NAJPIĘKNIEJSZA ksiązka jaką w zycuiu czytaliscie..

poczwarka

[Gość: ja czyli nie ty]

nie wiem czy już byla ale Dorota Terakowska- Poczwarka...
zryczałam się jak bóbr.

[deszcz.jesienny]

Gość portalu: anna napisał(a):

> chodzi mi o ksiazke która wywołąla w was wielkie wzruszenie i zachwyt i któa
> do konca zycia zapamietacie/....czy jest taka ksiazka ?wymiencie choć jedna
> taką pozycje !pozdrawiam


Tylko jedna wymienić jest najtrudniej :)
W dzieciństwie - baśnie.
Baśnie Andersena, Klechdy sezamowe Leśmiana i baśnie braci Grimm.
Płakałam nad losem małej syrenki i to chyba właśnie ona
najbardziej zapadła mi w serce.
A czy ktoś z Was pamięta Królestwo Bajki, Szelburg-Zarembiny?
Potem był Szklarski ze swoim Tomkiem i oczywiście Ania z Zielonego Wzgórza.
W wieku mlodzieńczym Dostojewski, a najbardziej "Wspomnienia z domu umarłych"
- jego książka mało znana, ale najbardziej osobista.
Tuż obok niego Bułhakow z Mistrzem i Małgorzatą, czytaną po wielokroć.
I książka z klimatem, w ktorym czuję się bardzo dobrze - "Maria i Magdalena",
autorstwa Magdaleny Samozwaniec.
Przez całe życie poezje - aż trudno wybrać, ale chyba jednak Norwid,
Leśmian i Pawlikowska.
A dziś? Może to dziwne w świetle tych wcześniej sygnalizowanych gustów,
ale najważniejszą dla mnie książką jest "Archipelag Gułag" Sołżenicyna.

[joanna.musial]

Oooooooooooooooo, taaaaakk:D
1. Harry Potter
2. Molly Moon
3. Atramentowe Serce
4. Pippi Ponczoszanka :P (własciwie już jej nie pamietam, byłam mała, jak ją
czytałam, ale wiem, ze mi sie bardzo podobała:P)

[Gość: testatrix]

"Fale" Virginii Wolf - ksiązka napisana za techniką strumienia swiadomości,
skladaja sia na nią wewnetrzne dialogi szóstki bohaterów w kolejnych okresach
życia, od dziecinstwa do później strości i śmierci. Trudna, zmuszająca do
refleksji, szalenie trafnie ukazuje przeróżne odcienie uczuć. Gorąco polecam.

sprostowanie

[Gość: kasia]

winno być Woolf zamiast Wolf.

[Gość: kinga 13 lat]

piękne książki to : Wszystkie Parycji St. Jons czy jakoś podobnie się ona
nazywa : "tajemnica bażanciej chatki" , "nic innego się nie liczy", "
świetlista gwiazda ", z takich dla młodzieży -------I NIE TYLKO !!!!!------
to Opowieści z Naarni !!!!!!! Polecam choć sama całego nie przeczytałam
(narazie) i świetnie czytało mi się cykl powieści Sara w Avonlea !!!
Polkecam nastolatką książki pani Małgorzaty Musierowicz !! Są świetne !!!! , a
książki Edmunda Niziurskiego ubawiły mnie do łez !!!!!! PA pozdro 4 all

[Gość: ivaz]

Dużo mam takich pozycji, ale nr 1 na mojej liście potem długo długo nic, jest "Miasto radości" Dominique'a Lapierre, ksiązka bardzo ciężka do zdobycie, jeden jedyny nakład w Polsce w 1990 wydawnictwo Epoka, pamiętam ze czytałam ją jadąc tramwajem i szlochałam w głos nie mogłam się opanować, nigdy się tak nie wzruszyłam i nigdy nie zapomnę tej książki, po latach do niej wróciłam wywołała na mnie ten sam efekt, mój mąż twardy facet, mocno stąpający po ziemii rówież nie mógł ukryć wzruszenia, bardzo polecam

[tekla.ja]

nie wiem, czy "moja" ksiązka spelnia dokładnie kryteria, ale...zapadła w serce i pamięc, choc minęło prawie 30 lat (zwlaszcza jedna scena)...
to nic sławnego, wybitnego itp.
"Makra, czyli cena przegranej" ....

[horpyna1978]

Moje typy:

W dzieciństwie - "Bracia Lwie Serce" oraz "Słoneczko"
W czasach buntu i dojrzewania - "Ptasiek", "Ziele na kraterze" i "Bociany zawsze wracają do gniazd"
W wieku dorosłym ... nie mam wyraźnego faworyta - chyba teraz postrzegam książki inaczej niż przez pryzmat piękna ...

