Stieg Larsson - trylogia Millennium

[negev56]

"Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet".
Tak naprawdę nie ma znaczenia, czy się napisze, że książka świetna genialna i
w ogóle, czy też, że szkoda kasy. Zwyczajnie trzeba samemu przeczytać.
Mną solidnie wstrząsnęła, w sensie, że już jakiś czas nie czytałam czegoś tak
fantastycznego. To, jak Larsson przedstawił bohaterów tych pierwszo i
drugoplanowych, wątek kryminalny a właściwie kilka, to zwyczajnie mistrzostwo
świata.
Nie ma mowy, od pierwszej do ostatniej strony napięcie rośnie, nawet gdy
uczestniczymy przy oglądaniu i analizowaniu fotografii, czy zawartości cudzych
dysków komputerowych . Duet Mikael i Lisbeth nie do pobicia, z tym, że ja
większą sympatią darzę Salander i bardzo jej kibicuję. I już się cieszę na
następne części trylogii.

[negev56]

A jeszcze w Wyborczej Jacek Szczerba mówi o 12 mgnieniach zbrodni
wyborcza.pl/1,75248,5901119,12_mgnien_zbrodni.html?as=2&ias=6
ale ciekawe jest tutaj, wklejam :
Stieg Larsson (1954-2004), który trylogię "Millennium" zostawił w rękopisie,
miał wyjątkowy talent narracyjny. W ogóle była to dziwna figura - trockista i
fan science fiction. Przez lata pracował dla agendy ścigającej organizacje o
profilu faszystowsko-rasistowskim. Dlatego gdy nagle umarł na serce,
podejrzewano, że ktoś mu "pomógł". W trakcie realizacji jest serial
"Millennium". Główne grają Michael Nyqvist i Noomi Noren.

[beatanu]

Nigdy nie poznałam Stiega Larssona osobiście, ale dla mnie był
przede wszystkim prawym człowiekiem, takim przez wielkie C. Szkoda,
że odszedł tak nagle i wcześnie...

O tym "pomaganiu", to tylko nigdy niepotwierdzone plotki... Larsson
dużo palił, miał ciut nadwagi, prowadził dość niehigieniczny tryb
życia i któregoś dnia serce nie wytrzymało...

A trzy odrębne filmy na wielki ekran (nie serial telewizyjny) kręcą
się intensywnie. Premiera pierwszego, w Szwecji, już prawdopodobnie
w styczniu 2009, chodzą też słuchy o tym, że film (filmy?) ma być
kupiony w Polsce. Oby!!!

Podaję linka do oficjalnej strony SL, ale uwaga, kto nie chce
zobaczyć jak duński reżyser wyobraża sobie parę Salander/Blomkvist,
niech nie klika (trzeba kliknąć w AKLTUELLT) i wyobrazi sobie
bohaterów na swoją modłę. Mnie ci "wybrańcy" bardzo podeszli

www.stieglarsson.se/
PS. Norén to panieńskie nazwisko aktorki, która teraz raczej
występuje pod nazwiskiem Noomi Rapace.

skusilam sie i obejrzalam :)

[misia72]

i nie zaluje. Lisbeth podoba mi sie bardzo i podobnie ja sobie
wyobrazalam. Mikael na pierwszy rzut oka moglby byc "ladniejszy" ale
po chwili zastanowienia doszlam do wniosku, ze jednak odpowiada
ksiazkowemu Blomkvistowi.

Ostatnio podrzucilam pierwsza czesc mezowi, ktory czyta zazwyczaj
tylko literature fachowa a beletrystyka niezmiennie gardzi. I wcale
mnie nie zdziwilo kiedy mi po krotkim czasie zadzwonil
rozemocjonowany ze juz jest na stronie 158 i to jest najlepsza
ksiaza, jaka w zyciu czytal ))))

[negev56]

), również obejrzałam. Pierwsza myśl " no nie, przecież oni wyglądają zupełnie
inaczej". Ale im dłużej patrzę, tym bardziej przekonuję się do nich .

I oby sprawdziły się informacje Beaty co do zakupu filmów przez Polskę.

a ja musze przyznac szczerze

[misia72]

ze bardziej by mnie cieszylo, gdyby sie okazalo ze znaleziono jakis
zapomniany manustryp Larssona. Strasznym szokiem dla mnie bylo
odkrycie , ze nic juz wiecej nie napisze.
Za filmami na podstawie moich ulubionych ksiazek jakos nie
przepadam. Adaptacje filmowe np Mankella byly dla mnie sporym
rozczarowaniem. Ale mozliwe, ze sie pozytywnie zdziwie w tym wypadku.

W kazdym badz razie zazdroszcze wszystkim tym, ktorzy czytanie maja
jeszcze przed soba )))

[beatanu]

misia72 napisała:

> ze bardziej by mnie cieszylo, gdyby sie okazalo ze znaleziono
> jakis zapomniany manustryp Larssona.

Istnieje czwarta, niedokończona część serii o Salander i
Blomkviście, ale toczy się o nią spór między prawnymi spadkobiercami
Stiega Larssona a wieloletnią partnerką pisarza (która nie
dziedziczy po nim NC) i najprawdopodobniej ten tekst nie ujrzy nigdy
światła dziennego i... myślę, że to dobrze. Niech trylogia
pozostanie trylogią. Chociaż też zazdroszczę osobom, które ciągle
mają przed sobą przygodę z Lisbeth i Mikaelem.

[nzuri]

beatanu napisała:

>PS. Norén to panieńskie nazwisko aktorki, która teraz raczej
> występuje pod nazwiskiem Noomi Rapace.

Czy przypadkiem nie jest ona żoną aktora, który gra Stefana Lindmana
w filmach o Wallanderze? On się Ola Rapace nazywa. No, chyba że to
popularne nazwisko.

[beatanu]

nzuri napisała:
> Czy przypadkiem nie jest ona żoną aktora, który gra Stefana
Lindmana
> w filmach o Wallanderze? On się Ola Rapace nazywa. No, chyba że to
> popularne nazwisko.

Tak, Noomi to piękna żona przystojnego Oli Rapace . Nazwisko jest
bardzo rzadkie.

[dachauka]

No i wpadłam... Euforia forumowiczów skłoniła mnie to tego, żeby zrobić sobie
prezent gwiazdkowy w postaci trylogii Millenium. Wczoraj w nocy dokończyłam
drugi tom, prawie dostając zawału czytając ostatnie sceny, a dziś rano zdjęłam
folię z dziewiczego trzeciego tomu. Najbliższe parę dni (a raczej nocy) będę
pewnie miała z głowy.
Dziękuję wszystkim, którzy polecili Larssona na tym forum za niezapomniane chwile!

[beatanu]

negev56 napisała:
> W trakcie realizacji jest serial
> "Millennium". Główne grają Michael Nyqvist i Noomi Noren.

Tadam! Dzisiaj w kinie widziałam zajawkę "Mężczyzn", premiera w
Szwecji 27 lutego, nie mogę się doczekać! No i mam nadzieję, że jak
najszybciej trafi również do Polski. Zainteresowanie filmem w
Europie ponoć ogromne...

[negev56]

beatanu napisała:

Tadam! Dzisiaj w kinie widziałam zajawkę "Mężczyzn", premiera w
> Szwecji 27 lutego, nie mogę się doczekać! No i mam nadzieję, że jak
> najszybciej trafi również do Polski. Zainteresowanie filmem w
> Europie ponoć ogromne...

Mam nadzieję, że nie będziemy długo czekać. Mityczni "Oni", od których wszystko
zależy, niech poczytają nasze forum, niech zobaczą jak my chcemy .

Koniecznie zdaj relację, jak już będziesz po.

[beatanu]

negev56 napisała:
> Koniecznie zdaj relację, jak już będziesz po.


Nie omieszkam!

Na razie ciągle jestem pod niesamowitym wrażeniem filmu z zupełnie
innej bajki, choć też Szweda i też zaangażowanego społecznie...
Nowy film Lukasa Moodyssona nazywa się "Mamut" i jest z tych, które -
podobnie jak "Fucking Åmål" czy "Tylko razem" będę pamiętała do
końca życia...

Obiecana relacja z filmu.

[beatanu]

Dwie i pół godziny w oparach starych zbrodni, w towarzystwie
doborowych aktorów, sam miód! Sala kinowa nabita ludźmi, oczekiwania
wielkie i chyba nie zawiedzione. Film jest oczywiście tylko wyborem
głównych wątków, w porównaniu z książką jest sporym skrótem
myślowym, ale skrótem trzymającym się kupy Niektóre wątki w ogóle
wypadły, na przykład miłosne przygody Mikaela - ale to akurat wyszło
filmowi na dobre Niesamowita jest Noomi Rapace w roli Lisbeth
Salander. Dla potrzeb filmu nauczyła się prowadzić motocykl,
trenowała na siłowni, żeby zaokrąglić bicepsy i stracić kilka
kilogramów (wygląda naprawdę na anorektyczną młodą dziewczynę),
zakolczykowała się na amen i odegrała rolę nieklasyfikowalnej
dziewczyny lepiej niż się można było spodziewać. Jest świetna!
Mikaeal Nyqvist w roli Mikaela Blomkvista już tak nie przekonuje,
ale ja go i tak lubię
Ostatnia scena - nie zdradzę jaka - to perełka. Można się też
pośmiać. Krew nie leje się gęsto, ale kilku drastycznych scen nie
udało się uniknąć...
Ogólnie in plus, ale ja raczej wolę czytać książki niż oglądać ich
ekranizacje...

[negev56]

Dzięki, apetytu narobiłaś wielkiego . Nie pozostaje nam nic innego, jak
cierpliwie czekać.
Podejrzewam, że nim film trafi do Polski (jeśli trafi), wszystkie części będą
już przez nas przeczytane, i to będzie w sam raz dobrze .

[dachauka]

Czy jest gdzieś w necie link na tę zajawkę? Strasznie mnie korci, zobaczyć, jak
będzie wyglądała Salander...

[beatanu]

Tutaj:

www.bio.nu/2008/se-trailer-for-man-som-hatar-kvinnor/

[dachauka]

Dzięki. Lisbeth wprawdzie w tej zajawce nie zobaczyłam, może z wyjątkiem
wspaniałych pleców, ale Blomquist jest świetny. Znalazłam gdzieś w niecie
zdjęcie aktorki, która ma grać Salander i wydała mi się strasznie słodka i
trochę zbyt dojrzała (w końcu Lisbeth wszyscy biorą za nastolatkę). To chyba
trochę ją jeszcze podcharakteryzują (zanoerktyzują?)? Ale ładna jest.

[es_zet_pe]

Zajawka zapowiada naprawdę dobry film, w takim klimacie jak sobie wyobrażałem tą
ekranizację. Salander faktycznie widać tylko fragmenty twarzy w cieniu, więc
trudno wyrobić sobie zdanie.

[taclem]

Publikujemy recenzję drugiego tomu Millenium:
kryminal.ubf.pl/readarticle.php?article_id=194

[misia72]

bardzo sie ciesze, ze nareszcie macie go w Polsce

[ozania]

A krytykowi z New York Times'a sie nie spodobało:
www.nytimes.com/2008/09/30/books/30kaku.html?_r=1&scp=2&sq=stieg+larsson&st=nyt
Moze to wina tlumaczenia? A moze Amerykanin nie pojmuje odmiennosci
szwedzkiej codziennosci? Bo z koncowej przemowy wnioskuje, ze woli amerykanskich
psychopatow i ich glebie zlozonej osobowosci...
Jak dla mnie poczatek smakowity, a dalej juz tylko lepiej... Salander jest
rzeczywiscie interesujaca... co najmniej Ja ja lubie... co najmniej

[siostra_pelagia]

Krytyk z New York Times`a się nie zna. Książki wprawdzie jeszcze
nie czytałam, ale już się z autorem artykułu nie zgadzam.
Jeżeli chodzi o kryminały to Skandynawowie piszą znacznie lepiej niż
Amerykanie.

PS. Jak Ci się Ozanio Sansom podobał?

[ozania]

C.J.Sansom ciekawy, nie powiem interesujący okres w historii Anglii, niezla intryga, ale przyznaje, ze na kolana mnie nie powalił... Ale to chyba osobiste uprzedzenia, bo historie detektywow (s)pisane w pierwszej osobie, to wg mnie ciezki kawalek chleba i malo kto potrafi go udzwignac.
Tylko Philip Marlowe Raymonda Chandlera jest - moim zdaniem - doskonalym narratorem (tak poza tematem

[padma]

Przyłączam się do zachwytów - nie wyspałam się dzisiaj okropnie
przez Larssona. A najbardziej jestem zdrozgotana, bo wyglda n to, że
nie ma jeszcze angielskich tłumaczeń drugiego i trzeciego tomu
chyba? Może ktoś mnie wyprowadzi z błędu? Ja chcę więcej Larssona:
((( I jakoś byłam przekonana, że po angielsku już jest, ale amazon
podaje, że "The Girl who Played with Fire" będzie dopiero w 2009

[beatanu]

padma napisała:
> A najbardziej jestem zdrozgotana, bo wyglda n to, że
> nie ma jeszcze angielskich tłumaczeń drugiego i trzeciego tomu
> chyba?

Nie, po angielsku jeszcze nie ma, z języków bardziej czytable - są
po niemiecku i francusku, ale spokojnie! "Dziewczyna, która igrała z
ogniem" ukaże się po polsku już w kwietniu 2009, a ostatnia część
trylogii w październiku. Pocieszę Cię tym, że szwedzcy czytelnicy
czekali na każdy kolejny tom cały rok, bo w takim tempie wydawano
Larssona w oryginale. I większość z nich przeżyła i doczekała się.
Fajnie masz, że jeszcze tak dużo przed Tobą ))

[padma]

Ach, a ja dopiero zobaczyłam, ile literówek zrobiłam! Bardzo
przepraszam, to przez tą zarwaną noc chyba Zwłaszcza za
zdrUzgotana
Dziękuję w takim razie za pociechę... Po niemiecku się nie skuszę,
bo szkoda mi psuć sobie przyjemność językiem, w którym się okropnie
męczę... Ja to jestem tak niecierpliwa, że jeśli wiem, iż kolejnych
tomów serii jeszcze nie ma, to po prostu nie czytam pierwszego
Wyjątkiem był Harry Potter, bo kiedy zaczynałam, nie sądziłam, że
mnie wciągnie... W takim razie przyjdzie mi na Millennium nauczyć
się cierpliwości

[negev56]

Ja uzbroiłam się w cierpliwość, i spokojnie czekam. Mam wprawę, bo na ten tom
długo czekałam. Zresztą, wydawcy Rankina czy Connelly'ego skutecznie wytrenowali
mnie w dyscyplinie "cierpliwość", podsuwając pod nos marchewkę "już wkrótce",
lub "w przygotowaniu"... .

[braineater]

zanabyłem
bendziem czytać we wikent

[kasiulek1976]

Ja właśnie czytam. Jestem absolutnie zachwycona. Zniewolona nawet. Myślałam,
że mój ukochany Mankell jest nie do pobicia, ale teraz ma godnego konkurenta.

