. po niemiecku i nawet nie próbuje
znaleźć polskiego odpowiednika... i ta spada wszytsko na redaktora i na mnie:)
oh, ale praca może być rozwijająca...

pozdrawiam serdecznie

...uciekaj stamtąd... i to szybko. n/t

[jacek1f]