[gazeta_mi_placi]

"Bociany..." czytałam, świetna książka.

[mamalgosia]

"Udręka i ekstaza" I. Stone
"Trzej towarzysze" E.M. Remarque

[gat45]

Dzień dobry, ja tu z forum po sąsiedzu :)
Widzę tu u Was wielu braci i sióstr "po lekturach".
Mistrz i Małgorzata.... To było COS ! W świetnym wprost tłumaczeniu Ireny Lewandowskiej i Witolda Dąbrowskiego : nie uronili ani krzytny trzech "języków" : Moskwy z lat trzydziestych, bajkowego na pograniczu snu i stylizowanego na Ewangelię (hej ! gdzie tłumacze z tamtych lat !). Przez lata racjonowałam sobie ponowną lekturę, żeby się zupełnie na pamięć nie nauczyć. Raz w roku, w tygodniu między Bożym Narodzeniem a Nowym Rokiem. Ale nie dalo rady, i tak się na pamięć nauczyłam. Wykorzystałam ten stan rzeczy do porządnego pogłębienia rosyjskiego : to świetna metoda nauki języka : czytanie ulubionej książki, kiedy jej (dobre !) tłumaczenie ma się w pamięci. Wszystko ma jednak swój kres i rosyjskiego tekstu też już się nauczyłam na pamięć.

Jest jescze kilkadziesiąt książek, o których mogłabym podobnie. O Themersonie i jego "Wykładzie profesora Mmaa" na przykład. O "Powiedzmy Gantenbein" Frischa, ale czytanym w wiośnianym wieku lat 16-tu. Ale może kiedyś później. Teraz naprędce z lektur niedawnych : "Kyś" Tołstoj. To istna ruska matrioszka : za każdą ponowną lekturą odkrywam odniesienia kulturowe i literackie i jestem przekonana, wiem, że jeszcze mnóstwo mam do odkrycia.

Ciąg dalszy nastapi, jeżeli mnie zaakceptujecie w swoim gronie.

[eeela]

> Ciąg dalszy nastapi, jeżeli mnie zaakceptujecie w swoim gronie.

To jest forum otwarte dla wszystkich, jedynym warunkiem obecności jest przestrzeganie regulaminu :-)

Dzieci Północy

[white_lake]

Salmana Rushdiego
cudowna, magiczna, genialna, chodziłam potem przez kilka dni jak w gorączce, do dziś pamiętam to wrażenie sprzed 15 chyba lat
teraz, przed filmem, chciałam ją sobie powtórzyć, ale się trochę boję, że emocje nie będą te same

[czaczanoga]

Mistrz i Małgorzata
Sto lat samotności
germinal i w ogóle Zola
a ostatnio Cherezińska Korona śniegu i krwi

aaaaaaaaaaa
dzwony Islandii

Terje Vesaas

[Gość: f]

czaczanoga napisał(a):
> aaaaaaaaaaa
> dzwony Islandii

Czy chodzi o "Dzwon Islandii" Laxnessa? Na mnie również zrobiła duże wrażenie, ale żeby oceniać ją aż tak wysoko? Chociaż z drugiej strony o gustach się nie dyskutuje.
A skoro już udzieliłem się w wątku: u mnie chyba wciąż nie pobity "Pałac Lodowy" Vesaasa, a tuż za - "Ptaki" tegoż autora. W dodatku niedługo po przeczytaniu przytrafiło mi się obejrzeć ekranizację "Ptaków" czyli "Żywot Mateusza" z Pieczką w roli głównej. Ależ mi się buzia śmiała :)

[a-inka]

Trudny wybór..
"Zabić ptaka",Ewy Ostrowskiej I "Śniła się sowa",obie czytałam w czasach liceum,wróciłam jako osoba dorosła I ciągle takie same wrażenia...
Wiele jest pięknych książek,najpiękniejsze to zawsze te,które zapadają w pamięć I powracają do nas w myślach,co jakiś czas.

[sliwka4]

Najpiękniejsza książka... Wojna i pokój.
I wspomniany już- o dziwo (myślałam, że nikt tego nie zna i absolutnie nikt już tego nie czyta) Narcyz i Złotousty Hessego.

[kodam3]

Tysiąc wspaniałych słońc- Khaleda Hosseiniego
przez dłuższy czas nie mogłam/nie chciałam/ przeczytać żadnej ksiązki-takie wrażenie na mnie zrobiła-siedziała we mnie głęboko i ciągle wracałam do niej czytając niektóre fragmenty
piękna

a w młodości Quo Vadis-podchodziłam kilka razy,początek był taki sobie,nie mogłam przebrnąć,a potem poszło cudownie