[ozania]

> bendziem czytać we wikent

Łk 23:43 (proponuje zamiast "dziś" wstawic "wikent" )

No chyba ze przeczytasz w sobote,a w niedziele be(n)dziesz odsypiac

[nikusz]

drugi po angielsku już jest, kupiłam sobie na gwiazdkę i oczywiście przeczytałam
przed...

[opty2]

ja również skończyłam, trzy dni mi to zajęło
trzeba przyznać,że rzeczywiście p. Larsson ma dar snucia opowieści,
początkowo nic nie zapowiadało,że czyta się "kryminał" ale bynajmniej
czytelnik się nie nudzi skądże, to tylko taka rozgrzewka
przedstawienie osób, miejsc, tła itd., powoli wciągamy się w
historię, która przydarzyła się Mikaelowi,
jednocześnie poznajemy E. Salander (naszą ulubioną "wykluczoną")
dopiero po 2/3 książki akcja przyspiesza, żeby gnać już do końca

jest to bardzo dobrze skonstruowana powieść kryminalna, jak głosi
podtytuł i zasłużenie ma świetne recenzje,
warto zainwestować, mimo wysokiej ceny

[negev56]

opty2 napisała:

> warto zainwestować, mimo wysokiej ceny


i tu polemizowałabym, bo spojrzałam... dajmy na to na "21:37" Czubaja, stron ta
książka ma 265, tłumaczenie tekstu też zbędne i cena 29.90zł, a "Mężczyźni"
Larssona, to 634 strony, tłumacz, większy format książki, więc tak naprawdę dużo
więcej tekstu i cena 39.90zł, że nie wspomnę o treści literackiej obu dzieł. I
tak myślę, że porównanie cenowe, zdecydowanie na korzyść Szweda.

[opty2]

negev56 napisała:
i tu polemizowałabym, bo spojrzałam... dajmy na to na "21:37"
Czubaja, stron ta książka ma 265, tłumaczenie tekstu też zbędne i
cena 29.90zł, a "Mężczyźni" Larssona, to 634 strony, tłumacz,
większy format książki, więc tak naprawdę dużo więcej tekstu i cena
39.90zł, że nie wspomnę o treści literackiej obu dzieł. I tak myślę,
że porównanie cenowe, zdecydowanie na korzyść Szweda.

częściowo masz rację, te 650 stron rzeczywiście musi więcej kosztować
tylko kieszenie nałogowych Moli nie są bez dna
dlatego narzekamy i płacimy
ale chyba sama przyznasz, że nie wszystkie ksiązki chce się
kupić,żeby mieć własne,
te mniej udane można tylko pożyczyć, stąd moja opinia

[negev56]

Zgadza się, nie wszystkie książki zasługują na kupno, ba, nawet na wypożyczenie
. Ale są też takie, gdzie cena nie ma znaczenia, chęć posiadania jest
silniejsza - ja wiem, od rozsądku... ?

[beatanu]

negev56 napisała:
> I tak myślę, że porównanie cenowe, zdecydowanie na korzyść Szweda.

Dorzucę jeszcze niemałe koszty zakupu praw do wydania całej
trylogii, oryginalnych (= identycznych jak te szwedzkie) okładek,
promocji. Też uważam, że cena nieprzekraczająca 40 zł to dzisiaj
stosunkowo dobra cena

Ostatnia część w oryginale ma ponad siedemset stron

[opty2]

beatanu napisała:
>
> Ostatnia część w oryginale ma ponad siedemset stron

już się cieszę
będę musiała zrobić miejsce na regale (kogo tu wywalić?)

[negev56]

A właśnie, zauważyłam, że okładki są identyczne. Nawet nie zdawałam sobie
sprawy, że za wszystko trzeba płacić .

Jesssu, 700 stron szczęścia, A ile szczęścia ma druga część ? czy Beata wie )?

[beatanu]

negev56 napisała:
> Jesssu, 700 stron szczęścia, A ile szczęścia ma druga część ?

I część w oryginale 567 - po polsku 640

II część w oryginale 632 - po polsku?
czytelnia.onet.pl/0,35451,0,1,nowosci.html

III część w oryginale 704 - po polsku?

[negev56]

Z tego widać, że polskie wydania będę grubo bogatsze w strony, i bardzo dobrze .

[es_zet_pe]

Kilka dni temu skończyłem czytać „Mężczyzn którzy nienawidzą kobiet”. Gdybym był złośliwy, napisałbym że „Mężczyźni” mają schemat powieści fantasy. Jest RYCERZ (Mikael Blomkvist) ze swoją drużyną (team redakcyjny „Millennium”, jest SMOK którego trzeba pokonać (Wennestroem i jego imperium), jest KRÓL (Henrik Vanger) który opowiada opowieść i zleca rycerzowi zadanie (poszukanie KRÓLEWNY - Harriet). Jest wreszcie piękna i tajemnicza CZARODZIEJKA (Lisbeth Kalander) która staje się sprzymierzeńcem rycerza. No i zły KRÓLEWICZ, który okazuje się mieć podziemne lochy, w których torturuje ofiary. Aluzje do fantasy są zresztą dość widoczne i czyni je sam autor – chyba 2 razy jest wzmianka o orkach, a jeden z bohaterów nosi nazwisko Frode – prawie jako Frodo…

Oczywiście nie chcę tu „Mężczyzn” wyszydzać. Jedna z mocniejszych i najlepszych powieści kryminalnych jakie w ogóle czytałem. Myślę, że będę no niej jeszcze kilka razy wracał.
Autor pisze zupełnie inaczej niż większość współczesnych pisarzy kryminalnych. W typowej współczesnej powieści (zwł. stanowiącej część cyklu) postacie bohaterów odsłaniają się dość stopniowo, pośrednio, poprzez dialogi, retrospekcje itd. U Larssona mamy znacznie więcej wyłożone w formie „kawę na ławę” (o bohaterach), choć w trakcie lektury otrzymujemy kolejne informacje. W sumie konstrukcja jest bliższa klasycznemu thrillerowi w stylu Forsytha, niż współczesnym kryminałom chociażby Mankella z którym najprościej Larssona porównać. Zapewne u Larssona (podobnie jak u Forsytha) widać tu dziennikarską genezę pisarstwa. Solidny warsztat pisarski, klarowne opisy, analityczne podejście.
Tak jak napisała negev, powieść od początku do końca trzyma w napięciu , a napięcie towarzyszy nawet takim momentom jak oglądanie starych fotografii.

Niektóre aspekty „Mężczyzn” mnie nie jednak przekonują, jeśli pomyśleć na chłodno. Np. lekko niewiarygodna (choć od razu ją polubiłem) wydaje mi się postać Salander. Czy osoba która ma tak niesamowitą inteligencję i talent aktorski (potrafi np. zagrać bogatą playgirl z klasy wyższej) pozwoliłaby sobie jednocześnie być ubezwłasnowolniona prawnie?

Mam też wątpliwości co do polityczno-socjalnej wymowy powieści. Sam mam lekko socjaldemokratyczne poglądy, nie darzę sympatią rekinów giełdowych, obrzydliwie bogatych yuppies itd. Jestem w stanie uwierzyć, że bogaty przemysłowiec może być seryjnym mordercą torturującym ofiary w piwnicy - takiemu łatwiej ukryć swój zbrodniczy proceder niż powiedzmy, żulowi z odrapanej kamienicy. Ale trockizm autora poszedł chyba za daleko.
Pozytywnymi bohaterami są: dziennikarze Millennium (wszyscy przystojni, atrakcyjni, inteligentni itd. a ponadto wyzwoleni seksualnie) oraz hackerzy, a także per saldo, przedstawiciel starego rodu przemysłowców. Jednym słowem – burżuazyjna bohema. Źli są potomkowie nazistów – jakby skażeni genetycznie. Nie dość że nazista, to jeszcze bije żonę i dzieci i jest ogólnie obrzydliwym typem. To trochę jak z Hollywood. No i w ogóle nieobecne jest państwo – rozumiem że trockista nie ufa policji…

[negev56]

es_zet_pe napisał:

> Niektóre aspekty „Mężczyzn” mnie nie jednak przekonują, jeśli pomyś
> leć na chłodno. Np. lekko niewiarygodna (choć od razu ją polubiłem) wydaje mi s
> ię postać Salander. Czy osoba która ma tak niesamowitą inteligencję i talent ak
> torski (potrafi np. zagrać bogatą playgirl z klasy wyższej) pozwoliłaby sobie j
> ednocześnie być ubezwłasnowolniona prawnie?

Dajmy szansę Salander . Podejrzewam, że w drugiej części, czyli "Dziewczyna,
która igrała z ogniem", wiele spraw się wyjaśni. Bo z opisu wynika, że w tej
części główną rolę zagra właśnie Lisbeth.

[chiara76]

es_zet_pe, bardzo mi się podoba Twoja recenzja, z większością tez bym się
zgodziła (bo akurat mnie bogacze nie drażnią, może to dlatego, że bogaczem nie
jestem.
Ogólnie powiem tak, dobra książka, nawet bardzo, ale nie wiedzieć czemu
spodziewałam się chyba nieco więcej. Ale i tak na biblionetce podarowałam jej
ocenę bardzo dobra, bo na rewelacyjną , to dla mnie było za wiele, na tylko
dobrą chyba za mało...

[beatanu]

es_zet_pe napisał:
> Np. lekko niewiarygodna (choć od razu ją polubiłem) wydaje mi s
> ię postać Salander. Czy osoba która ma tak niesamowitą
> inteligencję i talent aktorski (potrafi np. zagrać bogatą playgirl
> z klasy wyższej) pozwoliłaby sobie jednocześnie być
> ubezwłasnowolniona prawnie?

No ale czy nie o to chodzi, żeby postać Salander była właśnie taka
zupełnie z innej bajki? Nieprawdopodobna, niewiarygodna, niemożliwa
do zaklasyfikowania? Dla mnie to współczesna Pippi Långstrump,
odbiegająca od normy, inna, ale wzbudzająca sympatię, wszechomocna,
olewająca normy społeczne, irytująca, ale w gruncie rzeczy o wielkim
sercu itd itp? W kolejnych tomach wiele sę wyjaśni, jeżeli chodzi o
jej sytuację prawną


> Ale trockizm autora poszedł chyba za daleko.

Eno, chyba nie jest tak źle Z trockistami Larsson zerwał jakieś
dwadzieścia lat przed swoją śmiercią. Według mnie był socjademokratą
z krwi i kości, niesamowicie zaangażowanym w tropiene i zwalczanie
współczesnych ruchów rasistowskich i nazistowskich.
O ile wiem, trockiści nie byli przeciwnikami instytucji państwa, ale
może nie pamiętam zbyt wiele z lekcji historii?

A nieobecność państwa u Larssona? Ok, policji nie ma, bo policja w
sprawie Harriet zrobiła swoje w latach sześćdziesiątych. Ale państwo
jest obecne chociażby w absurdalnej prawnie sytuacji Lisbeth. W
kolejnych tomach będzie państwo przez duże P, bo ukaże się w całek
krasie i policja i służby bezpieczeństwa, i sąd...

[squarantina]

Ubezwłasnowolnienie prawne Salander, o którym pisze eszetpe nie
jest tak zupełnie nieprawdopodobne, właśnie jesli chodzi o Szwecję.
Przeżyłam szok, czytając artykuł o systemie pomocy socjalnej w
Szwecji, który sięgnął absurdu, w obawie przed nadużyciami. Opieka
kuratora nad Salander to może nieco inna beczka, ale także dająca
nieco inny obraz nadopiekuńczego państwa.
wyborcza.pl/1,76842,4933173.html
Co do samej książki, pozostaję w grupie zachwyconych.

[squarantina]

wyborcza.pl/1,76842,4933173.html
link raz jeszcze

[zorija]

squarantina, dzięki za linka. Ja w sumie też jestem książką
zachwycona, ale...
1. Lubię jak bohaterzy są normalni i można zrozumieć ich pobudki
2. Powieść jest trochę zbyt czarno-biała. Mężczyżni to sadyści,
znęcający się nad kobietami. Bogacze to świnie, do majątku z reguły
dochodzą niezbyt czystymi metodami. Dziennikarze ekonomiczni to w
większości Kreatury, piszące pod dyktando wielkich koncernów.

[karamurat]

Cóż, pisarz był zatwardziałym komunistą z przekonania.

"Rzeczpospolita" 3 I 09

[es_zet_pe]

W dzisiejszej "Rzeczypospolitej" (3 I 09) jest krótka recenzja "Mężczyzn"
autorstwa Grzegorza Sowuli, zatytułowana "Gdyby Pippi została hakerką". Zawsze
cieszy, gdy prasa codzienna dostrzega kryminały, choć na szczęście ostatnio to
coraz częstsze zjawisko (z drugiej strony np. w Wyborczej często za kryminały
uchodzą ich pastisze).

[beatanu]

es_zet_pe napisał:
> Zawsze cieszy, gdy prasa codzienna dostrzega kryminały, choć na
> szczęście ostatnio to coraz częstsze zjawisko (z drugiej strony
> np. w Wyborczej często za kryminały uchodzą ich pastisze).

A szczególnie cieszy, że dostrzeżono pracę tłumacza, hihi!

Tutaj link:

www.rp.pl/artykul/9148,242782_Gdyby_Pippi_zostala_hakerka.html

[siostra_pelagia]

Szkoda Beatanu, że Indridason to Icelandic.

[siostra_pelagia]

siostra_pelagia napisała:

> Szkoda Beatanu, że Indridason to Icelandic.

Ale Tursten to przecież Swedish

[negev56]

Chyba rzeczywiście to rzadkośc, by zauważono tłumacza, a nawet wspomniano o nim.
Ładnie to zrobili, na wszelki wypadek wkleję interesujący fragment
"Wszystkich przerażonych objętością tomu (ponad 600 stron) uspokajam: polski
przekład Beaty Walczak-Larsson (przypadkowa zbieżność nazwisk) jest tak dobry,
że trudno się od lektury oderwać."

I jest to najprawdziwsza prawda .

[beatanu]

negev56 napisała:

> I jest to najprawdziwsza prawda .

[chiara76]

negev56 napisała:

> Chyba rzeczywiście to rzadkośc, by zauważono tłumacza, a nawet wspomniano o nim
> .
> Ładnie to zrobili, na wszelki wypadek wkleję interesujący fragment
> "Wszystkich przerażonych objętością tomu (ponad 600 stron) uspokajam: polski
> przekład Beaty Walczak-Larsson (przypadkowa zbieżność nazwisk) jest tak dobry,
> że trudno się od lektury oderwać."
>
> I jest to najprawdziwsza prawda .

zgadzam się i również kłaniam się tłumaczce

a ja się przy okazji spytam

[piotrtrz]

czy pani Larsson jest polską kobietą czy szwedzką kobietą? No i
jak się dokonuje przełomu?

[beatanu]

siostra_pelagia napisała:

> Ale Tursten to przecież Swedish


Ale jej kryminały są jakieś takie... no nie wiem, nie do końca mnie
przekonują, ale może jestem niesprawiedliwa, bo czytałam tylko trzy,
ew. czetry, a pani Tursten napisała ich do tej pory dziewięć.

