a co z miłością?

[elein]

ile tak naprawdę rzeczy robimy dla miłości, a ile z wygody, przyzwyczajenia,
przekalkulowania?
ile związków stworzyła miłość a ile zdrowy rozsądek - że - to już pora
założyć rodzinę, mieć dzieci, łatwiej się "dorobić" w parze niż w pojedynkę,
rodzice nalegają, wszyscy znajomi już pożenieni, ze właściwie ona/on jest
całkiem fajny?
czy dla tej osoby obokrzucilibyście wszystko, zrezygnowalibyście z
dotychczasowego życia by razem być? czy stawiacie "miłości" warunki?
czy to słowo jeszcze coś znaczy?

[melinek]

Milosc jest bezwarunkowa. Mozna "kochac" za cos, ale wtedy jest to
wyrachowanie, mozna tez stawiac warunki, lecz czy bedzie to jeszcze milosc?

[fe_male]

jestem na etapie stawiania warunków, czy tzn., że nie kocham?

zdaje się, że warunki nie zostaną spełnione, nie będziemy razem.

co w takim razie tak boli?

zraniona duma? nie sądzę.
rozsądek? nie
stracone wizje wspólnej przyszłości? tak, ale czy tylko?

czasami bycie razem dokucza, małe niezgodności kłują jak szpilki, człowiek
mówi "aj, zabolało" ale w duchu sobie myśli: "eee, to chwilowy ból" masuje się
po tyłku i udaje, że nic się nie stało. potem się przyzwyczaja, aż do momentu,
kiedy zadaje sobie pytanie "dlaczego?" i tu problem się komplikuje - pojawił
się rozsądek, zaczyna się bezczelnie wtrącać. po kolejnej szpilce to on
komentuje "znowu, co? nie ma szans, żeby to się zmieniło. albo się
przyzwyczaisz, he he... i będzie już tak zawsze, albo do widzenia."

no i co jest lepsze, nie stawiać warunków i prowadzić wewnętrzną dysputę,
codziennie przekonywać siebie do swoich racji, kochać, być i cierpieć?

a może postawić warunki (sobie przede wszystkim) wyegzekwować je, cierpieć (do
czasu) i zacząć od nowa?

Hmmmm?

Znam odpowiedź, taką która mi odpowiada i dla mnie będzie najlepsza.

[Gość: q]

fe_male napisała:

> jestem na etapie stawiania warunków, czy tzn., że nie kocham?
no własnie, mysle ze trzeba stawiac jakies warunki bo zwiazek moze stac sie
nijaki, i to tez jest objaw milosci moim zdaniem (stawianie warunków)
mysle ze wiem o co Ci chodzi bo sam jestem w podobnej sytuacji;czasem
zastanawiam sie czy aby nie za wysoko jest ta poprzeczka i ze to co jest
niestety rozleci sie, tego sie boje; uwazam tez ze kocha sie za cos a nie
tylko "pomimo", moja milosc nie jest bezwarunkowa

[Gość: suri]

kocha sie mimo wszystko, nie za cos :))

<skromnym zdaniem suri>

elein napisał(a):

> ile tak naprawdę rzeczy robimy dla miłości, a ile z wygody, przyzwyczajenia,
> przekalkulowania?
> ile związków stworzyła miłość a ile zdrowy rozsądek - że - to już pora
> założyć rodzinę, mieć dzieci, łatwiej się "dorobić" w parze niż w pojedynkę,
> rodzice nalegają, wszyscy znajomi już pożenieni, ze właściwie ona/on jest
> całkiem fajny?
> czy dla tej osoby obokrzucilibyście wszystko, zrezygnowalibyście z
> dotychczasowego życia by razem być? czy stawiacie "miłości" warunki?
> czy to słowo jeszcze coś znaczy?

[matrek]

Gość portalu: suri napisał(a):

> kocha sie mimo wszystko, nie za cos :))
>

Chyba jednak kocha się za coś, a nie mimo wszystko. Jeśli bowiem "mimo
wszystko", to dlaczego akurat tę, a nie inną osobę ?

