Facet, kobieta i kwestie wychowawcze...

[asiulka81]

Co sadzicie o wzajemnych wychowywaniu sie partnerów? Kazdy z nas wchodzac w
jakis zwiazek ciagnie za soba jakis bagaz. Ludzie zaczynajac nowe zycie,
zwykle bedac zaslepieni miloscia, nie zauwazaja pewnych wad. Niestety a moze
stety staja sie one widoczne pozniej i nachodzi nas chec aby je skorygowac i
dostosowac poziom do naszych wymagan. Zarówno mezczyzni jaki i kobiety maja
ochote cos pozmienaic w tej drugiej osobie. Nie mam tutaj na mysli jakis
diametralnych metamorfoz, ale np mezczyzna moze chciec aby jego partnerka
nauczyla sie gotowac, a ona moze domagac aby nie wychodzil tak czesto z
kolegami. Cos za cos. Wspólne zycie wymaga chyba kompromisow i nieprzerwanego
kształtowania siebie nawzajem.
A moze bzdety pisze. Sama nie wiem. Nigdy nie bylam dłuzej niz rok w
zwiazku....

[tygrysio_misio]

nie piszesz bazetow....

ja dodam ze widze wadu u mojej milosci i dokladnie wiem ze je ma..i nawet
przeszkadza mi to ze nie chce w jego zycie ingerowac bo powinnam chyba chciec
mu pomoc...

ja jednak nie chce mu pomagac w tym czego on nie chce a pewna jego wada tak
mocno na jego zycie rzutuje ze boje sie ze gdyby jej sie wyzbyl to bylby innym
czlowiekiem..nie tym z kim chce byc

pozatym te wady nie przeszkadzaja mi w zyciu...a na te ktore uniemozliwialy by
zwiazek czekam z nadzeja ze sie niedoczekam

[valentino_g]

raz w tygodniu usiąść i porozmawiac z naszą partnerką/partnerem co nam się w
nim nie podobało przez ostatni tydzien i postarać się to zmienić...
tak było by idealnie moim zdaniem, oczywistym jest, że nie jesteśmy pozbawieni
wad ale MUSIMY starać się je wyeliminowac,,,całe życie się uczymy

[mamba8]

Jezuuu raz w tygoodniu to jakaś mała paranoja :)

[krecilapka]

No pewnie ze piszesz bzdety. No Co Ty, chcesz ludzi na sile zmieniac? Szukasz
sobie takiego co Ci pasuje, a nie plastelinke. Chcesz miec przytupasa co nie
chla po barach, to nie szukaj go w PUBie! Jakbym potrzebowal garkotluka w
chalupie, to myslisz, ze chcialbym do tego Mandaryne zatrudniac???
NIGDY nie licz na to ze kogos znajdziesz i "troszke" skorygujesz, bo bedziesz
na tym miala zayebistego slizga.

[valentino_g]

daje głowe, że nie jesteś w stałym związku...

Do gomory vel krecilapka

[asiulka81]

No ale jak nie ma takich mezczyzn co by spełniali wszelkie kryteria i wymagania
(tzw. ideałów)... Wtedy trzeba pojsc na kompromis i zadowolic sie kims, kto
moze nie jest za przystojny, jest troche gapowaty, ale ma np. złote serducho. A
pozniej mozna mu troche pomoc i kupic mu ładne ubranka, zeby sie lepiej
prezentował i uporzadkowac zycie, aby wyeliminowac roztrzepanie...

[miang]

> moze nie jest za przystojny, jest troche gapowaty, ale ma np. złote serducho. A


do takiej tresury to musi nie tylko trochę ale bardzo gapowaty być....