[siostra_pelagia]

Nie ma sprawy. Coś Ci jeszcze do tłumaczenia znajdziemy.

[beatanu]

siostra_pelagia napisała:

> Szkoda Beatanu, że Indridason to Icelandic.

Też żałuję, że nie znam islandzkiego. Piękny język... No i fajne
kryminały w tym języku piszą.

[misia72]

beatanu napisała:


>
> A szczególnie cieszy, że dostrzeżono pracę tłumacza, hihi!
>

Beata, moje najszczersze GRATULACJE !!!!!!!!!
Kurcze, wiedzialam, co zapomnialam nabyc w czasie mojej ostatniej
wizyty w PL )) Nadrobie

Mężczyźni...

[pszczola25]

książka świetna szkoda,że na kolejne trzeba kilka miesięcy
czekać. Ale jeśli maja byc takie dobre jak " Mężczyźni, ... "- to
warto !!

[bospa]

prośba do beatanu

jeśli masz jakiś kontakt z wydawnictwem, poproś o większą staranność korekty w następnych tomach. Mnóstwo literówek Naliczyłam kilkanaście, ale dopiero ok. dziesiątej zorientowałam się, że to nie pojedyncza wpadka (dlatego nie notowałam stron). Drażni i wybija z rytmu.

A praca tłumacza na piątkę z plusem Powieść - rewelacyjna.

Czekam na kolejne dwie (bez literówek ;P)

--
molowo.blox.pl

[beatanu]

Dzięki!

Przekażę Twoją prośbę odpowiedniej osobie w wydawnictwie

[zielonamysz]

Przeczytalam i rzeczywiscie to bardzo porzadna ksiazka. Tez jak lyknelam prawie
jednym haustem. A po niej przeczytalam Roseanne tandemu Sjowall Wahloo i podobna
metoda sledcza.Zdjecia.
Ta pierwsza ksiazka napisana przez SiW. przypomina mi klimatem Simenona.Ale to
moze tez klimat lat 60.Amber ma wydac wszystko co napisali.

[es_zet_pe]

A gdzie kupiłaś "Roseannę"? W księgarni czy przez internet? Wczoraj szukałem w
empiku w jednym z dużych miast i jeszcze nie ma...

Doznałem przemocy!

[piotrtrz]

"46% szwedzkich kobiet choć raz doświadczyło przemocy ze strony
mężczyzny" - podobnego typu statystyki, którymi raczy nas Larsson
(z twórczym udziałem polskiej kobiety- tłumacza) miały jak rozumiem
stanowić linię obrony autora w ewentualnym procesie wytoczym przez
wszystkich intelektualnie poszkodowanych lekturą tego dzieła.

Zarzutów i to ciężkich jest bez liku: tempo rodem z wenezulskiego
serialu, konstrukcja fabularna godna gry komputerowej z lat 80-
ych ubiegłego wieku, wątki i charakterystyki psychologiczne postaci
tak wydumane, że nakazują wątpić w poczytalnośc samego autora.
Nieodgadnione przez lata zbrodnie rozwiązuje się tutaj za pomocą
wyszukiwarki google,na ogół dokonuje tego młoda dziewczyna co do
sprawności intelektualnej której autor nie potrafi się określić,
kochanka głównego bohatera zastaje go w łózku z kolejną kochanką po
czym grzecznie pyta czy życzą sobie kawy i zjada z nimi śniadanie.
W tym ostatnim przypadku, można przynajmniej założyć że panie
całkiem logicznie nie chcą zasilić grupy 46% kobiet doświadczonych
przez przemoc fizyczną.

Do tego jakieś straszne szyfry, biblijne odnośniki, podstarzali
faszyści i gadzety sado-maso na tle sielskich klimatów północnej
Szwecji. A skąd się to wszystko wzięło? Oczywisty trop podrzuca sam
Larrson. (s.394) Pan Larsson włączył komputer. W wyszykiwarce
Google wpisał "jak szybko napisać książkę" . Ku swojemu zdziwieniu
od razu dokonał przełomu. I wziął się do pisania. Proste? Ostrzegam
tych, którzy w pole rażenia Larrssona jeszcze się nie dostali.
Lepiej już dostać klapsa od żony.

A Larssona można bronić tylko w jeden sposób. Jeśli pod wpływem
jego książki cokolwiek spadła liczba przypadków agresji wobec
kobiet, to można mu wybaczyć popełnienie tak strasznego
intelektualnie czynu. Osobiście w mozliwośc taką watpię, bo nie
wiem czy nie dam dzisiaj w ucho koleżance, która mi książkę
poleciła.

[jarka63]

No wreszcie ktoś, mnie też ta książka mocno znudziła. Żółwie tempo,
zero suspense'u, papierowy świat i postacie.

[bez_portek]

Mnie się akurat podobała i czekam z niecierpliwościa na kolejny tom
trylogii. Tempo było ok, nie musiałam rezygnować z gotowania obiadów
na rzecz lektury, tylko mogłam zrobić przerwe wtedy gdy akurat nic
się nie działo. Postacie też w porządku.
A możesz podac kilka tytułów, które Ciebie porwały całkowicie. W
przyszłym tygodniu jade na urlop. Może akurat trafi sie coś czego
nie czytałam.
Pozdrawiam.

[jarka63]

A możesz podac kilka tytułów, które Ciebie porwały całkowicie. W
> przyszłym tygodniu jade na urlop. Może akurat trafi sie coś czego
> nie czytałam.
Mnie porywają Nicci French, Val McDermid (zwłaszcza starsza),
Minette Walters i Ruth Rendell/Barbara Vine.No i Mankell.

[piotrtrz]

polecam Hakana Nessera, Kerstin Ekman no i nieśmiertelnego
Mankella, którego tak nieporadnie próbował naśladować Larsson.

[taclem]

To zależy czego szukasz w książce. Ja dostałem więcej niż oczekiwałem i to w
pozytywnym sensie.

[karamurat]

No cóż zważywszy na fakt, że autor pisał tę (jak i dwie pozostałe) książki w
gruncie rzeczy dla siebie, jako rodzaj terapii, odskoczni i nie zamierzał ich
wydawać - a co nastąpiło dopiero po jego śmierci. To trudno zarzucać mu, że
chciał napisać coś szybko i na poklask.

[piotrtrz]

karamurat napisał:

> No cóż zważywszy na fakt, że autor pisał tę (jak i dwie
pozostałe) książki w
> gruncie rzeczy dla siebie, jako rodzaj terapii, odskoczni i nie
zamierzał ich
> wydawać - a co nastąpiło dopiero po jego śmierci. To trudno
zarzucać mu, że
> chciał napisać coś szybko i na poklask.

no ale to musi wyjaśnić herr blumkwist i jego dzielna asystentka
zaopatrzona w przeglądarkę internetową Google (koniecznie!)

no proszę :)

[opty2]

wreszcie jakiś facet doznał przemocy
i jak się był oburzył

Dziewczyna, która igrała z ogniem

[negev56]

www.jsantorski.pl/zap.php?mg=zap&id=nr401
wydawnictwo mówi, że w księgarniach książka ukaże się w maju, to już nie wiem, w
różnych zapowiedziach jest kwiecień, teraz czytam, że miesiąc później... czyli
czekamy .

A w Polityce spory artykuł o Larssonie

[elmar43]

Mam nadzieję, że uda mi się wkleić link:

www.polityka.pl/mezczyzna-ktory-kochal-kobiety/Lead126,955,287210,18/


Osoby, które nie czytały pierwszej części, uprzedzam, że autor
artykułu zdradza co nieco z treści książki.

[negev56]

Podobał mi się artykuł, zresztą wszystko co jest na tak dotyczące "Mężczyzn..."
podoba mi się .

Fragment drugiej części ciekawy, cała Salander , lubię tę dziewczynę.

[opty2]

ciekawy ten artykuł
wg nie wątek Rodzinki zbyt przerysowany (szczególnie wyjaśnienie)
ale co my tam (żyjący kiedyś w socjaliźmie) wiemy
Szwedom by się przydało kilka lat w naszych warunkach pożyć

S.Larsson - trylogia Millennium -cz. II

[opty2]

szykujecie się do zapoznania z II częścią ?
bo wychodzi tuż tuż

[negev56]

Jestem gotowa - kondycyjnie i finansowo ).
Tak sobie zaplanowałam, żeby ten weekend zacząć z Lisbeth, no cieszę się, i to
jak .

[es_zet_pe]

Ja również się szykuje, jakkolwiek moja fascynacja Larssonem troszkę zbladła od
czasu pierwszej lektury. Tym niemniej skuszę się i na tom II. Będzie to zresztą
powrót do kryminału po miesięcznym urlopie od mojego ulubionego gatunku

[bez_portek]

A mi się dni pomyliły i myslałam, że 6 maja to juz dzisiaj, wczoraj
specjalnie szybko skończyłam z Morsem (czytam po kolei i dzieki bogu
mam tylko te 3 tomy z nowego wydania, wiec moge zrobić przerwe na
Lizbeth) no i planowałam po pracy biec do empiku. Patrze dzisiaj na
kalendarz i sie wzięłam rozczarowałam normalnie. Zatem to juz jutro,
podobno

Beatanu :))

[negev56]

www.empik.com/empikultura/aktualnosci/szwedzkie-kryminaly-z-epickim-rozmachem,466909

[siostra_pelagia]

Dobre :)

[opty2]

Negev, Ty wszystko wytropisz
ale co się dziwić, masz świetną praktykę

[negev56]

no ba

[es_zet_pe]

Mimo pewnego krytycyzmu wobec trylogii Millenium zdecydowałem się nabyć
"Dziewczynę". Generalnie jestem zwolennikiem tradycyjnych księgarni, ale
ponieważ ostatnio bezskutecznie szukałem w nich kilku książek, m.in. "Czarnej
księgi" Rankina, złożyłem spore zamówienie w merlinie i czekam na dużą paczkę z
książkami w tym z Larssonem

Nota bene Larsson ma niezłą promocję w naszym kraju, dziś widziałem billboard na
przystanku tramwajowym

[negev56]

O tak, po wydaniu "Dziewczyny", promują Larssona bardzo. Niestety nie było tak,
kiedy to "Mężczyźni" pojawili się na półkach. Autentycznie przykro mi się
zrobiło swego czasu, jak w empiku zobaczyłam "Mężczyzn" wbitych na dolnej półce
"kryminalnego" regału. A teraz proszę, w tymże empiku Larsson po oczach bije ,
i fajnie.

Wracając do "Dziewczyny", to jestem dokładnie w samym środku akcji. I śmiem
twierdzić, że książka jest jeszcze lepsza od 'Mężczyzn", nie sposób uwolnić się
od niepokoju jak to wszystko się skończy. Nie pomyliłam się co do Salander,
świetna dziewczyna.

Wychodzi na to, że z książki na książkę, Larsson się rozkręca i jest coraz lepszy.

[opty2]

ja juz jestem po
właściwie cała fabuła dotyczy przeszłości Salander, więc mozemy ją
bardziej zrozumieć i wiele wybaczyć,
uważam,że warto było ją przeczytać, choć dla znawców kryminałów
skandynawskich nie jest jakimś objawieniem, więc warto mieć to na
uwadze
książka sprawnie napisana, choc może mogłaby być trochę krótsza

[pizmak31]

MNie sie strasznie podobala, dzieci nie jadly, ja nie spalam i czytalam, no i
dla mnie bomba. Salander na prezydenta. I premiera

[negev56]

pizmak31 napisała:

> MNie sie strasznie podobala, dzieci nie jadly, ja nie spalam i czytalam, no i
> dla mnie bomba. Salander na prezydenta. I premiera

Jestem za . Absolutnie niesamowita dziewczyna, tylko żal, że stała się taka
przez Całe Zło (jeszcze nie doczytałam o tym), zostało mi raptem 200 str.

[pszczola25]

ja też mam za sobą jakies 400str, musze sobie tą książkę na siłe
dawkować )) po 50-80 str i koniec!! niech przyjemność trwa jak
najdłużej ))
baaardzo dobra, wciągająca , no i ta Salander

[bez_portek]

u mnie dawkowanie nie wypaliło
przeczytałam ją w trzy dni lub raczej wieczoro-noce
szkoda że sie skonczyło
ale super, fajna ksiazka!

[cynamoon6]

Ja wlaśnie dostałam dziś swój egzemplarz i juz wiem, ze w tym tygodniu nie bede
spać!

[squarantina]

Rewelacja, aczkolwiek troszeczkę rozczarował mnie wątek agenta
byłego ZSRR. Toż już nie ma w przyrodzie innych agentów?
Noi koniecznie podkreślić należy: millenium a sprawa polska, czyli
pochodzenie śledczego oraz broni, która się przewija w różnych
sytuacjach.
Na marginesie, czy ktoś także (bo ja tak) odczuwa prymitywną
przyjemność i satysfakcję, kiedy Salander i inni wymierzają
sprawiedliwość w postaci łomotu tym wszystkim bad guys?

[beatanu]

squarantina napisała:
> Na marginesie, czy ktoś także (bo ja tak) odczuwa prymitywną
> przyjemność i satysfakcję, kiedy Salander i inni wymierzają
> sprawiedliwość w postaci łomotu tym wszystkim bad guys?

Nie jesteś osamotniona, znam osobiście co najmniej trzy osoby, które
też odczuwają taką satysfakcję, choć po drugiej stronie Bałtyku

[negev56]

Uwielbiam Salander, już w Mężczyznach czułam, że dziewczyna ma potencjał. Podoba
mi się jej kodeks postępowania, szczególnie, gdy zapamiętuje osoby do
rozliczenia na później .

[cynamoon6]

Ja tez ja uwielbiam. A sposób w jaki załatwiła swego obmierzłego kuratora w
Mężczyznach był majstersztykiem

[normalna_ja]

rewelacja!
tlyko jetsem na siebie zła, bo nie mam czasu jej czytać, a ciekawość
mnie zżera. pierwszą część połknęłam w 48h

bardzo mi się podoba. i czekam na 3 część....

[amused.to.death]

druga część jeszcze lepsza od pierwszej!
nie mogłam przestać czytać dopóki nie skończyłam.

[cynamoon6]

Też myślę, że lepsza, chociaż pierwszej niczego nie brakowalo.
Co prawda w drugiej czesci pod koniec za duzo bylo moim zdaniem
nieprawdopodobnych zbiegow okolicznosci. Np. ze Blomkvist tak od razu zgadl pin
do alarmu w mieszkaniu Lisbeth, ze udaly im sie te nieprawdopodobne sytuacje pod
koniec typu zabili go i uciekl (czy raczej uciekła i wogole. Ale i tak ich
kocham!
I odkąd skończyłam czytać mam nieustannego doła.
Że tyle czasu do października i że świadomość, że jeszcze tylko jedna część i
koniec będzie nie do zniesienia

Nie wiem, jak ja mam teraz zyć
Pocieszam się fragmentami filmu na youtubie i znakomitą sciezka dzwiekowa
np. tym www.youtube.com/watch?v=F2HGgq3aCxI
Czy ktoś coś słyszał na temat filmu w Polsce?