[matrek]

To najgorsze oszustwo, jakie można sobie wyobrazić

[melinek]

matrek napisał:

> To najgorsze oszustwo, jakie można sobie wyobrazić


Matrek, ciezko ktos cie doswiadczyl i moze tylko nabral na piekne slowka.
Nie jest tak, jak napisales.

[matrek]

melinek napisał:

> matrek napisał:
>
> > To najgorsze oszustwo, jakie można sobie wyobrazić
>
>
> Matrek, ciezko ktos cie doswiadczyl i moze tylko nabral na piekne slowka.
> Nie jest tak, jak napisales.
>

Związać się z kimś nie z miłości lecz z czysto egoistycznych względów - np. aby
nie zostać samemu - to nie oszustwo ?

[drzazga1]

elein napisał(a):

> ile tak naprawdę rzeczy robimy dla miłości, a ile z wygody, przyzwyczajenia,
> przekalkulowania?
> ile związków stworzyła miłość a ile zdrowy rozsądek - że - to już pora
> założyć rodzinę, mieć dzieci, łatwiej się "dorobić" w parze niż w pojedynkę,
> rodzice nalegają, wszyscy znajomi już pożenieni, ze właściwie ona/on jest
> całkiem fajny?
> czy dla tej osoby obokrzucilibyście wszystko, zrezygnowalibyście z
> dotychczasowego życia by razem być?

Kto wie? Chociaż nie tak dawno pokłóciłam sie na ten właśnie temat z koleżanką:
ona z naganą wytknęła mi przywiązanie do mojej pasji, a dokładniej to, że
nie "biorę pod uwagę" związania się z kimś, kto byłby zajmowaniu się nią
przeciwny. Wyjaśniam, że chodzi o taniec towarzyski, nie o np. wspinanie się na
szczyty Himalajów (długi czas poza domem i duże prawdopodobieństwo, że w ogóle
się nie wróci) czy hmm, praca w "salonie masażu".

Prawie sie wtedy popłakałam z emocji, bo nie wyobrażam sobie, że ktoś, kogo bym
kochała z wzajemnością ZABRONIŁBY mi tańca, bo "tak jemu się podoba". Tak samo
nie wyobrażam sobie, że mogłabym temu komuś zabronić z kolei np. gier
komputerowych, które on uwielbia i spędza mnóstwo czasu pzed monitorem.

Podsumowanie: nawet dla miłości nie wyobrażam sobie, żeby dać się "refomować" i
ugniatać jak plastelinę wedle czyichś zachcianek. Zresztą to byłaby chyba jakaś
chora miłość...



czy stawiacie "miłości" warunki?
> czy to słowo jeszcze coś znaczy?

[Gość: Pola]

Tak samo nie wyobrażam sobie, że mogłabym temu komuś
zabronić z kolei np. gier komputerowych, które on
uwielbia i spędza mnóstwo czasu pzed monitorem.

------zmienilabys zdanie, gdyby spedzal przed komputerem
caly wieczor i pol nocy, ale to taka mala dygresja :)
Pozdrawiam
Pola

[drzazga1]

Gość portalu: Pola napisał(a):

> Tak samo nie wyobrażam sobie, że mogłabym temu komuś
> zabronić z kolei np. gier komputerowych, które on
> uwielbia i spędza mnóstwo czasu pzed monitorem.
>
> ------zmienilabys zdanie, gdyby spedzal przed komputerem
> caly wieczor i pol nocy, ale to taka mala dygresja :)
> Pozdrawiam
> Pola

Ciągle tak spędza? To niedobrze i niezdrowo podobno.
Ale mnie chodziło o poświęcanie czasu w jakichś rozsądnych granicach, w końcu w
dobrym związku pewnego rodzaju pasją staje się partner :-) i z tą pasją fajnie
można spędzać czas...

[melinek]

Drzazga, ty sobie wytanczysz milosc :))
Wyobrazasz sobie, ze moglabys dzielic zycie z kims, kto nie podziela twojej
pasji?

[drzazga1]

melinek napisał:

> Drzazga, ty sobie wytanczysz milosc :))

OOOObyś dobrym prorokiem była!!! :-)))
Moi dobrzy znajomi, małżeństwo, poznali sie na parkiecie i juz im 10 lat jakiś
czas temu minęło i ciągle tańczą....

