Czy powinnam sie odsunąć?

[aga-st]

Mam kolegę oboje chcemy utrzymywać ze sobą kontakt, jednak z mojej strony to
"chcenie" jest większe. Darzę go troszkę większym uczuciem, niż tylko
lubienie. On mnie zapewne też, ale póki nie będzie wiedział, że zależy mu w
1000% na stworzenie czegoś trwałego, nie chce się zbliżać. Szanuję to, uważam,
że ma nawet rację. Nie mam zamiaru wchodzić w związek i bać się, że mnie za
kilka dni zostawi, a ja zostanę ze swoimi uczuciami i bolącym sercem. Ostatnio
troszkę się "odsunęłam", zajęłam się swoim życiem, nie czekam na jego
ewentualne kontakty ze mną. Prawda jest taka, że gdyby chciał się spotkać ze
mną, znalazłby czas, nawet, kiedy jest bardzo zajęty. Dlatego nie nalegam na
spotkania, nie odzywam się pierwsza.
Ostatnio napisał mi na gg, kiedy na zakończenie rozmowy dodałam "to cześć, do
kiedyś", napisał "cały czas myślę o Tobie". Następnym razem (poprosiłam go
jakiś czas temu o pomoc przy komputerze), gdy napisałam, że jak znajdziesz
czas dla mnie, to daj znać, od razu zaproponował spotkanie. Powiedział "Musze
się przyjrzeć Tobie i kompowi".
Czy myślicie, że powinnam się odsunąć, zniknąć z jego pola widzenia.
Zastanawiam się, w jaki sposób wzbudzić z jego strony zainteresowanie mną. Nie
chcę, żeby pomyślał, że mam go w d....e, ale z drugiej strony nie mam już siły
uganiać się za uciekającym króliczkiem. Jak Wy, mężczyźni zrobilibyście, gdyby
zależało Wam na kimś, ale nie na tyle, żeby się angażować od razu uczuciowo i
ta kobiet aby zaczęła Was "olewać", unikać, nie narzucała by się, nie
zaczepiałaby.

[nemo1968]

> Jak Wy, mężczyźni zrobilibyście, gdyby
> zależało Wam na kimś, ale nie na tyle, żeby się angażować od razu
> uczuciowo i ta kobiet aby zaczęła Was "olewać", unikać, nie
> narzucała by się, nie zaczepiałaby.

Napisz jeszcze raz o co chodzi, bo nie rozumiem :(.

[aga-st]

Poznajemy się, twierdzimy, że przypadliśmy sobie di gustu, spotykamy się przez
jakiś czas, w pewnym momencie facet mówi, że ma długi rozbieg, że chce się
poznawać, żeby móc stwierdzić, czy jest szansa na stworzenie trwałego związku,
bo póki nie stwierdzi, nie chce mnie krzywdzić, bo zdarzało mu sie już iść na
całość i gdy kobieta się już zaangażowała i chciała tego od niego, on nie czuł
tego u siebie i odchodził zostawiając ją w bólu i cierpieniu. Nie chce tego
robić mnie. ALE żeby się poznawać, trzeba się spotykać, a ja nie widzę z jego
strony inwencji, nie zabiega o to, tak mi się wydaje. Liczyłam na spotkania
chociaż raz na tydzień, gdzieś na filmie, spacerze itp.
I czy w związku z tym powinnam odsunąć się od niego, nie czekać, nie oczekiwać,
nie myśleć. Czy kiedy zauważy, że mnie już nie ma, albo, że gdzieś jestem
daleko, jest szansa, że że się obudzi! Co powinnam robić lub mówic, żeby go
zabolało, żeby poczuł (jeśli czuje), że jestem dla niego choć troszkę ważna. Bo
wydaje mi się, że jeśli będę mu wchodzić codziennie w drogę, będzie mnie
codziennie widział, nie będzie miał okazji ewentualnie zatęsknić, jeśli takowe
uczucie w ogóle do mnie żywi.

[nemo1968]

Skoro chce się zbliżać powoli do Ciebie, to nie powienien unikać
spotkań nawet raz na tydzień, eby pobyć razem i się lepiej poznać.
Moim zdaniem nie jest do końca uczciwy, chyba, ze podaje Ci
wiarygodne powody (praca, inne obowiązki).
Nie rób nic, co podważa wzajemne zaufanie....coś w
rodzaju "pokazania mu jak to boli...", bo po co? Chcesz go ranić?
Po prostu powiedz mu, ze chcesz sie spotykac, zaproponuj sama kino,
teatr, poproś o pomoc w zakupach komputerowych, czy cokolwiek (zrób
sobie malowanie mieszkania ;) hehe: takie dwa w jednym ;).
Nie pogrywaj, bądź sobą....:)

[eleni80]

no nie wiem jak chce Cię poznać nie spotykając się z Tobą, ale może skoro
potrzebuje długiego rozbiegu, to też potrzebuje większych odstępów między
spotkaniami, bo częste spotkania kojarzą się mu wyłącznie z byciem z kimś "w
parze", a on tego przecież nie chce

[yokooo]

Mężczyzna dla którego jesteś ważna, nie mówi - odsuń się ode mnie, nie jestem
gotowy na związek, a w międzyczasie spotyka się z innymi. Dla mnie to oczywiste,
nie jesteś dla niego na tyle ważna, żeby poświęcić ci raz w tygodniu kilka
godzin. Facet rozgląda się za czymś lepszym (lepszym dla niego), lecz nie chce
całkowicie z ciebie rezygnować. Jeśli odpowiada ci rola zapasowego koła, dzwoń,
pisz, umawiaj się, myśl, nakręcaj się jeszcze bardziej i wmawiaj sobie, że on
tak postępuje z szacunku do ciebie i w trosce o twoją delikatną psychikę. Moja
rada - nie próbuj wdawać się w gry tylko po to, żeby go zabolało. Przestań o nim
myśleć i rozejrzyj się za innym miłym facetem.

[pol_krzaka]

> Dlatego nie nalegam na spotkania, nie odzywam się pierwsza.

> Nie chcę, żeby pomyślał, że mam go w d....e, ale z drugiej strony
> nie mam już siły uganiać się za uciekającym króliczkiem.

W jaki konkretnie sposób się za nim uganiasz? Bo przecież z pierwszego
stwierdzenia wynika, że masz go w d...e.
I jeszcze chcesz się odsuwać i znikać z jego pola widzenia?
Albo zrobić coś by go zabolało, by poczuł, że jesteś dla niego choć trochę
ważna? Dlaczego miałabyś być dla niego ważna? Dlatego że zrobisz coś by go
bolało? Do czego właściwie miałby tęsknić? Do tego biernego oczekiwania na jego
każdy krok?

Jakże wygodnie jest stwierdzić - nie chcę mu się narzucać, nie chcę go
zaczepiać, jak to ładnie brzmi, dużo ładniej niż - nie chce mi się nic robić w
tym kierunku by mnie chciał. Niech mnie chce albo niech spi....a. A najlepiej to
spróbuję pokazać mu, dopiec, żeby się obudził, to dopiero będzie pomysł!

Naprawdę niedługo usłyszysz, że ma dziewczynę. I przyjdziesz tutaj narzekać i
niewątpliwie znajdziesz towarzyszki niedoli, które zgodnie potwierdzą jacy to
faceci są be.

[aga-st]

Uganiam sie, ale w moim własnym mniemaniu. Na przykład pokazuję, że
jestem dostępna na gg, zeby "przypadkiem" mógł do mnie zagadać. Ide
do pracy tą drogą i o tej godzinie, żeby mógł "przypadkiem" mnie
podwieźć. I tyle, czasem jeszcze, ale rzadko zagadam pierwsza do
niego na gg. Nasze spotkania sa bardzo miłe, droczymy się,
przekomarzamy, on tu mnie dotknie, tam dotknie. Nie wystarcza mi to
dlatego zapytałam go ostatnio, co do mnie czuje. Usłyszałam: lubie
cię, chciałbym sie zbliżyć, ale boję cie zranić, bo może się okazać,
że nie ta drogą pójde po jakimś czasie, o której marzysz, bardzo
długo się angażuję, zawsze tak było, nigdy nie zakochałem się ot tak
po prostu, musimy się poznawać, widzę szansę, zebyśmy byli razem, w
przeciwnym wypadku spotkałbym się z Tobą tylko raz. Tego typu rzeczy
pisze, mówi.
Dlaczego chciałabym go zranić.... nie o to chodzi, że zranić.
Chciałabym zrobić coś żeby mu pomóc się zdecydować. Albo wóz, albo
przewóz. Nie ukrywam, że chciałabym, żeby poczuł, że mniemu brakuje
i zaczął sam inicjatywę wykazywać, bo nie ma nic milszego, jak
adorowanie kobiety.

