"Cień wiatru" - Carlos Ruiz Zafón

[Gość: tuya]

Warto? Wypatrzylam w merlinie i mnie ciagnie zeby kupic i powspominac uliczki
Barcelony;)

[lipa55]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=20564059

[knura]

Myslę, że wart. Czytałam wiele pozytywnych recenzji. Boje się tylko "szału" na
ksiązkę jak w przypadku Kodu L.D.

Książkę kupie ale poczekam aż ktoś wystawi na allegro :)
Czy jest jakis skuteczny sposób aby przestac kupowac ksiązki? Przecież ja juz
bankrutuję :/

[Gość: yayo]

całe 500 (chyba)stron połknęłam jednym chapnięciem!:))
a sposobu na niekupowanie ksiażek niestety nie ma...moje niedługo wypchną mnie
z mojego mieszkania:))
pzdr.

[Gość: iza]

w niedziele w empiku 3/4 kupujacych ksiazki kupowalo wlasnie te...chyba jednak
warto:-)
iza

[knura]

Ja jendak też wczoraj zakupiłam :) Jeszcze tylko 35 stron "Kronik abisyńskich" i
zabieram się za czytanie. To nic, że obrona za parę dni i nic jeszcze nie umiem :)

Kupilam:)))

[tuya]

I nie zaluje! rzeczywiscie czyta sie troche jak Perez-Reverte. Juz zaczynam
kombinowac z ta wycieczka do Barcelony, szkoda ze dopiero po zakupie sie
doczytalam ze w wydaniu z twarda oprawa jest plan miasta z lat 50. Te zdjecia
sa rzeczywiscie klimatyczne!

potem pogrzebalam w necie i...

[tuya]

znalazlam informacje, ze autor pisze juz druga czesc:))) A wogole to maja byc
trzy, wszystkie beda sie dzialy w Barcelonie, tyle ze ta druga dzieje sie
wczesniej niz cien wiatru. I jeszcze w jakims wywiadzie bylo ze moze zrobia
film na podstawie ksiazki - to by moglo byc ciekawe, bo autor jest scenarzysta
filmowym.
I znalazlam tez fragment oryginalu:
miarroba.com/foros/ver.php?foroid=226284&temaid=3343023
jak zwykle tekst oryginalu jest o niebo zabawniejszy, niestety pewne smaczki sa
nieprzetlumaczalne:(

[gagapisa]

Czytalam dawno temu (wloska wersja) :) i zachwycila mnie....Barcelona. Krazylam
sobie z mapa i z wspomnieniami. A ksiazke przeczytalam jednym haustem wraz z
inkaustem. :)
Warto.

Pozdrawiam,
Gaga

[Gość: siill]

czy faktycznie twarda oprawa ma plan Barcelony z lat 50'?

plan Barcelony

[lunatica]

znajdziesz po wewnętrznej stronie okładek twardego wydania.

[hania55]

Właśnie przeczytałam i polecam. Jest to klasyczna, dobrze skonstruowana
powieść. Mogę tylko zgodzić się z obiegowymi porównaniami do powieści A.P.
Reverte i Umberto Ecco. Nie jest jednak książka, która pozostaje na długo w
pamięci, skłania do przemyśleń, itd.

[cecyl]

Haniu Dwucyfrowo; z pamiecia jeszcze poczekaj. Nigdy nie wiadomo kiedy jakas
ksiazka zaczyna nas przesladowac. A w ogóle, nie zauwazylas, ze tak jakos
dziwnie czujemy sie skonfundowani kiedy przeczytamy, nawet z przyjemnoscia,
jakas ksiazke, ale ta przyjemnosc dziwnie nas uwiera, bo wlasnie z ostatnia
strona szybko zapominamy, bo nie sklania do przemyslen, bo chyba banalna (ale
pare dni zesmy na ten banal poswiecili). Jakbysmy zdrade popelnili, wobec tej
jedynej Literatury. Mnie Cien wiatru tez dziwnie uwieral, ale chyba dlatego, ze
nie sadzilem, iz tak tesknie do lektur "naiwnych" i "pierwszych".

[hania55]

Nadal podtrzymuję, że jest to świetna klasyczna powieść. Z tego, że nie skłania
do refleksji, nie zostaje na długo w pamięci, nie czynię zarzutu, bo ile
książek to potrafi?

Przyznam, że przeczytałam ją "jednym haustem" w ciągu jednego dnia i kawałka
nocy. Trudno ją odłożyć i pójść spać, czekać na dalszy ciąg do rana.

