Pierwsza książka...

[sylvie21]

Kiedy przeczytaliście swoją pierwszą książkę i jaki nosiła tytuł?

Dokładnie nie pamiętam ile miałam lat (ale coś w granicy 5-7 lat),ale
pamietam,że był to "Kopciuszek".

[konstatacja]

czytalam costam wczesniej, ale pierwsza, ktora sama z nieprzymuszonej woli
kupilam i to zdaje sie, ze nawet za wlasne pieniadze, to byly Legendy Krola
Artura.
Tak sie przejelam czytaniem, ze do tej pory jej nie skonczylam, a teraz chyba
juz przepadla. Ale do tej pory pamietam ta magiczna chwile, kiedy sama weszlam
do ksiegarni, pamietam miejsce, pore dnia, wydanie...ech...

[e.lalka]

na jagody - coś okropnego. potem bardzo długo nie chciałam widzieć pani
bibliotekarki.

[elodia]

"Śpiew kolibrów"
Na tym zresztą w wieku lat czterech nauczono mnie czytać. Bo babcia moja -
świętej cierpliwości człowiek - miała dosyć!
Najbardziej spodobała mi się bajka O myszce Hiraniace i ciągle za babcią
chodziłam i męczyłam o tą bajkę! A niech no tylko opuściła słówko:P
No i nauczyła mnie czytać.
Pierwsze tego skutki były okropne - powyrywałam wszystkie bajki ze smutnym
zakończeniem.
Zaś kilka lat póżniej było jeszcze gorzej - zaczęłam w tej książce pisać, dziś
się mogę uśmiać gdy widzę na odwrocie jednego z obrazków:
"Michał Wołodyjowski król Egiptu chory na gruźlicę bo kradł ryż
dr ela"
Pojęcia nie mam skąd mi takie rzeczy przychodziły do głowy:-DDD

[bdx65]

Nie pamiętam tytułu, zaczynało się tak:

"Proszę pana, pewna kwoka
traktowała świat z wysoka
i mówiła z przekonaniem:
"Grunt to dobre wychowanie"

Miałam wtedy 4,5 roku i wtedy nauczyłam się czytać, właśnie na niej.

[mika_p]

Bdx, to Brzechwa napisał, a tytuł to chyba własnie "Kwoka", Brzechwa na pewno.

[veera]

"Na jagody"? Przecież to było genialne! :)
A to była taka wersja ulustrowana z Pannami Jagodziankami w czerwonych sukienkach?

Na jagody - pierwsza wypożyczona książka

[nchyb]

Przeczytanej pierwszej książki nie pamiętam, gdy nauczyłam się czytać czytałam
sporo i nie pamiętam, co było pierwsze. Za to pamiętam pierwszą wypożyczoną
książkę - w szkolnej bibliotece, właśnie wspomniane Na jagody - dla mnie
genialne nie były, tylko nudnawe. Pamiętam jednak z innych przyczyn.

Czytałam już dobrze, w 1 klasie pozwolono mi korzystać z biblioteki (w tamtych
latach w naszej szkole pozwalano wypożyczać książki pierwszoklasistom dopiero
po pierwszym półroczu), ja w nagrodę za dobre czytanie, już gdzieś tak w
październiku. Pani bibliotekarka dała mi właśnie Na jagody. Pomijając już
kwestie fabuły (dla mnie nudnawej, bo już czytałam bardziej zajmujące książki) -
nie cierpiałam i do dziś nie znoszę wielu utworów wierszowanych (pomijając
jednak np. takiego Szekspira...). Jednak dali to jako pierwsze, grzecznie
wzięłam.
Książeczkę więc wzięłam, w ciągu przerwy przeczytałam, na kolejnej odniosłam i
poprosiłam o nową pozycję. Bibliotekarka nie chciała pożyczyć. Kazała przyjść
za tydzień, jak przeczytam. Nie wierzyła, że już przeczytałam. rzeba było
dopiero interwencji nauczycielki, by zmieniła zdanie i uwierzyła, że są dzieci
czytające, lubiące to zajęcie i łaknące ciągle nowych książek.

