"Moscoviada" J.Andruchowycza

[scribs]

W związku z aktualnymi wydarzeniami na Ukrainie, i szczególną rolą Rosji,
ciągle myślę o tej książce i niezwykle przewidywalności i przenikliwości
autora, jeśli chodzi o istotę rosyjskiej polityki. Ale to tylko tak, w związku
z tym co się teraz dzieje.
Przedewszystkim bardzo sugestywny obraz Moskwy u schyłku imperium sowieckiego,
ogromnej, zdegradowanej metropolii, "gniazda os" dla bohatera i wielu innych
ludzi.
Obraz stanu ducha, stanu świadomości intelektualisty w obliczu totalitarnej
machiny.
Podzielcie się wrażeniami, przemyśleniami, refleksjami. Pochwalcie,
skrytykujcie, a kto nie czytał - przeczytajcie.

Podzielcie się swoimi wrażeniami

[scribs]

Wiem, że książka zostala wydana kilka lat temu w Polsce, ale wydaje mi się, że
na tym forum jeszcze o niej nie bylo mowy.

[jogardii]

Właśnie, że nie - książka została wydana przez Czarne w tym miesiącu.

[Gość: scribs]

A to przepraszam, nie wiedziałem i dziękuję za informację.

[vicki_vale]

A wlasnie, ze nie, bo Moscoviada miala I wydanie w Czarnym w 2000 r. - teraz
wyszlo wydanie II.

Dla jasności

[Gość: Scribs]

Wiedziałem, że "Moscoviada" była już wydana wcześniej. Tak i napisałem, parę lat
temu, dokładniej w 2000. Natomiast nie wiedziałem, że wydano ją po raz drugi,
niedawno.
Jednak, chcialbym bardzo, by w tym wątku nie ograniczano się tylko do omawiania
szczegołów wydawniczych. Może coś o samej książce, powiedzielibyście.

[Gość: Scribs]

Ten brak zainteresowania, i ciszę można wytłumaczyć tylko w jeden sposób, że
wszyscy pikietują i demontsrują. Lub "ktoś" nie czytał. :-|

[staua]

Ja nie czytalam, czytalam tylko "Perwersje", ktora bardzo mi sie podobala, ale jak najszybciej to
nadrobie i wtedy dopisze swoje wrazenia do tego watku!

A ja z kolei...

[dr.krisk]

.. brałem "Moscoviadę" kilka razy do ręki.. ale odkładałem. Jakoś ostatnio nie
jestem w nastroju, aby czytać książki o trudnym życiu w sfatygowanym imperium.
Zaraz mi się PRL przypomina i owa atmosfera powszechnej niemożności i
zawieszenia w próżni. Coś koszmarnego.
Ładu duchowego mi trzeba i spokoju.
Ale do ksiązki wrócę, bo mnie zaciekawiła w trakcie kartkowania.
K.