PS. I jak dobrze przetłumaczona :-)

Recenzja w Polityce;-/

[ksywa]

Miałam ją sobie kupić na weekend. Przeczytałam ww. recenzję (dobra mini-
recenzje, zajawkę) w dzisiejszej Polityce, że niby Harry Potter dla dorosłych,
że przegadane, że dziecinne itd. No i sama już nie wiem. Zgadzacie się z tymi
zarzutami? pozdr,
ksywa

[hania55]

Nie, nie zgadzam się, że to Harry Potter dla dorosłych.

Przegadane? Może autor(ka) recenzji lubi książki o objętości poniżej 200 stron?

\Recenzja w Polityce - no właśnie!

[lunatica]

Ja wiem, że kupię :-) ale ta recenzja też mnie zdźiwiła.

[broch]

"Mogę tylko zgodzić się z obiegowymi porównaniami do powieści A.P.
Reverte i Umberto Ecco. Nie jest jednak książka, która pozostaje na długo w
pamięci, skłania do przemyśleń, itd."

To znaczy ze Reverte sklania do przemyslen?

[ksywa]

Mimo że nie do mnie, wtrącę się. Wiesz, z tymi "przemysleniami"... Wszystko
zależy od tego, co komu w duszy gra, z czym się skojarzy, potrąci akurat te
wewnetrzne struny, których ktoś inny nie posiada... IMO do przemysleń potrafi
skłonić nawet jedno przypadkowe zdanie w jakimś niekoniecznie genialnym
kryminale. Żeby nie być gołosłowną: lekturę Cmentarzyska bezimiennych statków
(wiem, że nawet niespecjalnie dobrze ocenionego przez wielbicieli APR;)
przerywałam co parę kartek, bo natrafiałam na coś, co mnie "brało". Tyle. pozdr,
ksywa

[broch]

hmm, pewnie nie jestem tak wrazliwy, Grisham czy harlequins tez nie sklaniaja
mnie do przemyslen. Moze dlatego iz nie widze tam glebszej mysli. Nie oznacza to
iz lektura nie jest przyjemna, po prostu taki "zabijacz czasu".

[cecyl]

Na tym samym forumie, ale pod hasłem "Ledwo zaczęłam lekturę..." (też o
Zafonie) załączyłem recenzję z Polityki Aleksandra Kaczorowskiego. Strzela z
armaty do wróbla, bo "Cień wiatru" naprawdę chce byc tylko dobra, rozrywkową
lekturą, taką jaka lezy u podstaw literatury. Odnosze wrażenie, że
Kaczorowskiego diabli biora, że książka jest czytana. Ot polska rzeczywistość
krytycznoliteracka (żeby tak rzec) - zero życzliwości wobec materii, na której
zawodowo się stoi. Osobiście uważam te "recenzję" za wredną.

[hania55]

A to z czego, brochu, wysnułeś?!

[broch]

nic nie wysuwam. Cytat podalem, byc moze iz jest to nieszczesliwe zestawienie
zdan. Byc moze faktycznie u Reverte jest jakas glebia. Chcialem wylacznie poznec
niezwykle interesujace aspekty glebii w lit Reverte jesli takowa istnieje.

[hania55]

Nieszczęśliwe zestawienie zdań, li i jedynie.

[Gość: iica]

Hmmm nie stawiałabym na jednej półce Zafona, Reverte i Umberto Eco. Chyba, że
ktoś z całego dorobku Eco przeczytał tylko "Imię róży". Ale i wówczas bym
polemizowała.

[Gość: sunny]

Połknęłam w dwa dni...faktycznie dobrze napisane, przykuwające. lae zakończenie
nieco rozczarowuje.

[Gość: D.D]

TO PRAWDA,ŻE JEST TO PIERWSZA CZĘŚĆ Z TRZECH?

[Gość: zakładka]

No cóż, wygląda na to że tak. To jest debiut powieściowy Zafona, ale
kontynuując sukces, będze pisał jeszcze dwie książki o Barcelonie.
To informacja z oficjalnej strony powieści, której obejrzenie polecam (z racji
zdjęć, hiszpańskiego fragmentu i ciekawego układu), po wejściu na stronę trzeba
kliknąć "Ir la site" w prawym dolnym rogu:
<a href="www.lasombradelviento.net/" >www.lasombradelviento.net</a>
Dla tych co już czytali - wspaniałą okładkę ma wydanie amerykańskie -
fotografia nadpalonej i wygniecionej :)
Co do porównań z U.Eco i Perez-Reverte zgadzam się, że nie ma z nimi wiele
wspólnego. Jednak z pewnością czyta się szybko - "czytadłowato" :) nie jest
źle. Ale to nie jakieś epokowe dzieło :)