Ale za to jak uż uwierzyła, tak przez najbliższe osiem lat miałam niczym nie
utrudniany dostęp do książek bibliotecznych (jedynie godziny pracy biblioteki
się liczyły...). Mogłam pożyczać co chciałam ... :-)

[Gość: veronka]

Miałam dokładnie to samo!!! W I klasie jako dzieciątko czytające już biegle,
poszłam do biblioteki. Pani bibliotekarka wypozyczyła mi "Czarną owieczkę"
Grabowskiego. Przed upływem 20 minut (długa przerwa) odniosłam, pani mnie
wypedziła z krzykiem że mam przynieść jak przeczytam, a nie marudzić że pewnie
mi się nie podoba. Do dzisiaj to jest jedno z najbardziej traumatycznych
wspomnień z dzieciństwa ;)

[eeela]

Widocznie panie bibliotekarki szkolne to zle nasienie. Mam podobne wspomnienia z
poczatkow podstawowki. Mialam jednak o tyle gorzej, ze kiedy juz dano wiare
mojemu tempu czytania, w niczym mi to nie pomoglo. Dokladalam pani bibliotekarce
pracy (wstac i pojsc po ksiazke), wiec nie witala mnie milo.

[nchyb]

> pracy (wstac i pojsc po ksiazke), wiec nie witala mnie milo.
Moja wpuszczała mnie między półki i sama sobie rządziłam. Przed wyjściem i
zamknięciem tylko czasem sprawdzała, czy się nie zaczytałam. Chyba nie chciała
mnie zamknąć...

[book_of_the_month]

Gość portalu: veronka napisał(a):

> Miałam dokładnie to samo!!! W I klasie jako dzieciątko czytające już biegle,
> poszłam do biblioteki. Pani bibliotekarka wypozyczyła mi "Czarną owieczkę"
> Grabowskiego. Przed upływem 20 minut (długa przerwa) odniosłam, pani mnie
> wypedziła z krzykiem że mam przynieść jak przeczytam, a nie marudzić że
pewnie
> mi się nie podoba. Do dzisiaj to jest jedno z najbardziej traumatycznych
> wspomnień z dzieciństwa ;)

Moje najbardziej traumatyczne wspomnienie z dzieciństwa to pani przedszkolanka,
która nakrzyczała na mnie, że nie uzna mojej pracy (był to rysunek, na którym
trzeba było narysować co się dostało na Święta. Nie chciało mi się rysować
wszystkiego, więc narysowałam tylko jakąś lalke, a resztę
prezentów "napisałam"). Swoją decyzję umotywowała słowami: "Dzieci w
przedszkolu nie potrafią pisać!" Jak nie potrafią, jak ja właśnie napisałam!
No, ale cóż... I oto jak popiera się kreatywność.
Nie pamiętam którą książkę przeczytałam jako pierwszą, ale miałam wtedy ok 4-5
lat. Pierwszą książką wypożyczoną z biblioteki było "Na jagody".

[kammik]

Dalipan, jakbym o sobie czytala! Tez w ramach wyroznienia dostalam te
nieszczesne jagody w I polroczu i odnioslam po duzej przerwie :) Z kolei w
mojej pierwszej publicznej bibliotece wypozyczylam 3 ksiazki w piatek, zas w
poniedzialek rano odnioslam przeczytane. Czekal mnie szybki sprawdzian z
tresci :)

[nchyb]

miałam nadzieję na jakieś oryginalne wspomnienia z lat podstawówkowego
wypożyczania, a tu co? Jakbym napisała autobiografię to zaraz by się posypały
oskarżenia o plagiat wspomnień... :-)

[kammik]

Podejrzewam tu jakis ogolnopolski spisek Pań Bibliotekarek i wydawcy dziela "Na
jagody". Czy ty tez sie wstydzilas powiedziec Pani, ze uprzejmie dziekujesz,
ale wolalabys cos Bahdaja? :)

[nchyb]

> jagody". Czy ty tez sie wstydzilas powiedziec Pani, ze uprzejmie dziekujesz,
> ale wolalabys cos Bahdaja? :)
Ja nie należę raczej do nieśmiałych i wstydliwych. Po prostu pierwszą
książeczkę wręczono mi w momencie zapisu, a ja jeszcze nie wiedziałam, co jest
w zasobach szkolnych. Jednak po pierwszym nie do końca udanym wypożyczaniu już
sama decydowałam co chcę czytać.
Wracając do "Na jagody". Moim zdaniem (nie całkiem skromnym - he, he...)może to
była ciekawa książka dla mniej więcej czterolatka, który siedział zasłuchany na
kolanach czytającej mu matki. Dla 7-latki czytającej ze sporą wprawą - było to
nudnawe dziełko. I potem to zdziwienie bibliotekarki, że w kilkanaście minut
zostało przeczytane...

A ja ledwie rok później Trylogię czytywałam... :-)

[eeela]

"Oto jest swiat" z serii "Poczytaj mi mamo" w wieku lat 4.