[pol_krzaka]

Niestety, bycie dostępną na gg nie oznacza zupełnie nic. Tak robią miliony ludzi
w całym kraju i nikomu by do głowy nie przyszło, że może to oznaczać, że komuś
na kimś zależy. Sam jeśli widzę kogoś, kogo znam, kto idzie pieszo a ja jadę
samochodem to jest dla mnie naturalne że zaproponuję podwiezienie w ramach
wspólnej trasy. To są zupełnie normalne zachowania wśród ludzi, którzy się
znają, lubią i nic poza tym. Zachowując się biernie tracisz go. Być może już
jest za późno. Między tym co robisz, a narzucaniem się jest spora, bezpieczna
przestrzeń. Kiedy się spotykacie jest miło, przynajmniej tak to odbierasz, ale
czy jesteś pewna że jemu też? Czy starasz się by tak było, czy wychodzisz z
założenia że tylko on powinien się starać? Jeżeli nie ma ochoty częściej się
spotykać oznaczać może to tylko to, że te spotkania nie wyglądają tak jakby sam
chciał. Gdyby było mu dobrze znalazłby czas i nic nie byłoby ważniejsze.

jak go zdobyć?

[land-rynka]

A co powinnam zrobić, żeby go w subtelny sposób zdobyć? Żeby nie była to forma
narzucania się, ale też żeby obudzić w nim czułość, myśli na temat "fajnie by mi
z nią było". Dodam, że ostatnio to on pierwszy się odzywa, miłe pogawędki na gg.
I tak, jak wspomniałam wcześniej, nie jestem m u zupełnie obojętna, widzę to i
czuję, sam zresztą powiedział, że chciałby się zbliżyć, ale rozsądek musi zwiąść
górę i potrzeba dystansu...
Jedno jest dla mnie dośc dziwne - sam zachęca mnie, żebym spotkała się z pewnym
facetem, z którym miałam jakiś czas temu randkę i trochę ta randka nie wypaliła.
Mówi, że może drugie wrażenie będzie pozytywniejsze.

[kookardka]

Powiem Ci coś co dostrzegłam dopiero jak się wszystko rozsypało.
Spotykałam się z facetem, który zachowywał się podobnie. I teraz
wiem, że nie należy się nad tym zastanawiać. Jak już napisała niżej
yagienka, są tacy panowie, którzy robią dwa kroki do przodu jeden
w tył. Nie należy nad tym rozmyślać, dopytywać ich, bo wtedy czują
się naciskani i się wycofują. Trzeba im pozwolić na ten "taniec" ;)
i robić swoje. Ciepło, miło, sympatycznie jak z przyjaciółmi,
bez rozmów pt "co jest między nami". Trochę kokieterii nie
zaszkodzi ;)Ja zrobiłam duży błąd, bo chciałam zrozumieć
o co mu chodzi ... Zaczęłam się nad tym zastanawiać i nie nadążałam
za swoim tancerzem ;) zaczęłam pytać. A co on mi mógł powiedzieć?
Wszystko co mówił odbierałam jako spłycanie tej relacji - a on był
kilka kroków za mną, bo niektótzy panowie mają długi rozbieg
i są ostrożni. Wolą nie powiedzieć nic, albo powiedzieć odwrotnie
niż jest, gdy nie są pewni tego co myślą i co czują, po to, żeby
potem nie było, że naobiecywali. Boją się, że skrzywdzą, bo kobieta
szybciej rozwija skrzydła... I tym dopytywaniem zgubiłam się w
swoich skrajnych emocjach - raz czułam, że mu zależy i wtedy
pojawiały się pozytywne emocje , innym razem czułam, że mu nie
zależy i wtedy pojawiły się negatywne emocje. Takie skrajne emocje
u mnie powodują straszne zamieszanie, odbijają się na relacji,
pojawia się żal, a jednoczesnie czułam, że mi zależy. Łatwo wtedy
narobić jeszcze większego zamieszania, dac ponieść się złym emocjom,
bo one są podbijane niepewnością a to kosmiczna siła napędowa.
Taka huśtawka u kobiety powoduje,że tancerz zaczyna tańczyć jeden
krok do przodu i dwa w tył ... Ja nie mogłam zejść z huśtawki,
a on się oddalał. Dopiero jak już się wybujałam, emocje opadły
i przyszedł rozsądek, to okazało się,że nie widać go już na
horyzoncie ...
Spokojnie rób swoje, bądź miła, wesoła i nie myśl za dużo.
Takim nastawieniem dajesz mu komfort spokoju. Jak on jest spokojny
to i Ty będziesz ;)

[land-rynka]

KOOKARDKA, to co piszesz, to jakbym czytała o sobie - dokładnie napisałaś co ja
czuję i co próbuję robić. Zapytałam go niedawno bezpośrednio czego ode mnie
chce, co do mnie czuje. Otrzymałam odpowiedź, jak już pisałam o tym, że mnie
lubi, że chciałby się zaangażować ale woli się zdystansować, bo się boi itp.
Pisałam już o tym zresztą.
Wiem, ze powinnam się zdystansować, ale nie ukrywam, że są we mnie jakieś
uczucia w stosunku do niego. Bardzo mi zależy i nie chcę robić nic na siłę, wolę
nawet, żeby był moim przyjacielem.
Myślę, ze tak szybko nie przedstawi mi swojej dziewczyny, ponieważ ma długi
rozbieg i w stosunku do każdej tak do tej pory było. Kilka razy, jak mówi,
poszedł na żywioł i wyszły z tego tylko łzy. Więc skoro ma takie doświadczenia,
niech będzie, jak będzie. U mnie odezwały się chyba łowieckie instynkty i
dlatego żeby sobie chyba podnieść samoocenę, chcę go zdobyć. Bo chcę go zdobyć,
nie ukrywam, choć nic na siłę nie zrobie.
Ale czy mogę go kokietować itp...?

[kookardka]

Nie dystansuj się, tylko opanuj wewnętrznie i nie kombinuj.
Bądź sobą i tak jak do tej pory nie manipuluj, nic dobrego
z tego nie przyjdzie. Jak masz dla niego ciepłe uczucia to
mu to okazuj a mu tego nie mów ( bo poczuje presję - bo jak
Ty mówisz, to on może czuć się zobowiązany do tego samego,
a co ma Ci powiedzieć ? )Jak zaczniesz go pytać, to tym
bardziej poczuje presję ...Bo on nie wie - to my kobiety
umiemy sobie powiedzieć tak czuję coś, nie nie czuję nic,
faceci mają jakoś inaczej ... jak Ci się podoba to go kokietuj,
toż to odruchy są u nas niekontrolowane jak nam facet
w głowie zakręci ;)

jeszcze chwila i zacznę myśleć, że to ten sam facet ;))))

[kookardka]

I powiem Ci jedno - najważniejsze - rozmowy o tym co jest między
Wami, to nie jest dobry temat ... wogóle nie powinno być tego
tematu. Ja wiem jak to trudno być w takiej niepewności, dlatego
napisałam Ci zajmij się sobą. Ja zajęłam się sobą, nie gapiłam się
w telefon i komputer wyczekująco, za dużo nie myślałam o tym
wszystkim a i tak mnie nakręciło na niepokój i chciejstwo wiedzy
( no u mnie było to dodatkowo jeszcze podsycane innymi problemami,
to może stąd takie a nie inne reakcje - nerwowe). Na to uważaj,
bo jak Cię dopadnie to masz pozamiatane.

[land-rynka]

Normalnie, jakbym to była JA. Jednak faceci są bardziej skomplikowani, niż mi
sie to wydawało. On sam powiedział "bo WY (kobiety) tak szybko się angażujecie".
Może to i prawda, ze jak coś czujemy, to chcemy i umiemy to nazwać. I dążymy do
bliskości, czułości i bycia z kimś. Myślę , że jesteśmy tak skonstruowane, żeby
kochać. Panowie mają inaczej - albo seks im w głowie, a z zaangażowaniem się to
już kiepsko raczej. Powiesz szczerze, że pierwszy raz się spotkałam z tego typu
człowiekiem. U mnie zawsze było tak - spotykałam faceta, podobaliśmy się sobie,
pierwsza, druga randka, buzi buzi i tak to już potem leciało, że chcieliśmy
spędzać czas ze sobą no i uczucie się rozwijało. A tutaj jest to jakaś forma
"zawieszenia", czy pojawi się uczucie. On sam nawet to potwierdził.
Cieszę się, że chce kontakt ze mną utrzymywać. Słowa już nie pisnę na temat
jakiś uczuć i tego, co może być lub nie być między nami. Ale zapewne będę nadal
analizować jego zachowania, bo poczułam do niego coś więcej, niż najzwyklejsze
koleżeństwo.
Zastanawiam się, czy w ogóle są JAKIEKOLWIEK szanse na to, żebyśmy stworzyli
parę, jakiś związek, żeby "strzelił go piorun", na co tak czeka. Czy to już
raczej pozamiatane, bez szans....