[Gość: rawita]

Przed chwilą skończyłam. Bardzo wciągające czytadło, ale w kwestii porównań z
Umberto Eco to gorąco protesuje!! Moim zdaniem "Cień wiatru" to powieść fajnie
skonstrułowna, dobrze się czyta, ma niesamowity klimat, ale rzeczywiście nie ma
głębi. I faktycznie jest przegadana i dziecinna. Mamy w niej do czynienia z
wybitnym nagromadzeniem tragicznych życiorysów. Każda postać, która się pojawia
chociaz epizodycznie, jest obciążona jakąś do bólu koszmarną i posępną historią
życiową. Od połowy książki naprawdę zaczęłam mieć z tego niezły ubaw. Co jak
co, ale ponury klimat (i jakiś taki "ekstrementowy") to ten autor naprawde
potrafi budować. Rzuciło mi się też w oczy, że główne bohaterki mają wyjątkową
łatwośc zachodzenia w ciążę, a lekarze wyjątkową szybkośc jej stwierdzania.

[lemuriza]

skończyłam czytać wczoraj i...
jestem rozczarowana co by nie powiedzieć:).
Dlaczego?
ano dlatego, ze jak przeczytałam fragment w Rzeczy o książkach
( Kiedyś usłyszałem, jak jeden z klientów ojca powiedział w księgarni, że
niewiele rzeczy ma na człowieka tak wielki wpływ jak pierwsza książka, która od
razu trafia do jego serca. Owe pierwsze obrazy, echa słów, choć wydają się
pozostawać gdzieś daleko za nami, towarzyszą nam przez całe życie i wznoszą w
pamięci pałac, do którego, wcześniej czy później – i nieważne, ile w tym czasie
przeczytaliśmy książek, ile nowych światów odkryliśmy, ile się nauczyliśmy i
ile zdążyliśmy zapomnieć – wrócimy.), jak zobaczyłam piękna okładkę, jak
zobaczyłam zdjecia w ksiażce to nastawiłam się na jakies wielkie lietrackie
przeżycie.
na książkę, która stanie na półce z etykietką - jedna z najlepszych.

Tak, tę książkę czyta się dobrze, bardzo wciąga.
W kategorii literatura popularna - wysoka ocena.
Mój problem polega na tym, że ja nastawiłam się na literaturę z najwyższej
półki, a dostałam książkę przygodową - dobrą zarówno dla 15 latka jak i osoby
dorosłej, momentami naiwną dośc... trzeba to przyznać.
Dlatego uważam, ze recenzent Polityki nie popełnił jakiegoś karygodnego czynu -
po prostu napisał to co czuje po przeczytaniu książki.

Czuję to samo - lekki zawód, choc czytało się z przyjemnoscią, jak lekturę z
dzieciństwa...
ale oczekiwania dużo większe, gdyby tak autor zbudował akcję wokoł kilku
genialnych mysli dotyczących samej literatry, rezygnując z nadmiernej
senscacjności.. ech... mielibysmy coś wielkiego.

[lemuriza]

no bo trzeba oddać Zafonowi, ze przytrafiło mu się w tej ksiażce kilka naprawdę
ładnych myśli dot. literatury...szkoda,ze tego nie wykorzystał

[yanga]

Oprócz kompletnie chybionej recenzji w "Polityce" warto przeczytać tę, która
ukazała się dziś w dodatku do "Tygodnika Powszechnego" (Bartosza
Staszczyszyna). Podpisuję się pod nią obiema rękami.

[lemuriza]

a gdzie można ją znaleźć?

[pomme]

Po wszystkich Waszych wypowiedziach już wiem,że tej ksiązki nie kupię. zdaje
się,że to zupełnie nie mój klimat. Poza tym zestawienie Eco i Reverte to dla
mnie jakaś kompletna pomyłka, ale może to ja się mylę

[pieranka]

Nie, nie mylisz się, to zestawienie nie jest, hmm, zasadne

[yanga]

Przecież napisałam: w ostatnim numerze "Tygodnika Powszechnego". Na
internetowej stronie jeszcze nie ma.

