croolick
22.04.05, 23:31
Oskarzony o seksualne naduzycie wobec uczennic nauczyciel ZSZ, odgrazal sie
wszem i wobec, ze zaskarzy o pomowienie kazdego dziennikarza, ktory ujawni lub
zasugeruje jego tozsamosc, Rapacz zaskarzyl Regionalna i zada sadowej
satysfaskcji od radnego Oleszewskiego. W zwiazku z czym nie mozemy przeczytac
nic prawdziwego ani o sytuacji w Pekomie, bo Regionalna sie boi a nawet
komentarz w sprawie rzeczonego nauczyciela zredagowany zostal tak by nie dac
nauczycielowi podstaw do wniesienia pozwu. Co sie do ku... nedzy dzieje? Czy
musimy byc zdani na dyktature ciemniakow?
A tymczasem ich straszenie mozna o kant tylka rozbic, bo nie tak latwo wygrac
sprawe o pomownienie:
Jeżeli ktoś zgodnie, z art.212 par. 1 k.k., pomawia osobę, grupę osób,
instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie mającą osobowości
prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii
publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska,
zawodu lub rodzaju działalności popełnia przestępstwo zagrożone karą grzywny,
ograniczenia albo pozbawienia do roku wolności.
Kodeks karny dopuszcza jednak, w art. 213 par. 1 i par. 2, okoliczności
wyłączające odpowiedzialność karną. Mianowicie, jeśli zarzut jest prawdziwy i
uczyniony został niepublicznie albo jeśli publicznie rozgłaszany i podnoszony
prawdziwy zarzut służy obronie społecznie uzasadnionego interesu, to
przestępstwo nie zostaje popełnione.
Ściganie przestępstwa pomówienia odbywa się w drodze oskarżenia prywatnego, co
oznacza, że konieczne jest sporządzenie własnego aktu oskarżenia (wystarczy
wskazać w jego treści osobę oskarżoną, zarzucany mu czyn oraz dowody
potwierdzające oskarżenie). Istnieje też możliwość, o której mowa w art. 488
k.p.k.: policja na żądanie pokrzywdzonego przyjmuje ustną lub pisemną skargę,
w razie potrzeby zabezpiecza dowody, po czym przesyła skargę do właściwego sądu.
Swoich praw można także dochodzić w procesie cywilnym na postawie art.24 par.1
i par. 2 k.c. w zw. z art.23 k.c.. Przepisy tych artykułów przyznają osobie,
której dobra osobiste zostały naruszone, prawo żądania, od osoby, która
dopuściła się tego naruszenia, m.in. zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty
odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny (art.24 par. 1 k.c.).
Natomiast jeżeli wskutek naruszenia dóbr osobistych, została wyrządzona szkoda
majątkowa, można żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych (art.24.par. 2
k.c.). W pozwie, który należy złożyć we właściwym miejscowo sądzie cywilnym,
powinno się wskazać kwotę pieniężną, jakiej poszkodowany żąda za naruszenie
swych dóbr osobistych, o ile takie żądanie zostanie w nim zawarte.
Korzystniejszym rozwiązaniem wydaje się być uprzednie uzyskania wyroku
skazującego w procesie karnym, a następnie wystąpienie z powództwem o
odszkodowanie w postępowaniu cywilnym. Należy jednak pamiętać, że ciężar
udowodnienia nieprawdy spoczywa na pokrzywdzonym.
Art. 212.
§ 1. Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję,
osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie mającą
osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości,
które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na
utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu
lub rodzaju działalności, podlega grzywnie, karze
ograniczenia albo pozbawienia wolności do roku.
Art. 28.
§ 1. Nie popełnia umyślnie czynu zabronionego, kto
pozostaje w błędzie co do okoliczności stanowiącej jego
znamię.