I chociaż wiem, że nic mnie nie pocieszy, zapytam jeszcze czy ktoś wie coś na
temat reklamowanej na koncu drugiej części Millenium, "godnej następczymi
Larssona" Camilli Lackberg? Jej Ksiezniczka z lodu ma wyjśc już za miesiąc.

[elmar43]

Cynamoon, napisałaś to, co ja chciałam napisać, tylko wczoraj nie
miałam czasu
Skończyłam czytać część drugą późno w nocy, bo od ok. 400 strony już
nie mogłam się oderwać. Jedyne, do czego mogę się przyczepić, to
właśnie końcówka. A teraz mam wrażenie, że do jesieni nie doczekam

[es_zet_pe]

Również właśnie skończyłem "Dziewczynę" i wciąż jestem pod wrażeniem, ale mam
niejednoznaczne odczucia ("wstrząśnięty i zmieszany"). "Dziewczyna" jest chyba
lepsza od "Mężczyzn". Wciąga niesamowicie - najpierw czytałem po kawałku, po
kilkanaście stron, delektując się wręcz spokojną narracją o tym jak Lisbeth bawi
się na Karaibach i urządza mieszkanie. Potem mniej więcej od połowy nie mogłem
się oderwać i czytałem prawie jednym tchem.
Ale cały czas zastanawiając się: genialne dzieło czy szyta grubymi nićmi bajka
dla dorosłych? Schematy jak z powieści fantasy są tu jeszcze lepiej widoczne niż
w "Mężczyznach". Na końcu się z tego robi opowieść o walce superbohaterki z
superpotworem, jak w jakimś komiksie dla 12-latków. No i ta scena z wygrzebaniem
się 3-krotnie postrzelonej i zakopanej w grobie bohaterki... zamiast dreszczu
wywołała na koniec uśmieszek. Oraz schemat jak z staromodnego romansu (wzajemne
powiązanie bohaterów z jasnej i ciemnej strony).

Ale mimo tych wątpliwości mi się podobało Głowne zalety:
- postać Salander (mimo powątpiewania w realistyczność)
- wyjaśnienie przeszłości Salander - to akurat przekonujące
- opis pracy policji, zróżnicowane postacie policjantów. Bublanski to policjant
w typie Martina Becka czy Kurta Wallandera - dobrze zarysowana postać,
gliniarz-inteligent, przy tym zdecydowany, prawy i tolerancyjny
- dobre wątki drugoplanowe (np. wątek zdradzania informacji ze śledztwa mediom)
- odejście Eriki (od początku jej nie lubiłem!)

Irytujące, obok nagromadzenia nieprawdopodobieństw w zakończeniu, jest nadal
ultralewicowe i politycznie poprawne konstruowanie rzeczywistości. Wszyscy
"dobrzy" są młodzi, piękni, bogaci, inteligentni , tolerancyjni, mają często
cudzoziemskie pochodzenie i kochają inaczej; "źli" są heteroseksualnymi
mężczyznami w średnim wieku i są homofobami - i nie chodzi mi tu bynajmnniej o
handlarzy żywym towarem, ale np. o policjanta Hansa Faste.

No tak :)

[opty2]

es_zet_pe napisał:

> Również właśnie skończyłem "Dziewczynę" i wciąż jestem pod
wrażeniem, ale mam niejednoznaczne odczucia ("wstrząśnięty i
zmieszany"). "Dziewczyna" jest chyba lepsza od "Mężczyzn". Wciąga
niesamowicie - najpierw czytałem po kawałku, po kilkanaście stron,
delektując się wręcz spokojną narracją o tym jak Lisbeth bawi się na
Karaibach i urządza mieszkanie. Potem mniej więcej od połowy nie
mogłem się oderwać i czytałem prawie jednym tchem.
> Ale cały czas zastanawiając się: genialne dzieło czy szyta grubymi
nićmi bajka dla dorosłych? Schematy jak z powieści fantasy są tu
jeszcze lepiej widoczne niż w "Mężczyznach". Na końcu się z tego
robi opowieść o walce superbohaterki z superpotworem, jak w jakimś
komiksie dla 12-latków. No i ta scena z wygrzebaniem się 3-krotnie
postrzelonej i zakopanej w grobie bohaterki... zamiast dreszczu
> wywołała na koniec uśmieszek. Oraz schemat jak z staromodnego
romansu (wzajemne powiązanie bohaterów z jasnej i ciemnej strony).
>
> Ale mimo tych wątpliwości mi się podobało Głowne zalety:
> - postać Salander (mimo powątpiewania w realistyczność)
> - wyjaśnienie przeszłości Salander - to akurat przekonujące
> - opis pracy policji, zróżnicowane postacie policjantów. Bublanski
to policjant w typie Martina Becka czy Kurta Wallandera - dobrze
zarysowana postać, gliniarz-inteligent, przy tym zdecydowany, prawy
i tolerancyjny
> - dobre wątki drugoplanowe (np. wątek zdradzania informacji ze
śledztwa mediom)
> - odejście Eriki (od początku jej nie lubiłem!)
>
> Irytujące, obok nagromadzenia nieprawdopodobieństw w zakończeniu,
jest nadal ultralewicowe i politycznie poprawne konstruowanie
rzeczywistości. Wszyscy "dobrzy" są młodzi, piękni, bogaci,
inteligentni , tolerancyjni, mają często
> cudzoziemskie pochodzenie i kochają inaczej; "źli" są
heteroseksualnymi
> mężczyznami w średnim wieku i są homofobami - i nie chodzi mi tu
bynajmnniej o
> handlarzy żywym towarem, ale np. o policjanta Hansa Faste.


całkiem zgrabne podsumowanie
z większością się zgadzam
a szczególnie z zapytaniem siebie: co tak naprawdę nam sie podoba w
tej książce, przecież nie jest to arcydzieło, na dokładkę mające 700
stron!(dla mnie wystarczyłoby 500)?
a może my właśnie lubimy takie "bajeczki" dla dorosłych?
a może kobiety chciałyby (czasami) zachowywać się jak Salander,
czyli bezkompromisowo ale brak im odwagi i dlatego lubimy LS ?
bo jak rozłożymy na czynniki to "dzieło", tak jak Ty zrobiłeś, to od
razu zauważamy pewne "naiwności",
więc dlaczego mówimy: podobało mi się, wiągnęło, nie mogłam się
oderwać ?
to jest właśnie fenomen tej książki

[cynamoon6]

Tez sie zgadzam
Bo jeśli zachwycam się do tego stopnia jakąś książką, to zwykle umiem dokładnie
określić dlaczego. Np. że piękny język, że sugestywne opisy, że coś tam. A tu
nie wiem. Mogłaby to być książka jedna z wielu. Dobra i tyle. Ale ja mam do niej
stosunek szczególny.
I uważam, że jest wyjątkowa

[beatanu]

cynamoon6 napisała:
> Czy ktoś coś słyszał na temat filmu w Polsce?

Z tego, co wiem film nakręcony na podstawie "Mężczyzn" będzie miał
polską premierę jesienią, hurra!

[cynamoon6]

To fantastyczna wiadomość!
W dodatku pewnie zbiegnie się to z wydaniem trzeciej części.

Nie sądziłam, że kiedykolwiek będę niecierpliwie czekać na jesień

[negev56]

To zaczyna tworzyć się ogonek, również czekam na jesień. Co za wieści wspaniałe .

Pytanie do tych co czytali II czesc

[kbor]

Przeczytalem obie czesci, jestem w trakcie trzeciej.

I mam prosbe bo albo przegapilem, albo nie bylo.

Jak i kiedy Lisbeth zostawila odciski palcow na broni Bjurmana?
Z tego co pamietam podczas nocjen eskapady do jego mieszkania w
zamknietej szufladzie znalazla pudelko na bron, ale samej broni nie
bylo, tylko jej zdjecie.
Poza tym biorac pod uwage ze Bjurman byl czlonkiem klubu
strzeleckiego to mysle ze dosyc czesto czyscil bron...
A dalej w ksiazce Lisbeth przyznaje sie sama przed soba ze miala w
reku te bron...
Akurat to mi sie strasznie kupy nie trzyma, a na tym bazuje cala
intryga drugiej czesci...

[siostra_pelagia]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=33434&w=93824534&a=93824534

[cynamoon6]

O, jakoś nie pomyślałam o wyszukiwarce Dzięki za link.

Eh, widzę że w takim razie lepiej się nie obiecywać sobie zbyt wiele po pani
Lackberg... Następczyni Fossum, Christie i Larssona- to juz za duźo dobrego by
było Ale tak to jest z recenzjami. Wszak na każdej jednaj książce zwykle
wydawcy lub opiniotwórcy piszą, że arcydzieło
Ale pewnie zajrzę z ciekawości jak już wyjdzie.

[karamurat]

film.gazeta.pl/filmnews/1,94586,6699508,Tarantino_zekranizuje_szwedzki_bestseller_.html
czyli gdyby Tarantino się udało nabyć prawa mielibyśmy Killa Billa (Zale)3

[taclem]

Oby to się nigdy nie stało

Yyy... O Mężczyznach. Uwaga - mega spoilery.

[noida]

Rany... A mnie ta książka strasznie, ale to strasznie rozczarowała. Czytała się
szybko, dobrze i fajnie (mimo nieco przydługiego początku) tak mniej więcej do
3/4. A potem zaczęła nagle lecieć moim zdaniem na tzw. ryj na każdej linii.

Po pierwsze - rozwiązanie zagadki sztampowe okropnie. Okropnie! Myślałam, że
będzie faktycznie coś o przemocy, takiej zwyczajnej, domowej, najbardziej
przerażającej przemocy wobec kobiet. A tutaj jakiś zupełnie od czapki
zwyrodnialec w rodzaju Dolarhyde'a? Totalne rozczarowanie.

Po drugie - Salander, która z rękawa wyciąga wszystko na Wennerstroma, który
jest na tyle głupi, żeby trzymać wszystkie informacje na swoim kompie. Normalnie
poczułam się, jakbym oglądała Supermana - wszystko okazuje się proste, bo
przylatuje superbohater i w ostatniej chwili łapie wykolejający się pociąg.

Ale absolutnie najgorsza z tego wszystkiego jest dwulicowość Blomkvista. Ja
rozumiem jego wątpliwości, nawet jestem w stanie zrozumieć, chociaż ciężko mi to
przychodzi, że postanowił całej tej historii nie ujawniać ze względu na dobro
Harriet. Ale oto człowiek, który w żadnym wypadku nie jest kryształowo uczciwy,
uchodzi za stróża moralności, bo jedzie po kolegach dziennikarzach
ekonomicznych, bo dopuścili do powstania imperium kryminalisty? A jaki sposób by
potraktowano jego, gdyby się wydało, że chroni morderczynię, od której w dodatku
zależy być albo nie być jego gazety? Ja wiem, że to nie o to chodziło, ale można
by było tak na to spojrzeć i jakbym była Blomkvistem to bym pary z gęby nie
puściła NIGDY na temat moralności innych. Bo sobie samej miałabym za dużo do
zarzucenia. I jeszcze jedna sprawa - Salander jest człowiekiem, który ma
określone poczucie sprawiedliwości i rozumiem, dlaczego ona okrada Wennerstroma,
bo to się mieści w charakterystyce postaci. Ale Blomkvist, który patrzy na to i
się śmieje? Sorry. Czyli jak Weenestrom kradnie, to jest fe, a jak Salander, to
jest dobrze? Jak Vanger morduje, to jest źle, ale jak kobieta topi ojca, a potem
zostaje królową imperium finansowego, to jest dobrze? Ja rozumiem, że to są
trudne wybory, wiele tutaj można wyjaśnić, uzasadnić, usprawiedliwić i wybaczyć,
ale pokazywanie Blomkvista jako kryształowego obrońcy moralności jest po prostu
moim zdaniem przegięciem.

Zakończenie zirytowało mnie tak, że nie mogłam zasnąć ze złości. Dawno mi się
nie zdarzyło, żeby mnie książka tak zapieniła. Przy takim bestsellerze powinna
chociaż wybuchnąć jakaś dyskusja na ten temat. Nie?

[negev56]

noida napisała:

> Po pierwsze - rozwiązanie zagadki sztampowe okropnie. Okropnie! Myślałam, że
> będzie faktycznie coś o przemocy, takiej zwyczajnej, domowej, najbardziej
> przerażającej przemocy wobec kobiet. A tutaj jakiś zupełnie od czapki
> zwyrodnialec w rodzaju Dolarhyde'a? Totalne rozczarowanie.

W "Mężczyznach" akurat, zakończenie mnie nie rozczarowało, nie oczekiwałam cudów
i ich nie dostałam , inaczej było przy drugiej części, gdzie moje oczekiwania
były niewiarygodnie wysokie, a cała para poszła w gwizdek, nie tego oczekiwałam,
oklapłam tak jak Ty przy Mężczyznach.
Ale to chyba tak ma być, co nie znaczy, że mnie to zachwyca, jestem po
"Modlitwach o deszcz" Lehane'a i tam dopiero przeżyłam rozczarowanie.

> Po drugie - Salander, która z rękawa wyciąga wszystko na Wennerstroma, który
> jest na tyle głupi, żeby trzymać wszystkie informacje na swoim kompie. Normalni
> e
> poczułam się, jakbym oglądała Supermana - wszystko okazuje się proste, bo
> przylatuje superbohater i w ostatniej chwili łapie wykolejający się pociąg.

A tak, bo nasza Salander to taki supermen, i to wcale nie w przenośni. Część
pierwsza to takie preludium do opery w "Dziewczynie". Nie chcę spoilerować, ale
tam to się dzieje.
I jeśli chcesz spać spokojnie, odpuść część II , choć jest wg mnie lepsza niż I.

> Ale absolutnie najgorsza z tego wszystkiego jest dwulicowość Blomkvista. Ja
> rozumiem jego wątpliwości, nawet jestem w stanie zrozumieć, chociaż ciężko mi t
> o
> przychodzi, że postanowił całej tej historii nie ujawniać ze względu na dobro
> Harriet. Ale oto człowiek, który w żadnym wypadku nie jest kryształowo uczciwy,
> uchodzi za stróża moralności, bo jedzie po kolegach dziennikarzach
> ekonomicznych, bo dopuścili do powstania imperium kryminalisty? A jaki sposób b
> y
> potraktowano jego, gdyby się wydało, że chroni morderczynię, od której w dodatk
> u
> zależy być albo nie być jego gazety? Ja wiem, że to nie o to chodziło, ale możn
> a
> by było tak na to spojrzeć i jakbym była Blomkvistem to bym pary z gęby nie
> puściła NIGDY na temat moralności innych. Bo sobie samej miałabym za dużo do
> zarzucenia. I jeszcze jedna sprawa - Salander jest człowiekiem, który ma
> określone poczucie sprawiedliwości i rozumiem, dlaczego ona okrada Wennerstroma
> ,
> bo to się mieści w charakterystyce postaci. Ale Blomkvist, który patrzy na to i
> się śmieje? Sorry. Czyli jak Weenestrom kradnie, to jest fe, a jak Salander, to
> jest dobrze? Jak Vanger morduje, to jest źle, ale jak kobieta topi ojca, a pote
> m
> zostaje królową imperium finansowego, to jest dobrze? Ja rozumiem, że to są
> trudne wybory, wiele tutaj można wyjaśnić, uzasadnić, usprawiedliwić i wybaczyć
> ,
> ale pokazywanie Blomkvista jako kryształowego obrońcy moralności jest po prostu
> moim zdaniem przegięciem.