[kookardka]

Ja do tej pory też nie spotkałam się z takim "stop" od początku.
To dla mnie było tak zaskakujące i dziwne podejście, że się
pogubiłam. Na dzień dobry powiedział mi, że nie chce się wiązać.
Potem kilka razy to powtarzał, ale zachowywał się i mówił do mnie
tak jakby chciał. Miałam wrażenie, że się bawi - i chciałam urwać
kontakt. Innym razem miałam wrażenie, że sam nie wie co i jak
i powtarzałam sobie, że to za krótko by cokolwiek powiedzieć co
się dzieje między nami i dawałam sobie czas. Ale dopytywałam w
międzyczasie, a on się wił, no bo CO miał mi powiedzieć ...
czas był podobny jak u Ciebie ... i teraz przypomniałam sobie
jak to było w poprzednich relacjach - samo się działo, ja o nic
nie pytałam, nie myślałam i nie dopytywałam. A wiesz czemu ?
Bo nie miałam świadomości i na własnym tyłku wtedy jeszcze nie
odczułam jak facet potrafi się zabawić. Ja wtedy nie znałam tego
bólu. Ale przed tą ostatnia relacją, trafiłam na psychola i oszołoma,
który mnie przeczołgał psychicznie i wchodząc w tą ostatnią relację,
wiedziałąm już czego się bać ... ten strach spowodował całą masę
watpliwości, obaw i lęków - bo nie chciałabym tak się czuć po raz
drugi. Przykre doświadczenia z przeszłości bardzo wpływają na
kolejne relacje. Akurat trafiłam na taki okres w życiu, gdzie
zwaliło mi się kilka powaznych problemów i ten strach był dodatkowo
podkręcany moim nastrojem w tamtej chwili. Jak kłębek nerwów się
czułam i zrobiłam się nieznośna. Uważam, że i tak długo
wytrzymał ... Dopytywanie i upewnianie się co jest między nami
na początku relacji, potem nakręcanie się obawami i lękiem,
niepewność, to było to co rozwaliło i go zniechęciło. Najgorsze
jest to, że stało się to wtedy, gdy już poczułam się bezpiecznie,
tylko jeszcze gdzies się czaił ten niepokój i czasem mnie napadał
( i wtedy niosły mnie negatywne emocje i zrobiłam się dla niego
bardzo przykra ). Uważaj, żeby Ciebie nie poniosło, podejdź
do tego na spokojnie i bez strachu, poczekaj co będzie dalej i nie
dręcz go pytaniami.

[kookardka]

Żebym ja taka mądra wcześniej była ;)
znaczy co nieco tam do mnie docierało, ale emocje były silniejsze,
i zachowania były nimi podyktowane a nie rozsądkiem ... tornado
jakieś ... wtedy tego nie widziałam ... teraz widzę, jak emocje
już opadły, wyciszyłam się, uspokoiłam i potrafię realnie ocenić
tamtą sytuację ... no ale u mnie już jest pozamiatane ...

[yokooo]

Szanowne koleżanki, dołączam do waszego grona, bo takich mistrzów "trwania w
zawieszeniu", "długiego rozbiegu", "niepewności uczuć" jak widać jest więcej ;)
Kookardce z całego serca współczuję, a tobie Ago radzę - uciekaj przed tym
niezdecydowanym znajomym-przyjacielem gdzie pieprz rośnie.
Na bazie moich (i waszych) doświadczeń, mogę stwierdzić - jest pewna grupa
mężczyzn, którzy krzywdzą kolejne kobiety nie dlatego, że są wyrachowani, źli
itp. lecz dlatego, że ich specyficzna lekko pokręcona osobowość, nie pozwala na
nawiązanie właściwych relacji międzyludzkich. Oni zawsze nie wiedzą czy to
przyjaźń, czy to już kochanie, a może zwykłe koleżeństwo, znajomość. Są
mistrzami stanów pośrednich. Chcieliby czegoś więcej i jednocześnie nie chcą bo
się boją. Wydaje im się, że ta kobieta jest interesująca, inna niż wszystkie,
ale nie na tyle interesująca żeby ją pokochać, bo zawsze brakuje jej tego
minimalnego "czegoś". Znajomoprzyjaźń jest jedynie tym, co potrafią jej
zaoferować. Jakie są przyczyny takiego zachowania? Najczęściej opowiadają o
tragicznej miłości, która odcisnęła piętno na ich życiu i która przyczyniła się
do ich wyjątkowej ostrożności. A jak jest naprawdę? Tego do końca nie wiem, lecz
wydaje mi się, że zdrowy emocjonalnie mężczyzna, który przeżyje nawet ciężki
zawód miłosny, po pewnym czasie pokieroeszowany wyjdzie z tego i nie będzie
krzywdził innych kobiet, pod warunkiem, że będzie to zdrowy emocjonalnie
mężczyzna...


P.S. Jak mają na imię ci wasi przystojniacy? ;)

[kookardka]

imię na J.

[yokooo]

W takim razie miałam rację - takich indywiduów jest NIESTETY więcej - mój na T.
Kaleki emocjonalne, które krzywdzą kolejne kobiety.
Agata! lecz się z niego dopóki nie jest za późno! Choć jak czytam twoje posty to
widzę, że już jest za późno.

[kookardka]

Wiesz w zasadzie to żałować ich trzeba i im współczuć. Każdy
potrzebuje bliskości i ciepła, nie wierzę, że są ludzie, którym
nie jest to do szczęścia potrzebne. Pomyśl jak strasznie musi
bać się CZEGOŚ facet, który nie umie się otworzyć na miłość ...
Swoich emocji się boi ? emocji kobiety ? boi się bólu na wypadek
straty ? przecież miłość, spokojna i taka "wypracowana", jest
piękna, daje poczucie bezpieczeństwa, azylu i bliskości. Ona sama
nie przychodzi, ją się buduje czasem latami ... daje spokój.
Wiadomo, że żeby kogoś pokochać, tak mocno i szczerze, trzeba
najpierw kochać siebie ... może tu jest u nich problem ...

[yokooo]

Zgadzam się, można im tylko współczuć. Oni (faceci specjalnej troski) w końcu
zwiążą się z jakąś kobietą, bo nikt nie umie i nie chce być wiecznie sam. Jednak
zawsze będą twierdzić że - tak do końca nie potrafią pokochać, by w międzyczasie
szukać i rozglądać się za "tą jedyną miłością". Zgadzam się z tobą Kookardko,
trzeba współczuć im i kobietom, które krzywdzą idąc przez życie.

[kookardka]

Zwiążą się z kobietą, która nie da się zmylić tą ich niepewnością,
nie ulegnie emocjom pod jej wpływem a to trudne jest, ale możliwe ;)
Poza tym, niektórzy uważają takie zaangażowanie za fanatyzm,
i nawet jak się zaangażują to nie dowie się o tym nikt.

[land-rynka]

Imię na W.

może wstawmy tu cały alfabet

[eleni80]

:D
każdy z nich się boi :) nie boją się tylko 19-latki, bo jeszcze siła plemników
przebija siłę szarych komórek

[kookardka]

ja myślę, że to z wiekiem przychodzi ;) doświadczenia robią swoje,
a im wiecej ich tym strach większy - jak się ma 20 lat to się
człowiek nie zastanawia, bo nie zdaje sobie sprawy z wielu rzeczy.

[eleni80]

no właśnie to napisałam, tylko, że po swojemu :))

[land-rynka]

Widzisz, u mnie jest podobnie,. Jestem po rozwodzie, mam dziecko. Zostałam
przeczołgana emocjonalnie i fizycznie i dlatego tak strasznie boję się zostać
ponownie skrzywdzona. Stąd u mnie ta daleko posunięta ostrożność. Chciałabym,
żeby ktoś wziął mnie w ramiona, żebym znowu zaczęła znaczyć dla kogoś dużo, być
ważna. Trafił się ON, czuły, sympatyczny, inteligentny, zabawny, ale tez po
rozwodzie. Rozumiem jego podejście i szanuję go za to, bo dopiero przy nim
zobaczyłam, ze warto poczekać, żeby zobaczyć, czy w ogóle może wyjść z tego coś,
co może przerodzić się w miłość, ale taką dojrzałą. I z jednej strony to
rozumiem, ale z drugiej tak strasznie brakuje mi bliskości. I nie umiem znaleźć
jej u innych mężczyzn, od kiedy poznałam JEGO, chcę, żeby to on mnie tulił i
chcę dla niego znaczyć wiele. A to boli, że tak nie jest. Jest dla mnie miły,
mówi fajne rzeczy, to jest coś na zasadzie - przyciąganie odpychanie. Raz
patrzy na mnie takim wzrokiem, że kolana mi się uginają, innym razem mówi, że
spotkał się na randce z inną babą.
Jedyne, co mi pozostało, to zdystansować się do całej tej sprawy, czekać, starać
się być gdzieś blisko. Strasznie się boję, że odejdzie, ze się odsunie. Dwa
tygodnie się nie widzieliśmy i nie wiem, kiedy zobaczymy ......

[yokooo]

land-rynka napisała:

> Widzisz, u mnie jest podobnie,. Jestem po rozwodzie, mam dziecko. Zostałam
> przeczołgana emocjonalnie i fizycznie i dlatego tak strasznie boję się zostać
> ponownie skrzywdzona. Stąd u mnie ta daleko posunięta ostrożność. Chciałabym,
> żeby ktoś wziął mnie w ramiona, żebym znowu zaczęła znaczyć dla kogoś dużo, być
> ważna. Trafił się ON, czuły, sympatyczny, inteligentny, zabawny, ale tez po
> rozwodzie. Rozumiem jego podejście i szanuję go za to, bo dopiero przy nim
> zobaczyłam, ze warto poczekać, żeby zobaczyć, czy w ogóle może wyjść z tego coś
> ,
> co może przerodzić się w miłość, ale taką dojrzałą. I z jednej strony to
> rozumiem, ale z drugiej tak strasznie brakuje mi bliskości. I nie umiem znaleźć
> jej u innych mężczyzn, od kiedy poznałam JEGO, chcę, żeby to on mnie tulił i
> chcę dla niego znaczyć wiele. A to boli, że tak nie jest. Jest dla mnie miły,
> mówi fajne rzeczy, to jest coś na zasadzie - przyciąganie odpychanie. Raz
> patrzy na mnie takim wzrokiem, że kolana mi się uginają, innym razem mówi, że
> spotkał się na randce z inną babą.
> Jedyne, co mi pozostało, to zdystansować się do całej tej sprawy, czekać, stara
> ć
> się być gdzieś blisko. Strasznie się boję, że odejdzie, ze się odsunie. Dwa
> tygodnie się nie widzieliśmy i nie wiem, kiedy zobaczymy ......


