Tańcząc w ciemnościach

[Gość: Ginny]

Dopiero teraz miałam możliwość obejrzenia tego poruszającego filmu z
niesamowitą Bjork w roli głównej. Uważam, że jest piękny. A Wy co o nim
sądzicie?

oj tak:)

[kalifornia2]

byłam na filmie w kinie:) pamiętam, że na sali było jakies 6 osób nie licząc
mnie i mojego taty:( "Tańcząc w ciemnościach" to rzeczywiście dobry film,
trzeba to przyznać, dodatkowo jeśli ktos lubi piosenki Bjork to juz
zupełnie:))) przyznam się po cichu, że płakałam jak mieli powiesic biedną
Selmę, a ona się rzucała i musieli ja przypiąć.. to było straszne:(

aha. polecam tez Requiem dla snu!!! to najtragiczniejszy film jaki widziałam w
życiu ale tez jest na swój sposób piękny!

pozdr

[Gość: Pawelek]

A mnie sie chcialo smiac, bo Bjork przeskoczyla sama siebie. Strasznie
duszoszczypatielnoje i bardzo wydumane. Lubie dlugie i nudne filmy, ale tylko
wtedy gdy robione sa z dystansem, a nie z checi poplakania nad nieszczesciem,
ktorego nie ma.

: (

[Gość: łyżeczka]

Oglądałam to dość dawno temu, więc mogę być nieścisła. Ona z jakiegoś powodu
się nie broniła, nie powiedziała prawdy- czy nie po to, by uchronić syna przed
stratą wzroku? Czy kara śmierci nie była większym szokiem dla niego? Nie było
to dla mnie tragiczne, bo ona powinna była się bronić, nie przekonało mnie to.
Mogła próbować wyjść z tej tragedii. Dlatego nie współczułam jej całkowicie i
szczerze.
Sorry jeśli coś pomyliłam.
pzdr

[Gość: A27]

Ogladalam ten film dwa razy. Pierwszy raz w kinie, bo chcialam owczesnego
chlopaka przekonac, ze jestem dusza artystyczna. Drugi raz ogladalam na video,
sama, bez koniecznosci pokazania komus, ze sie znam na filmach. I za tym
drugim razem doszlam do wniosku, ze ten film po raz kolejny dowodzi, ze rezyser
Lars von Costam to sadysta.

[Gość: Ginny]

Gość portalu: łyżeczka napisał(a):

> Oglądałam to dość dawno temu, więc mogę być nieścisła. Ona z jakiegoś powodu
> się nie broniła, nie powiedziała prawdy- czy nie po to, by uchronić syna
przed stratą wzroku? Czy kara śmierci nie była większym szokiem dla niego?

Mniej więcej tak, ale po pierwsze: jej syn nie wiedział o tym, że traci wzrok,
a po drugie: gdy wykonano wyrok, był juz po tej operacji, więc ryzyko utraty
wzroku minęło.

[nowamloda]

Film mi sie podobal, ale bylby zachwycajacy, jakby troche mniej spiewali. Bo
jak juz zaczeli, to za kazdym razem bardzo dluuuuuugo nie mogli skonczyc.

[jedrek77]

nowamloda napisała:

> Film mi sie podobal, ale bylby zachwycajacy, jakby troche mniej spiewali. Bo
> jak juz zaczeli, to za kazdym razem bardzo dluuuuuugo nie mogli skonczyc.

właśnie dobrze, że śpiewali, bo dzięki temu napięcie trochę opadało. A zawsze
zaczynali śpiewać w momentach, gdy już trudno było wytrzymać. Super pomysł

kiedyś w GW fajną recenzję napisali i były tam takie fajne słowa (niestety,
dokładnie nie pamiętam) ”jedno z największych nadużyć emocjonalnych w historii
kina”. Nie wiem, czy dokładnie tak to brzmiało, ale idealnie oddawało klimat
filmu.
I to jeden z takich filmów, którego za żadne skarby nie obejrzę drugi raz, co
nie znaczy, że jest zły, wręcz przeciwnie. Ale raz wystarczy zdecydowanie.