[jedenkruczek]

Zarówno mężczyźnii jak i kobiety mają skłonność do pewnego swoistego egoizmu i
potrzebują drugiej płci do korekcji swojego postępowania.
Jeśli chodzi mężczyzn to sprawy są ogulnie znane,ich egoizm jest łatwo
zauwarzalny,potrafią być : oschli ,bezduszni,agresywni,okrutni itd.
Popatrzmy na świat w którym odmówiono kobiecie prawa do korygowania mężczycny,
to cywilizacja islamskiego fundamentalizmu,do czego to prowadzi.
Ale kobiety także potrafią odrzucić próby korekcji przez mężczyznę.Bo jest
fajtłapą , bo za mało zarabie itd.Wtedy najważniejsze stają się jej emocje,
narzuca je innym,a ona uwarza że świat jest taki jak jej emocje.
Takie są nadopiekuńcze matki,które po prostu nie szanują męskiej niezależności
swoich synów.
Tak więc korygowanie przez drugą płeć jest nam niezbędne do funkcjonowania w
społeczeństwie w sposób prawidłowy.Cały problem w tym,że nasz egoizm ,znajdując
oparcie w steerotypach,mitach itp.,zamyka się na wpływ drugiej płci i nauka czy
korekta staje się niemożliwa lub bardzo trudna.

powiem tak:

[krecha]

Oczywiscie, ze bzdety piszesz.

Tolerancja innosci to klucz w zwiazku.
A proba zmieniania drugiej osoby, to kleska.
Potrzebne jest akceptowanie tego, co lubimy,
a przymykanie oczu na to, czego nie lubimy.

[asiulka81]

krecha napisała:

> Oczywiscie, ze bzdety piszesz.
>
> Tolerancja innosci to klucz w zwiazku.
> A proba zmieniania drugiej osoby, to kleska.
> Potrzebne jest akceptowanie tego, co lubimy,
> a przymykanie oczu na to, czego nie lubimy.


Ale dlaczego mamy przymykac oczy i na siłe tolerowac cos co nas razi. Przeciez
mozemy grzecznie i spokojnie porozmawiac z druga osoba i poprosic ja o zmiane
swojego postepowania. Oczywiscie nie o chodzi o jakas drastyczna zmiane
osobowosci drugiej połówki. Czasami warto cos w sobie zmienic albo chociaz
próbowac to zrobic. Ma sie wtedy satysfakcje ze sprawiło sie radosc kochanej
osobie.

[krecha]

Nie na sile - bo kto cie sila zmusza do czegos?
Zakladam, ze dobrowolnie jestes w zwiazku.
I ze faceta znalas, zanim w zwiazek z nim weszlas.
Innymi slowami - widzialy galy, co braly.

Ja uwazam, ze wiazemy sie z inna osoba dlatego,
ze podoba nam sie ona. A nie po to, zeby ja zmieniac.
Bo to oznaczaloby, ze nam sie ta osoba nie podoba.

[valentino_g]

krecha napisała:

> Oczywiscie, ze bzdety piszesz.
>
> Tolerancja innosci to klucz w zwiazku.
> A proba zmieniania drugiej osoby, to kleska.
> Potrzebne jest akceptowanie tego, co lubimy,
> a przymykanie oczu na to, czego nie lubimy.

problem w tym ze akecptujemy partnera/partnerkę to jakim jest przed ślubem, w
90% przypadków po ślubie wszsytko się zmienia...wtedy też nie mamy rozmawiac i
nie zmieniac ?? bo w końcu zaakceptowaliśmy takim jaki jest ( a raczj był ale
przed ślubem)

[krecha]

Skad te procenty? Czy znasz te 90% ludzi,
ktorzy sie zmienili po slubie? Boja nie
widze powodu ani dlaczego 90% mialoby sie
zmienic po slubie, ani dlaczego to mialoby
uzasadnic nasze proby zmmieniania tego juz
i tak zmienionego czlowieka.

I przed i po slubie i ja jestem soba i moja
partnerka jest soba. Nie ma powodu, zeby byc
kims innym (albo udawac kogos innego).

A z twojego postu wynika, ze 90% ludzi udaje
kogos innego przed slubem, a potem wychodzi
ich prawdziwa natura. Bardzo to pesymistyczne.
Trudne do zaakceptowania. Nie do zaakceptowania.

kropka.