A Blomkvist to tylko jeden z głównych bohaterów, którego bierzemy z
dobrodziejstwem inwentarza lub nie. Od początku tej historii odrzuciłam go, i
akurat nie dlatego, że jego zawodowe dokonania są takie czy inne, tylko nie ufam
facetowi mającemu taki stosunek do kobiet , (a może to się przekłada później
na dokonania zawodowe - to taka moja teoria). Można by jakoś tłumaczyć jego
zachowanie w stosunku do Harriet, ale oczywiście będąc po lekturze części II. Ja
jestem po i jeszcze bardziej mi się naraził.
A tak swoją drogą, nie oczekuję od bohaterów powieści tej czy innej,
kryształowej uczciwości, bo prawdę mówiąc chyba takich nie ma. W każdym razie
nie spotkałam. Byłoby trochę nudno .

Przy takim bestsellerze powinna
> chociaż wybuchnąć jakaś dyskusja na ten temat. Nie?

[siostra_pelagia]

Och Noido. Popieram Cię w 200%. Ja jeszcze tego Blomkvista to ścierpię, ale tej
dziwacznej Salander rodem z Matrixa to zdecydowanie nie.
W ogóle doprowadzają mnie do białej gorączki książki, gdzie zagadki kryminalne
łatwo można rozwiązać sięgając po wyszukiwarki internetowe.

[noida]

> A tak swoją drogą, nie oczekuję od bohaterów powieści tej czy innej,
kryształowej uczciwości, bo prawdę mówiąc chyba takich nie ma. W każdym razie
nie spotkałam. Byłoby trochę nudno .

Ja też nie oczekuję... Mnie nie wkurza tak bardzo to, co on robi.
Salander-złodziejka jest na przykład moim zdaniem postacią raczej spójną i bez
pretensji do bycia wzorem cnót I ja ją kupuję. Mnie wkurza, że on się
pokazuje w telewizji i wymądrza, bo taki niby kurna od zawsze kryształowo
uczciwy. Grrr.

[aka10]

No, coz, ja cala trylogie uwazam za bardzo dobra, choc juz dosc
dawno czytalam.Ekranizacje pierwszej czesci tez widzialam i powiem,
ze dosc dobrze to zrobili. Spodziewalam sie, ze bedzie duzo gorsza
od ksiazki, a nie jest. Oczywiscie pomineli kilka watkow, ale to
specjalnie na calosc nie wplywa.Noomi Rapace swietnie nadaje sie do
glownej roli. 18/9 na pewno pojde zobaczyc druga czesc trylogii.

[aka10]

Ogladnelam drugi film.Nieco gorszy od pierwszego, uwazam. Salander
jednak nadal swietna w swojej roli. Ponad dwie godziny zlecialy jak
kwadrans. W listopadzie ostatnia czesc w kinach.

Millennium Tour

[taclem]

Muzeum Miasta Sztokholm (Stockholms Stadsmuseum) zaprasza w czerwcu, lipcu i
sierpniu na "Millenium Tour" - zwiedzanie miasta z przewodnikiem, który pokaże
nam najważniejsze miejsca związane z akcją trylogii "Millenium" Stiega Larssona.
Szczegóły tutaj: kryminal.ubf.pl/news.php?readmore=30

Miłośników Larssona mogą też zainteresować informacje zza oceanu, dotyczące
amerykańskich wydań "Millenium" i możliwego remake'u
kryminal.ubf.pl/news.php?readmore=29

Ekranizacja

[taclem]

Znana jest już data polskiej premiery pierwszej części cyklu Millenium, filmu
"Mężczyźni, którzy nienawidzą kobiet". kryminal.ubf.pl/news.php?readmore=32
Więcej o filmie: kryminal.ubf.pl/readarticle.php?article_id=148

co teraz

[tenzyd]

Ja wczoraj skończyłem czytać 2 cz zdania są podzielone mnie się z nią fajnie
czas spędziło i tyle. Możecie mi zaproponować książke z którą spędze równie miłe
chwile???

[jottka]

wprawdzie drugiej części nie znam jeszcze, ale pierwsza zawiera przyjemne
nawiązania do kryminałów autorek czytanych przez blomkvista no więc skoro ci
się podoba larsson, są szanse, że spodoba ci się val mcdermid, elisabeth george,
sarah paretsky, wszystkie bardzo dobre.

[taclem]

Polski trailer pewnie już wszyscy widzieli, ale na wszelki wypadek:
kryminal.ubf.pl/news.php?readmore=72

O sukcesie filmu :-)

[beatanu]

Ponieważ Taclem jest na urlopie i chwilowo nie podaje aktualności
zza morza, podrzucam wyczytaną właśnie informację: film nakręcony na
podstawie pierwszej części trylogii Stiega Larssona bije rekordy
popularności nie tylko w Europie. "Mężczyzn" obejrzało do tej pory 6
milionów ludzi, w Skandynawii 2,8 mln, w samej Francji 1,2 mln, w
Hiszpanii takoż. Tym samym film uplasował się na trzeciem miejscu
najbardziej popularnych nieangielskojęzycznych filmów na świecie. W
Polsce premiera na przełomie października i listopada, o ile mnie
pamięć nie myli.

A tu zdjęcie z konferencji prasowej, z reżyserem i odtwórcami
głównych ról. Jestem zakochana w Noomi Rapace!

www.dn.se/ekonomi/man-som-hatar-kvinnor-slar-utomlands-1.925036

[negev56]

Larssonmania w Europie trwa, co jak widać przekłada się na oglądalność filmu, i
dobrze.
A Noomi Rapace rychtyg Salander. Jest nadzieja, że i ja ją pokocham, bo
zdeklarowaną fanką Salander jestem, a podobne są .
I czekam na film.

[jus-t1]

Apropos Larssomanii, wczoraj skończyłam ... trzecią część (dziękuję
niniejszym wszystkim moim nauczycielom niemieckiego!!!).
Różne czytam tu opinie i nawet te negatywne (chociaż chyba jednak w
mniejszości) mnie nie dziwią, ale dawno już nie czytałam podobnie
dobrego kryminału.
Na początku miałam skojarzenie z serią Dennisa Lehane'a i jego parą
detektywistyczną, Parickiem Kenzie i Angelą Gennaro, ale Larsson
zdecydowanie lepiej nakreślił postacie, a wszystkim skeptykom i
niedowiarkom w siły i inteligencję Lisbeth Salander, muszę napisać,
że mam tu pewna teorię, a mianowicie taką, że jedną z większych
broni Lisbeth (obok w/w inteligencji) była ...przeceniona wiara
mężczyzn, bo to z nimi głównie walczyła pani Salander, w swoje siły.
Na widok drobnej kobietki, nabierali pewności siebie, nie traktując
jej poważnie a ona to sprytnie wykorzystywała.
Na temat trzeciej części nie zamierzam się wypowiadać, może jedynie
tylko tyle, że jest kontynuacją drugiej, ale na pewno nie jest jej
siostrą bliźniaczką!!!

Teraz nie pozostało mi już nic innego tylko czekać na
ekranizację!!!

[anmanika]

Zabieram się właśnie do czytania 3 części.

[mccat1]

Ja sobie zupełnie inaczej ją wyobrażałem

[anmanika]

Nie wiem co mam myśleć o 3-ciej części. Przeczytałam już ponad tydzień temu i
wciąż się waham. Trochę była rozczarowująca. No i taka amerykańska bo oni się
lubują w spiskowych teoriach dziejowych. Więcej nie powiem by nie psuć.
Moim zdaniem przez 1szy tom napięcie rosło, 2 czytało się obgryzając paznokcie a
3 bez emocji.

[aka10]

1-wsza czesc trylogii jest juz na dvd, 2-ga bedzie 2-go grudnia, a 3-
cia w marcu 2010.

--

[taclem]

W Sztokholmie atakowała mnie na każdym kroku, nawet w Pressbyrån
Ale byłem twardy - najpierw do kina, w Polsce.

[anmanika]

podziwiam sile charakteru.

[anmanika]

merlin.pl/Zamek-z-piasku-ktory-runal_Stieg-Larsson/browse/product/1,686981.html
3cia część niedługo w sprzedaży.

Zamek z piasku, który runął

[negev56]

anmanika napisała:

> 3cia część niedługo w sprzedaży.
I to całe 800 stron. Opinie rzeczywiście krążą różne o tym tomie, ale najlepiej
przekonać się samemu.
Bardzo kibicuję Salander, ciekawe co to będzie ....

[taclem]

Mnie bardzo interesują losy 4 tomu... to niemal materiał na kryminał

[aka10]

Noomi w dzisiejszym papierowym wydaniu Dagens Nyheter.
W rzeczywistosci nie spodziewala sie takiego sukcesu.

www.dn.se/livsstil/intervjuer/noomi-rapacejag-tycker-om-manniskans-kamp-mot-sina-demoner-1.950486
--------
Powered by Aka.Creative Marketing S.A.

[negev56]

aka10 napisała:

> Noomi w dzisiejszym papierowym wydaniu Dagens Nyheter.
> W rzeczywistosci nie spodziewala sie takiego sukcesu.
>
> www.dn.se/livsstil/intervjuer/noomi-rapacejag-tycker-om-manniskans-kamp-mot-sina-demoner-1.950486
> --------
> Powered by Aka.Creative Marketing S.A.

Aha, noo, wierzę na słowo .

[aka10]

A czwartego tomu nie bedzie, niestety. Tak zadecydowal brat, ojciec
i zona sp. Stieg´a Larssona.Zdazyl napisac 200 stron.

[taclem]

To że dziś jest takie stanowisko, nie znaczy, że takie będzie zawsze.

Pytanie do tych, co ogladali ekranizację.

[cynamoon6]

Przede wsyztskim piszą na stronie Monolitha i na Filmwebie, że polska premiera
juz 6 listopada. A nie 27

A ja mam zagwozdkę.
Na stronie o filmie w obsadzie wśród bohaterów figuruje Aleksander Zalachenko.
Czy to znaczy, że on się pojawia w filmowej 1 części?
O ile pamięć mnie nie myli w książce pojawił się dopiero w drugim tomie. Czy
film poszedł aż tak daleko do przodu z akcją, że zahaczył o Dziewczynę, która
igrała z ogniem?

[beatanu]

cynamoon6 napisała:
> Na stronie o filmie w obsadzie wśród bohaterów figuruje Aleksander
Zalachenko.
> Czy to znaczy, że on się pojawia w filmowej 1 części?

Pojawia się tylko migawkowo, na sekundę, w jednej retrospekcyjnej
scenie. Ktoś, kto nie zna drugiej częci, nie ma pojęcia, o co
chodzi. To taki odpowiednik tajemniczego Całego Zła, które
wprawdzie pojawia się w "Mężczyznach", ale które wyjaśnia się
dopiero w "Dziewczynie".

[cynamoon6]

Acha, rozumiem. Dzięki za wyjaśnienie.
Całkiem sprytny zabieg w sumie.

[anmanika]

Obejrzałam wczoraj 1 część filmu, całkiem zgrabnie zrobiony i całkiem nieźle
skrócony, w kilku miejscach siada, ale i tak pochwały dla reżysera. Naomi
świetna w roli Lisbeth, aczkolwiek wygląda na około 30-stkę ale i tak już nie
wyobrażam sobie innej aktorki w tej roli.

[kwiecienka1]

film podobal mi sie bardziej niz ksiazka - juz nie moge sie doczekac
na kolejna czesc!

oj, wysoko ta poprzeczka

pozdrawiam
Kwiecienka po Seansie

Larsson

[harleyquin]

Pierwszy tom b. mi się podobał. MIędzy pierwszym a drugim przeczytałam ze
dwadzieścia skandynawskich kryminałów. I może dlatego, strasznie mnie ten drugi
tom rozczarował i cieszę się, ze go nie kupiłam, a tylko wypożyczyłam z biblioteki.
Wydumana akcja, wkurzająca_jeszcze_bardziej Salander (uh, jak ja nie znoszę tego
babona!!!!), te bzdety o Zalachenko czy jak mu tam i całej rodzince DŻIZAS, no
przeczytam tom trzeci z rozpędu, ale naprawdę: TO NIE JEST DOBRA LITERATURA
KRYMINALNA. NIE.
Bogu dzięki, że tej czwartej częsci nie wydadzą...

[taclem]

Niespecjalnie chyba kogokolwiek zaskoczę, jeżeli napiszę, że nie bardzo rozumiem
zarzuty wobec drugiego tomu Millenium. Zgadzam się, że może się komuś nie
podobać - rzecz gustu. Ale akurat wiarygodności i prawdopodobieństwa bym tej
powieści nie odmawiał. Lata pracy Larssona jako dziennikarza śledczego
uwiarygadniają tego typu fabułę. To trochę tak, jakby opisywał rzeczywiste
zajścia, co do których ma dokumentację, ale nie na tyle silną, by iść z nią do
prokuratury. Ilość szczegółów na 800 stronach trzeciego tomu Millenium, to moim
zdaniem najlepszy przykład na to jak dobrze Larsson przygotował się do swojej pracy.

[negev56]

by nie dać się jesieni
www.przekroj.pl/kultura_ksiazki_artykul,5666.html
"no
przeczytam tom trzeci z rozpędu, ale naprawdę: TO NIE JEST DOBRA LITERATURA
KRYMINALNA. NIE."

nigdy nie kończę książki, która mi się nie podoba, a już niedopuszczalna jest
sytuacja katowania się kolejnymi tomami czegoś, co mi zabiera czas.

[gabrysia80]

Ja też jestem b. rozczarowana drugim tomem Larssona. Moim zdaniem miał pomysł na
jedną niezbyt grubą książkę, a natłukł trzy grube tomy, i gdyby żył, pewnie by
już ich było z dziesięć <boi się>. Parskałam śmiechem a to gdy nagle się
okazało, że jednak żyje pierwszy opiekun prawny Salander (też jej nie znoszę),
a to gdy Larsoon z upeirdliwością opisywał (z nazwami!!!) meble, które kupiła w
Ikei, a to gdzie kawę wypiła czy coś zjadła. Zaś zakończenie z wygrzebywaniem
się z grobu przypominało mi to, co biedny Paul Sheldon (czy jak mu tam było)
wyczyniał z biedną Misery sterroryzowany przez Kathy Bates aka Annie Wilkes
Totalna bzdura, na dodatek żenująco napisana.
A czemu przeczytam trzeci tom (to do wielce zdegustowanej czy zdegustowanego
negev56)? Bo tak

[taclem]

gabrysia80 napisała:

> Totalna bzdura, na dodatek żenująco napisana.

Łatwo taką tezę rzucić, ale trudniej obronić
Napisz proszę, na jakiej podstawie tak sądzisz, bo o ile może Ci się nie podobać
jak Larsson pisze, o tyle nie znacz to jeszcze, że on pisze źle, a jedynie, że
nie podoba się Tobie. Żeby stwierdzić, że coś jest "żenująco napisane" musisz
mieć zapewne sporą wiedzę z zakresu teorii literatury. Podziel się więc nią z nami.