[Gość: Anka]

usenet.gazeta.pl/usenet/0,2.html?group=pl.rec.ksiazki&tid=1029036

[monikate]

Kończę czytać. Wiem, o co chodzi, ale uczucia mam mieszane. "Cień wiatru" to
taki ichni "Zły" Tyrmanda? Tu Warszawa, tam Barcelona. Powieść o mieście. To
kupuję, atmosferę Barcelony odczuwa się wyraźnie! Przeszkadza mi, iż postacie
cechują się szczątkową,bądź żadną psychologią. Nie są wiarygodne. Miłość na
śmierć i życie w wieku 17 lat? Pamięć o niej i niemożność ułożenia sobie przez
to życia? A Julianem Caraxem miałam czasem ochotę mocno potrząsnąć, coby się
wziął w garść i przestał żyć na koszt zakochanej w nim kobiety! (Nuria). (Cóż,
mam duszę księgowej). Lecz zdaję sobie również sprawę, iż z założenia nie jest
to powieść realistyczno-psychologiczna! Co my tu mamy: powieść gotycka, utwór
romantyczny z typowym romantycznym bohaterem przeklętym, niezrozumianym przez
otoczenie, prześladowanym przez siły zła, również zgrabna telenowela z myszką.
Stylizacja zamierzona, opowieść "bajeczna"-można odnaleźć w ten sposób swoje
marzenia, dziecko, którym każdy kiedyś był, spełnienie pragnień o szczęśliwym
życiu, sprawiedliwość.
Książkę z powodów obiektywnych czytam w sposób nieco "rozrywany", co zapewne
wpływa na taki, nie inny odbiór. Chyba potrzebuję dystansu, aby móc
ją "kompletnie" ocenić.

[Gość: natalicja]

Czyta sie jednym tchem... to prawda. Ale jak tylko skonczylam, tu uderzyla mnie nieprawdopodobnosc postaci. A moze po prostu Carax wydal mi sie odpychajacy - kochalo go tylu ludzi, tylu ludzi poswiecilo sie dla niego - a mi sie wydal zarozumialym bufonem, uwazajacym, ze to jest zupelnie naturalne. Nic sie nie staral i pozwlal wszystkim skakc kolo siebie, tylko bral i bral!

[monikate]

Dokładnie, moja droga, dokładnie!

[flakonka]

lemuriza podpisuję się pod tym co napisałaś :)

bardzo się rozczarowałam. faktycznie jako literatura popularna bardzo udane a
ja się po prostu spodziwałam trochę więcej... te kobiety, u których ciążę
wykrywano po 2 dniach ... cóż... może autor niewyedukowanyw tej kwestii??
chciałabym też rozwiązanie nie domyśleć się już od pierwszych stron, ale to
inna kwestia w końcu to nie agathe christie :P

pana kaczorowskiego nie trawię, ale tym razem wyjątkowo się zgadzam...

[cecyl]

Niemniej dałaś artyście szansę do ostatniej strony, jak mniemam? Jeśli tak - to
wbrew temu, co twierdzisz - bardzo skutecznie wiódł cię on na pokuszenie.
Dziwię sie tym wszystkim ( a trochę ich jest, z egzaltowanym Kaczorowskim na
czele - właśnie przyznał Nobla) którzy wprost lub okrężnie dają do zrozumienia,
że czuja się zawiedzeni "Cieniem wiatru" bo spodziewali się Słowa niemal
Bożego, a dostali 500 stron słów zbyt lekkich. Ale to nie Ruiz Zafón oszukuje.
Wczytajcie się dokładnie, a zobaczycie, że powieści Juliana Caraxa tak
fascynujące naszego bohatera, są bardzo bliskie kiczowatego bezguścia wielu
powieści z epoki artdeco - modernistyczna czkawka z awangardową
pretensjonalnością. A mimo to nasz bohater gotów jest życie za nie oddać. To
jak z idealizowaną kobietą. Ja zazwyczaj jak się rozczarowuję powieścią to już
po 30 stronie (najdalej)). A tu malkonteci daja kredyt zaufania na cała
książkę, mimo, ze juz po 5 stronie wiedza czym to pachnie i jak się skończy.
Ciekawe.

[flakonka]

ależ ja właśnie mówię, że rozczarowałam się w moich oczekiwaniach (które
wynikały głownie musze przyznać z tego co pisano na drugim poście dotyczącym
tej książki) i przez zafona nie czuję się oszukana, raczej przez samą siebie :D
prawdopodobnie gdybym zaczęła czytać bez tak określonych oczekiwań już na
początku powiedziałabym, że to zgrabnie napisana powieść popularna i tyle :)
ale padło tyle właśnie słów, porównujących z borgesem, eco itd, że masz rację
że spodziewałam się niewiadomo czego. rozczarowanie nie przekreśla więc tego,
że dobrze się to czyta :)