Ech, Agatko.... ty już się w nim zakochałaś...
Będziesz teraz wypatrywać go na gg, myśleć, dlaczego się nie odzywa choć widzisz
że jest dostępny, pewnie rozmawia z inną... Dlaczego nie dzwoni? Przecież
ostatnio rozmawialiśmy tak dawno. Wyjechał na dwa tygodnie na urlop i nawet mi
nie powiedział, że go nie będzie... Ostatnio widzieliśmy się aż miesiąc temu, a
on spotkania nie proponuje - DLACZEGO???
Będziesz zakładać kolejne wątki na forum w stylu - "O co mu może chodzić?"
rozpisywać się jak wygląda to "przyciąganie i odpychanie" i swoimi wpisami
błagać forumowiczów, o potwierdzenie swoich nadziei że niby ta jego wyrafinowana
gra oznacza UCZUCIE. Długo chcesz się tak męczyć? Jeśli nie, to powiedz mu
otwarcie co do niego czujesz, skoro jest taki porządny i tak bardzo troszczy się
o twoje samopoczucie, będzie musiał się zdeklarować. Postaw na szczerość, nic
nie tracisz a zaoszczędzisz sobie życia wypełnionego złudzeniami. I nie
kombinuj jak go podstępnie zdobyć, gdyby on chciał cię zdobyć nie proponowałby
ci spotkań z innymi mężczyznami - zjedź na ziemię... i namawiam spróbuj szczerości.

[land-rynka]

Macie wszyscy rację. Wpadłam w to uczucie, jak śliwka w kompot, a on
mnie po prostu, jasno określiwszy NIE CHCE. I tyle, nie ma się co
wpatrywac w szczególiki, bo sprawa jest chyba najjaśniejsza w
świecie. Potrzebuję zapewne czasu, żeby z tego wyjśc. To nie będzie
łatwe, tym bardziej, że jakis tam mamy kontakt. Ale nie ma co
dopatrywać się międzywierszy, BO ICH NIE MA. Oczywiście, wolałabym
dowiedzieć że jest szansa, że może coś z tego wyjdzie, ale to chyba
jest zwodzenie samej siebie i nie ma sensu. Powoli, małymi
kroczkami, uda mi się z tego wyjść. Nie jest łatwo! Cholera, powiem
nawet - jest beznadziejnie!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[kookardka]

Cokolwiek by się miało nie wydarzyć, lepiej dla Ciebie będzie
jak się schłodzisz z emocjami i pozbędziesz uzależnienia.
Boszsz co ja mówię, przecież wiem jakie to trudne, ale wyjścia
nie masz, bo będzie bolało bardziej.
Powiem Ci, że ja nie pozwoliłam sobie na uzależnienie w mojej
ostatniej historii a i tak bolało. Jakoś musisz to zrobić,
dla własnego dobra. Może ogranicz z nim kontakty przez jakiś
czas , nie wiem ... a potem jak będziesz miała siłę i nie będziesz
się bała, że znowu się uzależnisz , możesz spróbować kontaktów
na nowo ... na spokojnie.

[yokooo]

Wiem, że nie jest łatwo... jest bardzo trudno dlatego, że ONI (faceci
szczególnej troski) nie dają nam jasnej i konkretnej odpowiedzi. Zawsze jest:
może tak... może nie... Człowiek zakochany czepia się każdego słowa, każdego
gestu który mógłby świadczyć o tym, że uczucie istnieje i jest odwzajemnione.
ONI właśnie na tym grają - na naszych emocjach, doskonale to wykorzystują. Czy
świadomie? Nie wiem, chciałabym wierzyć że nie są aż tacy podli... być może
inaczej nie potrafią... Nikt nich nie nauczył i nie wytłumaczył im, że uczucia
innych to bardzo delikatna materia i trzeba szanować.
Pozdrawiam serdecznie i trzymaj się Ago :)

[kookardka]

Wiesz, większość kobiet po prostu przeżywa wszystko wewnątrz
siebie ... bo emocji negatywnych kobiecie nie przystoi okazywać
na zewnątrz - tak jesteśmy uczone od małego. Rzadko, która kobieta
pozwoli sobie pokazać te emocje facetowi. Ja to zrobiłam, może nie
powinnam, a może powinnam teraz juz sama nie wiem, ale usłyszałam,
ze on nigdy nie spotkał się z takimi "jazdami" u kobiety ... dla
niego było to nienormalne i nienaturalne, bo to facet. Mezczyźni
nie mają pojęcia co się dzieje wewnątrz nas, gdy coś zaczynamy
czuć a nie wiemy co ta druga strona czuje i czy wogóle coś.
Oni chyba nie umieją sobie tego wyobrazić.

Paradoksalnie Ci, o których piszesz kaleki, są chyba bardziej
odpowiedzuialni, bo uprzedzają nas przecież o tym, ze nie chcą
dużych emocji i mówią nam, żebyśmy się nie angażowały ...
bo oni wtedy zaczynają się bać - naszych emocji i swoich ...
ja mam wrażenie, że oni po prostu są wrażliwsi niż inni faceci
i emocje, które pojawiają się w relacjach damsko męskich są dla
nich bardzo dużym dyskomfortem i się przed nimi bronią ...
bo czują ten ciężar odpowiedzialności za drugiego człowieka ...
i nie chcą go brać na siebie zbyt pochopnie ...
jak nie jesteś świadoma zagrożenia to się nie boisz, prawda ?
i wchodzisz jak w dym ... a oni się boją, że wkręcimy się zbyt
szybko, szybciej niż oni i będzie nas bolało ... i mówią o tym,
że nie chcą się angażowac itd ... trzeba im dać się wytańczyć ;)

[yokooo]

Widzę, że ty też wszelkie wątpliwości tłumaczysz "na korzyść oskarżonego" ;)))
Mimo podobieństw każdy przypadek jest trochę inny. Ja nie mam im za złe, że
uprzedzają nas abyśmy się nie angażowały. Zauważyłaś, że oni zawsze mówią ten
tekst wtedy, gdy jest już odrobinę za późno, a my "płyniemy z uczuciem"? Może
dlatego, że świetnie wyczuwają nasze zaangażowanie i doskonale wiedzą, że TO już
się stało?
Mnie drażni i boli to, że kiedy już wczują nasze zaangażowanie, wycofują się
robiąc krok do tyłu, ale tylko taki malutki, by zupełnie nie stracić nas z oczu
(to co pisała Aga - przyciąganie i odpychanie). Mogą trwać w takim zawieszeniu i
niezdecydowaniu całkiem długo, dopóki w nas coś nie pęknie. Ten wykańczający
taniec, huśtawka uczuć, niepewności, domysłów, doszukiwania się Bóg wie czego, w
Bóg wie czym, wybuchy niekontrolowanych emocji (o których pisałaś), aż wreszcie
wszystko kończy się z wielkim hukiem. My liżemy rany, a panowie szczególnej
troski zaczynają swój taniec wokół innego obiektu... "Nikt tak pięknienie mówił,
że się boi miłości... jak ty", od takich trzeba uciekać pędem nie oglądają się
za siebie ;)

[kookardka]

Akurat teraz daleka jestem od usprawiedliwiania i tłumaczenia
na swoją korzyść ... Wychodzę z założenia, że każdy człowiek
to inny człowiek, nie siedzisz w jego głowie i nie wiesz co
nim kieruje, gdy zachowuje się w określony sposób. Trudno jest
mi skreślać człowieka tylko dlatego, że mi się coś wydaje - boję
się, że mogę źle ocenić. Może dlatego czasem gubię sie w domysłach,
dopytuję i drążę ... Wygodniej jest ocenić tak jak pasuje i mieć
z głowy. Szczególnie wtedy, gdy sytuacja męczy. Tylko, że takim
podejściem można kogoś skrzywdzić a też i dużo stracić.
Szczególnie wtedy, gdy brakuje cierpliwości.

[yokooo]

kookardka napisała:

> Akurat teraz daleka jestem od usprawiedliwiania i tłumaczenia
> na swoją korzyść ...


Źle mnie zrozumiałaś, napisałam że jest odwrotnie.


Wychodzę z założenia, że każdy człowiek
> to inny człowiek, nie siedzisz w jego głowie i nie wiesz co
> nim kieruje, gdy zachowuje się w określony sposób. Trudno jest
> mi skreślać człowieka tylko dlatego, że mi się coś wydaje - boję
> się, że mogę źle ocenić. Może dlatego czasem gubię sie w domysłach,
> dopytuję i drążę ... Wygodniej jest ocenić tak jak pasuje i mieć
> z głowy. Szczególnie wtedy, gdy sytuacja męczy. Tylko, że takim
> podejściem można kogoś skrzywdzić a też i dużo stracić.
> Szczególnie wtedy, gdy brakuje cierpliwości.