[monikatres]

taclem napisał:

> gabrysia80 napisała:
>
> > Totalna bzdura, na dodatek żenująco napisana.
>
> Łatwo taką tezę rzucić, ale trudniej obronić
> Napisz proszę, na jakiej podstawie tak sądzisz, bo o ile może Ci się nie podoba
> ć
> jak Larsson pisze, o tyle nie znacz to jeszcze, że on pisze źle, a jedynie, że
> nie podoba się Tobie. Żeby stwierdzić, że coś jest "żenująco napisane" musisz
> mieć zapewne sporą wiedzę z zakresu teorii literatury. Podziel się więc nią z n
> ami.


No chyba się podzieliła: książka nie może się opierać na fafnastu kompletnie
nieprawdopodobnych i zaczerpniętych z horrorów klasy D zbiegach okoliczności
typu przeżyła, bo się własnoręcznie wykopała z grobu postrzelona w mózg.

Ciebie takie zabiegi "literackie" nie drażnią?

[taclem]

Obawiam się, że mamy inne podejście do prawdopodobieństwa. Jeżeli czytam
kryminał czy powieść sensacyjną, to nie oczekuję że wszystko będzie się działo w
100% jak w realnym życiu. Byłoby nudniej niż w Simsach. Po to mamy tzw.
"zawieszenie niewiary".
Jeśli chodzi o nieprawdopodobne sprawy, to chętne się z nimi zmierzę Nie
mówię że wszystkie takie pomysły Larssona jestem w stanie obronić, ale mogę
spróbować

[easz]

negev56 napisała:

> by nie dać się jesieni
> www.przekroj.pl/kultura_ksiazki_artykul,5666.html

Trochę mnie to zaniepokoiło - czy w trzeciej części Lisbeth zejdzie
na drugi plan? Nie chciałabym.
Jestem fanką raczej drugiego tomu

[taclem]

Będzie jej wystarczająco dużo, choć nieco mniej niż w drugim tomie.

[easz]

taclem napisał:

> Będzie jej wystarczająco dużo, choć nieco mniej niż w drugim tomie.

'Nieco' brzmi całkiem ok

[taclem]

negev56 napisała:

> nigdy nie kończę książki, która mi się nie podoba, a już niedopuszczalna jest
> sytuacja katowania się kolejnymi tomami czegoś, co mi zabiera czas.

Dokładnie Życie jest za krótkie na intelektualny masochizm

[monikatres]

A dla mnie oczywiste jest, że jeśli książka jakiegoś autora bardzo mi się
podoba, to czytam kolejną. Jeśli ta jest żenująco kiepska, traktuję to jako
'wypadek przy pracy" i daję mu kolejną szansę. Bywa, że nieudanych książek
lubianego autora kupuję kilka, tak było np. w przypadku Musierowicz czy
Chmielewskiej, które do pewnego momentu pisały fajnie, a potem tłukły żałosne
knoty. Myślę, że tak jak ja i Harleyquinn robi wielu miłośników ksiązek
Pierwszy tom Larssona był supełnie inny i dawał nadzieję na równie dobrą
kontynuację. Drugi jest kiepski, kto wie, jaki będzie trzeci? Życie jest zbyt
ciekawe, żeby się łatwo poddawać

Co do Larssona, zgadzam się, że te druga część jest mocno nieprawdopodobna i
nadmiernie długa. Lisbeth nie tylko się wykopała z grobu (dołu, w którym została
zasypana ziemią - nie tylko jakimś cudem się nie udusiła, ale leżała tam na tyle
długo, by tracić przytomnośc i się ocknąć ze dwa razy, ale z kulą w głowie
(plus w biodrze bodajże i w plecach) zarąbała Zalę siekierą i wystraszyła
brata-mutanta Baaardzo prawdopodobne było też odgadnięcie przez Mikaela kodu
do jej wypasionego mieszkanka (tym bardziej, że pierwsze trzy próby zganięcia
tego hasła były "bardzo" inteligentne, typu 1234

Ja akurat do Lisbeth Sanader mam słabość, choć rozumiem, że może irytować. Moja
bliska przyjaciółka jest podobnaJednak odgadnięcie przez nią rozwiązania
twierdzenia fermata to już spore przegięcie

[monikatres]

Salander oczywiscie

[harleyquin]

Taka ze mnie straszna masochistka, że daję drugą a nawet trzecią szansę
Musierowicz po "Noelce" (bo to IMHO ostatnia fajna Jeżycjada) pzreczytałam
jeszcze z pięć, zanim się poddałam. Larssona też spróbuję przeczytać, tyle, że z
biblioteki

[taclem]

monikatres napisała:

> A dla mnie oczywiste jest, że jeśli książka jakiegoś autora bardzo mi się
> podoba, to czytam kolejną. Jeśli ta jest żenująco kiepska, traktuję to jako
> 'wypadek przy pracy" i daję mu kolejną szansę. Bywa, że nieudanych książek
> lubianego autora kupuję kilka, tak było np. w przypadku Musierowicz czy
> Chmielewskiej, które do pewnego momentu pisały fajnie, a potem tłukły żałosne
> knoty.

Z mojego punktu widzenia jest inaczej - za wiele jest dobrych książek, których
nigdy nie zdążę przeczytać. To znaczy ulubieńcom wybaczam więcej, ale to raczej
na zasadzie, że przymykam oko, a wówczas powieść mi się podoba i jest okej

> Co do Larssona, zgadzam się, że te druga część jest mocno nieprawdopodobna i
> nadmiernie długa.

Mam odmienne zdanie. Co do prawdopodobieństwa oczywiście, nie co do długości

> Lisbeth nie tylko się wykopała z grobu (dołu, w którym został
> a
> zasypana ziemią - nie tylko jakimś cudem się nie udusiła, ale leżała tam na tyle
> długo, by tracić przytomnośc i się ocknąć ze dwa razy,

To akurat proste. Przypadki ludzi, którzy budzą się w trumnie po tzw. "śmierci
klinicznej" udowadniają, że to możliwe.

> i wystraszyła brata-mutanta

Nie ona. Duch Małi rozumek Niedermana nie pojął że to żywa istota

> Jednak odgadnięcie przez nią rozwiązania
> twierdzenia fermata to już spore przegięcie

Sądzę, że Larsson obroniłby się przed tym zarzutem "zespołem Aspargera".
Oglądałaś "Piękny umysł"?

[emka_1]

taclem napisał:


>
> To akurat proste. Przypadki ludzi, którzy budzą się w trumnie po tzw. "śmierci
> klinicznej" udowadniają, że to możliwe.

a co to jest tak zwana "śmierć kliniczna i czym się różni od normalnej
śmierci klinicznej?
>

>
> Sądzę, że Larsson obroniłby się przed tym zarzutem "zespołem Aspargera".
> Oglądałaś "Piękny umysł"?

John Nash cierpi na schizofrenię, zespół Aspergeera to błędne
domysły, zresztą film jest dość luźno oparty na faktach i ubarwia.

za dużo o jedno e

[emka_1]

Aspergera miało być

[taclem]

> a co to jest tak zwana "śmierć kliniczna i czym się różni od normalnej
> śmierci klinicznej?

Tym, w medycynie termin ten oznacza krótkotrwały zanik akcji serca (krążenia i
oddechu również) przy jednoczesnej dalszej pracy mózgu, a w potocznym znaczeniu
odnosi się również do przypadków kiedy przy spowolnionej akcji zostaje wydana
błędna diagnoza i pacjent uznany za zmarłego "odżywa".

> > Sądzę, że Larsson obroniłby się przed tym zarzutem "zespołem Aspargera".
> > Oglądałaś "Piękny umysł"?
>
> John Nash cierpi na schizofrenię, zespół Aspergeera to błędne
> domysły, zresztą film jest dość luźno oparty na faktach i ubarwia.

Rozumiem, że naukowe publikacje na temat zespołu Aspargera również ubarwiają?
Polecam przede wszystkim rozdział "An Asparger's Mind: An Examination of the
Case of Nobelian" w książce dra Henry'ego Kellermana "The Psychoanalysis of
Symptoms". Zespół Aspargera bynajmniej nie wyklucza schizofrenii.

[emka_1]

dziękuję za wyjaśnienie, nigdy do tej pory nie zetknęłam się z tym "potocznym
znaczeniem".
co do ZA, pomijając wciąż powtarzany błąd w pisowni nazwiska dra Hansa Apergera,
teorie dotyczące Nasha, są tylko teoriami niepotwierdzonymi diagnozą, natomiast
gdy chodzi o tłumaczenie zdolności Salander za pomocą ZA, to chyba byłoby
ciężko, ponieważ nie wykazywała innych cech charakterystycznych tego zaburzenia,
a jej aspołeczność jest zbyt ogólnikowa. Gdyby miała ZA nie mogłaby wyglądać jak
nubijski drapieżnik, który ma zamiar zjeść klienta na kolację, nawet jeśli
nubijski drapieznik znaczy coś zupełnie innego

[taclem]

emka_1 napisała:

> pomijając wciąż powtarzany błąd w pisowni nazwiska dra Hansa Apergera

Fakt błąd w pisowni nazwiska utrwalił mi się i nie chce sobie pójść. Ale widzę
że nie je jeden piszę nazwisko Aspergera z błędem

> teorie dotyczące Nasha, są tylko teoriami niepotwierdzonymi diagnozą, natomiast

Możliwe. Powołałem się na źródła. Jestem humanistą, nie psychiatrą, ocenę
zostawiam specjalistom, dla mnie liczą się wyniki ich badań.

> gdy chodzi o tłumaczenie zdolności Salander za pomocą ZA, to chyba byłoby
> ciężko, ponieważ nie wykazywała innych cech charakterystycznych tego zaburzenia
> ,
> a jej aspołeczność jest zbyt ogólnikowa. Gdyby miała ZA nie mogłaby wyglądać ja
> k
> nubijski drapieżnik, który ma zamiar zjeść klienta na kolację, nawet jeśli
> nubijski drapieznik znaczy coś zupełnie innego

Kwestie związane z wyglądem pacjentów z zespołem Aspergera to również ogólniki,
bo nie trzeba daleko szukać (choćby www.asperger.fora.pl), żeby wykazać, że nie
ma reguły.

[emka_1]

anienie, cytat mówi o wyrażaniu uczuć za pomocą mowy ciała, mimiki, czy też
wrażeniu narratora, który zauważył zmianę wyrażoną niewerbalnie, nie wyglądzie
ogólnym i że tak powiem stałym. poza tym, przynajmniej w pierwszym tomie nie ma
żadnych wskazówek mówiących o zaburzeniu, autor wspomina o niechęci do
wchodzenia w relacje społeczne i to bardziej z naciskiem na skutki dawnego
zranienia emocjonalnego niż cokolwiek innego. jeśli tworzy się fikcyjnego
bohatera, którego "nadnaturalne" cechy mają być tłumaczone chorobą czy też
zaburzeniem rozwojowym, należy czytelnika informować np. podając więcej typowych
symptomów, jeśli autor nie chce powiedzieć wprost, że bohater cierpi na to czy
tamto.

[cynamoon6]

A ja akurat od samego początku trylogii podejrzewałam Salander o Zespół Aspergera.

Ale pomijając to, jak dla mnie mogłaby ona nawet lewitować, jasnowidzieć i
zmartwychwstawać co kilka kartek- i tak ją kocham.
Nie żądam szkiełka i oka u Larssona. Czytanie tego daje mi nieziemską frajdę,
jak mało co, więc co mnie to obchodzi, że ona jest jakimś Dżejmsem Bondem

[emka_1]

podejrzewać sobie można, jednak dobrze mieć przesłanki, a tu większość przemawia
przeciw wręcz kliniczny ZA, oprócz nerwicy natręctw, ma detektyw monk
ale nie o to chodzi, jakie zaburzenia ma salander, tylko czy jest postacią
realistyczną czy superhero rodem z kryptonu i jaką konwencję ma cykl. np. u
macleana bohater otrzymywał tysiąc kopniaków, każdy z nich łamał mu jakieś
kości, co dziesiąty kopniak był śmiertelny, a bohater i tak wstawał, walczył
dalej, a na końcu wygrywał i nikt nie tłumaczył tego super elastycznym oraz
wytrzymałym koścem, obniżoną odpornością na ból oraz treningiem fakirskim. po
prostu, konwencja "zabili go i uciekł", a tu jest dodatkowo wzbogacona o geniusz
postaci

[taclem]

Przez jakieś 500 stron trzeciego tomu (jak nie więcej) Salander znajduje się w
szpitalu. To nie są realne konsekwencje?

[emka_1]

500 stron to rzeczywiście interesująca miara czasu hospitalizacji, sądzę, że nfz
powinien rozważyć taką przy podpisywaniu nowych kontraktów

nie rozumiem, co chcesz udowodnić że gdyby była postacią fantastyczną, to
wyciągnęłaby sobie kulę z mózgu za pomocą zrobionego w domu elektromagnesu i nie
trafiła do szpitala?
szpital to pewne odosobnienie i unieruchomienie, przebywanie w warunkach z
którymi bohater musi walczyć niejako dodatkowo, utrudnienie potrzebne z punktu
widzenia konstrukcji akcji, a przy tym całkiem wygodne miejsce na spotkanie z
szwarccharakterem, szczególnie, gdy nie zależy na malowniczych gonitwach po
całym świecie. do tego właśnie służą szpitale, więzienia, wyspy, zamczyska i
inne budowle odcięte od świata skutkiem jakiegoś kataklizmu, pociągi pędzące ze
świstem po torach bez zatrzymywania się na dworcu we włoszczowej itd.

[es_zet_pe]

Przeczytałem "Zamek" (półtora dnia lektury) i podobnie jak po dwóch pierwszych
częściach mam mieszane odczucia... Przede wszystkim, jeszcze bardziej niż
poprzednie części "trylogii Millennium", "Zamek" właściwie wcale nie jest
kryminałem. Porównywanie go z chociażby powieściami Mankella nie ma większego
sensu. To jest natomiast typowy thriller, który można porównywac z powieściami
Fredericka Forsytha czy Toma Clancy i to porównanie całkiem dobrze wytrzymuje.
Kilkunastostronicowa parapublicystyczna narracja o historii powstania Sekcji -
to coś co w kryminale typowym nie występuje, natomiast w powieści political
fiction jak najbardziej moze - właśnie np. u Forsytha takie wykłady dodają
wiarygodności jego ksiązkom. Trudno powiedzieć czy "Zamek" jest lepszy czy
gorszy od "Mężzczyzn" i "Dziewczyny". Jest na pewno inny. Dominuje walka
zespołów ludzkich, wewnątrz ram instytucji, jedną z kulminacyjnych scen jest
proces sądowy. Mi się to osobiście podoba. Podoba mi się też że Salander i
Blomkvist się zmieniają. . Jest tez sporo dobrych wątków drugoplanowych: praca
Eriki w SMP i kłopoty ze stalkerem, konflikty wewnątrz Sekcji pod koniec. Kilka
razy autor mnie zaskoczył rozwiązaniami fabularnymi. Choć pewne rzeczy są
przewidywalne - np. gdy tylko pojawia się Monika można się domyślić że coś
będzie między nią a Blomkvistem...