[adao]

Najpierw były książki z serii "Poczytaj mi mamo", mnóstwo tego było, pamiętam
jakiegoś Stefka Burczymuchę, który bał się psa.
Pierwszą książką, jaką mogę wymienić z tytułu i z autora, była "O dwóch takich,
co ukradli księżyc" K. Makuszyńskiego. Poznałam ją w wieku 5 lat i wracałam do
niej przez całe dzieciństwo.

[afrikanka]

O matko ale to było dawno...heheh miałam 4 lata i przeczytałam jakieś opowieści
z lasu czy coś. ciągnęłam mamę za spódnicę, że przeczytałam cała książkę a miała
300 stron i strasznie dużo obrazków. mama powiedziała to "wspaniale , idź się
bawić" a potem dotarło do niej to co powiedziałam i wpadła w panikę (pozytywną).
Bo nikt mnie nie uczył czytać;))

[eeela]

> Bo nikt mnie nie uczył czytać;))

Mnie tez nie, ponoc zrobilam rodzinie niespodzianke :-)

[froydis]

"Poczytaj mi mamo" - genialna ta seria! Uwielbialam ja, mam z niej
kilkadziesiat ksiazeczek i do tej pory pamietam wiele ilustracji, okladek... I
chmurka z nazwa serii na tylnej okladce :-) Zreszta przechowuje te papierowe
kwadraciki do dzisiaj i mam nadzieje poczytywac je kiedys swoim dzieciom.

Ale czy to wlasnie byly moje pierwsze ksiazki, tego pewna nie jestem... Ze
slowem pisanym zetknelam sie prawdopodobnie po raz pierwszy w formie podpisow
pod obrazkowymi historiami z projektora. Pamietacie te klisze z bajkami?
Cudo! :-) Moglam sobie je czytac i wyswietlac godzinami...

[jot58ka]

Ja też miałam dużo "Poczytaj mi mamo" a bajki do wyświetlania mam do dzisiaj.
Co ciekawe, moje dzieci też bardzo je lubiły. Może niedługo przetestuję je na
wnukach. Sama przeczytałam najwcześniej chyba Koziołka Matołka.

[kate-gun]

Potężne, ok 500-stronicowe wydanie "Baśni z 1000 i jednej nocy", mialam wtedy 6
lat :)

Oczywiscie wczesniej czytywalam jakies bajeczki, pamietam, ze byla taka fajna
seria ksiazeczek dla dzieci, byly cieniutkie i mialy ksztalt idealnie
kwadratowy o wymiarach dzisiejszego opakowania po CD.

No ale "Basnie..." byly taka moja pierwsza powazna ksiązka. Przeczytalam jednym
tchem! :) Mam ja do dzis, lezy sobie zakurzona gdzies w szafce ale chyba ja
wyciagne i uhonoruje w jakims lepszym miejscu :)

[kate-gun]

o wlasnie, te ksiazeczki mialy chyba tytul "Poczytaj mi, Mamo"

[aiczka]

Kurczę, a ja nie pamiętam, jaka była pierwsza. To dlatego pewnie, że przedtem
czytali mi ją wiele razy rodzice. Mogła być jakaś z "Poczytaj mi mamo". Pamiętam
pierwszą wielotomową - "Czterej pancerni i pies", pierwszą przeczytaną w jeden
dzień ("Gelsomino w kraju kłamczuchów") i pierwszą przeczytaną w pół dnia
("Bracia Lwie Serce").

[jarka63]

Cztery lata i "Azbuka" - taki rosyjski elementarz...

[staro]

Miałam chyba niespełna 6 lat, jak pierwszy raz przeczytałam dość grubą
książeczkę "Mały pingwin Pik Pok". Nikt mi do dziś nie wierzy ;) Ale ja
pamiętam i książkę i sytuację... a przeczytałam ją sobie w przedszkolu, kiedy
inne dzieci się grzecznie bawiły...

[pinos]

Dość pobieżnie, ale..
po Literach - 4 Pancerni i pies, Przymanowskiego. W wieku lat 6. 9/10 nie
rozumiałam, ale chodziło o dalsze losy Szarika.

[sylvie21]

Natomiast pierwsza wypożyczona,to była jakaś książka o Muminkach(moja ulubiona
bajka z dzieciństwa),nie pamiętam tytułu,a nie chcę przekręcać...