Powiem tak:

[mamba8]

najwazniejsze jest dla mnie w związku (3 lata wytrwałam) jest nie to kim facet
jest ale to żeby zaspokajał moje potrzeby emocjonalne: tzn. bliskość, wiedza że
można na nim liczyć nawet w najgorszych sytuacjach, to że czułabym się dla
niego najbardziej wyjątkową kobieta na świecie (równoznaczne z wiernością) i
żeby miał na widoku wspołną przyszłość i dawał mi poczucie bezpieczeństwa. Jak
ma inne wady to nie będzie mi to przeszkadzało (bez skrajności oczywiście).
Wychowywać faceta nie chciałabym bo prawdą jest to że pewnych rzeczy się nie
zmieni. Tylko takiego faceta bym nie raniła i cały czas dążyłabym do tego żeby
być jego ideałem.

[koniczynka11]

witam,

być może dobrze by było na (jakimś) początku znajomości porozmawiać, co jest
dla nas najważniejsze w związku, do czego dążymy (wbrew pozorom pytanie to nie
jest retoryczne), bo zwykle jeśli wiadomo "po co", to znajdzie się jakieś "jak";
dopiero wtedy można wady i niedociągnięcia podzielić na te, które można
tolerować i na te, które nie pozwalaja osiagnąć wyznaczonego celu/ modelu.

I tak, moim zdaniem, z jednej strony nie można tolerować postępowań, które
powoduja, że partner np. się stacza na jakieś dno (dno -określenie
subiektywne :]), z drugiej - nie zmienimy pewnych cech (wad) w pewnym stopniu
wrodzonych (np. partner jest roztargniony i ciagle coś gubi).
Kolejną kategorią jest ta chyba najliczniejsza grupa niedociągnięć, o których
warto na bieżąco rozmawiać i je poprawiać, bo tyle jest warte nasze życie, ile
potrafimy wycisnąć z tego co nam zostało dane.
Zupełnie inną kwestią jest w jaki sposób zwracamy sobie wzajemnie uwagę, a
także znalezienie pewnej granicy pomiędzy nadmiernym krytykanctwem, a poprawą
jakości związku.
Wreszcie, warto zauważyć, że życie z ideałem wcale nie jest idealne. Osoba
bardzo wymagająca od siebie, tak samo wymaga od innych. Zdając sobie z tego
sprawę, o wiele łatwiej przychodzi tolerowanie drobnych wad.
Czasem warto na coś przymknąć oko, aby osiągnąć znacznie więcej:)

[mamba8]

tak ale by zabiło całą magię...gdybym usiadła i porozmawiałą o modelu związku
facet b. szybko by zaczął uciekać. Może jest inaczej jest później jak się ma
więcej niż 24 lat :)

[koniczynka11]

brak rozmów powoduje nawarstwianie się problemów - to początek końca, żadna
magia tego nie uratuje :)
chyba, że ma być intensywnie, miło i ...krótko

ale każdy wiek ma swoje prawa:)

[baba.ze.wsi]

NOBODY IS PERFECT
a ludzi sie kocha nie za zalety, ale pomimo wad:)

kompromisy tak - wychowywanie nie.
próba "wychowania" partnera to klucz do trumny związku.

asiulka81 napisała:
" Nigdy nie bylam dłuzej niz rok w zwiazku...."
a to widać:)))po treści.

[kathryn_26]

nie przesadzajcie, przeciez ona mowi o drobnych wadach, ktore
(podejrzewam)przy odrobinie dobrej woli mozna by wyeliminowac ale
partner/ka tego nie robi np. przez lenistwo?
czy ktos np. nie jest w stanie zaprzestac rozrzucania swoich
skarpetek/majtek itp. po domu zamiast wrzucac je do
kosza na brudna bielizne tylko dlatego ze on JUZ TAKI jest
i sorry, kochaj mnie bo widzialy galy co braly?
nie wszyscy mieszkaja ze soba przed slubem.
jak zwal tak zwal-kompromis czy wychowanie-ale
chodzi o jedno-lepsza jakosc wspolnego zycia.

[asiulka81]

wlasnie o to mi chodziło kathryn_26, dziekuje bardzo za to iz jako jedyna
zrozumialas moja intencje