Co natomiast irytuje? To samo co w poprzednich dwóch częściach:
1. Czarno-białe schematy - po jednej stronie są dobrzy, piękni, wyzwoleni
seksualnie, do tego często o cudzoziemskich nazwiskach (Armanski, Bublanski,
Giannini, Fuegirola etc.) wyluzowani i mający liberalne poglądy. Po drugiej
stronie są tylko źli, brzydcy, heteroseksualni mężczyźni z poglądami
prawicowymi... Troszkę to nudne i prymitywne.
2. Zupełnie nie rozumiem sensu tych cytatów o Amazonkach (poprzedzające każdy
rozdział)
3. Dziwaczny relatywizm moralny. Dwa miliardy które Salander zwinęła
Wennestromowi przecież nie były wypracowane w pocie czoła przez Wennestroma,
tylko ukradł je on państwu szwedzkiemu, obywatelom Szwecji, reszty Europy i
reszty świata. To pieniądze zarobione na ludzkiej krzywdzie - na handlu bronią i
narkotykami, na zaniżonych pensjach robotników, sztucznych bankructwach itd. A
wszytsko to trafia na konta Salander, żeby Lisbeth mogła popijać whisky i
patrzyć na zachód słońca nad Cieśniną Gibraltarską... OK, wiem że miała ciężkie
dzieciństwo, ale tak wysokie odszkodowanie (kosztem przecież ofiar Wennestroma)
troszkę mnie zniesmacza...

[negev56]

es_zet_pe napisał:

> 3. Dziwaczny relatywizm moralny. Dwa miliardy które Salander zwinęła
> Wennestromowi przecież nie były wypracowane w pocie czoła przez Wennestroma,
> tylko ukradł je on państwu szwedzkiemu, obywatelom Szwecji, reszty Europy i
> reszty świata. To pieniądze zarobione na ludzkiej krzywdzie - na handlu bronią
> i
> narkotykami, na zaniżonych pensjach robotników, sztucznych bankructwach itd. A
> wszytsko to trafia na konta Salander, żeby Lisbeth mogła popijać whisky i
> patrzyć na zachód słońca nad Cieśniną Gibraltarską... OK, wiem że miała ciężkie
> dzieciństwo, ale tak wysokie odszkodowanie (kosztem przecież ofiar Wennestroma)
> troszkę mnie zniesmacza...

Nie przeczytałam jeszcze książki, więc nie powinnam się odzywać , ale odnośnie
Salander powiem, że u mnie ma wszystkie grzechy odpuszczone.
Jeśli przyjąć, że "państwo to my", to te "my" bardzo skrzywdziliśmy Salander w
majestacie prawa, i przy milczącej zgodzie "nas wszystkich". Nie jestem więc
zdziwiona, że wzięła kasę. Dziwne by było, gdyby ją oddała "nam państwu", bo
niby tak wypada ? bo to nie jej ? bo były "brudne" ?
Wydaje mi się, że właśnie oddanie kasy przez Lizbeth byłoby niewiarygodne i
sztuczne. W tej historii zdaje się, ma zastosowanie któryś z paragrafów prawa
Hammurabiego i ja jestem za .

[cynamoon6]

negev56 napisała: odnośnie
Salander powiem, że u mnie ma wszystkie grzechy odpuszczone.

U mnie też! Nieważne wszytsko

Ja jestem w polowie Zamku. Widze, ze jak to u Larssona, pierwsze 300 stron na
rozruch a potem jazda bez trzymanki. Od rozdziału Hacker Republic nie nadążam z
przewracaniem kartek i mam ten charakterystyczny dreszcz bezgranicznego
czytelniczego szczęścia, jakiego w porównywalnej skali dostarczyła mi dotąd
zaledwie jedna ksiązka

Tez mam wrazenie ze Zamek jest inny niz poprzednie. Taki, hm, dojrzalszy?
Bardzo szkoda, ze Larsson umarł. Myśle, że gdyby żył i dalej pisał, jego ksiązki
wciaz ewoluowałby w stronę czegoś, czego jeszcze nie było. Te 3 to tylko
przedsmak, jakas zapowiedź.
Musiał być szalenie fascynującym człowiekiem.

[taclem]

cynamoon6 napisała:

> Bardzo szkoda, ze Larsson umarł. Myśle, że gdyby żył i dalej pisał, jego ksiązk
> i
> wciaz ewoluowałby w stronę czegoś, czego jeszcze nie było. Te 3 to tylko
> przedsmak, jakas zapowiedź.

A ja się troszkę obawiam, że popularność by go przerosła.

[taclem]

es_zet_pe napisał:

> "Zamek" właściwie wcale nie jest
> kryminałem. Porównywanie go z chociażby powieściami Mankella nie ma większego
> sensu. To jest natomiast typowy thriller, który można porównywac z powieściami
> Fredericka Forsytha czy Toma Clancy i to porównanie całkiem dobrze wytrzymuje.

Zanim sięgnąłem po Larssona i znałem go tylko ze szwedzkich blurpów na
okładkach, miałem podobne odczucia - finansiści, tajna policja, szpiedzy - jak
nic thriller. Ale to nie jest thriller, a raczej powieść sensacyjno kryminalna
(trzymając się wyznaczników gatunku - to nie to samo). Mamy bowiem sensacyjną
akcję i kryminalne śledztwo (przypominam, że przestępstwo, to nie zawsze musi
być zabójstwo). Jako że powieść sensacyjna sama w sobie jest odmianą powieści
kryminalnej, to właściwie nie ma powodów do zastanawiania się nad gatunkowością
"Millenium".

> Kilkunastostronicowa parapublicystyczna narracja o historii powstania Sekcji -
> to coś co w kryminale typowym nie występuje,

Właśnie że występuje dość często w... skandynawskich kryminałach Sjowall i
Wahlo wieki temu rozpisywali się o procedurach policyjnych, Mankell pokazuje
również pracę zespołu śledczego, podobnie Edwardson, nawet zupełnie od nich
odmienny Lapidus poświęca wiele stron na parapublicystykę, pokazując przestępczy
światek Sztokholmu. O społecznym obliczu skandynawskich kryminałów napisano już
bardzo wiele.

> Podoba mi się też że Salander i
> Blomkvist się zmieniają.

Fakt, to dość interesujące.

>Jest tez sporo dobrych wątków drugoplanowych: praca
> Eriki w SMP i kłopoty ze stalkerem, konflikty wewnątrz Sekcji pod koniec. Kilka
> razy autor mnie zaskoczył rozwiązaniami fabularnymi. Choć pewne rzeczy są
> przewidywalne - np. gdy tylko pojawia się Monika można się domyślić że coś
> będzie między nią a Blomkvistem...

Niejako na złość czytelnikom, którzy chcieliby zbliżenia do Salander
Moim zdaniem choćby dla wątków drugoplanowych i dla procesu, warto przeczytać
"Zamek...".

> Co natomiast irytuje? To samo co w poprzednich dwóch częściach:
> 1. Czarno-białe schematy

Troszkę racji masz. Niestety tak to jest, jak proza staje się narzędziem
agitacji politycznej

> 2. Zupełnie nie rozumiem sensu tych cytatów o Amazonkach (poprzedzające każdy
rozdział)

Szczerze: ja też Chociaż oczywiście może tu chodzić o rolę walczących kobiet
- to one są tu bohaterkami: Salander, Monika, Erika i Gianni.

> 3. Dziwaczny relatywizm moralny.

To może jednak Salander nie jest taka czarno-biała? Mikael z resztą też jest
niejednoznaczny moralnie.

[taclem]

emka_1 napisała:

> 500 stron to rzeczywiście interesująca miara czasu hospitalizacji, sądzę, że nfz
> powinien rozważyć taką przy podpisywaniu nowych kontraktów

Przykro mi, nie policzyłem dni, ale na pewno w tekście gdzieś to jest, poszukaj
i oceń, czy to wystarczy na takie obrażenia jakie miała Salander

> nie rozumiem, co chcesz udowodnić że gdyby była postacią fantastyczną, to
> wyciągnęłaby sobie kulę z mózgu za pomocą zrobionego w domu elektromagnesu i
nie trafiła do szpitala?

Nie, po prostu wskazuje, że jednak te obrażenia mają jakiś EFEKT, czemu zaprzeczasz.

[emka_1]

fakt, powinno ci być przykro i nie, ja nie zaprzeczam, że obrażenia nie miały
efektu, ja zaprzeczam stawianej przez ciebie tezie, że postać salander jest
nieprzesadzona i głęboko realistyczna. przytoczone przez ciebie argumenty mnie
nie przekonują, raczej bawią swoją absurdalnością. z równym powodzeniem możesz
wyjaśniać "racjonalnie" jakie zaburzenia rozwojowe, rzadkie choroby lub
uprawiane dyscypliny sportu spowodowały, że pippi langstrumpf mogła podnieść
konia
tak w ogóle wiara w realizm postaci typu super hero jest do czegoś potrzebna? to
jest fikcja osadzona w konkretnej konwencji, nie dokument.

[taclem]

No tak, ale to Ty podniosłaś problem nierealności postaci. I to nie podając
właściwie żadnych sensownych argumentów.

[emka_1]

co prawda to jest długi wątek, ale może przeczytaj cały jeszcze raz i może wtedy
zauważysz, że nie ja podniosłam
odezwałam się dopiero, gdy użyłeś argumentu "tzw. śmierci klinicznej" przy
wydostawaniu się z grobu i zespołu aspergera jako wyjaśnienia dla wyprowadzenia
dowodu w twierdzeniu fermata

a co do nierealności postaci - gatunek w jaki się wpisuje millenium nie wymaga
realizmu postaci, można powiedzieć, że wręcz przeciwnie, zadania jakie mają
przed sobą bohaterowie wymagają wręcz nadnaturalnych zdolności i sił pod
cieniutką warstewką kryminału i thrillera jest ukryta klasyczna, mroczna baśń i
właśnie ta baśń zadecydowała o popularności trylogii, bo kto nie lubi baśni?

[taclem]

Publikujemy przedpremierową recenzję powieści Stiega Larssona pt. "Zamek z
piasku, który runął". Jest to trzeci tom trylogii "Millenium":
kryminal.ubf.pl/readarticle.php?article_id=206

[anmanika]

W dzisiejszej Wyborczej:
wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80276,7162443,Final__Millennium_.html

[aka10]

taclem napisał:

> Publikujemy przedpremierową recenzję powieści Stiega Larssona
pt. "Zamek z
> piasku, który runął". Jest to trzeci tom trylogii "Millenium":
> kryminal.ubf.pl/readarticle.php?article_id=206

Ciekawe, gdzie autor tekstu wyczytal, ze tomow pierwotnie mialo byc
10.

[taclem]

W każdej poważniejszej publikacji poświęconej tej serii pojawia się taka
informacja. Mówiąc "poważniejszej" nie mam na myśli polskich artykułów,
zawierających w większości materiał kopiowany z angielskich źródeł. Pisano o tym
w większości szwedzkich gazet, mówią o tym wydawcy Larssona i jego konkubina w
wywiadach (można znaleźć na YouTubie). Ale po angielsku też się coś znajdzie,
np. na oficjalnej anglojęzycznej stronie:
www.stieglarsson.com/Millennium-series

[aka10]

Czytam szwedzkie gazety na co dzien. Musialam przeoczyc ta
informacje. Musze jeszcze raz zobaczyc "Uppdrag granskning" na
YouTube, tyle, ze tego tam bardzo duzo Pozdrawiam.

[majka.dziennikarka]

Dzień dobry nazywam się Maja Staniszewska, pracuję w dzienniku
Metro. Piszę tekst o Stiegu Larssonie i szukam osób, które opowiedzą
w kilku zdaniach, za co go lubią/nie lubią i na czym ich zdaniem
polega fenomen tego pisarza. Imię i nazwiko oraz zdjęcie pożądane
Pozdrawiam serdecznie i liczę na odzew
Majka

[xibi]

No i juz jestem po trzeciej czesci trylogii. Niemal 800 stron lyknalem w 2,5 dni

I już nie mogę doczekać się ekranizacji

Notabene, dwójka ma dwa swietne, przykuwające uwagę plakaty (na pierwszym jest Lisbeth po wyjściu z grobu, a na drugim Lisbeth opiera się o fajczącą beemkę, z wiadomym pasażerem).

Mam nadzieje ze polski dystrybutor nie zaserwuje nam jakiegos tandetnego plakatu w stylu tych wloskich i hiszpanskich wersji.


www.filmweb.pl/f485856/Flickan+som+lekte+med+elden,2009/plakaty

[cynamoon6]

Skończyłam Zamek z piasku.
I na świeżo nie wiem co powiedzieć, oprócz tego, że jestem ogromnie rozżalona,
że nie dowiem się co miało być dalej.
Na pewno Larsson szykował niejedną niespodziankę. Zastanawiam się, czy nie
zwierzył się swojej sambo co do pomysłu na przyszłe losy bohaterów i czy możne
ona opowiada o tym w jakimś wywiadzie?

Zupełnie inaczej mi się to czytało niż poprzednie części. Bez amoku, jak
poprzednie części, ale w spokojnym skupieniu. Chociaż co jakiś czas akcja
nabierała niezłego tępa

A proces Lisbeth był perełką. I jak czytałam o Teleborianie to zawsze nie wiem
czemu, przed oczami stawał mi Piotr Tymochowicz hehe
Zupełnie tak sobie go wyobrażam.

[taclem]

cynamoon6 napisała:

> Na pewno Larsson szykował niejedną niespodziankę. Zastanawiam się, czy nie
> zwierzył się swojej sambo co do pomysłu na przyszłe losy bohaterów i czy możne
> ona opowiada o tym w jakimś wywiadzie?

Nawet nie to, że się zwierzył. On z nią pracował nad każdą książką. To ona jest
w posiadaniu laptopa z kilkuset stronami czwartej powieści i to ona dokładnie
wie jakie były dalsze plany fabularne

O Larssonie raz jeszcze

[taclem]

Tym razem w "Nigdy więcej"
kryminal.ubf.pl/news.php?readmore=235

[amused.to.death]

Przeczytałam w końcu i trzecią część.
Bardzo mi się podobał i żałuję, że ciągu dalszego nie będzie.

Zarzuty o naciąganie i nieprawdziwość mnie bawią - takim książkom wolno, bo to
ani nie biografia ani nie dokument.

czytało się dobrze i to najważniejsze.

[litygajno]

hey, nie wiecie, czy w szwedzkiej prasie są jakieś doniesienia o przyczynie
zablokowania publikacji tych 200 stron czwartej części?