Hmmmm.... myślisz że brak cierpliwości u kobiet jest w dużej mierze wszystkiemu
winien? Być może masz rację.... u mnie rany są zbyt świeże... za kilka miesięcy
może spojrzę na to z innej perspektywy...
Serdecznie pozdrawiam i życzę więcej cierpliwości ;)) a raczej mężczyzny który
nie będzie wymagał tak dużej cierpliwości ;))))

[kookardka]

Kobiety często usprawiedliwiają facetów, bo same przed sobą
nie chcą przyznać się, że jest inaczej, bo facetowi nie zależy.
Tłumaczą wtedy na swoją i na jego korzyść :) To miałam na myśli :)

Moja sprawa też jest bardzo świerza. Myślę, że u każdej kobiety
jest to różnie, ale generalnie można okreslić to jako brak
cierpliwości by poczekać na rozwój wydarzeń. My lubimy wiedzieć ;),
bo gdy nie wiemy na czym stoimy, to budzą się negatywne emocje
( z różnych powodów u każdej z nas). I wtedy facet raz, że czuje
presję, a dwa częstujemy go niefajnym traktowaniem ...
i nie wiem czyja to wina i czy wogóle wina, że facet jest
zdezorientowany,nie wie co myśli i czuje,a nam brak cierpliwości ...
co on może czuć i wiedzieć po kilku miesiącach ? Ja wiem, że u mnie
to moje emocje nabroiły, niekontrolowane z różnych powodów
(największym był strach), bo ja nie pozwoliłam sobie na oczekiwania
i uzależnienie, świadoma tego, że to początek tak naprawdę
niewiadomo czego ... no bo skąd ja mam wiedzieć co będzie za chwilę?
Ja nie wierzę, że miłośc spada z nieba jak grom ... ona sobie rośnie
i się sama tworzy, tyle, że potrzeba życzliwości, ciepła i spokoju
by coś powstało ... samo się tworzy i nawet nie wiesz kiedy już
jest :) pamiętam mój pierwszy związek i tak właśnie było :)

[land-rynka]

Dlatego nie chcę z nim tracić kontaktu, chociaż widzę, bo tej rozmowie nasze
relacje się rozluźniły odrobinę. I to nie z mojej winy .... Nie mieliśmy okazji
od tamtej pory (była to rozmowa na gg) pogadać w realu. I to jest właśnie złe w
tym wszystkim. On oczywiście zachowuje się jednego dnia, jakby mu zależało, na
drugi dzień się nie odzywa. Raz mówi, że przyjedzie w środę, jak przychodzi
środa, kontaktu zero. Pewnie się dziś odezwie, jutro może, zaproponuje spotkanie
na piątek, bo taka padła propozycja. I co powinnam zrobić. Oczywiście nie
zgodzić się na to spotkanie, unieść się honorem i jak to ktoś powiedział -
spierniczać, gdzie pieprz rośnie. Ale nie zrobię tego, ponieważ będzie to jedyna
możliwość, żeby móc porozmawiać o tym, co wcześniej na gg, ale nie zamierzam już
nic rozdrapywać, chcę tylko mu powiedzieć że z mojej strony nie musi obawiać się
zaangażowania, zakochania lub gonienia za nim. Powiem, ze też potrzebuję czasu,
a poza tym, jak będzie mu zależało, żeby się zbliżyć do mnie, to uczyni taki
ruch. Ja pierwsza nie zrobię nic. Macie jeszcze jakieś sugestie co do tej
rozmowy, co powinno a co nie powinno być powiedziane. Tak, żeby znajomość
trwała, ale żebym to ja miała emocjonalną przewagę, nawet w jego odczuciu.

[yokooo]

land-rynka napisała:

> Dlatego nie chcę z nim tracić kontaktu, chociaż widzę, bo tej rozmowie nasze
> relacje się rozluźniły odrobinę. I to nie z mojej winy .... Nie mieliśmy okazji
> od tamtej pory (była to rozmowa na gg) pogadać w realu. I to jest właśnie złe w
> tym wszystkim. On oczywiście zachowuje się jednego dnia, jakby mu zależało, na
> drugi dzień się nie odzywa. Raz mówi, że przyjedzie w środę, jak przychodzi
> środa, kontaktu zero.


Skoro umawia się, a potem nie przychodzi bez żadnego wytłumaczenia, to świadczy
o tym, że cię lekceważy i nie szanuje twego czasu.


Pewnie się dziś odezwie, jutro może, zaproponuje spotkani
> e
> na piątek, bo taka padła propozycja. I co powinnam zrobić. Oczywiście nie
> zgodzić się na to spotkanie, unieść się honorem i jak to ktoś powiedział -
> spierniczać, gdzie pieprz rośnie.


Oczywiście zgódź się na to spotkanie, porozmawiać zawsze można, tylko NIE KOMBINUJ!


Ale nie zrobię tego, ponieważ będzie to jedyn
> a
> możliwość, żeby móc porozmawiać o tym, co wcześniej na gg, ale nie zamierzam ju
> ż
> nic rozdrapywać, chcę tylko mu powiedzieć że z mojej strony nie musi obawiać si
> ę
> zaangażowania, zakochania lub gonienia za nim. Powiem, ze też potrzebuję czasu,
> a poza tym, jak będzie mu zależało, żeby się zbliżyć do mnie, to uczyni taki
> ruch. Ja pierwsza nie zrobię nic.


Skąd ci to przyszło do głowy? Dlaczego chcesz kłamać? Dlaczego zaplanowałaś
sobie, że go oszukasz? Ku czemu ma to służyć? Dziewczyno, nic tym nie zyskasz,
nie graj, powiedź mu otwarcie co ci na duszy leży. Tylko bez histerii, bez
wyrzutów, bez pretensji, bez zadęcia, spokojnie, a przede wszystkim zrozumiale i
przystępnie. Postaw na szczerość i opowiedz mu o swoich odczuciach tak, żeby
wiedział na czym stoi i mógł się określić. Potem daj mu czas na przemyślenie i
przetrawienie tego co usłyszy i sytuacja sama się wyjaśni. Piszesz, że chcesz
aby znajomość trwała, chcesz tego za wszelką cenę? Co zyskasz okłamując go, że z
twojej strony nie ma zaangażowania? Tylko to, że nadal będziesz dusić się ze
swoimi emocjami, oczekiwaniami, kisić je w sobie i zaciskać zęby gdy on będzie
spotykał się z innymi kobietami, a ciebie zaczepi w gg raz na dwa tygodnie -
tego naprawdę chcesz? Przemyśl to jeszcze raz, zanim wkręcisz się w tę grę.

[kookardka]

a ha , efekt takiej rozmowy będzie taki, że on jej powtórzy,
że ją lubi i nie wie co dalej ... i co ona tym zyska ? nic ...
stoi w miejscu ... ewnetualnie facet przyduszony do deklaracji
i określenia się, powie, że nie chce od niej nic.

Popracuj nad cierpliwością, zatrzymaj swoje oczekiwania i
oduzależnij się jakoś ... i poczekaj co dalej będzie.

[land-rynka]

No właśnie, obawiam się, ze wyznanie mu uczuć spowoduje właśnie taką odpowiedź
że nie wie, że mnie lubi i nic więcej. A to już znam. Podczas ostatniej rozmowy
powiedziałam mu, że stoję na linii i nie wiem, czy dać krok do przodu, czy się
wycofać i że nie jest mi obojętny oraz, że darze go jakimś cieplejszym uczuciem,
choć nie jest to miłość, zaangażowanie, czy zakochanie. I zapytałam w którą
stronę idzie ta nasza znajomość. Odpowiedź znacie - że widzi możliwość bycia
razem, ale nie wie, jaka jest to możliwość. Myślę, że nie uzewnętrzniłam
zbytnio swych odczuć i nie boję się tego, że zrobiłam z siebie błazna. Nie chcę
rozmawiać na ten temat, nie zapytam już go o to, ale dla lepszego swojego
samopoczucia czuję, że powinnam mu powiedzieć, że nie chcę od niego nic, że nie
musi się bać, że mnie skrzywdzi, bo ja się nie zaangażowałam, że mam długą drogę
w tych kwestiach i podzielam jego sposób myślenia. Oczywiście nie jest to do
końca prawda, ale nie widzę innej możliwości. Z mojej strony jestem w stanie
odpuścić i boleć pewnie troszkę będzie, ale nie tak, jak to się wydawało na
początku. Mam zamiar spotykać się z innymi facetami po to, żeby poczuć się
dowartościowana, a on z głowy mi wywietrzeje prędzej czy później. I myślę, że
nowa znajomość, którą niedawno zawarłam z innym mężczyzną jest w stanie mi w tym
pomóc. Ten nowy nie jest bliski memu sercu, ale ja jestem bliska jemu. Wie, że
sie nie zaangażuję tak szybko, bo moje serce trochę zboczyło z kursu i muszę
wszystko sobie poukładać. Będę miała przynajmniej adoratora, a czy z tego coś
wyjdzie, to życie pokaże. Temu nowemu nie ściemniam, powiedziałam prawdę, wiec
wie, na czym stoi i skoro chce dalej mnie spotykać, niech tak będzie.
A Pana Niezdecydowanego wybiję sobie z głowy, jeśli po ewentualnej rozmowie na
żywo będzie miał mnie w dupie i będzie unikał. Jestem teraz na takim etapie, że
wiem, ze jestem w stanie to zrobić. Nic na siłę, mam swą dumę, znam swą wartość.
Stało się, jak sie stało, a może zyskam nowego przyjaciela. Byłoby miło.