> Wyobrazasz sobie, ze moglabys dzielic zycie z kims, kto nie podziela twojej
> pasji?

Ja mam dosyc upiorną i żywą wyobraźnię, więc sobie mogę wyobrażać ;-)
Przy pewnej dozie uporu, dużej tolerancjii i kompromisów (obustronnych) dałoby
się to życie dzielić. Ale woleć, to wiadomo, co bym wolała...

no pewnie ze stawiam warunki!

[Gość: anka]

zeby tez mnie kochal, szanowal, i nie byl draniem.

a je tez kocham, szanuje i nie jestem draniem.

jakby sie nie stawialo warunkow, to bylby jakis masochizm...

[Gość: Lena]

Kochać bezwarunkowo - moim zdaniem - można tylko dziecko, dzieci. Nawet
rodziców kochamy bezwarunkowo w dziciństwie. Z biegeiem czasu zaczynamy ich
osądzać i jeśli są zbyt toksyczni nasz stosunek do nich się zmienia. Co dopiero
mówić o mężczyźnie, obcym w końcu człowieku. Miłość, pożadanie i cała chemia
która łączy dwoje ludzi by się rozwijać i trwać musi opierać się na głębszych
wartościach. Ja nie wyobrażam sobie kochania drugiego człowieka "mimo wzystko".
Po prostu człowieka do którego np.tracę szacunek nie potrafiłabym kochać, nie
wyobrażałabym sobie stale takiej samej miłości do człowieka na którego nie mogę
liczyć, który mnie lekceważy, który naszego związku i bycia razem nie stara się
nawet budować. Na pewno w takiej sytuacji nie odkochujemy się od razu,
potrzebny jest czas na utratę nadziei, złudzeń i czas prawdy której trzeba
spojrzeć w oczy. Wyobrażam sobie mężczyznę który jest zaborczy i który miałby
cos przeciw moim zainteresowaniom natomiast nie wyobrażam sobie,że ja w imię
miłości rezygnuję z tychże zainteresowań.Raczej starałabym się wciągnąć go w
krąg tych pasji.
Houk.

[Gość: kaktus]

kocha się za coś, zwłaszcza za to że jest i jest sobą i mnie tez kocha, a nie z
przyzwyczajenia. Nie dyktuje się warunków milości tylko idzie się na
kompromisy, ale nie u wszystkich i nie zawsze tak wychodzi że da się ułożyć :(
NIESTETY

[Gość: Lena]

Gość portalu: kaktus napisał(a):

> kocha się za coś, zwłaszcza za to że jest i jest sobą i mnie tez kocha, a nie
z
>
> przyzwyczajenia. Nie dyktuje się warunków milości tylko idzie się na
> kompromisy, ale nie u wszystkich i nie zawsze tak wychodzi że da się ułożyć :(
> NIESTETY

[Gość: Lena]

Gość portalu: kaktus napisał(a):

> kocha się za coś, zwłaszcza za to że jest i jest sobą i mnie tez kocha, a nie
z
>
> przyzwyczajenia. Nie dyktuje się warunków milości tylko idzie się na
> kompromisy, ale nie u wszystkich i nie zawsze tak wychodzi że da się ułożyć :(
> NIESTETY

[Gość: Lena]

Gość portalu: Lena napisał(a):

> Gość portalu: kaktus napisał(a):
>
> > kocha się za coś, zwłaszcza za to że jest i jest sobą i mnie tez kocha, a
> nie
> z
> >
> > przyzwyczajenia. Nie dyktuje się warunków milości tylko idzie się na
> > kompromisy, ale nie u wszystkich i nie zawsze tak wychodzi że da się ułoży
> ć :(
> > NIESTETY

Coś mi komputer wariuje i nie mogę pisać.
Chciałam powiedziec,że masz rację. Z drugim człowiekiem trzeba iśc na
kompromisy ale warunki nie dyktuje się miłosci, dyktuje się je wspólnemu życiu.
Jeśli każde z nas chce dobrze dla drugiego to stara się go zrozumieć a nie
narzucić mu swoje warunki. Wtedy nawet do głowy człowiekowi nie przyjdzie ,że
musi poświęcać sie dla miłości, dla tej miłości i drugiego czowieka właśnie się
rozwija.