[Gość: mała_ja]

Ja w wieku 5 lat przeczytałam "Heidi" - bardzo mi się podobała, ale jak teraz
sobie o tym pomyślę, to to była chyba jakaś skrócona wersja z obrazkami dla
dzieci. No a później książka, w której zakochałam się totalnie i którą czytałam
kilka razy - "Dzieci z Bullerbyn".

[asiouek]

ja nauczyłam się czytać na komiksach - bo były drukowane literki:) Pamiętam
dokładnie, że ostatnia literka, jaką poznałam, to było "Y". Czytałam Tytusa (bez
tego Y czytałam sobie jako Ttus) i Tarzana. To jak miałam lat koło 4ech.

W przedszkolu to miałam taką technikę działania: Nie znosiłam leżakowania, więc
obiecywałam paniom przedszkolankom, że w zamian za to, że nie będę musiała spać,
to poczytam zerówce jakąś książkę i czasem się udawało:)
Pamiętam jak czytałam im na głos "Na jagody", a jakaś dziewczyna 6latka
powiedziała, że ja nie czytam, tylko wymyślam, bo to niemożliwe, żeby ktoś z
maluchów umiał już czytać:)))

Dziś duuuużo czytam córce - 4-letniej, ale ona na razie wykazuje wstręt do nauki
literek. Więc nie zmuszam:) tylko gardło sobie zdzieram:)

[wdeszczurosne]

Pewnie nie byla pierwsza ale pierwsza, ktora sobie przypominam, a mianowicie:
Cudaczek wysmiewaczek.
Pamieta ktos? :)

[sylvie21]

wdeszczurosne napisała:

> Pewnie nie byla pierwsza ale pierwsza, ktora sobie przypominam, a mianowicie:
> Cudaczek wysmiewaczek.
> Pamieta ktos? :)
Ja ją pamietam.Czytałam jakoś w pierwszej klasie podstawówki,ale to nie była
moja lektura.

Chatka Puchatka

[audrey.h]

nie pamietam w jakim wieku i jaka dokladnie ksiazke przeczytalam po raz pierwszy samodzielnie, ale z
pewnoscia pierwsza ksiazka, ktora w calosci zostala mi odczytana :) przez tate to byla "Chatka
Puchatka".
Kochalam ja strasznie i przypuszczam, ze to ja pierwsza sama przeczytalam.

Jednymi z pierwszych byly takze ksiazki o Muminkach, Plastusiowy Pamietnik, ale najwczesniej na
pewno te z serii Poczytaj mi mamo, ale tych kompletnie nie pamietam.

--
audrey

[Gość: harpoter]

Nie pamiętam. Ale to chyba były jakieś wierszydła porymowane dla bachorów.
Potem znałem dużo z nich na pamięć (ale to było dawno i już żadnego sobie nie
przypominam).

[Gość: opty]

Pamiętam pierwszą książkę wypożyczoną samodzielnie z biblioteki publicznej:
"Czarownica(e?) znad Bełdan", były to bajki, które na długo zawładnęły moją
wyobraźnią.Pamiętam też reakcję pani bibliotekarki na to ,że oddałam ją już po
dwóch dniach. Pani nie mogła uwierzyć,że taką grubą książkę mogłam tak szybko
przeczytać, podejrzewała mnie o "niecne czyny" czyli nieprzeczytanie owej knigi.
Po miesiącu zmieniła zdanie i pozwoliła mi samodzielnie buszować po całej
dziecięcej bibliotece. I tak w wieku 8 lat zaczęła się moja długoletnia
przyjaźń z bibliotekami publicznymi, która trwa do dziś.
Wcześniej należałam oczywiście do biblioteki szkolnej, niestety tam dostawało
się tylko lektury szkolne(podane zresztą przez Panią), co zupełnie mnie
zachwycało.

[krowa_w_kropki]

"Pszczółka Maja" - na tym uczyłam się czytać, lat miałam niecałe cztery. I
jeszcze na takich składanych bajkach: o Jasiu i Małgosi i Czerwonym Kapturku.
Usiłowałam też czytać o jakiejś wesołej lokomotywie po czesku. Bardzo się
dziwiłam czemu nie rozumiem słów, bo literki już do kupy składałam i dość mocno
złościłam się na tę książkę, lokomotywa fajna, uśmiechnięta a ja koniecznie
chciałam się dowiedzieć czemu. Książka wytrzymała złość bo była tekturowa. Czemu
dano mi do nauki czytania czeską bajkę nie wiem do dziś.
A potem to już pooooszło. I trwa :)

[sylvie21]

krowa_w_kropki napisała:
<A potem to już pooooszło. I trwa :)
u mnie też pooooooooooooooszło i trwa :)))))