[kookardka]

No i tej wewnętrznej siły, która pomoże Ci w tej sytuacji
rozsądnie pokierować emocjami, Ci życzę. :)))
Trzymaj się ciepło i daj znać co i jak :))

[yokooo]

Wiesz Ago, ja już jestem za stara na takie gry i przekonałam się na własnej
skórze, że do niczego one nie prowadzą... szkoda życia...

Wiem, że bardzo trudno powiedzieć mężczyźnie że ci na nim zależy, szczególnie
wtedy gdy podświadomie czujesz, że on tego zainteresowania w tym samym stopniu
nie podziela, ale to jedyna możliwość by z takiej sytuacji wyjść jak najszybciej
i jak najmniej poobijaną psychicznie. Mnie nie chodzi o stawianie ultimatum typu
- będziesz ze mną czy nie? Kochasz mnie, czy mnie nie kochasz? Tylko o szczere
powiedzenie o tym co czujesz, wtedy on - jeśli jest naprawdę taki jak o sobie
mówi - wrażliwy, wyjątkowy, dbający o twoją psyche, nie będzie cię zwodził,
trzymał w niepewności, przyciągał i odpychał bo przecież nie chce cię krzywdzić,
prawda? A przynajmniej mówi, że nie chce ;)
Boisz się, że kiedy powiesz mu prawdę, on ucieknie i już nigdy nie będziesz z
nim? Popatrz na to z innej strony - tylko zdrowy emocjonalnie mężczyzna może
uszczęśliwić kobietę. Ci wszyscy co nigdy nie wiedzą co czują, boją się miłości,
zaangażowania, szczerych i otwartych relacji z drugim człowiekiem opartych na
zaufaniu i wzajemnym szacunku, to kaleki emocjonalne, które potrafią tylko ranić
choć bardzo często robią to nieświadomie.

Wiem, że nie posłuchasz mojej rady, bo jesteś do mnie bardzo podobna. Ja
zmarnowałam prawie 2 lata czekając na to aż on dojrzeje, wytańczy się i się
określi. Czy wykazałam się wystarczającą cierpliwością Kookardko??? ;)
Oszukiwałam się podobnie jak ty. Z perspektywy czasu mogę powiedzieć- żal mi
tylko tych zmarnowanych 2 lat... i tak już zupełnie po cichu na ucho ;) Niestety
o Panu Niezdecydowanym tak do końca jeszcze nie zapomniałam.... ciężko się z
tego wyleczyć, bo zawsze człowiek wyrzuca sobie - czy aby na pewno wszystko
dobrze zrobiłam... czy nie popełniłam żadnego błędu... a może gdybym zrobiła to,
nie powiedziała tego byłoby inaczej... i tak dalej i tak dalej. Najlepszym
lekarstwem na ten obłęd, jest nowa szczęśliwa miłość.
Pozdrawiam i takiej ci życzę :)

[kookardka]

uuu kochana dwa lata to aż nadto ;) sama kiedyś się tak długo
szarpałam i wiem ile to kosztuje ... mimo to, wiem, że są faceci,
którym potrzeba więcej czasu na to by wiedzieć, czy umieją być
z tą kobietą bliżej, oswajają się z nią małymi kroczkami i chowają
do skorupy, gdy się ich popędza i wywiera presję ...

[yokooo]

Trochę przesadziłam, dokładnie 1,5 roku ale to i tak zbyt długo ;))
A ja uważam, że całe to smęcenie o trudnym i powolnym angażowaniu się, obawie
przed bliskością, o niepewności swoich uczuć itd. jest tylko oszukiwaniem siebie
i tej drugiej osoby.
Prawda jest taka - gdy pojawia się miłość, facet staje na głowie i robi wiele,
by z kobietą, do której coś czuje być. Jeżeli uczucia nie ma, pozostają tylko
smęcenia i mydlenie oczu obu stronom, o długim rozbiegu, o trudnościach z
zaangażowaniem się, o niepewności. I nie pomoże tu wyjątkowa cierpliwość,
udawanie obojętności czy inne wyrafinowane gry i podchody. Nie ma miłości - nie
ma związku, reszta to tylko sztuczne dorabianie teorii do "oczywistej
oczywistości" ;)))
Do takich wniosków doszłam na podstawie moich życiowo-forumowych obserwacji ;)))
Pozdrawiam :)

[kookardka]

Nie twierdzę, że nie masz racji. Coś jest w tym co piszesz.
To wszystko zależy od człowieka. Wiem, że są ludzie, którzy boją
się chcieć, bo jak za bardzo chcą to im nie wychodzi i wtedy czują
bardzo gorzki smak porażki. Celowo niszczą w sobie to co im się
w duszy rodzi , żeby się zbytnio nie nakręcić. Czasem zbyt mocno
podkreślają na zewnątrz, że czują coś innego niż faktycznie im
w duszy gra. Nie z powodu zakłamania czy podłości tylko dlatego,
że boją się, że ktoś wykorzysta to przeciwko nim. Wtedy nie
zachowują się tak jak napisałaś, tylko działają spokojniej,
ostrożniej i bez stawania na głowie. Są tacy ludzie. To ludzie
wrażliwi,którzy po tyłku nie raz dostali, wiedzą jak smakuje ból
i go pamiętają. Jedyną metodą, ich metodą i wydaje mi się bardzo
rozsądną, jest zmiana nastawienia na otoczenie. Odbieranie
go bez nadmiernych emocji. Tłamszenie ich w sobie i zabijanie,
po to by chronić siebie. Oni bardzo mocno przeżywają emocje
w środku, to ich spala i długo dochodzą do siebie - dlatego
boją się swoich emocji i przed nimi uciekają. Uciekają przed
wszystkim co te emocje może powodować.
Długo oswajają się z każdą zmianą w ich życiu.
Z drugim człowiekiem też.

[land-rynka]

Masz rację kookardko. Nie mówię, że normalne i zwyczajowe jest podejście Panów
Niezdecydowanych i pewnie w innych okolicznościach olałam bym takiego, ale teraz
zależy mi na nim i po prostu żałowałabym, gdybym kierowana swoimi odruchami,
które same dla mnie nie są do końca zrozumiałe przepuściła przyjaźń.

[pol_krzaka]

Jeśli facet zachęca byś spotkała się z innym to sprawa już jest przegrana. Tak
zainteresowany facet nie robi. Pragnie jedynie się wycofać. W tym kontekście
cokolwiek zrobisz to będzie niestety narzucanie się, a odsunięcia się on właśnie
pragnie. Przespałaś moment w którym mogłaś dobrze wpływać na bieg wydarzeń.
Szansa jeszcze jest, ale bardzo mała.

[kookardka]

Ja też przespałam,niestety. Ale trzeba się uczyć na swoich błędach
i je na bierząco korygować.

[land-rynka]

Uważa, ze oboje powinniśmy się spotykać z innymi ludźmi, żeby ewentualnie
zobaczyć, co wartościowego jest w tym drugim człowieku. Nie neguję tego, ale
zastanawiam się, jak mogłabym wpłynać na bieg wydarzeń. Po wczorajszej rozmowie
nie sadzę zeby chciał się odsunąć, uciec. Sam mnie zagaduje, wysyła całusy,
zachowuje się normalnie, zresztą powiedział, ze mam w nim przyjaciela jesli chcę
i to ode mnie zależy. Na moje pytanie, dlaczego to zależy ode mnie po wiedział -
że żeby mieć przyjaciela, czasem długiego czasu potrzeba, żeby stwierdzic czy
jest sie nim na prawdę.

[eleni80]

a nie możesz się z nim po prostu kolegować?
chyba, ze to zbyt męczące dla Ciebie
czasami przyjaźń jest cenniejsza niż jakiś tam związek, który by się pewnie
rozpadł ( w końcu wszystkie kiedyś mają koniec... ;( )

[kookardka]

wszystko pięknie łądnie, dopóki on nie wspomni jej o tym,
że ma dziewczynę ... mnie by to zabiło ...

[aga-st]

Nie ma dziewczyny, ale wiem, ze spotyka się z dziewczynami. Nie przeszkadza mi
to, gdyż na tym etapie nic nas nie łączy. Ale czy boli ..... trochę boli, bo
chciałabym z nim być.

[kookardka]

no właśnie, boli ... to po co się katować i dobijać każdym
spotkaniem ? ja urywam takie znajomości - co z oczu to z serca.

[kookardka]

Mówię oczywiście o przyjaźni "po byciu razem", albo o sytuacji,
gdy miałabym mieć przyjaciela, z którym nie wyszło nic więcej,
bo on nie chciał - wiadomość, że ma dziewczynę to jak nóż w serce.