[beatanu]

Z tego co wyczytałam i wyoglądałam (wspaniały reportaż dociekliwych
dziennikarzy o spuściźnie Larssona), Stieg Larsson napisał ponad 300
stron z planowanej 600-stronicowej czwartej części. Lisbeth Salander
miała ponoć wylądować w północnej Kanadzie. Po śmierci pisarza
doszło do poważnego konfliktu między jego prawowitymi
spadkobiercami, czyli jego ojcem i bratem, a wielogoletnią partnerką
Stiega Ewą G., która wedle prawa z milionów koron spływających na
konto Stiega nie dostała złamanego grosza... Ewa G. upierała się w
każdym razie przy zarządzaniu literacką spuścizną Larssona, nie
chciała udostępnić "brudnopisu" czwarej części. W końcu zwaśnione
strony doszły do porozumienia, przynajmniej w jednym punkcie:
czwarta część nigdy nie ujrzy światła dziennego.

Tak wygląda to teraz. Ale przecież nigdy nic nie wiadomo...

[litygajno]

miejmy nadzieję, że nasza ciekawość względem 4.tomu zostanie kiedyś zaspokojona...
nie wiem dlaczego, ale po 3.części ciągle mam przeświadczenie, że na każdym kroku w mojej pracy są podsłuchy

[cynamoon6]

Po tym 3 tomie to się wcale nie dziwię spekulacjom, że śmierć Larssona nie była
przypadkowa...
Poza tym był tam taki moment, gdzie on pisze o nagłej śmierci, nie pamietam juz
z czyjej, o zostawianiu napoczętych planów. Jakby o sobie napisał Ruszyło
mnie to dosyć.

A co do 4 części to dochodzę do wniosku, że jednak nie chciałabym żeby ja
opublikowali. W połowie tomu sytuacja wygląda zazwyczaj zupełnie inaczej niz na
końcu. Móc przeczytac kawałek i nie poznać zakończenia... To by było jeszcze gorsze.

Mogę sobie tylko powyobrażać, że Blomkvist by całkiem poważnie romansował z
Moniką a skoro Lisbeth wybrała się do Kanady, to tam pewnie tez by jej sie
przytrafił jakiś ciekawy człowiek i pewnie przypadkiem wpadłaby na trop czegoś,
co okazałoby się gigantyczną aferą i znów wirtualnie połaczyła swe siły z
Blomkvistem.
I znowu by się udało
Tylko pewnie nigdy by się nie uscocjalizowała tak całkiem.

[negev56]

No i koniec trylogii, 2118 stron przeczytanych, historia kilku osób poznana, w
tle Szwecja od kuchni, wszystko już wyjaśnione, zakończone i pozamiatane.
I właściwie lepiej, że już więcej tomów nie będzie. Historia Salander i
Blomkvista została definitywnie wyjaśniona, dalszy ciąg życia tej dwójki można
sobie samemu dośpiewać.
A ponieważ Larssona nie ma, to nie chcę czytać niedokończonego 4 tomu, i cieszę
się z tych przeczytanych trzech, dostarczyły mi niesamowitej radochy .

[elmar43]

A ja po przeczytaniu części 3 nabrałam przekonania, że w
kolejnym/kolejnych tomach musiało być coś o tajemniczej siostrze
Lisbeth - w końcu nie na darmo została co najmniej dwukrotnie
wspomniana na procesie. Ciekawa jestem, co dla niej wymyślił
Larsson... no ale z oczywistych względów moja ciekawość nie zostanie
zaspokojona.

A czytanie tych wielkich cegieł było faktycznie niesamowitą
przyjemnością

[paszczakowna1]

> A ja po przeczytaniu części 3 nabrałam przekonania, że w
> kolejnym/kolejnych tomach musiało być coś o tajemniczej siostrze
> Lisbeth -

Yhy. Tudzież o napromieniowaniu Zalachenki w dzieciństwie na Uralu (tam się uran
wydobywa chyba?) i rozlicznych a osobliwych mutacjach wśród jego potomstwa
(czego Lisbeth już się domyśla, i stąd ten pęd do wiedzy nt genetyki - swoją
drogą, studiować dziedzinę na temat której nie ma się pojęcia za pomocą
przypadkowych artykułów naukowych, good luck...). Vide X-Men.

Zabawa na forum

[taclem]

Na forum Deckare.pl pojawił się ciekawy pomysł, zapraszamy do zabawy
kryminal.ubf.pl/forum/viewthread.php?forum_id=4&thread_id=14

[taclem]

Zapraszamy na nietypowy (pod względem nagród) konkurs związany z dzisiejszą
premierą pierwszej części Millenium - kryminal.ubf.pl/news.php?readmore=99 .

[aka10]

Wyglada na to, ze brat i ojciec Stiega dojda do porozumienia z Eva
Gabrielsson, ktora byla jego partnerka zyciowa. Rodzina
zaproponowala jej 20 000 000 koron. Eva jest oburzona faktem, ze
krewni Stiega oglosili to w mediach zamiast poprzez adwokata.
W najblizszych dniach adwokat Evy Gabrielsson i adwokat rodziny
Larsson maja sie spotkac, zeby przedyskutowac sprawe spadku.

Zrodlo:www.dn.se/kultur-noje/mote-mellan-gabrielsson-och-
larssons-slakt-1.989661

[taclem]

Gratulujemy zwycięzcom
kryminal.ubf.pl/news.php?readmore=105

Ekranizacja - trzeba się spieszyć do kina

[es_zet_pe]

Z jednej strony twarz Noomi Rapace patrzy z wielu reklam na przystankach
tramwajowych, z drugiej strony z realną dostępnością "Mężczyzn" w kinach jest
kiepsko - np. w Poznaniu grają tylko w 2 multipleksach na peryferiach: Kinepolis
i Plaza... Trzeba iść jak najszybciej, bo może szybko spaść z ekranów!

[cynamoon6]

Właśnie wróciłam z kina. Jestem bardzo usatysfakcjonowana. Było dokładnie tak
jak przeczuwałam. Świetna ekranizacja, bardzo wierna. Drobiazgi tylko zmieniono.
Chociaż muszę przyznać, że zabawny był monogamistyczny Blomkvist odmawiajacy
Cecylii Vanger Rozumiem, ze z czegoś trzeba było zrezygnować, ale te romanse
to istotny rys jego charakteru. Mimo to ładnie z tego wybrnęli. I bardzo ładnie
przygotowany jest grunt pod drugą część.

Beatanu pisała gdzieś wyżej że sie zakochała w Noomi Rapace. Otóż ja też,
totalnie Fantastyczna dziewczyna!
Myślę, że ona jest dla Millenium tym, czym była Vivien Leigh dla Przeminęło z
wiatrem Ożywioną postacią z książki. Była wspaniała.
Blomkvist też był świetny i wogóle wszyscy. Nawet Armansky, w którym mi niezbyt
pasowało że zagrał go grecki aktor, była na swój sposób ok.
Ostatnia scena spowodowała to, że wszyscy wychodzący z kina równo się uśmiechali
od ucha do ucha.
I cudownie było się nasłuchac melodii szwedzkiego.

Ale co ja Wam piszę, przecież nie trzeba polecać tym co lubią.

Zamek z piasku... i tak dalej

[opty2]

skończyłam, uff ależ to grube tomisko,

mam nieodparte wrażenie, że Larsson napisał tą serię (w tak
przystepnej formie) aby:
- skrytykować pewne zasady postepowania w cudownym raju szwedzkim,
- skrytykować polityków, administrację, koncerny przemysłowe,
- pokazać wszelkie możliwe typy ludzkie ze swoimi ułomnościami,
i jeszcze parę rzeczy

no cóż, my tu w kraju postsocjalistycznym raczej niczemu się nie
dziwimy, mało co nas zaskakuje, jeśli już to naiwność obywateli
szwedzkich, no, może jeszcze fantazja n/t O.Palme-go, hehe

ale nie dziwię się szerokiemu odgłosowi w całej Skandynawii i nie
tylko, Larsson nawet wyciągnął taki szczegół,jak monopol firm
budowlanych i etyczność kupowania od firm zatrudniających dzieci,
a to już jest nie do zaakceptowania, przynajmniej w socjalnej Szwecji

a sama fabuła?
prównywalna do I i II cz. z tym, że w pierwszej jeszcze nie
kumaliśmy o co chodzi, więc łykaliśmy bez zmrużenia oka
potem już oko przymykaliśmy, ciesząc się, że mamy kilka wieczorów
zajętych na następne tomy

podsumowując:
nie dziwię się, że Trylogia osiągnęła sukces,
choć czasami recenzje wpadają w euforię (nieuzasadnioną moim zdaniem)
co jest trochę dziwne i śmieszne zarazem,
powtórzę się może ale każdy kto poczyta trochę scandi-krim, wie juz
o co biega i nie wpada w zachwyt, że nagle odkrył coś nowego

ps. myślę,że K.Fossum więcej dostarczy mi przemyśleń, niż p. Larsson
choć objętościowo nie imponuje

[es_zet_pe]

Mam dokładnie takie same odczucia. Film jest kapitalny. Wprawdzie nie ma kilku
wątków z książki, postać Eriki jest właściwie tylko epizodyczna, nieco większe
znaczenie ma natomiast policjant Morrell, inaczej finalizuje się sprawa piwnicy
w domu Martina... Ale to nic nie szkodzi. Modyfikacje były konieczne by film nie
trwał 6 godzin.
Uczta dla ducha i dla oka:
- pociągi sunące po śnieżnym krajobrazie
- mroczne sekwencje sztokholmskie
- mieszkanie Bjurmana (jak napisał recenzent w "Wyborczej" aż wizualnie emanuje
złymi emocjami - i to prawda!)
Dokładnie oddana wymowa książki, świetne aktorstwo, ani chwili znużenia.
Chętnie obejrzę jeszcze raz i czekam już cierpliwie na II część ekranizacji.

[taclem]

Jedna rzecz moim zdaniem jest niewybaczalna. Vanger nie proponuje Blomkvistowi
papierów na Wennerströma, przez co znika marchewka tłumacząca decyzję Mikaela.
Pojechał, bo nie miał nic innego do roboty?
Ale poza tym super film

[cynamoon6]

Tez zwróciłam na to uwagę. Przez to Blomkvist wyszedł na jeszcze większego
idealistę. W książce był to zasadniczy argument, bo przecież on bardzo nie
chciał sie tym zajmować.

[taclem]

Zakończenie się dzięki temu zrobiło trochę za bardzo sentymentalne.

[es_zet_pe]

Może trochę tak. Ale mi to specjalnie nie przeszkadzało. Nie da się na język
filmu przełożyć wszystkich wątków z książki. Poza tym: załóżmy na momencik że
nie znamy treści książki. Czy decyzja Mikaela o podjęciu pracy dla Vangera
wydaje się w świetle samego filmu nieuzasadniona? Chyba nie. Widzimy jego
zniechęcenie, wybuchowość na naradzie redakcji Millennium, nie wiemy jaki jest w
tym momencie jego stosunek do Millennium i swojej przyszłości w nim.

Mnie bardziej brakowało 2 innych rzeczy:
- za krótka sekwencja australijska
- rozczarowała mnie scena jak Lisbeth wchodzi z kijem golfowym do piwnicy.
Spodziewałem się czegoś w rodzaju wejścia Bruce'a Willisa do piwnicy w "Pulp
Fiction"....

Nota bene: wszystkich widzów w kinie rozśmieszył wygląd szwedzkiego więzienia

[cynamoon6]

No mnie też aż tak nie przeszkadzało. Pasowało do reszty, skoro go tak
uromantycznili.
Może w ekranizacji drugiej części będzie więcej Bruce'ów Willisów w wykonaniu
Lisbeth

A wogóle jak już się trochę czepiać, zastanowiło mnie, dlaczego Erica się
zdziwiła widząc w TV materiał, który Blomkvist opublikował w Millenium z
więzienia. Przecież to nie mogło pójść bez jej wiedzy.

A więzienie było obłędne
Nic tylko iść siedzieć w Szwecji.

[taclem]

Dwa multipleksy? to macie super. W Trójmieście jedno kino. Dystrybutor dał ciała
maksymalnie. Z resztą można się było spodziewać po niemal zerowej promocji...

[es_zet_pe]

No właśnie czegoś tu nie rozumiem. Bo promocję film ma silną - reklamy na
przystankach tramwajowych są w wielu miejscach miasta.

[taclem]

es_zet_pe napisał:

> No właśnie czegoś tu nie rozumiem. Bo promocję film ma silną - reklamy na
> przystankach tramwajowych są w wielu miejscach miasta.

Gdzie????
W trójmieście reklama ogranicza się do chyba ze trzech standów w Empikach i do
uloteczek w kinach. Nic więcej. Ani billboardu, ani plakatu, nic.

[es_zet_pe]

W Poznaniu wczoraj widziałem chyba 4 reklamy na przystankach (zdaje się że się
na to mówi citylighty?) w śródmieściu.

[siostra_pelagia]

Jak trzeba iść, to idziemy. Idę w czwartek i w dodatku kolega bilet
stawia.
U nas film idzie w multipleksie o 19 i 22. Zero jakiejkolwiek
reklamy, sama muszę ją filmowi robić.

[negev56]

Jeszcze nie wiem w którym dniu, ale na pewno w tym tygodniu . I już się cieszę.

[pizmak31]

A nie wydaje Wam sie, ze jednakowoz troche za starzy wszyscy byli. Rapace
grajaca Salander jakos nie do konca mnie przekonala, bo miala mimike kobiety
ponad 30-letniej, ktora jest, a salander ma lat 24, i mimo tego, co w zyciu
przeszla, to jednak smarkula z niej. No i koniec zdecydowanie sentymentalny,
natomiast montaz, poprowadzenie historii - swietnie. Reasumujac - lepiej chyba
nie mozna bylo 4 z plusem.

[cynamoon6]

A według mnie Rapace wyglada bardzo smarkato. A nawet gdyby, to Salander chyba
nie miała prawa mieć mimiki 24 latki- po takich przejściach.
Co do reszty, starszawi byli, fakt.
Jestesmy raczej rozpieszczeni hollywoodzkim produkcjami, z full make up'em
scenicznym i filtrem od zmarszczek na kamerze, plus dodatkowa obróbka (nie
wspominając o botoksie w czółkach). A skandynawskie kino jest zazwyczaj mocno
naturalistyczne. Od samego początku rzuciło mi sie to w oczy. Nawet wypatrywałam
pudru na twarzy Blomkvista, ale makijaż miały tylko kobiety i to taki najzwyklejszy.
I mimo, że odbiór takiej chropowatej estetyki jest trudnieszy, ja go bardzo cenię.
Przez ten złudny i piękny plastk same kłopoty na świecie

[pavvka]

cynamoon6 napisała:

> A według mnie Rapace wyglada bardzo smarkato. A nawet gdyby, to
Salander chyba
> nie miała prawa mieć mimiki 24 latki- po takich przejściach.

W książkach wielokrotnie było podkreślone, że wyglądała na mniej
więcej 15-latkę.

[taclem]

Do wieku aktorów nie mam zastrzeżeń. Jestem zadowolony, że nie dali
hollywoodzkich pięknisiów.

[kwiecienka1]

aaa, zazdrosze tej mozliwosci posluchania melodii szwedzkiego...

film ogladalam w Niemczech z tym ich okropnym dubbingiem

moze kiedys sobie dvd (w Pl), to bede miala i szwedzki, i polskie
napisy

[taclem]

To chyba optymalna wersja