[nemo1968]

Ma koleżanki, nie dziewczynę :). Przecież Ag nie kupiła go jeszcze
na własność....Moze sie spotykac z innymi, zeby zobaczyc, jakie są.
Ona tez powinna nie unikać spotkań towarzyskich z innymi facetami....
Moze sa fajniejsi..?

[eleni80]

na pewno są , ale jak się już ktoś uprze, to nawet tego fajniejszego jakoś
dostrzec nie można

[nemo1968]

Jasne :). Widac, ze jej bardziej zależy.
Jak w tych sprawach, raz ty kogos, raz ktos ciebie ...... roluje ;)

[kookardka]

Teraz on ma koleżanki ... jej na nim zależy, więc jak napisała
eleni, mogłaby się pokolegować, tzn poczekać ... a za czas
jakiś on powie jej, że ma dziewczynę ... i co wtedy ?
to jak nóż w serce ... jak dla mnie to kolejny koleś, który
chce się otaczać wianuszkiem zapatrzonych w niego kobiet ...
mam uczulenie na takich typków ...

[eleni80]

heheh, nie doczytałam, że są inne dziewczyny, z którymi się spotyka, na te
sprawy ciągle jestem ślepa, nawet u innych

[nemo1968]

A jezeli sie spotyka z innymi, nawet towarzysko, to to cie tak
osłabia, ze kolesia sobie odpuszczasz....? Boisz sie rywalizowac z
innymi kobietami na urodę, inteligencje, zaloty o faceta?

Rozumiesz teraz jak stresująca dla faceta jest
koniecznosc "zdobywania" kobiety, ten przymus kulturowy bycia
inicjatorem, stroną aktywną? Po prostu można sie naskakać jak małpa
na lianie, a i tak się usłyszy, że "kiepski jesteś...". :)
Rozumiesz jakie to trudne? :)

[eleni80]

nemo1968 napisał:

> A jezeli sie spotyka z innymi, nawet towarzysko, to to cie tak
> osłabia, ze kolesia sobie odpuszczasz....? Boisz sie rywalizowac z
> innymi kobietami na urodę, inteligencje, zaloty o faceta?


a co to Twoim zdaniem znaczy "towarzysko"?
raczej wolę rywalizować mając świadomość, że do tego stopnia wygrywam ową
rywalizację, że woli czas poświęcić mnie niż innym


> Rozumiesz teraz jak stresująca dla faceta jest
> koniecznosc "zdobywania" kobiety, ten przymus kulturowy bycia
> inicjatorem, stroną aktywną? Po prostu można sie naskakać jak małpa
> na lianie, a i tak się usłyszy, że "kiepski jesteś...". :)
> Rozumiesz jakie to trudne? :)


nie wiem czy słabo kojarzę, ale co miało mi pomóc w zrozumieniu tego, bo nie
rozumiem :)))

[kookardka]

jak rozumiem do mnie to było ... patrzysz z punktu widzenia faceta,
a Wy macie rywalizację w genach ... poza tym mam wrażenie patrzysz
z punktu widzenia nastolatka ... ja ani nie mam potrzeby rywalizacji
ani nie zamierzam bić się o faceta, który chce być rozrywany przez
duże grono koleżanek, nie biorę udziału w castingach ;)
jak interesuje się mną to oczekuję, że na inne czasu i energii nie
traci a jak nie podobam mu się na tyle, że musi interesować się
innymi to niech sobie do nich zmyka i mi czasu nie zabiera ...

[nemo1968]

Gdyby bylo do ciebie, to podpiał bym pod ciebe, ale skoro juz
napisałas...:)
Chodzi mi wlasnie o to, ze dla Ciebie przymus rywalizacji o mezczyzn
z innymi kobietami jest tak nieznosny, ze wolisz (z tego co piszesz)
w ogóle nie przystąpić. Wolisz się wycofać. Ja tylko podkreslam, ze
dla kobiet być może niezrozumiały (dla Eleni, jak widac nie jest)
jest stres, jaki faceci doswiadczają zabiegając o kobiety będac
zmuszeni do aktywnosci panującymi obyczajami. Z drugiej strony ja
wam nie zazdroszcze przymusu biernosci - tego czekania: zadzwoni,
nie zadzwoni? Wolę swoją - męska rolę :)

[kookardka]

To nie jest kwestia nieznośności takiej sytuacji , obaw czy lęków,
że przegram. Wychodzę z założenia, że facetowi powinno zależeć ot
tak, od siebie, a nie dlatego, że go omamiłam półsłówkami, zagrałam
jakąś rolę przed nim albo wyszarpałam z tłumu. To Ty masz jakiś
niezrozumiały dla mnie obraz w głowie kobiet, które manipulują
i grają. Mam wrażenie, że sam udajesz kogoś innego, grasz jakieś
role i myślisz, że wszyscy tak mają ?

[eleni80]

Rozumiem zatem, że stresujące jest bycie jednym z wielu - jako jednym z wielu
konkurentów do ręki ;P
Ale my wcale biernie nie czekamy (trzeba przecież się wymalować i ładnie ubrać
dla zachęty ;P) i też jest nas wiele = wiele zestresowanych czekających, zatem
jedziemy na tym samym wózku zestresowanych osób :)

[kookardka]

> Rozumiesz teraz jak stresująca dla faceta jest
> koniecznosc "zdobywania" kobiety, ten przymus kulturowy bycia
> inicjatorem, stroną aktywną? Po prostu można sie naskakać jak
małpa
> na lianie, a i tak się usłyszy, że "kiepski jesteś...". :)
> Rozumiesz jakie to trudne? :)

Wiesz, w zasadzie to się nie dziwię, że dla Ciebie jest to takie
trudne :) Dojrzały emocjonalnie facet tak się nie stresuje, bo nie
musi udawać i grać, po prostu jest sobą :) Tak samo dojrzała
emocjonalnie kobieta - jest sobą i nie udaje, że jest inna niż
jest. Różnie na tym wychodzi, tak jak ja, bo szczerość i otwartość
nie zawsze popłaca, ale jakoś nie umiem grać i udawać, że jest
wszystko ok, gdy nie wszystko jest w porządku :)

[aga-st]

Moim zdaniem facet powinien zdobywać kobietę, oczywiście kobieta
powinna mu troszkę w tym "pomóc", ale bez przesady. Jesli chodzi o
niego, to spotyka się dziewczynami, jak do tej pory kończyło się na
1 spotkaniu, sam powiedział, ze jestem jedyna, z którą utrzymuje
kontakt, ale podchodzi do mnie z dystansem, zeby ewentualnie
oszczędzić mi bólu, gdy ja się zaangażuję, a on nie. Powiedział, że
taki nie jest i kiedyś poszedłby na całośc, ale kwestia choćby tego,
że oboje jetseśmy po rozwodach daje mu do myślenia i działania w
inny sposób.....
Ja to rozumiem, ale chciałabym tylko i wyłącznie, żebyśmy mogli się
spotykac troszkę częśćiej. I żeby wypływało to z jego inicjatywy, bo
ja nie prosze go o spotkanie, ale wydaje mi się, że zadajac
pytanie "będziesz musiał mi pokazać ten program komputerowy"
wymuszam w nim owo spotkanie.... A MOŻE JA SIĘ MYLĘ????
Na spotkania i nnymi kobietami czas znajdzie, a ze mna sie
spotkac .... hmmmm inna bajka, co. Chocby w weekend....

[eleni80]

a jeśli byś już sama miała kogoś nowego?

[kookardka]

odniosę się do przypadku, gdy po jakimś tam okresie spotykania się,
to facet mi mówi, że nic z tego ... muszę w sobie zadeptać tę chęć
bycia z nim ... dla mnie to znaczy zamknąć temat ... w takiej
sytuacji dla mnie "rozstańmy się i zostańmy przyjaciółmi" nie jest
możliwe ... nie umiem i nie chcę utrzymywać koleżeńskich kontaktów
z facetem, który nie chce ze mną być ... nie ma znaczenia czy kogoś
mam czy nie - ja nie chcę utrzymywać z nim kontaktów ... albo ma
mnie całą albo wcale ... bo boję się, że będzie mi wracało ...

[eleni80]

a ja już sama nie wiem jak to jest z tą przyjaźnią z exami ;P
ale zakładając, że miłość jest ulotna, mija razem z wszystkimi wymaganiami i
roszczeniami, a tą osobę się dobrze zna jednak i jeśli nadal się bardzo lubi, to
chyba taka przyjaźń jest możliwa. (pod warunkiem, że nikt nie będzie żądał
niczego więcej, bo to przysporzy tylko cierpień, tak jak mówisz... no chyba, że
oboje naraz zechcą, ale to pewnie rzadko się zdarza)

[kookardka]

ja tam wymagań strasznych i roszczeń nie mam , chcę być jedynie
pewna, że facet mnie nie zdradza i nie podchodzi do mnie z góry
z założeniem, że szuka zabawy, a co się wykluje dalej i czy
cokolwiek się wykluje to już tylko moja i jego "zasługa" ;)

[menk.a]

Podobnie.;)

A jeśli upłynie sporo wody, wtedy nadal kategoryczne NIE?

[kookardka]

oj sporo wody, sporo, ja się długo leczę ;) ale potem ...
mam takiego dobrego kumpla, z którym mogę sobie zawsze
usiąść i pogadać - ma już żonę i dziecko ...

[aga-st]

Dodam jeszcze, że nie ma między nami tulenia, całowania, sekszenia,
obejmowania i tego typu rzeczy. Traktujemy się jako znajomi, choć
tzw. chemia między nami chyba działa. Albo działała, bo obenie nie
widzieliśmy się kilka dni.

[wesmar]

tak sobie czytam... Wszędzie mówisz identycznie jak moja obecna zazdrośnica.
Dosłownie jakbym ją słyszał w 100 %. Faceci muszą oddychać i otaczać się
kobietami. To naturalne i wskazane!
Pozdr.

[kookardka]

Ja nie wiem co mówi Twoja zazdrośnica, bo może mówic to samo
a mieć coś innego na myśli. Spotykam się z facetem i chcę być
pewna, że jestem jedyną kobietą z którą się przytula, całuje
i seksi. Jedyna, z która buduje bliski intymny kontakt. Tyle.
Koleżanki niech sobie ma, ja mam kolegów.

[wesmar]

Ciężka sprawa takiego spotkać, łatwiej jest zmienić podejście do spraw cielesnej
wyłączności. Czasy się zmieniły, zachowania również, mężczyznom myślę, że to na
rękę. Kobiety z czasem też się przyzwyczają, tak jak we Francji. Dla Nas nie
jest naturalne kochanie się z jedną partnerką i nie wierzę, że zdrowy facet
myśli tylko o jedynej. To jest prawie niemożliwe! Duchowo, jestem jak
najbardziej za długofalowym związkiem. Ale jak takiego znalazłaś to gratuluję
zmysłów.

[kookardka]

Wiesz, temat jest dla mnie drażliwy, bo to jak dla mnie kwestia
uczciwości, lojalności i szacunku. Ty wiesz swoje i rób swoje,
ja pozostanę przy swoim zdaniu.

[menk.a]

niczym nie ryzykujesz, jeśli powiesz mu wprost, o co Ci biega. Zrób
to.;)

[nemo1968]

To brzmi rozsądnie, ewentualnie tak zadziałć, zeby koleś sie
zdecydowanie zdeklarował.....Wy już macie na to sposoby ;)

[kookardka]

Bzdura, jak ma jaja i nie ulega babskim manipulacjom, to się nie
będzie chciał zdeklarować, bo niby z czym miałby ? po tak krótkiej
znajomości ? jedyne co to chyba, że nie będzie skakał z innymi
pannami na boki ...

[buszmen33]

Jednak jeśli coś czuje to tego tak nie zostawi jeśli będzie się
migał można dać sobie spokój.

[kookardka]

Oj tam zaraz czuje ... a co on może czuć ? może mu zależeć na
pogłębianiu znajomości ... ale ten pan i tak mi pachnie bawidamkiem.

[aga-st]

Ale jak zrobić, żeby być na 100% pewną, ze jemu zależy, czy chce w
subtelny sposób zamknąć znajomość? Usunąć się w cień? Nie pokazywać
na gg czy w innym miejscu, gdzie mógłby się natknąć na mnie? Czy
przeciwnie? Trudne to dla mnie ...
Natomiast myślę, że bawidamkiem on nie jest. Zgodzę się, że jest
niedojrzały emocjonalnie w pewnym stopniu, ale nie, ze rzuca się na
pierwszą lepszą. I powiem szczerze, że nie obawiam się tutaj, ze
szybko pozna kogoś i powie - żegnaj, pokochałem kogoś, bo u niego
takie sprawy mają bardzo długi rozbieg i myślę (ze smiechem,
oczywiście), że szczęście miałam, że w ogóle nie zakończył
znajomosci na pierwszym spotkaniu .... A trwa to już ..... od
ostatniego tygodnia września, czyli prawie 2 m-ce.

[kookardka]

oj wydaje mi się, że się oszukujesz ... gdyby bał się, że Cię
zrani i czekał co z tego wyniknie, to nie spotykałby się z innymi
laskami tylko spokojnie z Tobą budował intymny kontakt ...
po co się z nimi spotyka ? szuka ...
ja bym nie wytrzymała psychicznie, może Ty jesteś mocniejsza, ale
dla mnie świadomość, że facet spotyka się z innymi byłaby nie do
zniesienia ... wpadłabym w nerwicę ;) źle bym się czuła ...

[girlandy]

Ja sie zgadzam z kookardka - jak facetowi zalezy to jest to widac. Musze ci
powiedziec, Aga, ze ja w takich sytuajach jak twoja to sie po prostu wycofuje.
Nie zeby kogos ranic czy 'pomoc mu uswiadomic sobie, ze mnie kocha," ale dla
wlasnego zdrowia psychicznego. Z czasem doszlam do wniosku, ze szkoda mojego
zaangazowania, nerwow i czasu. Jak facetowi zalezy to jest to oczywiste - dla
mnie i dla ludzi wokol. A jak facet nie wie czego chce, szuka, spotyka sie z
innymi to cos takiego moze sie zle dla mnie skoczyc. Nie chce sie obudzic
miesiac, dwa, trzy pozniej z reka w nocniku jak mi przedstawi swoja dziewczyne.
Latwo jest oszukiwac sama siebie, jesli nam na facecie zalezy, ale ja doszlam do
wniosku, ze jednak cenie sobie bardziej szczerosc i prawde - chocby byla
bolesna. No chyba, ze masz wystarczajaco sily, zeby zyc z taka hustawka
nastrojow - zadzwoni/ nie zadzwoni, mysli o mnie/nie mysli o mnie, zobacze go w
tym tygodni/ czy nie zobacze, czy to ze nie dzwoni od 4 dni to dobry znak/czy zly?
Przeciez cos takiego jest wykanczajace!

[eleni80]

racja, nie ma to jednak jak jasna sytuacja, gdy jest się w kimś zakochanym...
a czy jemu zależy czy nie - to widać - trzeba tylko otworzyć szerzej oczy - a Ty
to widzisz najlepiej, bo jesteś najbliżej, my Ci tego nie powiemy :)

[yagiennka]

To wcale nie jest takie proste poznać czy facetowiu zalezy czy nie i na czym mu
właściwie zalezy :) Niektórzy faceci zachowują się jak raki: 2 kroki w przód,
jeden do tyłu i znów 2 w przód. Powodów jest wiele, faceci strasznie się boją
odrzucenia, zranienia a także utraty wolności. Boją się zakochać. Także czasami
trzeba dać czemuś czas.

[braun_f]

2 w przod 1 do tylu, bardzo trafnie to ujelas
i to plaskanie rytmiczne
i te ujmujace usta
bukiet

[land-rynka]

Dzis dowiedziałam się ze może mam w nim przyjaciela, na moje
zapytanie o słowo "może" dowiedziałam się, ze to ode mnie zależy, bo
przyjaciel, to specyficzna osoba i trzeb aczasu, aby stwierdzić, czy
ktoś nim jest.
I CO!

[kookardka]

I nic. Poczekaj cierpliwie co dalej i nie zrób tego co ja,
a ja popełniłam błąd - duży błąd. Zabrakło mi cierpliwości,
spokoju i opanowania. Zajmij się sobą i nie ulegaj emocjom.
Nie myśl za dużo o tym co jest.
Poczekaj cierpliwie na to co będzie.

[kookardka]

Teraz to i ja to wiem. Tylko łatwiej to dostrzec na zimno ...
czasem, gdy emocje biorą górę łatwo się pogubić w gąszczu
znaków zapytania, obaw i przykrych doświadczeń z przeszłości.
Na wszystko potrzeba czasu,spokoju i cierpliwości.

[zbychooo]

Pytanie w tytule wątku jest nieodpowiednie, powinnaś przede wszystkim zapytać
siebie - ile dla ciebie znaczy ten facet. Bo widzę, że już się w nim zadurzyłaś.
Wiesz, że jest niedojrzałym psychicznie człowiekiem, a mimo to i tak chcesz
wpaść w jego ramiona, tylko on chyba nie bardzo się do tego pali. Wszystkie jego
gesty, zachowanie tłumaczysz i interpretujesz na jego korzyść. Akceptujesz to,
że on spotyka się z innymi kobietami, ale cierpisz i bolą cię te jego
"poszukiwania". On jest po rozwodzie i z doświadczenia wiem, że mężczyźni,
którzy odzyskują wolność tak szybko nie wskakują w nowe poważne związki, nie
mówiąc już o małżeństwie. Wydaje mi się, że twój znajomy jeszcze długo będzie
szukał "tej jedynej" a ty będziesz zawsze trzymana w pogotowiu na wypadek, gdyby
z jego poszukiwań nic nie wynikło. Reasumując, nie liczyłbym na nic więcej,
jeżeli jakaś kobieta naprawdę nam się podoba, to sami szukamy kontaktu i nie
tylko raz w tygodniu.

[tybek99]

aga-st napisz do mnie na priv [e-mail] - mam pewien pomysl. :)
Pzdr, T.

[elegant-z-mosiny]

tak powinnaś a na odchodne daj mu tekie dupczenia jakiego nie zapomni do śmierci